โตมาด้วย

คนเสเพล

101.0K·ชะนีติดมันส์

"จังหวะเต้นหัวใจของนายอย่างดังออกมาเป็นชื่อผู้หญิงคนนั้น แล้วนายจะให้ฉันกับลูกไปแทรกอยู่ตรงไหน"

นางเอกเก่งจบแล้ว

ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก

40.0K·ชาไทยเย็น

“ต่อให้เจ้างดงามเพียงใดเจ้าก็ยังคงเป็นปีศาจน้อยของข้าอยู่ดี ข้าปล่อยให้เจ้าเสพสุขในจวนสกุลเฉินมานานกว่าสิบปีแล้ว ได้เวลาที่เจ้าจะต้องชดใช้คืนข้าบ้างแล้ว......ปีศาจน้อย” เมื่อสงครามได้พรากคนที่รักของทั้งสองฝ่ายไป.... "เจียงลี่หลิน" บุตรสาวหมอเทวดาแห่งเมืองฉางที่ครอบครัวถูกพวกข้าศึกฆ่ายกครอบครัว เหลือเพียงแต่นางคนเดียว.... "เฉินจวินเซียว" ที่สูญเสียท่านลุงและอาจารย์คนแรกไปในการช่วยเหลือ "สกุลเจียง" ที่เคยมีพระคุณต่อสกุลเฉิน ในยามนั้นทั้งคู่ยังเด็ก เขา่จึงเกลียดนางและเรียกนางว่า "ปีศาจน้อย" เพราะนางไม่ต่างกับฆาตรกรที่ฆ่าคนในครอบครัวเขาไป.... “ข้าเกลียดนาง!! นางทำให้ท่านลุงต้องตาย เหตุใดต้องให้นางอยู่ที่นี่!!” “เซียวเอ๋อร์…นางจะเป็นน้องสาวของเจ้า รักกันเอาไว้” “ไม่!! ข้าไม่มีทางมีน้องสาว นางคือปีศาจ!!” .............................................................................. “มาทำอะไรที่นี่ยัยปีศาจน้อย” เขาถามนางเมื่อเห็นว่าเด็กน้อยเดินมาตัวคนเดียวที่ลานฝึกด้านหลังจวนซึ่งเป็นสนามขี่ม้าในจวนสกุลเฉิน “ท่านป้าให้ข้ามาตามท่านพี่ไปกินข้าวเจ้าค่ะ” “ใครเป็นพี่เจ้า!! ข้าไม่มีน้องสาวอย่าได้เรียกขานข้าเช่นนั้นอีกเป็นอันขาด!!” ผ่านเวลาไปกว่า 10 ปี... "เจียงลี่หลิน" เติบโตที่ชิงโจวเป็นสาวงามที่บุรุษใดก็ต้องการเป็นคู่ครอง.... "เฉินจวินเซียว" ถูกส่งไปที่แดนเหนือตั้งแต่เด็กเพราะเรื่องทะเลาะรุนแรงที่เกิดขึ้น เขากลับมาชิโจวพร้อมกับตำแหน่งที่ฮ่องเต้ประทานให้ "แม่ทัพพิทักษ์แดนเหนือ" เมื่อทั้งคู่กลับมาพบกันอีกครั้ง.... “อะไรนะ ปีศาจน้อยผู้นั้นก็ถึงวัยปักปิ่นแล้วเช่นกันงั้นหรือ โตแล้วสินะ” “ท่านแม่ทัพ ท่านหมายถึง…. คุณหนูเจียงผู้นั้นหรือขอรับ” “เจ้าเคยได้ยินข้าเรียกผู้ใดว่าปีศาจบ้างเล่าจางเต๋อ” “แต่ว่าเท่าที่ข้าสืบรู้มาก่อนหน้านี้ เห็นว่าคุณหนูเจียงเติบโตขึ้นมาเป็นสตรีที่ทั้งเพียบพร้อมและงดงามด้วยมารยาท ฝีมือดีดพิณและปักลายผ้าของนางเป็นที่หนึ่งในเมืองชิงโจวจนได้รับสมญานามว่า “ธิดาบุปผาเซียน” เลยนะขอรับ” “ต่อให้นางเป็นนางฟ้าลงมาจากแดนเซียน หรือธิดาแห่งสวรรค์แต่สำหรับข้านางก็ยังคงเป็นปีศาจน้อยอยู่ดี” ................................................... “สิบปีแล้วปีศาจน้อย ข้าชดใช้ให้เจ้าโดยถูกส่งมาอยู่แดนไกลนานถึงสิบปีเชียวนะ จากนี้ถึงคราวข้า...แก้แค้นเจ้าบ้างแล้ว” “นางงดงามจนได้สมญานามว่าธิดาบุปผาเซียน มีชายหนุ่มหลายคนเตรียมมอบของขวัญให้นางในวันทำพิธี…” “ต่อให้เจ้างดงามเพียงใดเจ้าก็ยังคงเป็นปีศาจน้อยของข้าอยู่ดี ข้าปล่อยให้เจ้าเสพสุขในจวนสกุลเฉินมานานกว่าสิบปีแล้ว ได้เวลาที่เจ้าจะต้องชดใช้คืนข้าบ้างแล้วปีศาจน้อย” เหตุการณ์ที่พบเจอในวัยเด็กยังคงเป็นความแค้นที่ฝังใจสำหรับเฉินจวินเซียว แต่เมื่อพบหน้านางอีกครั้ง ความรู้สึกเขากลับเปลี่ยนไป.... “กรี๊ด!!” “เจ้า!!” “ออกไปนะ เจ้าเป็นใครกันเหตุใดจึงได้เข้ามาในห้องอาบน้ำของข้า ออกไปนะ!!” “ปีศาจน้อย นี่ข้าเอง!!” “ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าไม่ทราบว่าจะมีคนเข้ามาใน…. ในนี้ท่านรีบสวมชุดก่อนเถอะเจ้าค่ะข้าจะออกไปรอข้างนอก” “เจ้าบอกว่าที่นี่…คือห้องอาบน้ำของเจ้างั้นหรือ” “ข้า!!…. ขออภัยท่านแม่ทัพ ระ เรื่องนี้…ทะ ท่านป้าเห็นว่าข้าควรจะแยกห้องอาบน้ำส่วนตัว ก็เลย..สะ สร้างห้องอาบน้ำให้ข้าไว้ที่นี่แต่ข้าไม่คิดว่าท่านแม่ทัพจะเข้ามา ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าจะกลับไปใช้…” “เดี๋ยว!!” “ในเมื่อเจ้าบอกว่าเป็นห้องอาบน้ำของเจ้า เช่นนั้นข้าก็ต้องขออภัยที่เข้ามาโดยมิได้รับอนุญาต” “มะ ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ทะ ที่นี่เป็น.... จวนของท่านดังนั้น…” “หือ เจ้าว่าอะไรนะข้าไม่ได้ยินเลย” “ปีศาจน้อย นี่เจ้ากำลังยั่วยวนข้าอยู่งั้นหรือ” แม้ว่าจะพยายามที่จะเกลียด แต่หัวใจเขากลับเรียกร้องหานางตลอดเวลา..... อีกใจอยากจะเกลียด อีกใจหนึ่งอยากทำดีด้วย แต่ปากกลับเอาแต่ประชดประชันเมื่อพบหน้า..... “อย่าเจ้าค่ะ!!” “ข้าถามเจ้าอยู่นะ เจ้ายั่วยวนบุรุษทั้งเมืองชิงโจวแล้ว ยังคิดอยากจะยั่วยวนข้าด้วยอีกคนงั้นหรือ ยัยปีศาจน้อยช่างกล้านักนะ” “ปล่อยข้าเถอะเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำเช่นนี้ ข้าเปล่ายั่วยวนท่านนะเจ้าคะ ท่านเข้าใจผิดแล้ว” “อย่ามองนะ!! ปล่อยข้า!! ฮึก!!” “เจ้าพรวดพราดเข้ามาในนี้เองแต่กลับกล่าวโทษข้า มาในตอนนี้ยังกล้าตะคอกข้า นี่เจ้าคิดว่าตนเองเป็นบุตรสาวสกุลเฉินไปแล้วหรืออย่างไร” “ปล่อยนะ ข้า…. ท่านแม่ทัพหากท่านไม่ปล่อยข้าจะ….” “หยุดนะเจ้าทำอะไร!!” นางคว้าเครื่องประดับบนศีรษะลงมาพาดคอตัวเองและเริ่มกรีดจนเป็นรอย แม่ทัพหนุ่มถึงกับตกใจและไม่คิดว่านางจะขู่เขาด้วยวิธีนี้ “เจ้าบ้าไปแล้วงั้นหรือ” “ได้โปรด…ปล่อยข้าไป” “ผ่านมาสิบปีเจ้าก็ยังไม่เปลี่ยนไปจากเดิม ยังใช้น้ำตานั่นเรียกร้องความสงสารความเห็นใจไม่หยุด น่ารำคาญ!!” เมื่อศัตรูหัวใจปรากฏ.....แม่ทัพหนุ่มผู้กล้าในสนามรบ เมื่อพบรักในสมรภูมิรัก เขาจะเอาชนะได้หรือไม่... “ทำไมล่ะ ทีกับผู้อื่นเจ้ากล้าคุยด้วยได้ตามปกติแต่พบข้าทีไรเหตุใดต้องทำท่ารังเกียจถึงเพียงนี้ หรือว่าเจ้าคิดจะหลอกล่อผู้ชายอื่นในจวนของข้างั้นหรือ” “ท่านแม่ทัพ!! เหตุใดท่านจึงได้…กล่าวหาข้ารุนแรงเช่นนี้ ข้ากับพี่เล่อหาน…” “พี่เล่อหาน!! หึ เรียกชื่อได้เต็มปากเต็มคำ นิสัยอยากได้พี่ชายจนตัวสั่นของเจ้านี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ ปีศาจน้อยเช่นเจ้ามันขาดความอบอุ่นมากเลยหรืออย่างไรถึงได้เอาแต่เรียกคนโน้นคนนี้ว่าพี่ตลอดเวลา!!” “เจ้าร้องไห้อีกแล้ว เอะอะก็บีบน้ำตาเจ้าคิดว่าข้าจะหลงกลเจ้างั้นหรือ ข้ามิใช่เจ้าบัณฑิตหน้าอ่อนนั่น ลูกไม้เช่นนี้ไม่ต้องนำมาใช้กับข้า” สุดท้ายความแค้นระหว่างเขากับนาง....จะจบลงเช่นไร ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจะเอาชนะความปากแข็งของแม่ทัพหนุ่มได้หรือไม่ และลี่หลินของเราจะสามารถข้ามผ่านความหวาดกลัวในตัวเขาไปได้หรือไม่... ติดตามต่อกันได้เลยนะคะ.....

