โรงแรม/มหาลัย

รวมเรื่องแซ่บ SS4
รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ ที่จะทำให้คุณเสพติดจนถอนตัวไม่ขึ้น! SS4 จำนวนตอนต่อเรื่องประมาณ 6-9 ตอนค่ะ หนึ่งตอนมี 2,000-3,000 คำ (อ่านจุกๆ คุ้มเหรียญแน่นอนค่ะ) -คำเตือน- รวมเรื่องแซ่บ SS4 แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ มีฉากการใช้ความรุนแรง การใช้ภาษา เซ็กส์ และเรื่องผิดศีลธรรม ไม่ได้มีเจตนาแต่งขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริมในเรื่องไม่ดีแต่อย่างใด เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญานในการอ่านนะคะ ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่านค่ะ^^

น้ำหวาน รสแซ่บ
ใครจะไปคิดว่า... ความมืดมิดในคืนพายุโหมกระหน่ำ จะเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่จุด "ไฟปรารถนา" ให้ลุกโชนขึ้นกลางใจคนสองคน แก้ม นักศึกษาสาวหน้าใสที่ต้องเผชิญกับความมืดในห้องพักเพียงลำพัง ทันทีที่ประตูเปิดออกรับร่างสูงใหญ่ของนายช่างไฟที่เปียกปอน ความกลัวในใจก็แปรเปลี่ยนเป็นความถูกใจ ภายใต้ท่าทางใสซื่อและดวงตากลมโตขี้อ้อน เธอคือ "สาวน้อยสายรุก" ที่เมื่อล็อกเป้าหมายแล้ว ก็พร้อมจะงัดทุกมารยามาอ่อยเหยื่อให้ติดกับ โดยไม่เกรงกลัวต่อท่าทีนิ่งขรึมนั้นแม้แต่น้อย ติณ นายช่างใหญ่ผู้เคร่งขรึมและบ้างาน ที่ตั้งใจแค่จะมาซ่อมไฟตามหน้าที่ แต่เมื่อต้องมาเจอกับลูกอ้อนและสายตาหวานเชื่อมที่จงใจ "ยั่ว" ให้หวั่นไหว ภายใต้ชุดนอนวาบหวิวและบรรยากาศที่เป็นใจ กำแพงที่เพียรสร้างมาก็เริ่มสั่นคลอน เมื่อความใสซื่อเป็นเพียงกับดัก และความนิ่งขรึมเป็นเพียงเปลือกนอก จากแค่จะมาซ่อมไฟ กลับกลายเป็นต้องมาซ่อมความกระหายให้กันและกัน ความอดทนเส้นสุดท้ายของนายช่างใหญ่ขาดผึง เมื่อแม่สาวน้อยป้อนคำหวานและท่าทางยั่วยวนจนเขาตบะแตก จากนายช่างมาดดุ ก็กลายร่างเป็น "เสือหิว" ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นของรสชาติ "น้ำหวาน" อันหอมหวล ที่จะถูกปรุงแต่งด้วยลีลาอัน "รสแซ่บ" ของคนสองคน จนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่หยุดไม่ได้

เมียลับคนใจร้าย
หนึ่ง เธอต้องมีเซ็กซ์กับเขา สอง ห้ามเปิดเผยความสัมพันธ์ให้ใครรู้ สาม หากเขาเบื่อ เธอต้องออกไปจากชีวิตของเขาทันที เงื่อนไขสามข้อที่พัตเตอร์ตั้งขึ้นเพื่อแลกกับค่ารักษาอาการป่วยแม่ของนับดาว เดิมทีนับดาวกังวลเงื่อนไขข้อแรกมากๆ แต่เพื่อให้คุณแม่ได้ย้ายมารักษาตัวโรงพยาบาลชื่อดังที่กรุงเทพ นับดาวจึงยอมมอบความบริสุทธิ์ให้เขาแลกกับชีวิตคุณแม่ และได้แต่ภาวนาให้เขาเบื่อเธอเร็วๆ แต่ทว่าตอนนี้ใจมันกลับสวนทางที่ดันกลัวเงื่อนไขข้อสาม เพราะไม่อยากให้เขาเบื่อเลยสักนิด ถึงเขาจะเป็นคนดุ ปากแซ่บไปหน่อย ใจร้ายเป็นบางที และถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าเขาเป็นคนที่ไม่ควรรัก แต่หัวใจก็แปลกพิกลที่ดันหวั่นไหวแอบรักเขาเข้าอย่างจัง ......................................... นิยายซีรีย์เซ็ทที่ 3 เมีย BAD BOY (ดินแดน ) เมียลับคนใจร้าย ( พัตเตอร์) อยากเป็นเมียที่เฮียรัก (วายุ) (ถึงจะเป็นเซ็ทซีรีย์ก็หาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ) คำเตือน! นิยายเรื่องนี้มีฉาก NC เรท 18+ และพฤติกรรมไม่ค่อยเหมาะสม เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด

บำรักรักนางยั่ว
"ฉันต้องการบำบัดเซ็กส์ให้กับคุณ!...." “เอาสิ ถ้าคุณทำให้ผมน้ำแตกได้ภายใน5 นาที ผมจะถือว่าคุณผ่านการทดสอบของผม” ริชาร์ทก็ตอบไปอย่างท้าทาย “ งั้นก็มาดูกันว่าฉันจะทำได้ไหม ขอแบบนี้ไม่ลองไม่รู้หรอกค่ะ....” รมิดาพูดไป ก็รู้ดีว่าตอนนี้ถึงเวลาที่เธอจะต้องไปจับน้องชายของเขาแล้วจริงๆ “งั้นก็มาเลย ผมอยากจะเห็นลีลาของคุณเต็มทีแล้ว” รมิดาพอมาดูน้องชายของเขาใกล้ก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เพราะยิ่งได้เห็นมันใกล้ๆมันก็ยิ่งใหญ่ขึ้นและยิ่งยาวขึ้นกว่าเดิม แบบนี้มันจะเข้าปากเธอได้ไหมนะ แล้วน้องสาวเธอละไม่ฉีกเลยหรือ “มันใหญ่กว่าที่คุณเคยเจอมารึไง ถึงได้มองแบบนั้น” “ใหญ่กว่าคุณฉันก็เจอมาแล้ว ชิ” รมิดาพูดโกหกเขาไป “อ่าส์ รีบทำสิ ผมให้เวลาคุณแค่ 5 นาที ทำให้ผมน้ำแตกให้ได้รมิดา” รมิดาค่อยๆเอาลิ้นเลียตั้งแต่โคนแก่นกาย จนถึงปลายแก่ยกายที่มีดอกเห็ดบานใหญ่อยู่ เธอก็เอามือจับแก่นกายแล้วเลียเหมือนไอติมตามที่เธอเคยกิน ก่อนจะมองหน้าของริชาร์ทที่กำลังกัดฟัมข่มเสียงครางของตัวเขา ริก ริชาร์ท เวลเนสัน ชนาธรวานิช อายุ 30 ปี หนุ่มลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส เป็นหลานชายของเจ้าสัวนิรุจ เศรษฐีที่รวยติดอันดับต้นๆของประเทศ หนุ่มหล่อหน้าโหดลุคเงียบขรึม ขี้หวงเอาแต่ใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ เขาเคยขึ้นชื่อว่าเป็นคาสโนว่า เพราะควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่วันหนึ่งเกิดประสบอุบัติเหตุรถคว่ำทำให้เกิดอาการผิดปกติบางอย่างที่เขาไม่สามารถบอกใครได้ จึงหนีไปรักษาตัวอยู่ในไร่เพื่อไม่ให้คนอื่นๆได้รู้ความลับของเขา แต่แล้วยัยดาราขาวีนก็ล่วงรู้ความลับของเขาไปจนได้ เขาจึงต้องหาวิธีทำให้เธอเก็บความลับของเขาเอาไว้ และนั่นก็ทำให้เขาค้นพบการรักษา อาการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศได้ในที่สุด ฟ้า รมิดา ดำรงรัตน์ อายุ 23 ปี ดาราดาวรุ่งที่กำลังโด่งดัง แต่ก็มีข่าวฉาวพัวพันว่าเป็นเมียน้อยของนักการเมืองชื่อดัง จึงทำให้เธอต้องมาหลบข่าวอยู่ที่ไร่ของไอ้หน้าโหด แถมเธอยังต้องมารับผิดชอบบำบัดเซ็กส์ให้ไอ้หน้าโหดนั่นแทนผู้หญิงที่เธอขับรถไปชนอีก งานนี้เธอจึงต้องกลายเป็นพยาบาลสาวยั่วสวาทอยู่ในไร่จนกว่าจะครบกำหนด คิดว่าคนอย่างรมิดาจะยอมเป็นของเล่นให้เขางั้นหรอ ไม่มีทาง เพราะเธอจะทำให้เขาติดใจจนไปไหนไม่รอดด้วยมารยาหญิงของเธอนี่แหละ

รักแรกไหงแพ้เกย์คู่ [3p]
จู่ ๆ เธอก็กลายเป็นของเล่นของสองพี่น้องเกย์ โดยมีข้อตกลงแลกเปลี่ยนว่า เธอต้องปรนเปรอพวกเขาเพื่อชำระหนี้ของครอบครัว แล้วตัวประกันอย่างเธอจะเลือกอะไรได้ นอกจากสมยอมเพื่อรอเวลาจากไปเท่านั้น

