
น้ำหวาน รสแซ่บ
ใครจะไปคิดว่า... ความมืดมิดในคืนพายุโหมกระหน่ำ จะเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่จุด "ไฟปรารถนา" ให้ลุกโชนขึ้นกลางใจคนสองคน แก้ม นักศึกษาสาวหน้าใสที่ต้องเผชิญกับความมืดในห้องพักเพียงลำพัง ทันทีที่ประตูเปิดออกรับร่างสูงใหญ่ของนายช่างไฟที่เปียกปอน ความกลัวในใจก็แปรเปลี่ยนเป็นความถูกใจ ภายใต้ท่าทางใสซื่อและดวงตากลมโตขี้อ้อน เธอคือ "สาวน้อยสายรุก" ที่เมื่อล็อกเป้าหมายแล้ว ก็พร้อมจะงัดทุกมารยามาอ่อยเหยื่อให้ติดกับ โดยไม่เกรงกลัวต่อท่าทีนิ่งขรึมนั้นแม้แต่น้อย ติณ นายช่างใหญ่ผู้เคร่งขรึมและบ้างาน ที่ตั้งใจแค่จะมาซ่อมไฟตามหน้าที่ แต่เมื่อต้องมาเจอกับลูกอ้อนและสายตาหวานเชื่อมที่จงใจ "ยั่ว" ให้หวั่นไหว ภายใต้ชุดนอนวาบหวิวและบรรยากาศที่เป็นใจ กำแพงที่เพียรสร้างมาก็เริ่มสั่นคลอน เมื่อความใสซื่อเป็นเพียงกับดัก และความนิ่งขรึมเป็นเพียงเปลือกนอก จากแค่จะมาซ่อมไฟ กลับกลายเป็นต้องมาซ่อมความกระหายให้กันและกัน ความอดทนเส้นสุดท้ายของนายช่างใหญ่ขาดผึง เมื่อแม่สาวน้อยป้อนคำหวานและท่าทางยั่วยวนจนเขาตบะแตก จากนายช่างมาดดุ ก็กลายร่างเป็น "เสือหิว" ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นของรสชาติ "น้ำหวาน" อันหอมหวล ที่จะถูกปรุงแต่งด้วยลีลาอัน "รสแซ่บ" ของคนสองคน จนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่หยุดไม่ได้

เด็กเลี้ยงหมอแสนร้าย
“ความสัมพันธ์ระหว่างเรามันก็แค่คนที่มีผลประโยชน์ร่วมกัน ระวังหัวใจของเธอเอาไว้ด้วยเด็กน้อย อย่าเผลอปล่อยใจมารักฉัน อย่าหลงละเลิงไปกับความใจดีที่ฉันมีให้ เพราะคนอย่างฉันไม่เคยคิดที่จะรักใคร”

พิศวาสรักลูกหนี้
"ฉันไม่ใช้ถุงยางให้เสียของหรอกในเมื่อเธอยังซิง"

วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย
วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย ชิลิน : ลูกสาวคนเล็กของ ชาร์ล-อลินดา(พิษรักมาเฟีย) ดีเซล อายุ 22 ปี เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 4 หัวหน้ารับน้องของคณะ รุ่นใหญ่สุด ทุกคนกลัวและไม่กล้าสู้หน้า มาดนิ่ง โผงผาง เจ้าเล่ห์ และเห็นแก่ความถูกต้อง แต่ถ้าได้เต๊าะใครแล้วมีใจละลาย รูปร่างหน้าตา : ใบหน้าคมคาย หล่อ จมูกเป็นสันคม ความสูง 185 CM. ชิลิน อายุ 19 ปี เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 1 ลูกสาวมาเฟียผู้ไม่ยอมคน กล้าได้กล้าเสีย และไม่ยอมถูกใครเอาเปรียบ กล้าพูดและกล้าด่า เฟรชชีปีหนึ่งเข้าใหม่ ที่ต้องมาเรียนไกลถึง จ.เชียงใหม่ รูปร่างหน้าตา : ใบหน้าหวานรูปไข่ น่ารัก จมูกทรงหยดน้ำ ปากกระจับได้รูป ความสูง 162 CM. ❌ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงนิยายเรื่องนี้ รูปภาพห้ามนำไปใช้ทุกกรณี ถ้าพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย

แผนรักร้ายของนายเพลย์บอย
“นี่นายทุกอย่างมันไม่ได้ซื้อมาได้ด้วยเงินหรอกนะ” “แล้วเธอฉันไม่ได้ซื้อมาด้วยเงินหรอ?”