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

แผนขย้ำใจยัยบอดี้การ์ด

18.0K·เดย์ไลลา

พราะการเสียชีวิตของบิดา ทำให้ครอบครัวที่เคยอบอุ่นของ ‘ไอซ์’ แตกสลาย มารดาเสียสติจากภาพกระทบกระเทือนจิตใจ ส่งผลให้ไอซ์ต้องถูกป้ารับไปดูแลต่ออย่างไม่เต็มใจ ความสงสัยเกี่ยวกับการตายของบิดายังค้างคาจิตใจหญิงสาวเสมอ จนได้โอกาสกลับมาทำงานที่ประเทศไทยอีกครั้ง ไอซ์จึงแอบสืบคดีเก่าของบิดาอย่างเงียบๆ มาโดยตลอด แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดจะสามารถเอาผิดน้องชายพ่อที่ยักยอกเงินบริษัทไปได้ ไอซ์จึงได้จับตามองตลอด เพื่อรอคอยโอกาส แต่เส้นทางการแก้แค้นของเธอก็ไม่ราบรื่นอย่างที่คิด เมื่อจู่ๆ เธอก็ถูก ‘มาร์ติน’ คุณชายรองของบ้านดึงตัวไปทำงานด้วย ซึ่งเธอรู้ดีถึงแผนการร้ายในใจเด็กเปรตนั่น! แต่พอจะลาออก เขาก็ดันรู้ความลับของเธอเข้า และใช้เรื่องนี้กดดันให้เธอต้องอยู่ข้างเขาต่อ งานนี้ไอซ์จะเอาตัวรอดจากคุณชายโรคจิตได้ไหม แล้วแผนการล้างแค้นจะสำเร็จหรือเปล่า ติดตามความเข้มข้นได้ในเรื่อง แผนขย้ำใจยัยบอดี้การ์ด sds “หึหึ งั้นเปลี่ยนคำถามใหม่ดีกว่า...” “...” “พี่เข้ามาทำอะไรที่คฤหาสน์ผมตั้งแต่เช้ากันครับ” ครั้งนี้เธอหมดความอดทนที่จะเล่นสงครามประสาทกับเด็กบ้าแล้ว รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากบอดี้การ์ดคนสวยอย่างคนไม่มีอะไรจะเสีย “คำถามนี้ฉันอยากตอบค่ะ” “ว่ามาสิครับ” “ฉันมาลาออก!” “...” “และถ้าถามถึงเหตุผล! ก็เพราะว่าฉันทนอยู่กับไอ้เด็กโรคจิตแบบนายไม่ไหวอีกแล้ว บอกไว้ตรงนี้เลยนะว่าฉันน่ะโคตรเกลียดขี้หน้านายเลย! แค่อยู่ใกล้ก็ทำเอาประสาทจะกิน! ดังนั้นถ้าอยากจะเล่นสนุก ปั่นประสาทใคร! ก็ไปหาคนใหม่ซะ! เพราะฉันไม่เอาแล้ว” ไอซ์เรียกได้ว่าสติแตก เธอตะคอกร่ายราวความอึดอัดในใจที่สะสมมาตลอดใส่อีกฝ่ายแบบไม่ไว้หน้า ตอนนี้เธอไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เธอจะลาออก แล้วทุ่มเทชีวิตกับการตามสืบและแก้แค้นครอบครัวชัยพล แต่แทนที่คำพูดของเธอจะทำมาร์ตินโมโห จนกลับหัวเราะลั่นอย่างถูกใจ จนกลายเป็นเธอที่งงเสียเอง “ฮ่าๆๆๆๆ เพราะแบบนี้ไง ผมถึงโคตรอยากได้พี่เลย! ชอบจริงๆ ผู้หญิงสวยๆ ดุๆ แล้วพยศเก่งๆ เนี่ย เห็นหน้าพี่ทีไร ผมล่ะอยากกดให้จมเตียง” “โรคจิต!” “ขอบคุณครับ~ ปกติผมก็ไม่ค่อยแสดงมุมนี้ออกมาให้ใครเห็นนักหรอก ถือว่าพี่เป็นคนพิเศษเลยนะ” นอกจากไม่โกรธมาร์ตินยังยืนอกรับอย่างภาคภูมิใจ “...” ไอซ์หมดคำจะด่าไอ้เด็กหน้าด้านตรงหน้าแล้วจริงๆ ทางออกที่ดีที่สุดคือเงียบแล้วอยู่ให้ห่างไอ้เด็กบ้าคนนี้! ท่อนขาบางหมุนกายเตรียมจะเดินออกจากห้อง แต่หนุ่มผมส้มก็ร้องรั้งเอาไว้ก่อน “เฮ้~ ผมว่าเรายังคุยกันไม่จบนะครับ” “ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนายแล้ว ฉันจะไปพบนายท่านแล้วขอลาออก เสร็จแล้วก็จะออกไปจากบ้านหลังนี้ให้เร็วที่สุด!” ไอซ์หันมาแว้ดกลับอย่างหมดความอดทน ไม่เข้าใจว่าตัวเองเคยไปทำอะไรให้เขานักหนา ถึงได้ตามจองเวรไม่เลิกลา “ผมไม่ให้ออก” “นายมีสิทธิ์อะไร...” ไอซ์ถามเสียงเย็น ทั้งร่างสั่นสะท้านไปด้วยความโกรธจนหูอื้อตาลายไปหมดแล้ว ทั้งที่ปกติจะเรียกอีกฝ่ายอย่างเคารพนอบน้อมแม้จะเกลียดเขามากก็ตาม แต่ตอนนี้เธอไม่สนใจอีกแล้ว “อื้มมม~ สิทธิ์เหรอ...” เขาเคาะคางพลางทำท่าครุ่นคิด “ตอนนี้ไม่มี” “...” คนตัวสูงระบายยิ้มกว้างราวเด็กแสนใสซื่อ ก่อนรอยยิ้มนั้นมันจะดูน่าขนลุกขึ้นเรื่อยๆ และพูดต่อให้จบประโยค “แต่ผมมีความลับของพี่อยู่ไง” “นะ...นาย!” มาถึงคิวของไอ้ต้าวหมาเด็กไทป์ร็อกไวเลอร์ของเราแล้ว~ เรื่องนี้จะเป็นแนวสืบสวน ปนอีโรติกแบบจัดเต็ม มีความขายขำ ปนดราม่าเล็กน้อยตามสไตล์ไรต์เช่นเดิมค่ะ เนื้อหาในเรื่องนี้จะต่อเนื่องจากเรื่องปฏิบัติการสอยนางฟ้า (มีอาxแอซตัน) ใครจะไม่ได้อ่านอย่าลืมแวะไปสอยนะคะ เพราะมีคู่พี่ไอซ์และมาร์ตินโผล่มาด้วย และครั้งนี้จะเป็นยังไง เมื่อไอ้หมาเด็กจิตป่วนคลั่งรักพี่บอดี้การ์ดคนสวยไม่ไหวแล้ว เลยต้องทำทุกทางแบบไม่สนจะโดนพี่ไอซ์สาปส่ง เรื่องนี้จะเป็นแนว SM ฉ่ำ โซ่ แส้ กุญแจมืออย่าให้ขาด เราจะไปช่วยพี่ไอซ์สืบคดีการตายของพ่อ และร่วมเอาใจช่วยให้ทั้งสองลงเอยกันด้วยดี โดยหวังว่าพระเอกของเราจะไม่ถูกนางเอกเอามีดกระฉวกใส่ซะก่อน ฝากไอ้ต้าวมาร์ติน และพี่น้ำแข็งคนสวยในอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ อย่าลืมกดหัวใจ กดเข้าชั้น กดติดตามนามปากกา เดย์ไลลา เอาไว้ด้วยนะคะ ถ้าไม่รบกวนเกินไป ช่วยคอมเมนต์เป็นกำลังให้ไรต์ด้วยนะคะ สามารถแวะเมาท์มอยกับไรท์ได้ในทวิตเตอร์ หรือ เพจเฟซบุ๊ก จะได้ไม่พลาดข่าวสารอัปเดตนะคะ ทวิตเตอร์ : เดย์ไลลา เพจเฟซบุ๊ก : เดย์ไลลา ลิขสิทธิ์เป็นเพียงของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2568 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอก และนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ให้ผมเป็นเป็ดตัวโปรดของคุณ