I'm Evil Guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
“คนนั้นมาใหม่เหรอไม่เคยเห็นหน้า” “คนไหนเฮีย” “นั่นไง” “อ๋อ~ ไม่ได้มาใหม่หรอก ปกติน้องช่วยงานในครัว ทีแรกมาสมัครเสิร์ฟนี่แหละแต่เฮียเตอร์ไม่ให้เด็กอายุต่ำกว่า 20 มาเสิร์ฟ นี่เพิ่งอายุ 20 มาหมาดๆ เลยให้ขึ้นมาเสิร์ฟ” “อืม พี่มึงมันหัดมีคุณธรรมตั้งแต่เมื่อไหร่วะ” “ตั้งแต่มีเมียไง เฮียก็หาบ้างดิ” “ไม่ว่ะ ขี้เกียจเจ็บบ่อยๆ อีกอย่างกูมีคุณธรรมล้ำหน้าพี่มึงมานานแล้วไอ้เปอร์” “โห่ คนเรามันต้องผ่านช่วงเวลาที่เจ็บปวดก่อนจะได้เจอความสวยงามเสมอเฮีย ว่าแต่ถามทำไม สนใจเหรอเฮีย” “เปล่า แค่ไม่เคยเห็นก็เลยถาม” “เหรอเฮีย แต่น้องเขาสเปคเฮียเลยนะนั่นเรียบร้อยสุดๆ” “...เหรอ?” ผมมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นแล้วก็พูดออกมาสั้นๆ “ทำไมทำหน้าไม่เชื่อแบบนั้นล่ะ เฮียรู้ไหมน้องเขาเป็นเด็กดีมากนะทำงานหาเงินเรียนเอง บอกตรงๆ ว่าโคตรเหมาะกับเฮีย สนใจจีบเป็นเมียแล้วส่งเสียเรียนต่อไหมเดี๋ยวเปอร์จัดให้” “พูดเหี้ยไรของมึง กูเห็นเรียบร้อยอ่อยหนักมาเยอะแล้ว” “มันก็ไม่ทุกคนน่าเฮีย” “หึๆๆ พวกเรียบร้อยนี่ไม่ใช่สเปคกูแล้วว่ะไอ้เปอร์ ดูแข่งรถได้แล้วเผื่อจะเอาไปพัฒนารอบหน้ามึงจะได้ไม่แพ้จนขายขี้หน้าอีก” ผมตัดบทไอ้คู่สนทนาที่ถามมันแค่นิดเดียวแต่มันชวนคุยต่อซะยืดยาว แล้วก็หันไปสนใจการแข่งรถต่อ ในสนามมีอะไรให้สนใจมากกว่าเรื่องผู้หญิงตั้งเยอะ ผมชื่อมิกซ์ครับ เป็นนักศึกษาปี 4 มหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เป็นเดือนมหาลัย เป็นประธานสโมสรนักศึกษา พ่อแม่เป็นนักธุรกิจที่...รวยมั้ง ใช้คำว่ารวยหรือโคตรรวย หรือว่ามหาเศรษฐีผมก็ไม่รู้เหมือนกันช่างมันเถอะครับมันเงินพ่อแม่ผมไม่ใช่เงินผม แล้วก็เป็นเพื่อนกับเจ้าของสนามแข่งรถที่ผมกำลังนั่งดูอยู่ ส่วนไอ้ที่คุยกับผมเมื่อกี้มันชื่อคูเปอร์เป็นน้องชายของไอ้ชัตเตอร์เจ้าของสนาม ข้อมูลของผมมีแค่นี้ล่ะครับรู้จักผมแค่นี้ไปก่อน เอาแค่ที่ผมอยากให้รู้จักก็พอ “เป็นไรของมึงวะทำไมดูหงุดหงิด” ไอ้เวกัสเพื่อนสนิทอีกคนของผมที่นั่งอยู่ข้างๆ หันมาถามหลังจากที่ผมคุยกับไอ้คูเปอร์จบได้สักพัก “เปล่า” “เปล่าเชี่ยไรปกติมึงไม่นั่งทำหน้าอมขี้แบบนี้ ทำหน้าคนดีหน่อยไอ้ห่าเดี๋ยวคนรู้ว่าเลว” “เลวพ่อง!” ผมหันไปด่าไอ้เวกัสแล้วก็หันกลับมาสนใจการแข่งรถต่อ ผมไม่ได้อารมณ์ไม่ดีหรอกครับ แค่หงุดหงิดนิดหน่อยที่เห็นเด็กเสิร์ฟใหม่ของที่นี่ทำท่าทางกล้าๆ กลัวๆ แล้วก็เกร็งใส่ลูกค้าผู้ชาย บอกตรงๆ ว่ามันขัดตาผม รู้สึกโคตรไม่เข้าตาเลยพวกผู้หญิงเรียบร้อย เพราะเจอมากับตัวหลายครั้งแล้วเรียบร้อยอ่อนหวานสุดท้ายก็...หึ! “น้องคนนั้นสวยว่ะ” “ใคร?” “เด็กเสิร์ฟใหม่ไง เสียดายไม่มาเสิร์ฟโต๊ะเรา” “มึงอยากได้เหรอวะ” ผมหันไปถามไอ้เวกัส ไม่ได้ถามเพราะอยากได้ผู้หญิงคนนั้นเหมือนกันหรอกครับ ปกติพวกผมก็ถามกันแบบนี้อยู่แล้ว “เปล่าเห็นสวยดีกูก็เลยอยากแทะโลมด้วยสายตา” “หึๆๆ โคตรเหี้ย” ผมกระดกเหล้าเข้าปากก่อนที่จะหัวเราะแล้วก็สรรเสริญมัน “กูเหี้ยเปิดเผยครับไอ้มิกซ์” มึงมองผมแล้วก็ยิ้มมุมปากให้ “หึ! อย่างมึงน่ะเหรอจะแค่แทะโลมด้วยสายตา” ร่านกว่าหมาเดือน 9 หอนหาคู่ก็ไอ้เวกัสนี่ล่ะครับ “ไม่ใช่สเปคกูนี่หว่า กูชอบผู้หญิงร้ายๆ เซ็กซี่แล้วก็เอ็กซ์ๆ มึงก็รู้ แต่นี่สเปคมึงต่างหาก” “ไม่ว่ะ กูไม่ชอบแบบนี้แล้ว” “เข็ด?” ไอ้เวกัสเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นตอนที่พูดเห็นแล้วรู้สึกว่ามันกวนตีนดีครับ “เปล่า กูแค่ขยาดไม่อยากข้องเกี่ยวกับผู้หญิงแบบนี้อีก” “ก็ไม่ทุกคนมั้งไอ้ห่า ลองพนันกับกูไหมล่ะ กูว่าน้องคนสวยคนนั้นไม่ได้เป็นแบบลลินแล้วก็เอมแน่นอน” “หึ!” “1 ล้าน ถ้าไม่ใสมึงเอาไปได้เลย” ไอ้เหี้ยกัสเป็นอะไรนักหนาอะไรนิดๆ หน่อยๆ ก็ชอบพนัน “10 ล้านกูก็ไม่เอา ไม่อยากเสียเวลาไปข้องแวะกับผู้หญิงประเภทนั้น” ผมตอบมันแล้วก็มองไปทางผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงผมยาว ผิวขาว ตาโต หน้าตาสวยหวาน แต่งหน้าบางๆ ยิ่งทำให้สวยมากจนไม่อยากละสายตา ท่าทางการเดินทุกอย่างถูกเซ็ตให้คนที่มองเห็นดูแล้วรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เรียบร้อย แต่เรียบร้อยแบบนี้ผมเจอมาเยอะแล้วครับ เรียบร้อยกว่านี้ก็สัมผัสมาแล้ว แต่สุดท้ายก็รู้ว่ามันแค่เปลือก “ไอ้ห่ามึงเอาอะไรมาตัดสินว่าบุคลิกแบบนี้ต้องนิสัยเหมือนกันทุกคน” “ประสบการณ์กับเซ้นส์ของกูไง” “ระวังเซ้นส์พังนะครับไอ้คนดี” “หึๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพังไหมเพราะกูไม่เสียเวลาไปข้องเกี่ยวกับผู้หญิงเรียบร้อยอ่อนหวานแบบนั้นอีกแล้วว่ะ” ...พวกผู้หญิงเรียบร้อยมันโคตรขัดตาผมเลย บอกแล้วไงครับว่าเจอกับตัวมาหลายครั้ง ที่บอกว่าเรียบร้อยอ่อนหวานสุดท้ายก็... ไม่ได้แรดหรอกแต่เรียกว่า “ร่าน” เลยดีกว่า