ยืมเพื่อนมาเป็นผัว (NC20+)
ดาวมหา’ลัยสุดสวยเก็บความบริสุทธิ์ไว้กับตัวจนใกล้เรียนจบ พอกลุ่มเพื่อนสาวเล่าอวดเรื่องบนเตียงเลยเผลอหลุดปากว่าตัวเองก็มีคู่ขาที่เด็ดถึงใจ เดือดร้อนเพื่อนชายคนสนิทที่โตมาด้วยกันต้องรับบทคู่นอนปลอมๆ ให้

แผนรัก มังกรร้าย
คำสัญญาในวัยเด็กที่ทั้งคู่สัญญาว่าจะแต่งงานกัน เมื่อเวลาผันผ่านไปทั้งคู่กับลืมสัญญาที่ให้กันไว้ไปจนหมด การหวนกลับมาเจอกันอีกครั้งเขาและเธอจะมีใครที่มีความคิดเหมือนกับวัยเด็กอีกไหม **มังกร ดราก้อน อังเดรฟิโก้ อายุ 22 ปี วิศวะปี 4 สูง 187 เซนติเมตร รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร ลูกชายคนโตของตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพล เขาเริ่มสืบทอดธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย นิสัย เจ้าชู้ เอาแต่ใจ อยากได้สิ่งไหนก็ต้องได้ **เอลล่า อาริษา อัครเดช อายุ 20ปี คณะบริหารธุรกิจปี2 สูง 168 เซนติเมตร ใบหน้าสวยนางพญา ผิวขาวดุจหิมะ หุ่นงามระหงขยี้ใจชาย

รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)
“เขาเห็นเธอครั้งแรกผ่านหน้าจอ…และตกหลุมรักโดยไม่มีเหตุผล” เพียงเสี้ยววินาทีในสายวิดีโอคอลที่เธอคุยกับน้องสาวฝาแฝด—เพื่อนสนิทของเขา—ภาพของผู้หญิงที่ไม่เคยพบหน้ากลับฝังลึกอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างไม่อาจลบเลือน ดวงตาคู่นั้น รอยยิ้มบางเบานั้น ทำให้ผู้ชายที่ไม่เคยสนใจใครอย่างเขา…เริ่มคลั่งไคล้โดยไม่รู้ตัว จากความบังเอิญ กลายเป็นความตั้งใจ จากความสนใจ กลายเป็นความต้องการ และจากความต้องการ…กลายเป็นความอยากครอบครอง หลายปีผ่านไป เธอกลับมาเมืองไทยเพื่อศึกษาต่อ โดยไม่รู้เลยว่า “ใครบางคน” เฝ้ารอเธอมาโดยตลอด การพบกันอีกครั้งไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือ “แผนการ” ที่ถูกวางไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาได้เห็นเธอ เขาจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปอีกครั้ง ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน… ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร… เพราะสำหรับเขา เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เขารัก แต่คือ “คนที่เขาต้องได้มา” เท่านั้น

บำเรอไฟ
”ชดใช้ยังไงดีล่ะ…ด้วยตัวของเธอดีไหม ?“

พลิกชะตา ปรมาจารย์หลานซืออิน
คำโปรย ภารกิจล้างแค้นยังไม่ทันได้เริ่มต้นดี ‘หลานซืออิน’ กลับต้องกลายมาเป็นผู้เลี้ยงดูเจ้า “แมว” ตัวหนึ่งที่ไม่ธรรมดา เพราะมันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงทั่วไป...แต่คือวิญญาณหนุ่มรูปงามผู้มีชะตาลึกลับ! ทุกย่างก้าวที่เธอพยายามค้นหาความจริงเกี่ยวกับเขา กลับนำพาเธอไปสู่ปริศนาที่สั่นคลอนทั้งหัวใจและโชคชะตา ยิ่งสืบลึกเท่าไร ก็ยิ่งพบว่าเขามิใช่เพียงวิญญาณธรรมดา แต่เป็นถึงท่านประธานจากตระกูลที่มากไปด้วยอำนาจ อีกทั้ง เขาอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่พาเธอไปไขความลับแห่งคำสาปของตระกูล ทว่า... หากเขารู้ความจริงว่าเธอใช้วิธี “ถอนพิษกู่สวาท” ให้เขาอย่างไรแล้วล่ะก็ ไม่แน่ว่าเรื่องราวการล้างแค้น อาจต้องแปรเปลี่ยนเป็น... พิธีวิวาห์ที่เธอไม่ทันตั้งตัว! เรื่องย่อ เมื่อต้องถูกตราหน้าว่าเป็นหมอผีเก๊ แถมยังจบชีวิตลงด้วยลูกกระสุนของศัตรูอย่างอนาถ... 'หลานซืออิน' ไม่เคยคิดเลยว่าสวรรค์จะมอบโอกาสให้เธอกลับมามีชีวิตอีกครั้งในวัยสิบเก้าปี พร้อมพรสวรรค์ที่เคยหลับใหลได้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ การกลับมาครั้งนี้... เพื่อไขปริศนาคำสาปที่ล่มสลายของตระกูล เพื่อล้างแค้นศัตรูคู่อาฆาต และเพื่อปกป้องสายเลือดที่เหลือรอด ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก ส่งวิญญาณหนุ่มปริศนาผู้มองดูก็รู้ว่าไม่ธรรมดามาผูกพันไว้ข้างกาย นำพาเธอไปสู่ปริศนาที่ยิ่งใหญ่และอันตรายเกินกว่าจะจินตนาการได้ ภายใต้อันตรายรอบด้านและเงาของศัตรูที่มองไม่เห็น เธอจะสามารถพลิกชะตาและปกป้องทุกสิ่งได้หรือไม่ หรือว่ามันจะจบลงด้วยความตายเช่นเดิม? ทักทายคุณรี้ด สวัสดีค่าา คุณรี้ดที่น่ารักทุกคน คุณไรท์เองนะคะ! ในที่สุดก็ได้พาทุกคนมาผจญภัยไปกับน้อง 'หลานซืออิน' ปรมาจารย์ปราบวิญญาณของเราสักทีค่ะ! บอกตามตรงว่าตอนที่คุณไรท์เขียนเรื่องนี้ไปก็ทั้งลุ้น ทั้งอิน ทั้งอยากหยุมหัวพี่ชายจอมทึ่มของน้องไปหลายรอบเลยค่ะ ตัวละครที่คุณไรท์เทใจให้สุด ๆ เลยก็คือน้องซืออินนี่แหละค่ะ ภายนอกดูเก่งกาจ ไม่กลัวใคร แต่ลึก ๆ แล้วน้องก็มีมุมที่เปราะบางและโหยหาครอบครัวอยู่เสมอ เป็นตัวละครที่สู้ชีวิตจนอยากจะมอบมงให้ จริง ๆ ส่วนแมวเหมียวของเรา... คุณไรท์ก็หมั่นไส้ในความขี้เก๊กของเขาเหมือนกันค่ะ แต่เชื่อเถอะว่าเวลาอยู่กับซืออินน่ะ เขากลายเป็นแมวขี้อ้อนดี ๆ นี่เอง! ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้น้องซืออินกับชาวแก๊งด้วยนะคะ อ่านแล้วคอมเมนต์พูดคุยกันได้น้า คุณไรท์อ่านทุกคอมเมนต์เลยค่าา