21.0K·ณดารินทร์

คำโปรย "ถ้าอยากเป็นคนโปรดของคุณ...ต้องทำยังไงครับ" เรื่องย่อ ดิน แผ่นดิน เด็กที่เกิดและเติบโตในบ้านของ ปาย ปราลี อธิพัฒน์โภคิน เขากลายเป็นเด็กกำพร้าเพราะเสียแม่ไปจากโรคร้ายและหลังจากนั้นไม่นานก็ต้องเสียพ่อผู้ซึ่งเป็นคนขับรถให้พ่อของเธอเพราะเอาตัวเข้าบังกระสุนเมื่อครั้งที่พ่อของเธอโดนลอบยิง เพราะไปขัดผลประโยชน์ของนักการเมืองชื่อดัง จากวันนั้น เด็กน้อยผู้น่าสงสารก็ไม่เหลือใคร พ่อแม่ของเธอจึงรับดูแลอุปการะและส่งเสียให้เรียนต่อในโรงเรียนเดียวกันกับเธอราวกับลูกหลาน แต่เด็กน้อยผู้เจียมตัวก็ไม่เคยเผยอตนขึ้นเทียบเธอและพี่ชายเลยสักครั้ง เขาจงรักภักดีและเทิดทูนเธอซึ่งอายุมากกว่าเขาถึง 4 ปีราวกับเจ้านายเหนือหัว เดินตามเธอต้อย ๆ ราวกับ “ลูกเป็ด” ที่กลัวหลงทางจากมารดา แถมยังเชื่อฟังและคอยเป็นลูกไล่ให้เธอไปเสียทุกอย่าง ทั้งคู่ต้องห่างกันเมื่อเขาสอบชิงทุนไปเรียนต่อที่ต่างประเทศได้และไม่กลับมาที่ประเทศไทยอีกเลยร่วม 10 ปี วันนี้เขากลับมาพร้อมกับภารกิจสำคัญ คือต้องมาทำงานกับเธอในตำแหน่งเลขานุการที่มีหน้าที่คอยติดตามดูแลเธอทุกเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องส่วนตัว เหตุผลสำคัญคือพี่ชายของเธอต้องการให้เขาคอยบังคับและจับตาดูไม่ให้ท่านรองประธานผู้รักการปาร์ตี้เป็นชีวิตจิตใจอย่างเธอ ใช้ชีวิตลอยไปลอยมาและโดดงานทุกครั้งที่มีโอกาสอีก ไม่น่าเชื่อว่าเพียงแค่ 10 ปีที่เขาไปเรียนต่อ จากเด็กที่คอยเป็นลูกไล่ให้เธอจะเติบโตและเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ เธอตั้งแง่ใส่เขาทันทีเพราะไม่ชอบใจที่ลูกไล่ของเธอกลายเป็นคนของพี่ชายไปเสียแล้ว แต่ความใกล้ชิดทำให้หนุ่มสาวมีความรู้สึกดี ๆ ให้กันและเผลอตัวเผลอใจมีความสัมพันธ์ทางกายที่ต้องเก็บเป็นความลับ ซึ่งเขากลับพยายามเก็บกดมันเอาไว้เพียงเพราะคำว่า “กตัญญูต่อผู้มีพระคุณ” มันค้ำคอ แต่ปราลีคนสวยก็เหมือนดอกไม้ที่กำลังแย้มบาน ย่อมมีภมรหนุ่มบินวนมาดอมดม เขาจะทำอย่างไรเมื่อกำลังจะเสียเธอไปให้ชายอื่น เขาจะกล้าโยนความกตัญญูทิ้งแล้วแย่งหัวใจของตัวเองกลับคืนมาหรือไม่