มาเฟียคลั่งรัก
รู้จักไหม one night stand ?....ทนให้ได้แล้วกันเพราะฉันจะไม่หยุด!

วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย
วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย ชิลิน : ลูกสาวคนเล็กของ ชาร์ล-อลินดา(พิษรักมาเฟีย) ดีเซล อายุ 22 ปี เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 4 หัวหน้ารับน้องของคณะ รุ่นใหญ่สุด ทุกคนกลัวและไม่กล้าสู้หน้า มาดนิ่ง โผงผาง เจ้าเล่ห์ และเห็นแก่ความถูกต้อง แต่ถ้าได้เต๊าะใครแล้วมีใจละลาย รูปร่างหน้าตา : ใบหน้าคมคาย หล่อ จมูกเป็นสันคม ความสูง 185 CM. ชิลิน อายุ 19 ปี เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 1 ลูกสาวมาเฟียผู้ไม่ยอมคน กล้าได้กล้าเสีย และไม่ยอมถูกใครเอาเปรียบ กล้าพูดและกล้าด่า เฟรชชีปีหนึ่งเข้าใหม่ ที่ต้องมาเรียนไกลถึง จ.เชียงใหม่ รูปร่างหน้าตา : ใบหน้าหวานรูปไข่ น่ารัก จมูกทรงหยดน้ำ ปากกระจับได้รูป ความสูง 162 CM. ❌ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงนิยายเรื่องนี้ รูปภาพห้ามนำไปใช้ทุกกรณี ถ้าพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย

แผนรักร้ายของนายเพลย์บอย
“นี่นายทุกอย่างมันไม่ได้ซื้อมาได้ด้วยเงินหรอกนะ” “แล้วเธอฉันไม่ได้ซื้อมาด้วยเงินหรอ?”

รวมเรื่องแซ่บ SS3
รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ ที่จะทำให้คุณเสพติดจนถอนตัวไม่ขึ้น! SS3 จำนวนตอนต่อเรื่องประมาณ 6-9 ตอนค่ะ หนึ่งตอนมี 2,000-3,000 คำ (อ่านจุกๆ คุ้มเหรียญแน่นอนค่ะ) -คำเตือน- รวมเรื่องแซ่บ SS3 แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ มีฉากการใช้ความรุนแรง การใช้ภาษา เซ็กส์ และเรื่องผิดศีลธรรม ไม่ได้มีเจตนาแต่งขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริมในเรื่องไม่ดีแต่อย่างใด เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญานในการอ่านนะคะ ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่านค่ะ^^

แผนรัก มังกรร้าย
คำสัญญาในวัยเด็กที่ทั้งคู่สัญญาว่าจะแต่งงานกัน เมื่อเวลาผันผ่านไปทั้งคู่กับลืมสัญญาที่ให้กันไว้ไปจนหมด การหวนกลับมาเจอกันอีกครั้งเขาและเธอจะมีใครที่มีความคิดเหมือนกับวัยเด็กอีกไหม **มังกร ดราก้อน อังเดรฟิโก้ อายุ 22 ปี วิศวะปี 4 สูง 187 เซนติเมตร รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร ลูกชายคนโตของตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพล เขาเริ่มสืบทอดธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย นิสัย เจ้าชู้ เอาแต่ใจ อยากได้สิ่งไหนก็ต้องได้ **เอลล่า อาริษา อัครเดช อายุ 20ปี คณะบริหารธุรกิจปี2 สูง 168 เซนติเมตร ใบหน้าสวยนางพญา ผิวขาวดุจหิมะ หุ่นงามระหงขยี้ใจชาย

รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)
“เขาเห็นเธอครั้งแรกผ่านหน้าจอ…และตกหลุมรักโดยไม่มีเหตุผล” เพียงเสี้ยววินาทีในสายวิดีโอคอลที่เธอคุยกับน้องสาวฝาแฝด—เพื่อนสนิทของเขา—ภาพของผู้หญิงที่ไม่เคยพบหน้ากลับฝังลึกอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างไม่อาจลบเลือน ดวงตาคู่นั้น รอยยิ้มบางเบานั้น ทำให้ผู้ชายที่ไม่เคยสนใจใครอย่างเขา…เริ่มคลั่งไคล้โดยไม่รู้ตัว จากความบังเอิญ กลายเป็นความตั้งใจ จากความสนใจ กลายเป็นความต้องการ และจากความต้องการ…กลายเป็นความอยากครอบครอง หลายปีผ่านไป เธอกลับมาเมืองไทยเพื่อศึกษาต่อ โดยไม่รู้เลยว่า “ใครบางคน” เฝ้ารอเธอมาโดยตลอด การพบกันอีกครั้งไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือ “แผนการ” ที่ถูกวางไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาได้เห็นเธอ เขาจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปอีกครั้ง ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน… ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร… เพราะสำหรับเขา เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เขารัก แต่คือ “คนที่เขาต้องได้มา” เท่านั้น

จำเลยลับของเสือร้าย
ผูกมักเธอด้วยหนี้ก้อนโต จากที่จะปล่อยเธอไป กลายเป็นล่ามโซ่เธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน ‘ยิ่งเธอหนี ฉันยิ่งจะผูกเชือกให้แน่นจนเธอกระอัก’ _______________ โรมัน นิ่ง สุขุม เย็นชา ไร้ความรู้สึก เจ้าพ่อบ่อนคาสิโน ทำธุรกิจสีเทา เงินก็แค่เศษกระดาษ ชอบความสัมพันธ์ในความลับ ไม่ชอบเปิดเผย และไม่ชอบให้ใครมากวนใจ อย่าคิดจะมาเป็นเจ้าของ พริกหวาน นักศึกษาสาวสวยปี 2 รอยยิ้มชวนหลงใหล เธอตัดสินใจมาเป็นของเล่นแก้เหงาเพื่อแลกกับเงิน รอยยิ้มของเธอต้องหายไปเมื่อเจอกับเขา ผู้ชายที่แสนเย็นชาคนนี้ทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไป เธอกลายเป็นคนในความลับ เป็นแค่ผู้หญิงรองรับความใคร่ให้กับเขาเท่านั้น

สยบรักหัวใจมาเฟีย
ถ้าฉันอยากจะเลี้ยงต้อยเธอ เธอจะสนใจไหม? . . . "ที่ฉันดีกับเธอเพราะว่า...ฉันสนใจเธอ"ชิรันบอกพร้อมกับจ้องหน้าแม่สาวน้อยที่มองมาที่เขาด้วยแววตาสงสัย "..."ชมพูไม่ได้พูดอะไรเธอเอาแต่มองชิรันด้วยสายตาปริบๆเพราะยังงุนงงกับคำพูดของเขาอยู่ "ฉันสนใจเธอเหมือนที่ผู้ชายคนหนึ่งสนใจผู้หญิงคนหนึ่งเธอเข้าใจที่ฉันพูดไหมชมพู?"เพราะเห็นชมพูเอาแต่นิ่งไปชิรันจึงอธิบายเพิ่มเติม "คุณชิรันสนใจชมพู?"ชมพูชี้นิ้วไปหาชิรันแล้วหันกลับมาชี้นิ้วใส่ตัวเองด้วยความงุนงงชิรันเนี่ยนะจะมาสนใจเด็กน้อยที่เลี้ยงแมวอ้วนหนึ่งตัวอย่างเธอ "ใช่ ฉันสนใจเธอมากกว่าผู้หญิงคนอื่นที่เคยเจอ" "คุณชิรันนอนน้อยหรือเปล่าคะหรือทำงานหนักจนเบลอคุณชิรันจะมาสนใจชมพูในแบบนั้นได้อย่างไงกัน?"ชมพูคิดว่าชิรันน่าจะนอนน้อยไปก็เลยเบลอๆพูดอะไรออกมาไม่รู้เรื่อง "ก็สนไปแล้วเธอจะให้ฉันทำอย่างไงล่ะ" "..." "ชมพูถ้าฉันอยากจะเลี้ยงต้อยเธอ เธอจะสนใจไหม?"