หลุมพรางมาเฟีย
"ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะคะ" รอยยิ้มบางๆฉายขึ้นบนใบหน้าหวานพยายามแสดงความเป็นมิตรให้กับแขกเหมือนทุกครั้งที่ฉันทำ ฉันค่อยๆหยิบอาหารออกจากรถเข็นและจัดวางไว้ตรงหน้าของทั้งสองคนด้วยท่าทางอ่อนน้อมและระมัดระวังมากที่สุด ทุกการกระทำของฉันถูกสายตาคมกริบจ้องมองอยู่ตลอดเวลา ถึงจะไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองแต่ก็รับรู้ได้ว่ามีคนกำลังจ้องอยู่ ส่วนหญิงสาวชุดแดงเพลิงก็มองมาที่ฉันด้วยสายตารังเกียจอย่างเปิดเผยตั้งแต่ฉันเดินเข้ามา "อ๊ะ" ลินร้องเสียงหลงเมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ๆกับหญิงสาวชุดแดง แต่แล้วเท้าของผู้หญิงคนนั้นที่สวมใส่รองเท้าส้นเข็มก็เหยียบและบดขยี้ปลายเท้าของเธออย่างแรง "เป็นอะไรจ๊ะ" โซเฟียถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง แต่สีหน้าเธอกำลังเยาะเย้ยอย่างเปิดเผย "เปล่าค่ะ" และนี่คือคำตอบของหน้าที่ลูกจ้างอย่างฉัน ต้องจำยอมลูกค้าที่ดุจดั่งพระเจ้า แต่ถ้าฉันไม่ได้อยู่ในหน้าที่ก็ไม่ยอมเหมือนกัน ฉันไม่ใช่คนที่จะเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว "ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมกดกริ่งบนโต๊ะเรียกพนักงานได้นะคะ" ฉันพูดหลังจากวางอาหารจานสุดท้ายลง และโค้งคำนับอย่างเช่นทุกครั้งที่ทำตามแบบฉบับของร้านอาหารแห่งนี้ "เธอควรแจ้งวัตถุดิบของอาหารในตอนที่เสิร์ฟฉัน" น้ำเสียงเข้มพูดขึ้นในตอนที่หญิงสาวกำลังจะหมุนตัวเดินออกไป "ชาร์ลคะเสียบรรยากาศเปล่าๆ มันจะพานทำให้อาหารเสียรสชาตินะคะ" "เธอไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอไง" คิ้วหนาเลิกขึ้น เมื่อเห็นว่าเด็กสาวกำลังจะก้าวเดินออกไป สายตาคมกริบยังคงจับจ้องที่ผู้หญิงตัวเล็กไม่วางตา "ขอโทษค่ะ ดิฉันจะให้เชฟมาอธิบายให้คุณฟังนะคะ ฉันเป็นแค่เด็กเสิร์ฟเรื่องรายละเอียดของอาหารคงบอกคุณไม่ได้" เคล้ง… ครืด.... ชาร์ลโยนช้อนให้กระทบกับจานเสียงดัง และเลื่อนเก้าอี้ออกก่อนจะลุกขึ้นอย่างไม่พอใจ "กลับ!" "ชาร์ลคะ แต่เรายังไม่ได้ทานเลยนะคะ" "เธอควรดีใจนะโซเฟีย ที่เด็กคนนี้จะรับผิดชอบค่าเสียหายทุกอย่างในวันนี้" ใบหน้าคมคายหันไปพูดคุยกับหญิงสาวข้างกาย แต่คำพูดของเขาก็ทำให้เด็กสาวอีกคนได้ยิน ------------------------- "อื้อ...ปล่อยนะ" ฝ่ามือหนาบีบเข้าที่ลำคอระหงด้วยความเร็วและดันตัวฉันติดกับกำแพงห้องอย่างแรง แรงที่เขากระทำราวกับไม่เห็นว่าฉันเป็นคน ฉันพยายามแกะฝ่ามือหนาออกจากลำคอตัวเองแต่กลับไม่เป็นผลเหมือนฉันยิ่งดิ้นเขายิ่งเพิ่มแรงมากขึ้นกว่าเดิม สายตาคมคู่นั้นราวกับซาตาน ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขากำลังคิดจะทำอะไร ทุกอย่างมันดูไร้ความรู้สึกแม้แต่หน้าตาของเขา "คะ คุณชาร์ล อึก" "หึ สายตาเธอกำลังกลัวฉันบีบคอเธอตายตรงนี้นะอลินดา" "ปะ ปล่อย อื้อ.. แค่กๆ" "ฉันมาวันนี้ไม่ได้มาฟังเธอพูดพร่ำ ฉันมาวันนี้แค่บอกให้เธอทำตามคำสั่งฉันเท่านั้น เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปฏิเสธฉันแม้แต่คำเดียว” “ฉัน…ไม่มีทาง…ทำตาม…คำสั่ง…คุณ!” ใบหน้าหวานแดงก่ำเมื่อเขาเพิ่มแรงบีบขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจเริ่มติดๆขัดๆ “แน่ใจแล้วที่พูดคำนี้” “….อึก….อื้อ ฉัน…หายใจ…ไม่ออก” “ไหนๆก็จะตายแล้ว ลองนึกถึงหน้าพ่อแม่เธอดูสิ ตอนนี้จะทำอะไรอยู่นะ อยู่บ้าน ทำงาน หรือ…นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล” “มะ หมาย…ความ…ว่าไง” ภาพของคนตรงหน้าเริ่มพร่ามัวลงไปทุกที สายตาของฉันริบหรี่ลงเรื่อยๆ แต่ยังได้ยินสิ่งที่เขาพูดออกมามันเกี่ยวกับพ่อแม่ของฉัน “ในเมื่ออีกไม่ถึงห้านาทีเธอก็จะตายคามือฉัน ไม่จำเป็นต้องรู้หรอกจริงไหม” “อื้อ ออ…ขอร้อง…อย่า ทำอะไร พ่อแม่…ฉัน ยอม แล้ว ฉันยอม…อึก” “หึ! มันเป็นภาพที่สวยงามซะเหลือเกิน” ชาร์ลหัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มตาเหลือก ใบหน้าจากแดงก่ำเริ่มซีดเผือดลงต่อหน้าต่อตา ลมหายใจรวยรินลงไปทุกที น้ำเสียงสั่นเครือเริ่มพูดไม่เป็นคำ “อึก…คะ คุณ ชาร์ล…” มือหนาค่อยๆคลายมือออกจากลำคอระหง เมื่อพอใจกับภาพตรงหน้าและได้คำตอบที่เขาต้องการ แค่เพียงเธอเป็นอิสระ เด็กสาวตัวเล็กก็ร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง สายตาคมปรายตามองเธอเพียงนิด แค่กๆ แค่กๆ… ลินรีบโกยอากาศเข้าปอดอย่างเร็ว มือบางลูบลำคอของตัวเองไปพลางๆ แรงบีบรัดทำให้เธอรู้สึกปวดร้าว “อย่าริอาจมาสอนฉันอีก คนอย่างฉันสามารถฆ่าเธอได้โดยไม่รู้สึกอะไร เธอไม่มีสิทธิ์กลับไปทำร้านอาหารนั้นอีก เพราะตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปเธอต้องไปทำงานที่บริษัทฉัน”