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ข้ามเส้นมาเล่นเพื่อนจบ

92.0K·เดย์ไลลา

"เราเป็นเพื่อนกันนะ...แถมไม่ได้รู้สึกชอบกันสักหน่อย" "แต่เราเอากันไปแล้ว คบกับกูก็ไม่ได้เสียหายตรงไหนนี่" กลีบปากบางเม้มหาเข้ากันครุ่นคิดตามคำพูด เธอกลัวว่าความสัมพันธ์ฉาบฉวยแบบนี้มันจะไม่ยั่งยืนเท่าความเป็นเพื่อนที่มีมาตลอดสิบห้าปี กลัวว่าพอเปลี่ยนสถานะไปแล้ววันหนึ่งเธอจะเสียเพื่อนสนิทคนเดียวไปตลอดกาล "ก็ไม่เอาอยู่ดีอะ" "เฮ้ออออ~ ทำไมดื้อจังวะ" "มึงแค่อยากรับผิดชอบเพราะกูเป็นเพื่อนไม่ใช่เหรอ...ถ้าเป็นคนอื่นมึงไม่สนใจความรู้สึกหรอก" "ก็รู้นี่ แล้วจะปฏิเสธทำไมอีก" ใบหน้าหล่อเหลาดูขัดเคืองใจที่ม่านฟ้าไม่ยอมตอบตกลง เนื่องจากเป็นเพื่อนกันมานานทำให้ทั้งคู่พอจะรู้ความคิดอีกฝ่ายได้ เพราะม่านฟ้าเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเขา ก็อยากให้เกียรติ ไม่อยากทำตัวมักง่ายใส่เหมือนผู้หญิงทั่วไปจึงแสดงความรับผิดชอบ ซึ่งเธอไม่ต้องการแบบนี้ "ก็ให้มันจบแค่วันนี้พอ แล้วเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ" "ไม่...กูอยากเอามึงอีก" "ไอ้เค!" ม่านฟ้าหน้าบึ้งเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงดัง เมื่อคาเตอร์ยอมรับออกมาตรง ๆ แบบหน้าไม่อาย พร้อมใช้กำปั้นเล็ก ๆ ทุบเข้าที่อกกว้างด้วยความหงุดหงิด "จะเอาไง? อยากโดนกูเอาแบบไม่มีสถานะเหรอไง" "กูไม่ให้แล้วโว้ย!" เธอทั้งโกรธทั้งอายกับความหน้าด้านของเขา ใช้เรี่ยวแรงน้อยนิดดีดดิ้นพยายามดันตัวชายหนุ่มออกห่าง มุมปากหนากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ เพียงแค่ออกแรงเบา ๆ ก็สามารถกดหญิงสาวในอ้อมแขนลงไปนอนราบกับโซฟาในท่าทางล่อแหลมได้แล้ว ม่านฟ้านอนหอบหายใจเหนื่อยอยู่คนเดียว ขณะที่ร่างสูงเปลี่ยนมาขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ พร้อมยักคิ้วกวนอารมณ์ให้เธอขัดใจเล่น "มีแรงแค่นี้จะห้ามกูได้เหรอ" "ปล่อยเลย! ถ้ากูไม่ยอมแล้วมึงจะข่มขืนกูเหรอไง" "ม่าน~ กูไม่ต้องใช้กำลังหรอก มีวิธีอีกเยอะที่จะทำให้มึงเคลิ้มจนต้องยอม เหมือนในห้องน้ำนั่นไง" "..." กลีบปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันแน่น ไม่อาจคิดหาคำมาตอบโต้ได้อีก ใบหน้าร้อนผ่าวยามคิดถึงเหตุการณ์ร้อนแรงวาบหวามที่เพิ่งเกิดขึ้น "หึ! มึงความรู้สึกไวแค่ไหน กระตุ้นนิดเดียวก็เตลิดแล้ว" "เค~ กูไม่เล่นนะ ปล่อยได้แล้ว" เธอเปลี่ยนมาอ้อนเขาเสียงอ่อนเมื่อหมดทางต่อกรกับความร้ายกาจของเพื่อนสนิท "กูก็ไม่ได้เล่น กูเอาจริง" "แต่..." "มึงรู้จักกูดีม่าน...อะไรที่กูอยากได้กูก็ต้องได้ และตอนนี้กูอยากได้มึง" พวงแก้มเธอร้อนผ่าวลามลงมาลงถึงหน้าท้อง มันวูบไหวปั่นป่วนประหลาดยามสบเข้ากับสายตาร้อนรุ่มของเขา อกซ้ายทำงานอย่างหนักเมื่อใบหน้าอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซ็นต์ คาเตอร์กระตุกยิ้มร้ายพร้อมใช้ปลายจมูกโด่งมาสัมผัสปลายจมูกเธอแผ่วเบาหยอกล้อ "เมื่อกี้ก็รู้สึกดีมากไม่ใช่เหรอ อย่าปฏิเสธตัวเองเลย" น้ำเสียงทุ้มลึกเซ็กซี่กระซิบยั่วราวกับจะค่อย ๆ สะกดจิตเธอให้ยอมคล้อยตาม "แต่กูก็ไม่อยากคบมึงอยู่ดีอะ" คาเตอร์ขี้เบื่อและเจ้าชู้แค่ไหนเธอรู้ดีที่สุด เขาเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าและไม่เคยจริงจังกับใคร ทำให้เธอไม่อยากจะเอาความสัมพันธ์ตลอดสิบห้าปีไปเสี่ยงบนเส้นด้ายแบบนั้น "กลัวอะไรม่าน มึงไม่มีใคร กูก็ไม่มีใคร เราไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย" "ไม่อยากเสียมึงไปอะ" ม่านฟ้ายอมรับออกมาตามตรง หันหน้าไปอีกทางเพื่อหลบสายตาคมกริบของคนด้านบน แต่ก็ถูกปลายนิ้วเรียวยาวช้อนใบหน้าให้หันกลับมาสบตาอีกครั้ง "ใครบอกว่าจะเสียกูไป มึงสำคัญกับกูที่สุด รู้ดีไม่ใช่เหรอ" น้ำเสียงนุ่มพร้อมถ้อยคำหวานและสายตาหนักแน่นสั่นคลอนความตั้งมั่นของเธอให้ค่อย ๆ ทลายลงมาทีละน้อย "แล้ว...ไม่ต้องคบกันไม่ได้เหรอ" "มึงโอเคไหมล่ะ ถ้าเราจะมีเซ็กซ์กันเฉย ๆ นึกว่าผู้หญิงเขาจะอยากได้สถานะกันซะอีก" "กูไม่รู้อะ" เธอไม่เคยมีแฟนหรือคบหากับใคร ระดับความรู้เรื่องความรักต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก จึงไม่รู้ว่าคนอื่นจะตัดสินใจแบบเธอไหม คาเตอร์บีบปลายจมูกของเธอด้วยความมันเขี้ยวปนเอ็นดู ซึ่งม่านฟ้าก็ปั้นหน้าบึ้งแล้วปัดมือหนาออก "มีอะไรยังคาใจอีกไหม" "ไม่บอกใครได้ไหม กูไม่อยากให้เพื่อนคนอื่นรู้" เธอไม่อยากให้คนอื่นต้องมากระอักกระอ่วนใจไปด้วย กับความสัมพันธ์แปลก ๆ นี้ "ตามใจมึงทุกอย่างเลยม่าน" "แล้วถ้าวันหนึ่ง...มึงเจอคนที่ชอบอะ" "ถ้าความรู้สึกเราทั้งคู่ยังไม่เปลี่ยนไป...วันหนึ่งมึงหรือกูจะมีแฟน เราก็แค่หยุดความสัมพันธ์นี้ แล้วก็กลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม" "กูกับมึงจะไม่เปลี่ยนไปใช่ไหม" เธอถามย้ำด้วยสีหน้าลังเล กลัวเหลือเกินว่ามันจะถลำลึกจนไม่อาจกลับมามองหน้ากันได้สนิทใจเหมือนที่ผ่านมา "กูไม่มีทางเปลี่ยน มึงจะเป็นเพื่อนที่กูรักที่สุดตลอดไป มึงนั่นแหละอย่าหลบหน้ากูเหมือนที่ผ่านมาอีก" "อืม"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ว่าที่ 'เมีย' | Hate love Nc20+

342.0K·Story Truth / ลำเจียก

“ฉันรับผิดชอบในสิ่งที่ทำพลาดไปแล้วด้วยการหมั้น เพราะฉะนั้นต่อไปนี้ถ้าฉันต้องการจะทำอะไรต่อมิอะไรกับเธอ….ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไร จริงมั้ย ?”