บำเรอไฟ
”ชดใช้ยังไงดีล่ะ…ด้วยตัวของเธอดีไหม ?“

หลุมพรางมาเฟีย
"ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะคะ" รอยยิ้มบางๆฉายขึ้นบนใบหน้าหวานพยายามแสดงความเป็นมิตรให้กับแขกเหมือนทุกครั้งที่ฉันทำ ฉันค่อยๆหยิบอาหารออกจากรถเข็นและจัดวางไว้ตรงหน้าของทั้งสองคนด้วยท่าทางอ่อนน้อมและระมัดระวังมากที่สุด ทุกการกระทำของฉันถูกสายตาคมกริบจ้องมองอยู่ตลอดเวลา ถึงจะไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองแต่ก็รับรู้ได้ว่ามีคนกำลังจ้องอยู่ ส่วนหญิงสาวชุดแดงเพลิงก็มองมาที่ฉันด้วยสายตารังเกียจอย่างเปิดเผยตั้งแต่ฉันเดินเข้ามา "อ๊ะ" ลินร้องเสียงหลงเมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ๆกับหญิงสาวชุดแดง แต่แล้วเท้าของผู้หญิงคนนั้นที่สวมใส่รองเท้าส้นเข็มก็เหยียบและบดขยี้ปลายเท้าของเธออย่างแรง "เป็นอะไรจ๊ะ" โซเฟียถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง แต่สีหน้าเธอกำลังเยาะเย้ยอย่างเปิดเผย "เปล่าค่ะ" และนี่คือคำตอบของหน้าที่ลูกจ้างอย่างฉัน ต้องจำยอมลูกค้าที่ดุจดั่งพระเจ้า แต่ถ้าฉันไม่ได้อยู่ในหน้าที่ก็ไม่ยอมเหมือนกัน ฉันไม่ใช่คนที่จะเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว "ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมกดกริ่งบนโต๊ะเรียกพนักงานได้นะคะ" ฉันพูดหลังจากวางอาหารจานสุดท้ายลง และโค้งคำนับอย่างเช่นทุกครั้งที่ทำตามแบบฉบับของร้านอาหารแห่งนี้ "เธอควรแจ้งวัตถุดิบของอาหารในตอนที่เสิร์ฟฉัน" น้ำเสียงเข้มพูดขึ้นในตอนที่หญิงสาวกำลังจะหมุนตัวเดินออกไป "ชาร์ลคะเสียบรรยากาศเปล่าๆ มันจะพานทำให้อาหารเสียรสชาตินะคะ" "เธอไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอไง" คิ้วหนาเลิกขึ้น เมื่อเห็นว่าเด็กสาวกำลังจะก้าวเดินออกไป สายตาคมกริบยังคงจับจ้องที่ผู้หญิงตัวเล็กไม่วางตา "ขอโทษค่ะ ดิฉันจะให้เชฟมาอธิบายให้คุณฟังนะคะ ฉันเป็นแค่เด็กเสิร์ฟเรื่องรายละเอียดของอาหารคงบอกคุณไม่ได้" เคล้ง… ครืด.... ชาร์ลโยนช้อนให้กระทบกับจานเสียงดัง และเลื่อนเก้าอี้ออกก่อนจะลุกขึ้นอย่างไม่พอใจ "กลับ!" "ชาร์ลคะ แต่เรายังไม่ได้ทานเลยนะคะ" "เธอควรดีใจนะโซเฟีย ที่เด็กคนนี้จะรับผิดชอบค่าเสียหายทุกอย่างในวันนี้" ใบหน้าคมคายหันไปพูดคุยกับหญิงสาวข้างกาย แต่คำพูดของเขาก็ทำให้เด็กสาวอีกคนได้ยิน ------------------------- "อื้อ...ปล่อยนะ" ฝ่ามือหนาบีบเข้าที่ลำคอระหงด้วยความเร็วและดันตัวฉันติดกับกำแพงห้องอย่างแรง แรงที่เขากระทำราวกับไม่เห็นว่าฉันเป็นคน ฉันพยายามแกะฝ่ามือหนาออกจากลำคอตัวเองแต่กลับไม่เป็นผลเหมือนฉันยิ่งดิ้นเขายิ่งเพิ่มแรงมากขึ้นกว่าเดิม สายตาคมคู่นั้นราวกับซาตาน ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขากำลังคิดจะทำอะไร ทุกอย่างมันดูไร้ความรู้สึกแม้แต่หน้าตาของเขา "คะ คุณชาร์ล อึก" "หึ สายตาเธอกำลังกลัวฉันบีบคอเธอตายตรงนี้นะอลินดา" "ปะ ปล่อย อื้อ.. แค่กๆ" "ฉันมาวันนี้ไม่ได้มาฟังเธอพูดพร่ำ ฉันมาวันนี้แค่บอกให้เธอทำตามคำสั่งฉันเท่านั้น เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปฏิเสธฉันแม้แต่คำเดียว” “ฉัน…ไม่มีทาง…ทำตาม…คำสั่ง…คุณ!” ใบหน้าหวานแดงก่ำเมื่อเขาเพิ่มแรงบีบขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจเริ่มติดๆขัดๆ “แน่ใจแล้วที่พูดคำนี้” “….อึก….อื้อ ฉัน…หายใจ…ไม่ออก” “ไหนๆก็จะตายแล้ว ลองนึกถึงหน้าพ่อแม่เธอดูสิ ตอนนี้จะทำอะไรอยู่นะ อยู่บ้าน ทำงาน หรือ…นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล” “มะ หมาย…ความ…ว่าไง” ภาพของคนตรงหน้าเริ่มพร่ามัวลงไปทุกที สายตาของฉันริบหรี่ลงเรื่อยๆ แต่ยังได้ยินสิ่งที่เขาพูดออกมามันเกี่ยวกับพ่อแม่ของฉัน “ในเมื่ออีกไม่ถึงห้านาทีเธอก็จะตายคามือฉัน ไม่จำเป็นต้องรู้หรอกจริงไหม” “อื้อ ออ…ขอร้อง…อย่า ทำอะไร พ่อแม่…ฉัน ยอม แล้ว ฉันยอม…อึก” “หึ! มันเป็นภาพที่สวยงามซะเหลือเกิน” ชาร์ลหัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มตาเหลือก ใบหน้าจากแดงก่ำเริ่มซีดเผือดลงต่อหน้าต่อตา ลมหายใจรวยรินลงไปทุกที น้ำเสียงสั่นเครือเริ่มพูดไม่เป็นคำ “อึก…คะ คุณ ชาร์ล…” มือหนาค่อยๆคลายมือออกจากลำคอระหง เมื่อพอใจกับภาพตรงหน้าและได้คำตอบที่เขาต้องการ แค่เพียงเธอเป็นอิสระ เด็กสาวตัวเล็กก็ร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง สายตาคมปรายตามองเธอเพียงนิด แค่กๆ แค่กๆ… ลินรีบโกยอากาศเข้าปอดอย่างเร็ว มือบางลูบลำคอของตัวเองไปพลางๆ แรงบีบรัดทำให้เธอรู้สึกปวดร้าว “อย่าริอาจมาสอนฉันอีก คนอย่างฉันสามารถฆ่าเธอได้โดยไม่รู้สึกอะไร เธอไม่มีสิทธิ์กลับไปทำร้านอาหารนั้นอีก เพราะตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปเธอต้องไปทำงานที่บริษัทฉัน”