หวานใจนายขี้อ่อยกับรอยจูบสีกุหลาบ
เรื่องมันเริ่มจากตำนาน "เกียร์อยู่ที่ใจ" ของ "ทาม" เดือนคณะวิศวะฯ ตัวท็อป ผู้เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและฐานะ ที่ดันไปตกหลุมรัก "พาย" สาวรุ่นน้องแสนธรรมดาแต่ดาเมจแรง (เงียบ) เข้าอย่างจัง! ปฏิบัติการรุกจีบฉบับนายขี้อ่อยจึงเกิดขึ้น ทั้งตามรับตามส่ง ทั้งหยอดคำหวาน จนรั้วมหาลัยแทบกลายเป็นสีชมพู แต่แล้วคืนปาร์ตี้เลี้ยงสายรหัส... ความเผลอไผลก็นำมาซึ่ง "รอยจูบสีกุหลาบ" ที่ตราตรึงใจ และเช้าวันต่อมา... เธอก็ดันหนีหายไปพร้อมความเข้าใจผิด! ทิ้งให้คนคลั่งรักต้องออกตามหาแทบพลิกแผ่นดิน รู้ตัวอีกที ทามก็พาตัวเองซิ่งรถข้ามคืนมุ่งหน้าสู่แดนใต้ เพื่อทวงหัวใจคืน! แต่ด่านอรหันต์ที่รออยู่ไม่ใช่แค่ใจแข็งๆ ของเธอ แต่คือ "พ่อตาขาโหด" ที่มาพร้อมปืนลูกซองและสวนยางนับร้อยไร่! จาก "เดือนมหาลัย" สู่ "คนงานตัดหญ้า" จาก "ลูกคุณหนูไฮโซ" สู่ "เขยขี้ข้า (ฝึกหัด) " บทพิสูจน์รักแท้ที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อ (และลูกอ้อน) จึงระเบิดขึ้น! งานนี้ถึงกายจะหยาบกร้านเพราะงานสวน แต่สกิลการอ่อยของพี่ทามยังนุ่มนวลเหมือนเดิม... เตรียมหมอนไว้จิกให้ดี เพราะวิศวะคนนี้ "คลั่งรัก" แรงมาก!