นิยายรักจบแล้ว

สถานะรักข้างเดียว

372·เพลินฝัน

ในวันที่เขาไม่เหลือใครหน้าที่ของเธอคือการอยู่เคียงข้างเขา แม้จะไม่เคยได้รับความรักแต่เธอก็ยินดีที่จะทำทุกอย่างเพื่อคนที่เธอแอบรักข้างเดียวมาตลอดหลายปี แค่ได้ใกล้ชิดในสถานะไหนเธอก็ยอม

นิยายรักโรแมนติกยังไม่จบ

อยากได้สามีต้องพลีร่างกาย

1.0K·วันว่างว่างของหญิงใหญ่

อยากได้สามีต้องพลีร่างกาย โดยมาวิญญา ปากบอกว่าไม่แต่ส่วนกลางกายขยับไม่หยุด คราแรกไม่ยอมรับแต่กลับกินดุกินจุไม่มียั้งแรง ------------------------------------------------- เรื่องราวของพี่ชายข้างบ้านที่ปากแข็งขณะที่นางเอกของเราพยายามทำทุกวิถีทางด้วยความชื่นชอบเขา แต่เขากลับเอ่ยปากว่าชอบพี่สาวของนาง เรื่องราวจึงกลายเป็นฝ่ายหนึ่งอยากได้สามีจึงต้องพลีร่างกายขณะที่อีกฝ่ายเพิ่งสังเกตว่าเด็กน้อยในวันนั้นเติบโตแล้วช่างงามนัก ความสัมพันธ์เร่าร้อนจึงเกิดขึ้นอยู่บ่อยคราทั้งปากที่บอกว่าไม่แต่แก่นกลางกายกลับขยับไม่หยุด เมื่อได้สอดใส่แล้วยังกินดุกินจุ กินไม่มีแผ่วไม่มียั้งแรงจนแค่ไม่กี่คืนยังนับครั้งแทบไม่ทัน ------------------------------------------------- นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายสั้นเล่มเดียวจบ เต็มไปด้วยฉาก NC สุขสันต์หรรษาน้ำสาดกระจายตามสไตล์มาวิญญา

นิยายจีนโบราณยังไม่จบ

วังวนร้อนรักจวนแม่ทัพใหญ่

96.0K·ซีไซต์

ซุนหลีถูกจับมาเป็นเชลยสงครามพร้อมพี่ชายบุญธรรมที่นางแอบมีใจให้เขาและมารดา แต่ด้วยความงามของนางจึงทำให้ฮูหยินใหญ่ที่ไร้ทายาท ต้องการให้นางอุ้มท้องตั้งครรภ์แทนตนเองที่ไม่อาจมีบุตรได้ ซุนหลีจึงถูกฝึกฝนอย่างหนักให้เก่งกาจในเรื่องการทำให้บุรุษลุ่มหลง เพื่อที่จะเป็นอนุของท่านแม่ทัพผู้หนึ่งที่มีอายุคราวบิดา ทว่านางไม่เคยรู้มาก่อนว่า บุรุษที่นางคิดว่าเป็นคนแก่ จะทำให้นางบังเกิดความรู้สึกซาบซ่านและติดใจได้เพียงนี้ และที่นางไม่คาดคิดก็คือ เรื่องหาได้จบเพียงเท่านี้ เมื่อสุดท้ายแล้วความรักของนางจะกลายมาเป็นความลับของเราทั้ง 4 คนอย่างที่ไม่เคยคาดคิด เรื่องราวที่ต้องปกปิดเอาไว้ นั้นคือเรื่องสุดเร้าใจชวนให้ซ่านเสียวสยิว ระหว่างซุนหลี ฮูหยินใหญ่ ท่านแม่ทัพ และพี่ชายบุญธรรม! หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักสำหรับผู้ใหญ่ เน้นฉาก NC มีแทบทุกตอน เหมาะกับสายแซ่บ และมีฉากบรรยายบท NC ที่มีมากกว่า 2 คน ดังนั้นหากไม่ใช่แนวกรุณาเลื่อนผ่านค่ะ

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

แก้วตาดวงใจมาเฟีย

13.0K·นามปากกาลูกแก้ว

"ปะ...ปล่อยลูกแก้วนะพี่เจ้าสมุทร" "ทำไมต้องปล่อย?" "จะให้ลูกแก้วนั่งอยู่แบบนี้ทำไมกันล่ะ?" "เพราะพี่อยากเห็นหน้าเธอชัดๆพี่อยากเห็นแววตาและสีหน้าของเธอในตอนที่พี่จะบอกกับเธอ"เจ้าสมุทรพูดพร้อมกับเกลี่ยปล่อยผมที่มันตกลงมาปิดหน้าของลูกแก้วขึ้นไปทัดที่ใบหูของเธอก่อนจะเกลี่ยนิ้วเล่นไปมาที่แก้มป่องๆของเธอ ตึก ตึก ตึก "..."ลูกแก้วได้แต่กะพริบตาปริบๆเจ้าสมุทรจะบอกอะไรกับเธอกันแน่นะ "พร้อมฟังหรือยัง?" "..."ลูกแก้วพยักหน้าหงึกๆพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงขึ้นๆจนมันจะกระเด็นทะลุออกมาจากอกอยู่แล้ว "เธอรู้ใช่ไหมว่าพี่คิดอย่างไงกับเธอ?"เจ้าสมุทรพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล "มะ...หมายถึงอะไรคะ?"ลูกแก้วถามออกไปด้วยหัวใจที่เต้นรัวมันคืออะไร "หมายถึงเรื่องที่พี่ชอบเธอ" "ชะ...ชอบเหรอคะชอบลูกแก้วเหรอ?"