หวานใจนายขี้อ่อยกับรอยจูบสีกุหลาบ
เรื่องมันเริ่มจากตำนาน "เกียร์อยู่ที่ใจ" ของ "ทาม" เดือนคณะวิศวะฯ ตัวท็อป ผู้เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและฐานะ ที่ดันไปตกหลุมรัก "พาย" สาวรุ่นน้องแสนธรรมดาแต่ดาเมจแรง (เงียบ) เข้าอย่างจัง! ปฏิบัติการรุกจีบฉบับนายขี้อ่อยจึงเกิดขึ้น ทั้งตามรับตามส่ง ทั้งหยอดคำหวาน จนรั้วมหาลัยแทบกลายเป็นสีชมพู แต่แล้วคืนปาร์ตี้เลี้ยงสายรหัส... ความเผลอไผลก็นำมาซึ่ง "รอยจูบสีกุหลาบ" ที่ตราตรึงใจ และเช้าวันต่อมา... เธอก็ดันหนีหายไปพร้อมความเข้าใจผิด! ทิ้งให้คนคลั่งรักต้องออกตามหาแทบพลิกแผ่นดิน รู้ตัวอีกที ทามก็พาตัวเองซิ่งรถข้ามคืนมุ่งหน้าสู่แดนใต้ เพื่อทวงหัวใจคืน! แต่ด่านอรหันต์ที่รออยู่ไม่ใช่แค่ใจแข็งๆ ของเธอ แต่คือ "พ่อตาขาโหด" ที่มาพร้อมปืนลูกซองและสวนยางนับร้อยไร่! จาก "เดือนมหาลัย" สู่ "คนงานตัดหญ้า" จาก "ลูกคุณหนูไฮโซ" สู่ "เขยขี้ข้า (ฝึกหัด) " บทพิสูจน์รักแท้ที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อ (และลูกอ้อน) จึงระเบิดขึ้น! งานนี้ถึงกายจะหยาบกร้านเพราะงานสวน แต่สกิลการอ่อยของพี่ทามยังนุ่มนวลเหมือนเดิม... เตรียมหมอนไว้จิกให้ดี เพราะวิศวะคนนี้ "คลั่งรัก" แรงมาก!