So Sexy Girl สยบรักร้ายนายเจ้าชู้
"พี่เควินคะ" ฉันเดินเข้าไปหาผู้ชายที่ทั้งฮอตทั้งน่ารักก่อนที่จะเรียกชื่อพี่เขาออกมาด้วยพลังทั้งหมดที่มี "ครับ เรียกพี่เหรอ" พี่เขาหันมายิ้มให้ฉันพร้อมทั้งเอียงคอด้วยความสงสัยแล้วก็เอานิ้วชี้ที่ตัวเอง งือ~ น่าร้าก~ ยิ่งเห็นหน้าพี่เขาใกล้ ๆ แบบนี้ก็ยิ่งตกหลุมรัก หน้าหล่อ ขาวใส ออร่าเวอร์ "ค่ะ" ฉันตอบเบา ๆ แล้วก็ยิ้มด้วยความอาย แถมขาเริ่มสั่นแล้ว เอาไงดี เอาไงดี! "มีอะไรกับพี่รึเปล่าครับ" พี่เขามองหน้าฉันยิ้ม ๆ งื้อ~ ถามบ้าอะไรก็ไม่รู้ มีอะไรกับพี่รึเปล่า บ้า! >///< ไม่ใช่แล้วอย่าคิดลึกนะขนมอิอิ เอาวะมาถึงขนาดนี้เเล้วจะถอยก็คงไม่ทัน ตั้งใจแล้วก็ต้องสู้สิ ฉันค่อย ๆ สูดลมหายใจเข้าให้เต็มปอดแล้วก็มองหน้าพี่เขาที่กำลังยืนมองฉันอยู่ "หนู...หนูชอบพี่ค่ะ หนูชอบพี่มาก หนูแอบชอบพี่มานานแล้ว พี่คบกับหนูได้ไหม!" กรี๊ด! พูดไปแล้ว พูดไปรัว ๆ คล้ายท่องอาขยาน แต่ไม่เป็นไรเพราะความจริงใจฉันใส่ไปเต็ม อิอิ “น้องชอบพี่?” พี่เขาดูจะไม่ได้อึ้งหรือแปลกใจอะไรกับการสารภาพรักของฉัน พี่เขาแค่ถามพร้อมกับยิ้มแค่นั้น “ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบรับแล้วก็ยิ้มแฉ่งให้ ใจเต้น ตื่นเต้นไปหมดแล้ว ^///^ “ขอบคุณนะครับ ถ้างั้นพี่ขอตัวก่อนนะ” ฮะ! อะไร? ขอบคุณครับ ขอตัวก่อนนะ แล้วจะทิ้งให้ฉันยืนเบลออยู่ตรงนี้น่ะเหรอ จะไม่พูดอะไรสักนิดเลย? “พี่จะไม่...เอ่อ” ฉันถามเขาเบา ๆ รู้สึกหน้าแหกนิด ๆ ที่พี่เขาไม่หือไม่อืออะไรเลยกับคำสารภาพรัก “ถ้าน้องไม่มีธุระอะไรแล้วพี่ขอตัวก่อนนะครับ” พี่เขาบอกด้วยน้ำเสียงปกติไม่ต่างจากตอนที่หันมาคุยกับฉันในประโยคแรก แถมยังเดินอ้อมฉันเพื่อไปเปิดประตูรถอีก “พี่ไม่ชอบหนูเหรอคะ ถ้าไม่ชอบพี่บอกมาตรงนี้ได้เลยค่ะ หนูโอเค” ฉันหันขวับไปถามทันที คือฉันมาสารภาพรักนะเว้ย ไม่ชอบไม่ว่าแต่บอกดี ๆ สิ ไม่ใช่ขอบคุณแล้วหนีไป ทำแบบนี้มันค้างคาใจ “น้อง น้องยังจะให้พี่พูดอีกเหรอครับ” พี่เค้าหันมามองหน้าฉันพร้อมมองด้วยสายตาที่มีประโยคคำถาม เออสิถ้าไม่ให้พูดฉันจะถามเขาทำไม “ค่ะ หนูอยากได้ยินจากปากพี่ว่าพี่รู้สึกยังไง” “วันนี้พี่มีผู้หญิงมาสารภาพรักเยอะมาก เสนอตัวนอนด้วยก็มี สวย ๆ ทั้งนั้นแต่พี่ปฏิเสธหมดเลย” พี่เขาพูดไปยิ้มไป แต่ทำไมฉันเริ่มรู้สึกว่ารอยยิ้มของเขามันไม่ได้สดใสเหมือนที่เคยมองเห็นจากที่ไกล ๆ หรือที่เคยเห็นในรูปเลย “...” “ทีนี้รู้แล้วใช่ไหมครับว่าคำตอบของพี่คืออะไร กลับบ้านไปพักผ่อนได้แล้วครับ อย่ามาเสียเวลากับพี่เลย สวยกว่าน้องเป็นร้อยเท่าพี่ก็ปฏิเสธมาหมดแล้ว” “พี่ชอบคนสวย?” ฉันถามด้วยความอึ้ง ก็ไม่ได้แปลกใจนะใครล่ะจะไม่ชอบคนสวย ฉันก็รู้ตัวว่าฉันไม่ได้เกิดมสวยจัดจ้านเหมือนคนอื่นเขา หน้าตาก็แค่พอไปวัดไปวา ยิ่งเทียบกับบรรดาผู้หญิงที่พี่เขาควงก็ยิ่งไม่เห็นฝุ่นแต่มันใช่เรื่องที่จะต้องมาพูดปฏิเสธคนที่มีความรู้สึกดี ๆ ให้ตัวเองด้วยคำพูดแบบนี้เหรอ “ใครไม่ชอบบ้างล่ะน้อง สวยก่อนค่อยมาให้พี่พิจารณาแล้วกันนะครับ ส่วนตอนนี้...พี่ขอผ่านก่อนนะคะ”