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

สหายคิดไม่ซื่อ

43.0K·ลออจันทร์ / เลี่ยงจิน 亮金

จู่ๆ สหายสนิทตั้งแต่วัยเยาว์ก็ขอตัดความสัมพันธ์ อีกทั้งยังยัดเยียดความเป็นสามีให้นางอย่างหน้าไม่อาย ‘ข้าไม่อยากเป็นสหายแต่อยากเป็นสามีของเจ้า!’/ ‘อาหลง นะ.นี่เจ้าใหญ่โตถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!' ++++ อี้เฟยหลงไม่รอให้อีกฝ่ายปฏิเสธ เขาตวัดลิ้นชื้นแฉะเลียลงบนปลายถันอีกครา สองมือสากกระด้างกอบกุมเต้าขาวๆ แล้วบีบเฟ้นเคล้นจนเนื้อนมทะลักออกตามง่ามนิ้วมือ ‘ทั้งนุ่ม ทั้งหอมหวาน ซินเอ๋อร์ข้าแทบจะบ้าอยู่แล้ว ข้าต้องการเจ้ามากมายเพียงใดเจ้าคงไม่มีวันรู้ เพราะเจ้ามองข้าเป็นเพียงสหาย แต่ข้าไม่เคยอยากได้เจ้าเป็นสหายเลย ข้าอยากได้เจ้าเป็นเมียมาโดยตลอด!’ จ๊วบ! เสียงดูดนมดังราวกับจะเขย่าความรู้สึกของจางซินเหยียนให้ยิ่งแกว่งไกวสับสน ด้วยการถูกเขาดูดเลียเต้านมทำให้นางเสียวซ่านและสุขสมอย่างที่ไม่เคยสัมผัส ไม่คิดว่าการถูกบุรุษสัมผัสแตะต้องร่างกายจะทำให้นางรู้สึกราวกับจะคลั่งเช่นนี้ อี้เฟยหลงบีบสองเต้าให้ชิดเข้าหากัน แล้วแลบลิ้นเลียไปยังร่องอกแผ่วเบา พลางจ้องมองใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อ ยามเมื่อกามราคะมอดไหม้ ใบหน้าของนางก็ยิ่งเย้ายวนน่าหลงใหล “ดูนี่สิซินเอ๋อร์ ดูเจ้าในเวลานี้” ชายหนุ่มผายมือเรียกกระจกที่วางอยู่มุมหนึ่งให้ลอยเข้ามาอยู่ในมือ ก่อนจะยื่นให้นางมองใบหน้าของตนเอง “นะ...นี่ข้าหรือ” จางซินเหยียนสับสน นางไม่เคยเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความใคร่ของตนเองเช่นนี้มาก่อน ใบหน้าที่ราวกับหญิงร่านราคะ ดวงตาของนางฉ่ำเยิ้ม เรียวปากอ้ากว้างหอบกระเส่าหายใจแรง “ซินเอ๋อร์ข้าไม่โกหกเจ้าหรอก” เขาพลิกตัวแล้วอุ้มคนเมาขึ้นนั่ง วางกระจกไว้ที่ปลายตั่งเพื่อให้นางมองเห็นตนเองอย่างถนัดถนี่ “อาหลงจะ...เจ้าจะทำอะไร” จางซินเหยียนสับสนยิ่งกว่าเดิมเมื่อเขานั่งซ้อนนางจากทางด้านหลัง ก่อนที่มือหนาจะคว้าเต้านมกลมกลึงแล้วเริ่มบีบขยำ “ไม่นะ...ต้องหยุดได้แล้ว มะ...มันอันตรายเกินไป” สติที่พอจะมีอยู่น้อยนิดเฝ้าบอกว่าสิ่งที่สหายหนุ่มทำนั้นไม่ถูกต้อง แต่นางก็ไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าจะขัดขืน “มองเงาตนเองในกระจกสิซินเอ๋อร์ มองดูว่าเจ้างดงามมากเพียงใดยามถูกข้าสัมผัสแตะต้องเช่นนี้” พูดพลางใช้นิ้วโป้งบี้บดปลายถันช้าๆ “อะ...ฮึก อื้อ....” ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาซุกไซ้ไปตามซอกคองามระหงของสหายวัยเยาว์ ค่อยๆ บรรจงจูบ ค่อยๆ ตวัดลิ้นลามเลียอย่างช้าๆ ราวกับต้องการเล้าโลมให้หญิงสาวซ่านกระสันไร้หนทางจะต้านทาน “อะ...อื้อ อะ...อาหลง อาหลง มะ...ไม่นะ...” ได้ผล...หญิงสาวระทวยอ่อน ยิ่งนางครวญครางดั่งใจจะขาดรอนๆ ก็ยิ่งเขินอายที่เห็นตนเองบิดเร่าไปกับฝ่ามือที่บีบเฟ้นเต้านม เงาสะท้อนในกระจกทำให้นางรู้สึกวูบวาบหัวใจเต้นระรัวแรง

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

เจ็ดสาวงาม NC18+

16.0K·วันว่างว่างของหญิงใหญ่

"หญิงใหญ่สายรุก" จะหาชายหนุ่มคนใดยอมแต่งงานเข้าสกุลหญิงสาวให้เสื่อมเกียรติ ในเมื่อหายากเย็นนัก เช่นนั้นก็จับชายหนุ่มที่คุ้นเคยรวบหัวรวบหางแล้วกินกลางตลอดตัว เช่นนี้ก็ได้ดั่งใจแล้ว ”หญิงรองแสนเร่าร้อน” พี่สาวคนรองผู้แสนเร่าร้อนอย่างนางจำต้องควานหาชายหนุ่มซึ่งมีสมองมาช่วยคิดหาหนทางไม่ให้กิจการค้าโดนตะครุบไปต่อหน้าต่อตา ที่สำคัญชายหนุ่มผู้นั้นยังต้องยินยอมแต่งเข้าสกุลเฉินด้วยความเต็มใจ เรื่องที่ยากเย็นนี้กลับง่ายดายเมื่อนางได้พบกับคุณชายหนุ่มผู้นี้ เขาทั้งช่างเจรจาและยังตามทันนางทุกท่วงท่า ความเร่าร้อนที่บังเกิดจึงทำให้เรือนของสกุลเฉินแทบลุกเป็นไฟ หญิงสามจอมหยอกเย้า นางไม่ชอบการค้าขาย นางชอบเพียงการต่อสู้เท่านั้น ภายใต้ใบหน้าอ่อนหวานและท่วงท่าอ่อนแอนั้น นางเข้มแข็งและจะไม่ยอมให้ผู้ใดมารังแกแน่ แล้วศิษย์พี่ผู้นี้ตามมาตอแยอันใดกับนางนักหนา นางไม่สนใจเรื่องรักใคร่ นางสนใจเพียงการฝึกวิชาเท่านั้น หญิงสี่สุดร้อนแรง นางเพียงมาเจรจาการค้าในหอคณิกา ไยเขาจึงจับนางมาโยกขย่มอย่างรุนแรงเช่นนี้ มาสืบหาข่าวอันใดกัน ข้ออ้างเช่นนี้ยังคิดออกมาได้ หญิงห้าแสนเย้ายวน นางเพียงชอบศึกษาเล่าเรียน แต่พวกเขากลับเอาแต่กลั่นแกล้งรังแกนาง มีทรวงใหญ่ล้นแล้วอย่างไร ลูกแตงใหญ่ของนางจะเอาแต่ขยำขยี้อยู่ทั้งวันได้หรือ หญิงหกน่าลวงล่อ ข้าเพียงอยากมีชีวิตสุขสงบ ไยเขาจึงมาล่อลวงข้าถึงเพียงนี้ เขาทั้งเอาแต่ใจทั้งดื้อรั้นน่าไม่อาย แล้วข้าจะหลีกหนีการลวงล่อที่วันวันเอาแต่อยู่บนเตียงนี้ได้อย่างไร หญิงเล็กจอมยั่ว สาวน้อยวัยแรกแย้มผู้หลงรักชายผู้เคยช่วยชีวิต นางต้องทำอย่างไรเขาจึงจะมองเห็นนาง สาวน้อยจึงต้องทั้งบดทั้งยั่วเพื่อได้เขามาดั่งใจฝัน นิยายเรื่อง”เจ็ดสาวงาม” เป็นนิยายสั้นรวมเจ็ดเรื่อง โดยจะแบ่งเป็นเรื่องราวของเจ็ดสาวพี่น้องซึ่งโลดแล่นไปตามครรลองของชีวิต ภายใต้สถานการณ์ที่ต้องแต่งชายหนุ่มเข้าสกุลเพื่อช่วยเหลือและดูแลการค้าอันยิ่งใหญ่ ไรต์จะลงทีละเรื่องไล่ไปเรื่อยๆ ในแต่ละเรื่องไม่ได้เกี่ยวเนื่องกันมากนักสามารถอ่านอย่างต่อเนื่องหรือไม่ต่อเนื่องก็ได้ค่ะ นิยายสั้นเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง โดยมีเนื้อเรื่องพอประมาณและเน้นฉากNC เหมาะสำหรับนักอ่านซึ่งอายุเกิน18ปีขึ้นไปแล้ว เนื้อเรื่องไม่ดราม่า ไม่มีเหตุผลมากนัก เน้นความรักหนุ่มสาวและฉากฟินแซ่บของคู่พระนาง เรื่องจบแบบHappy ค่ะ ชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ หากชื่นชอบให้คะแนน กดเก็บเข้าชั้น หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะ ขอบคุณมากค่ะ แม่นางว่างจิงจิง