So Sexy Girl สยบรักร้ายนายเจ้าชู้
"พี่เควินคะ" ฉันเดินเข้าไปหาผู้ชายที่ทั้งฮอตทั้งน่ารักก่อนที่จะเรียกชื่อพี่เขาออกมาด้วยพลังทั้งหมดที่มี "ครับ เรียกพี่เหรอ" พี่เขาหันมายิ้มให้ฉันพร้อมทั้งเอียงคอด้วยความสงสัยแล้วก็เอานิ้วชี้ที่ตัวเอง งือ~ น่าร้าก~ ยิ่งเห็นหน้าพี่เขาใกล้ ๆ แบบนี้ก็ยิ่งตกหลุมรัก หน้าหล่อ ขาวใส ออร่าเวอร์ "ค่ะ" ฉันตอบเบา ๆ แล้วก็ยิ้มด้วยความอาย แถมขาเริ่มสั่นแล้ว เอาไงดี เอาไงดี! "มีอะไรกับพี่รึเปล่าครับ" พี่เขามองหน้าฉันยิ้ม ๆ งื้อ~ ถามบ้าอะไรก็ไม่รู้ มีอะไรกับพี่รึเปล่า บ้า! >///< ไม่ใช่แล้วอย่าคิดลึกนะขนมอิอิ เอาวะมาถึงขนาดนี้เเล้วจะถอยก็คงไม่ทัน ตั้งใจแล้วก็ต้องสู้สิ ฉันค่อย ๆ สูดลมหายใจเข้าให้เต็มปอดแล้วก็มองหน้าพี่เขาที่กำลังยืนมองฉันอยู่ "หนู...หนูชอบพี่ค่ะ หนูชอบพี่มาก หนูแอบชอบพี่มานานแล้ว พี่คบกับหนูได้ไหม!" กรี๊ด! พูดไปแล้ว พูดไปรัว ๆ คล้ายท่องอาขยาน แต่ไม่เป็นไรเพราะความจริงใจฉันใส่ไปเต็ม อิอิ “น้องชอบพี่?” พี่เขาดูจะไม่ได้อึ้งหรือแปลกใจอะไรกับการสารภาพรักของฉัน พี่เขาแค่ถามพร้อมกับยิ้มแค่นั้น “ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบรับแล้วก็ยิ้มแฉ่งให้ ใจเต้น ตื่นเต้นไปหมดแล้ว ^///^ “ขอบคุณนะครับ ถ้างั้นพี่ขอตัวก่อนนะ” ฮะ! อะไร? ขอบคุณครับ ขอตัวก่อนนะ แล้วจะทิ้งให้ฉันยืนเบลออยู่ตรงนี้น่ะเหรอ จะไม่พูดอะไรสักนิดเลย? “พี่จะไม่...เอ่อ” ฉันถามเขาเบา ๆ รู้สึกหน้าแหกนิด ๆ ที่พี่เขาไม่หือไม่อืออะไรเลยกับคำสารภาพรัก “ถ้าน้องไม่มีธุระอะไรแล้วพี่ขอตัวก่อนนะครับ” พี่เขาบอกด้วยน้ำเสียงปกติไม่ต่างจากตอนที่หันมาคุยกับฉันในประโยคแรก แถมยังเดินอ้อมฉันเพื่อไปเปิดประตูรถอีก “พี่ไม่ชอบหนูเหรอคะ ถ้าไม่ชอบพี่บอกมาตรงนี้ได้เลยค่ะ หนูโอเค” ฉันหันขวับไปถามทันที คือฉันมาสารภาพรักนะเว้ย ไม่ชอบไม่ว่าแต่บอกดี ๆ สิ ไม่ใช่ขอบคุณแล้วหนีไป ทำแบบนี้มันค้างคาใจ “น้อง น้องยังจะให้พี่พูดอีกเหรอครับ” พี่เค้าหันมามองหน้าฉันพร้อมมองด้วยสายตาที่มีประโยคคำถาม เออสิถ้าไม่ให้พูดฉันจะถามเขาทำไม “ค่ะ หนูอยากได้ยินจากปากพี่ว่าพี่รู้สึกยังไง” “วันนี้พี่มีผู้หญิงมาสารภาพรักเยอะมาก เสนอตัวนอนด้วยก็มี สวย ๆ ทั้งนั้นแต่พี่ปฏิเสธหมดเลย” พี่เขาพูดไปยิ้มไป แต่ทำไมฉันเริ่มรู้สึกว่ารอยยิ้มของเขามันไม่ได้สดใสเหมือนที่เคยมองเห็นจากที่ไกล ๆ หรือที่เคยเห็นในรูปเลย “...” “ทีนี้รู้แล้วใช่ไหมครับว่าคำตอบของพี่คืออะไร กลับบ้านไปพักผ่อนได้แล้วครับ อย่ามาเสียเวลากับพี่เลย สวยกว่าน้องเป็นร้อยเท่าพี่ก็ปฏิเสธมาหมดแล้ว” “พี่ชอบคนสวย?” ฉันถามด้วยความอึ้ง ก็ไม่ได้แปลกใจนะใครล่ะจะไม่ชอบคนสวย ฉันก็รู้ตัวว่าฉันไม่ได้เกิดมสวยจัดจ้านเหมือนคนอื่นเขา หน้าตาก็แค่พอไปวัดไปวา ยิ่งเทียบกับบรรดาผู้หญิงที่พี่เขาควงก็ยิ่งไม่เห็นฝุ่นแต่มันใช่เรื่องที่จะต้องมาพูดปฏิเสธคนที่มีความรู้สึกดี ๆ ให้ตัวเองด้วยคำพูดแบบนี้เหรอ “ใครไม่ชอบบ้างล่ะน้อง สวยก่อนค่อยมาให้พี่พิจารณาแล้วกันนะครับ ส่วนตอนนี้...พี่ขอผ่านก่อนนะคะ”

หลงเสน่ห์ยัยเด็กเฉิ่ม
คำโปรย : “ให้กูชอบยัยเฉิ่มนั่น ให้กูแดกข้าวหมายังดีซะกว่า” เพื่อนไม่เชื่อ งั้นเขาเสริมให้อีก “กูบอกแล้วไง ว่าถ้าให้ชอบยัยเฉิ่มนั่นกูยอมแดกข้าวหมา จูบหมาโชว์ด้วยเลยก็ได้”

ลุ้นรักสาวรุ่นพี่? รักนะเด็กโง่
อืม...พี่ว่ารอโตกว่านี้ไหมค่ะ พี่ว่านะกรฝนจ๋าสาวน้อยวัย18ปี ว้าวุ่นเลยเจอเด็กน้อยมาขอเป็นแฟน พิรตาได้กล่าวไว้?