Bad Love บอสสุดหื่น
ใครจะไปรู้ว่าผู้ชายที่เธอด่าในวันนั้น จะกลายเป็นเจ้านายของเธอในวันนี้ หนุ่มหล่ออย่าง เฮียเอริค เจ้าของผับแองเจิล มีความลับบางอย่างที่ซ่อนอยู่ (ตรงนั้น) น้องสโนว์ นักศึกษาปีสาม ที่เข้ามาช่วยปลดปล่อยความลับของเขา ————— “โอเคค่ะ นะ หนูจะจ่ายค่าเสียหายให้ ในบัญชีมีอยู่สองหมื่นโอนให้คุณก่อนก็ได้ ไม่ ๆ ขอโอนก่อนหมื่นเก้า ขอเก็บไว้พันหนึ่งเอาไว้ไปเรียน” “คิดว่าเศษเงินหมื่นเก้าพอค่าซ่อมรถ?” “ละ แล้วคุณจะเรียกเท่าไหร่ล่ะ” “แสนหนึ่ง” “บ้าไปแล้ว เงินตั้งแสนหนูจะไปเอามาจากไหน” “เพิ่มข้อหาทำร้ายร่างกายด้วยอีกหนึ่ง เมื่อกี้เธอทำร้ายฉัน” “ทำร้ายร่างกาย?” “ตรงนี้” เขาชี้ไปตรงเป้า แล้วสายตาของสโนว์ก็ดันเผลอไปมองตามมือเขาจริง ๆ ซึ่งจุดที่เขาชี้อยู่ ขนาดว่ามันอยู่นิ่ง ๆ ใต้กางเกง สแลคสีดำก็เหอะ แต่สโนว์ก็เดาได้ว่าขนาดมันคงไม่ธรรมดา เพราะยังแอบเห็นความตุง ๆ อยู่ตรงนั้น อึก…เธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “จะมองอีกนานไหม หรืออยากมองข้างในด้วย”

ความสัมพันธ์คล้องใจ
ในวันที่ความสัมพันธ์ต้องจบลง เธอคือคนที่ได้รับความเจ็บปวดที่สุดในครั้งนี้ เธอไม่ใช่คนที่ถูกรัก ไม่ได้เป็นคนที่ถูกเลือก และเป็นคนที่เขาเอ่ยปากไล่

หลงเสน่ห์ยัยเด็กเฉิ่ม
คำโปรย : “ให้กูชอบยัยเฉิ่มนั่น ให้กูแดกข้าวหมายังดีซะกว่า” เพื่อนไม่เชื่อ งั้นเขาเสริมให้อีก “กูบอกแล้วไง ว่าถ้าให้ชอบยัยเฉิ่มนั่นกูยอมแดกข้าวหมา จูบหมาโชว์ด้วยเลยก็ได้”

กรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
เขาตั้งใจกักขังเธอเอาไว้..ด้วยคำว่าบุญคุณ ที่ตอบแทนทั้งชีวิต..ก็ไม่มีวันหมด

ข้ามเส้นมาเล่นเพื่อนจบ
"เราเป็นเพื่อนกันนะ...แถมไม่ได้รู้สึกชอบกันสักหน่อย" "แต่เราเอากันไปแล้ว คบกับกูก็ไม่ได้เสียหายตรงไหนนี่" กลีบปากบางเม้มหาเข้ากันครุ่นคิดตามคำพูด เธอกลัวว่าความสัมพันธ์ฉาบฉวยแบบนี้มันจะไม่ยั่งยืนเท่าความเป็นเพื่อนที่มีมาตลอดสิบห้าปี กลัวว่าพอเปลี่ยนสถานะไปแล้ววันหนึ่งเธอจะเสียเพื่อนสนิทคนเดียวไปตลอดกาล "ก็ไม่เอาอยู่ดีอะ" "เฮ้ออออ~ ทำไมดื้อจังวะ" "มึงแค่อยากรับผิดชอบเพราะกูเป็นเพื่อนไม่ใช่เหรอ...ถ้าเป็นคนอื่นมึงไม่สนใจความรู้สึกหรอก" "ก็รู้นี่ แล้วจะปฏิเสธทำไมอีก" ใบหน้าหล่อเหลาดูขัดเคืองใจที่ม่านฟ้าไม่ยอมตอบตกลง เนื่องจากเป็นเพื่อนกันมานานทำให้ทั้งคู่พอจะรู้ความคิดอีกฝ่ายได้ เพราะม่านฟ้าเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเขา ก็อยากให้เกียรติ ไม่อยากทำตัวมักง่ายใส่เหมือนผู้หญิงทั่วไปจึงแสดงความรับผิดชอบ ซึ่งเธอไม่ต้องการแบบนี้ "ก็ให้มันจบแค่วันนี้พอ แล้วเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ" "ไม่...กูอยากเอามึงอีก" "ไอ้เค!" ม่านฟ้าหน้าบึ้งเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงดัง เมื่อคาเตอร์ยอมรับออกมาตรง ๆ แบบหน้าไม่อาย พร้อมใช้กำปั้นเล็ก ๆ ทุบเข้าที่อกกว้างด้วยความหงุดหงิด "จะเอาไง? อยากโดนกูเอาแบบไม่มีสถานะเหรอไง" "กูไม่ให้แล้วโว้ย!" เธอทั้งโกรธทั้งอายกับความหน้าด้านของเขา ใช้เรี่ยวแรงน้อยนิดดีดดิ้นพยายามดันตัวชายหนุ่มออกห่าง มุมปากหนากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ เพียงแค่ออกแรงเบา ๆ ก็สามารถกดหญิงสาวในอ้อมแขนลงไปนอนราบกับโซฟาในท่าทางล่อแหลมได้แล้ว ม่านฟ้านอนหอบหายใจเหนื่อยอยู่คนเดียว ขณะที่ร่างสูงเปลี่ยนมาขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ พร้อมยักคิ้วกวนอารมณ์ให้เธอขัดใจเล่น "มีแรงแค่นี้จะห้ามกูได้เหรอ" "ปล่อยเลย! ถ้ากูไม่ยอมแล้วมึงจะข่มขืนกูเหรอไง" "ม่าน~ กูไม่ต้องใช้กำลังหรอก มีวิธีอีกเยอะที่จะทำให้มึงเคลิ้มจนต้องยอม เหมือนในห้องน้ำนั่นไง" "..." กลีบปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันแน่น ไม่อาจคิดหาคำมาตอบโต้ได้อีก ใบหน้าร้อนผ่าวยามคิดถึงเหตุการณ์ร้อนแรงวาบหวามที่เพิ่งเกิดขึ้น "หึ! มึงความรู้สึกไวแค่ไหน กระตุ้นนิดเดียวก็เตลิดแล้ว" "เค~ กูไม่เล่นนะ ปล่อยได้แล้ว" เธอเปลี่ยนมาอ้อนเขาเสียงอ่อนเมื่อหมดทางต่อกรกับความร้ายกาจของเพื่อนสนิท "กูก็ไม่ได้เล่น กูเอาจริง" "แต่..." "มึงรู้จักกูดีม่าน...อะไรที่กูอยากได้กูก็ต้องได้ และตอนนี้กูอยากได้มึง" พวงแก้มเธอร้อนผ่าวลามลงมาลงถึงหน้าท้อง มันวูบไหวปั่นป่วนประหลาดยามสบเข้ากับสายตาร้อนรุ่มของเขา อกซ้ายทำงานอย่างหนักเมื่อใบหน้าอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซ็นต์ คาเตอร์กระตุกยิ้มร้ายพร้อมใช้ปลายจมูกโด่งมาสัมผัสปลายจมูกเธอแผ่วเบาหยอกล้อ "เมื่อกี้ก็รู้สึกดีมากไม่ใช่เหรอ อย่าปฏิเสธตัวเองเลย" น้ำเสียงทุ้มลึกเซ็กซี่กระซิบยั่วราวกับจะค่อย ๆ สะกดจิตเธอให้ยอมคล้อยตาม "แต่กูก็ไม่อยากคบมึงอยู่ดีอะ" คาเตอร์ขี้เบื่อและเจ้าชู้แค่ไหนเธอรู้ดีที่สุด เขาเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าและไม่เคยจริงจังกับใคร ทำให้เธอไม่อยากจะเอาความสัมพันธ์ตลอดสิบห้าปีไปเสี่ยงบนเส้นด้ายแบบนั้น "กลัวอะไรม่าน มึงไม่มีใคร กูก็ไม่มีใคร เราไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย" "ไม่อยากเสียมึงไปอะ" ม่านฟ้ายอมรับออกมาตามตรง หันหน้าไปอีกทางเพื่อหลบสายตาคมกริบของคนด้านบน แต่ก็ถูกปลายนิ้วเรียวยาวช้อนใบหน้าให้หันกลับมาสบตาอีกครั้ง "ใครบอกว่าจะเสียกูไป มึงสำคัญกับกูที่สุด รู้ดีไม่ใช่เหรอ" น้ำเสียงนุ่มพร้อมถ้อยคำหวานและสายตาหนักแน่นสั่นคลอนความตั้งมั่นของเธอให้ค่อย ๆ ทลายลงมาทีละน้อย "แล้ว...ไม่ต้องคบกันไม่ได้เหรอ" "มึงโอเคไหมล่ะ ถ้าเราจะมีเซ็กซ์กันเฉย ๆ นึกว่าผู้หญิงเขาจะอยากได้สถานะกันซะอีก" "กูไม่รู้อะ" เธอไม่เคยมีแฟนหรือคบหากับใคร ระดับความรู้เรื่องความรักต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก จึงไม่รู้ว่าคนอื่นจะตัดสินใจแบบเธอไหม คาเตอร์บีบปลายจมูกของเธอด้วยความมันเขี้ยวปนเอ็นดู ซึ่งม่านฟ้าก็ปั้นหน้าบึ้งแล้วปัดมือหนาออก "มีอะไรยังคาใจอีกไหม" "ไม่บอกใครได้ไหม กูไม่อยากให้เพื่อนคนอื่นรู้" เธอไม่อยากให้คนอื่นต้องมากระอักกระอ่วนใจไปด้วย กับความสัมพันธ์แปลก ๆ นี้ "ตามใจมึงทุกอย่างเลยม่าน" "แล้วถ้าวันหนึ่ง...มึงเจอคนที่ชอบอะ" "ถ้าความรู้สึกเราทั้งคู่ยังไม่เปลี่ยนไป...วันหนึ่งมึงหรือกูจะมีแฟน เราก็แค่หยุดความสัมพันธ์นี้ แล้วก็กลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม" "กูกับมึงจะไม่เปลี่ยนไปใช่ไหม" เธอถามย้ำด้วยสีหน้าลังเล กลัวเหลือเกินว่ามันจะถลำลึกจนไม่อาจกลับมามองหน้ากันได้สนิทใจเหมือนที่ผ่านมา "กูไม่มีทางเปลี่ยน มึงจะเป็นเพื่อนที่กูรักที่สุดตลอดไป มึงนั่นแหละอย่าหลบหน้ากูเหมือนที่ผ่านมาอีก" "อืม"