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

ตรวนหวามพ่อเลี้ยง ชุด One Night Stand

38.0K·เนื้อนวล/baiboau

เมื่อสองปีก่อน เพราะความทำให้ธาวินพลั้งเผลอ มี One Night Stan กับเพื่อนสนิทของหลานสาว แต่เขาก็ใช้เงินแก้ปัญหา สองปีต่อมา... เขาพบเธออีกครั้ง และด้วยไฟสวาทที่ยังคุกรุ่นจึงเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างกันขึ้นอีก แต่ครั้งนี้ เขาจะไม่ยอมปล่อยให้แม่เด็กสาวลอยนวลอีกแล้ว... ธาวินคำรามด้วยความหื่นกระหาย ขยี้เนินฉ่ำหนักหน่วงไร้ความปรานี ก่อนจะฉีกกางเกงชั้นในที่เป้าของมันเปียกชุ่มออก พร้อมกับตวัดนิ้วเข้าไปสัมผัสกับกลีบเนื้อนาชุ่มฉ่ำ “โอ้ พระเจ้า... แฉะดีเหลือเกิน ทอฝัน” คนตัวโตเงยหน้าจากเต้านมอวบอัด และเสี้ยววินาที เขาก็เลื่อนหน้าหล่อจัดลงมาซบที่กลางหว่างขาอวบแทน หล่อนสะท้านยะเยือก เมื่อริมฝีปากร้อนจัดจูบนาบลงกับความเป็นหญิงหนักหน่วง “อ๊ะ... อู๊ยยยย... อาวิน... อา...”

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

THE HEARTLESS ทวงรักร้าย...นายไร้ใจ

5.0K·ฮวายอน

เมื่อการกลับมาของเธอทำให้ใจเขาเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ทั้งๆที่ผ่านมาเขาคอยบอกมันอยู่ตลอดว่า "ไม่รัก ไม่เจ็บ" และเขาจะทำยังไงกับใจที่มันไม่รักดีของเขา "ผู้หญิงคนนั้นตายไปนานแหละ" ธานินทร์ อัศวดิศร....ธาม อายุ 22 ปี วิศวกรรมซอฟต์แวร์ มหาวิทยาลัย A ปี 4 หล่อ นิ่ง สุขุม ใจเย็น เย็นชา พูดน้อย "ถ้างั้นเราคงไม่เคยรู้จักกันซินะ" รังศิตา ตรีทรัพย์...โรส อายุ 22 ปี เรียนบริหาร มหาวิทยลัย A ปี 3 สวยสไตล์หวาน สดใส น่ารัก ยิ้มเก่ง ตัวละครสมทบ หนูดา & ดิน จากเรื่อง MY SISTER พี่สาวคนเนี้ย...ของผม มิณา & ยูตะ จากเรื่อง THE FLIRT ป่วนใจนายเจ้าชู้ เฮียวาโย / เฮียแม็กซ์ / เฮียฟิวส์ / เฮียหมอไวน์

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

คิดจะพักคิดถึงเพื่อนสามี

11.0K·วันว่างว่างของหญิงใหญ่

ในเมื่อสามีไม่รักดีเหตุใดต้องเฝ้ารอ เหล่าเพื่อนสามีต่างหากคือที่พักพิงแสนดีทั้งรดน้ำจนนางชุ่มฉ่ำกายใจ นางเป็นถึงคุณหนูของแม่ทัพใหญ่ แต่ยอมมาแต่งงานกับบุตรชายพ่อค้าก็ด้วยเห็นแก่คำหวานที่เขามอบให้ ไม่คิดว่าผ่านมาเพียงไม่ถึงปี ทุกสิ่งกลับสลายกลายเป็นแค่ลมปาก เขากล่าวหาว่านางจืดชืดไม่น่าค้นหา จึงต้องมีภรรยาอีกหลายคน ในเมื่อไร้ความซื่อสัตย์ คำมั่นกลายเป็นเพียงการผายลม เช่นนั้นนางก็ไม่จำเป็นต้องเฝ้ารอน้ำฝนจนแห้งเหี่ยวเช่นนี้ เหล่าเพื่อนสามีล้วนเป็นที่พักพิงที่ดี พวกเขาทั้งดูแลเอาใจใส่ ทั้งตามใจและคอยรดน้ำไม่เคยขาด ในเมื่อสามีไม่รักดี เหตุใดต้องเฝ้ารอ นางคงต้องพึ่งพาเหล่าเพื่อนสามี ให้พวกเขาได้เติมเต็มความชุ่มฉ่ำจนสาสมใจ

นิยายจีนโบราณจบแล้ว

LAST LOVE รักสุดท้ายของนายหมอ

3.0K·ฮวายอน

LAST LOVE เมื่อเขา…ที่มีสถานะเป็นพี่ชายคนโปรดเปิดใจบอกความรู้สึกตัวเองที่เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ กับน้องสาวบุญธรรมของเพื่อนสนิท ด้วยความหวังจะได้ใจกลับมา... ทว่า…เธอกลับไม่ได้คิดแบบเดียวกันกับเขา ด้วยเหตุผลหลายอย่าง ความสัมพันธ์ที่เคยดีจึงเริ่มเปลี่ยนไป ระหว่างเขา…และเธอ เกิดระยะห่างมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ใช่เด็กน้อยสำหรับเขาอีกต่อไปแล้ว หลังจากที่ก้าวเข้าสู่วัยรุ่นเต็มตัว เธอทั้งสวย เก่ง ฉลาด เนื้อหอมจนมีหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่พากันรุมล้อม พี่ชายที่ถูกลดสถานะเป็นแค่คนรู้จัก อัดอั้นจนแทบจะทนไม่ไหว จากที่เคยได้ใกล้ชิด ได้เป็นคนสำคัญ ได้คอยดูแลปกป้อง แต่ตอนนี้ได้แค่มองอยู่ห่างๆ จะประกาศออกมาโต้งๆ ก็ไม่ได้ เพราะไม่อยากผิดใจกับเพื่อนรัก ความอึดอัดถาโถมเข้าใส่ไม่หยุด เพราะยัยน้องตัวแสบเล่นหว่านเสน่ห์ไม่เว้นแต่ละวัน ปรึกษาใครก็ไม่ได้ ทำได้แค่เตือนสติตัวเอง… อดทน…อดทนไว้ไอ้หมอ อด…เวรเอ๊ย! ไม่อดแม่งแล้ว…!! “อย่า…มาเข้าใกล้คนของกู” “เฮีย เป็นบ้าอะไรเนี่ย” “ทำไมทำตัวแบบนี้วะ” “เราโตแล้ว เฮียไม่ต้องมายุ่ง” “ยิ่งโตนั่นแหละ ยิ่งต้องยุ่ง!” แต่ยิ่งเธออยากออกห่างจากเขามากเท่าไหร่ โลกกลับเหวี่ยงให้ต้องใกล้ชิดกันมากขึ้น เมื่อทั้งสองได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในโครงการวิจัยลับ เธอต้องการเข้าไปเพื่อค้นหาความจริงในอดีต แต่เขาเข้าไปเพราะ…เธอ ไหนจะความรัก...! ไหนจะความลับ...! งานนี้อะไรจะถูกเปิดออกมาก่อนกันละ? ตัวละครหลัก พระเอก วายุพัฒน์ สมุทรวาธรณ์ เฮียหมอไวน์ นายแพทย์หนุ่มสุดหล่อ ที่ถือครองความโสดมายาวนานหลายปี พอจะจริงจังก็ถูกปฏิเสธอย่างไม่ไยดี สำหรับเขาอายุไม่ใช่ปัญหา โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง “พอนอนแล้วก็เท่าเทียมกันหมดนั่นแหละ” นางเอก มิรินดา เหมบดินทร์ มิเชล (ที่มาที่ไปของเธอมาจากเรื่อง THE FLIRT ป่วนใจนายเจ้าชู้ ) บุตรสาวบุญธรรมคนเล็กของบ้านเหมบดินทร์ ที่ทุกคนต่างพากันประคบประหงมราวกับไข่ในหิน แต่หารู้ไหม...ว่าเธอไม่ได้อ่อนหวานหรืออ่อนแออย่างหน้าตา ยิ่งไปกว่านั้นงานอดิเรกสุดโปรดปรานของนักวิจัยสาว ยังเป็นการลงประลองความเร็วในสนามของพี่ชายตัวเองอีกด้วย “ในหัวเฮียคงมีแต่เรื่องแบบนี้สินะ...”