LUV My Demon สยบหัวใจคุณชายปีศาจ
เขาคนนั้นที่เคยขอกินตับเธอกลายเป็นเพื่อนรุ่นพี่ของพี่ชาย แล้วก็กลายเป็นสุดที่รักที่เธอ...ไม่ได้รัก

กลลวงรักวิศวะร้าย
เมื่อเพื่อนสนิทกับแฟนคนแรกมีอะไรกัน ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนของยีนส์และเพื่อนคนนั้นต้องจบลงไป อยู่ ๆ วันหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่งโผล่เข้ามาในชีวิตเขา ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจเธอ เพราะเข็ดหลาบกับความรักในอดีด จนกระทั่งเห็นผู้หญิงคนนั้นรู้จักกับอดีตเพื่อนสนิท แต่ใครจะคิดว่าผู้หญิงคนนั้นคือน้องสาวของเพื่อนที่เคยทำร้ายเขา แผนการร้ายเพื่อต้องการให้มันเจ็บปวดเหมือนที่เขาเคยเจอจึงเริ่มขึ้น “มึงบอกกูที ว่ามึงรักมึงชอบน้องกูบ้างไหม หรือมึงแค่ต้องการแก้แค้นกูอย่างเดียว” “กูจะรักน้องสาวของคนที่หักหลังกูได้ยังไง”