นิยายรักจบแล้ว

Risk Friend ลอง รัก เพื่อน ร้าย (Set Zenesaint ⅠⅠ ม่านหมอก x จันทร์เจ้า)

1.0K·ฮวายอน

Risk Friend ลอง • รัก • เพื่อน • ร้าย (Set Zenesaint ⅠⅠ ม่านหมอก x จันทร์เจ้า) จะเป็นยังไง…!? เมื่อการกลับมาของ เพื่อนเก่า ไม่ใช่เรื่องน่ายินดี แต่ดันเป็นความย่อยยับป่นปี้และหายนะในแบบที่คาดไม่ถึง! -ม่านหมอก- "มึงอย่าท้าทายระบบมากนะจ้าว กูเหี้ยกว่าที่มึงคิด..." -จันทร์เจ้า- "กูก็ไม่เคยคิดว่ามึงเป็นคนดีนะ..." --------------------- คนหนึ่งโชว์เหนือวางกับดักเพื่อหลอกล่อ…สุดท้ายติดกับตัวเอง ส่วนอีกคนแกล้งโง่เหมือนหลงกลลวง…แต่ดันโง่จริงจนหาทางออกไม่เจอ ----------------------

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

สามคนอลเวง

17.0K·ทอฝัน

คำโปรย เมื่อรักไม่ได้มีเพียงคนสองคน เมื่อรักไม่ได้จำกัดแค่ เพศหญิงกับเพศชาย เมื่อรักสวนทางกับความต้องการของครอบครัว ชายสองหญิงหนึ่งพวกเขาจะทำอย่างไรให้รักนี้ลงตัว จอมขวัญ พงษ์พิพัฒ ยืนนิ่งอึ้งเมื่อได้ยินคำขอแต่งงานจากปากของ ภูมินทร์ พลสวัสดิ์ เพื่อนชายคนที่เธอหลงรักมาเนิ่นนาน มันคงจะดีกว่านี้หากเขาขอแต่งงานกับเธอด้วยความรักไม่ใช่แค่เพียงใช้หล่อนเป็นเครื่องมือเพื่อบังหน้าไม่ให้ใครรู้ว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นเกย์ ข้อเสนอของเขาคือขอร้องให้เธอแต่งงานกับเขาเพื่อแลกกับเงินค่าผ่าตัดหัวใจของแม่เธอและการดูแลเธอกับครอบครัวตลอดชีวิตโดยไม่ทอดทิ้ง แต่มีข้อแม้ว่าหล่อนต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันสามคนกับเขาและ ราเชนทร์ โชคตระกูล แฟนหนุ่มของ ภูมินทร์ อีกด้วย หล่อนจะตัดสินใจอย่างไร จะทำเพื่อแม่หรือเปล่า แล้วเธอจะทนเห็นคนที่เธอรักมีอะไรกับคนอื่นตลอดชีวิตได้หรือไม่ รักไม่มีคำจำกัดความ ความรักไม่มีจำกัดเพศหรือวัย เรื่องราวชีวิตรักของคนสามคนจะดำเนินไปเช่นไรหนอ......

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว

เล่ห์รักนายวายร้าย

58.0K·บีน่าเลดี้

เขาจองเธอมาตั้งแต่เด็ก แต่เธอกลับให้สถานะเขาแค่ 'พี่ชาย' แต่มีหรือว่าคนอยากเขาจะยอมให้เธอเป็นแค่น้องสาว เพราะสถานะเดียวที่เหมาะกับเธอนั่นก็คือ 'สถานะเมีย' เท่านั้น “หนูไม่ได้รู้สึกอะไรกับเฮียเลยสักนิด นอกจากคิดว่าเฮียเป็นแค่พี่ชาย..” “แต่เท่าฉันจำได้ ฉันไม่เคยมีน้องสาวหน้าตาแบบเธอ” “ถึงตอนนี้เฮียจะไม่ยอมรับหนูเป็นน้องสาว แต่หนูนี่แหละจะยัดเยียดตัวหนูเป็นน้องสาวของเฮียเอง” “อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อ แล้วก็เตรียมตัวไว้ให้ดี เพราะฉันอาจจะยัดเยียดความเป็นผัวให้เธอซะก่อน..” -------------------------------- คำเตือน! นิยายเรื่องนี้มีฉาก NC เรท 18+ และพฤติกรรมไม่ค่อยเหมาะสม เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด แคปเนื้อหา

นิยายรักจบแล้ว

เจ้าสาวร้อยเล่ห์รัก

25.0K·เพลินฝัน

คำสัญญาที่เขาไม่เคยจำส่วนเธอไม่เคยลืม เขากลับมาพร้อมกับความร้อยเล่ห์แสนกล คำพูดของเขาเปรียบเสมือนคำลวงที่หลอกให้เธอมีความหวัง "เมื่อไหร่พี่จะบอกเรื่องของเราให้ทุกคนรู้คะ" ที่เธอถามเพราะอยากรู้ว่าตอนนี้เธอยังมีหวังอยู่หรือเปล่า "ก็พี่บอกแล้วไงว่ายังไม่พร้อม" คริณตอบอย่างหน้านิ่งๆ เหมือนกับว่าเขามีคำตอบอยู่แค่อย่างเดียว "แล้วเมื่อไหร่จะพร้อมคะ นับอยากแต่งงานกับพี่นะคะ" สิ่งที่เธอพูดมีแต่ความจริงไม่เคยโกหก นับดาวรักคริณมาก จนวาดฝันถึงการแต่งงานของเธอกับเขามาตลอด "การแต่งงานมันสำคัญขนาดนั้นเลยหรือไง" "สำคัญสิคะ มันเป็นการเริ่มต้นของเรานะคะ นับอยากสร้างครอบครัวกับพี่ค่ะ" คำพูดพร้อมกับสายตาที่มุ่งมั่นของนับดาวทำให้คริณนิ่งไปชั่วขณะ "เอาไว้พี่พร้อมแล้วจะบอกนะ" เป็นอีกครั้งที่เขาพยายามบ่ายเบี่ยงไม่ยอมให้คำตอบที่มั่นคงกับเธอ "พี่รู้ไหมคะ ยิ่งนานวันพี่ทำให้นับดูเหมือนคนโง่ที่ทำได้แค่รอ" นับดาวรู้สึกเหมือนว่ามีแค่เธอที่พยายามอยู่ฝ่ายเดียว เธอได้แต่นึกน้อยใจที่ไม่เคยได้ยินคำว่ารักออกจากปากของเขาเลย

นิยายรักโรแมนติกจบแล้ว