นิยายประวัติศาสตร์

สมรภูมิโชคชะตา
รั่วซีนักสร้างหุ่นยนต์ หุ่นยนต์ของนางเป็นหุ่นยนต์ทำลายล้างที่ทั่วโลกต้องการนำไปใช้ในสงคราม วันที่นางเซ็นสัญญาซื้อขาย คือวันที่วิญญาณของนางถูกดึงเข้าในยุคสงคราม

ทะลุมิติมาเป็นนักฆ่าแม่ลูกอ่อน
นางลืมตาตื่นอีกครั้ง...ในร่างของหญิงสาวที่ไร้ค่าผู้มีชื่อเดียวกับนางราวกับว่าโชคชะตาเจตนาจะเล่นตลกกับเธอ ย้ำเตือนให้รู้ว่า...ต่อให้ตายไปแล้ว โลกนี้ก็ยังไม่คิดจะเมตตาร่างกายนี้ช่างอ่อนแอ บอบบางไร้แม้แต่ลมปราณไหลเวียนงดงามเพียงภายนอก แต่ไร้เกียรติในสายตาของผู้คนนางคือภาระ... คือเศษเสี้ยวที่ไม่มีใครต้องการ บิดาผู้เลือดเย็นไม่เคยเห็นเธอเป็นลูกเขาส่งเธอไปเป็นเพียงหญิงอุ่นเตียงของนายกองหนุ่มเพื่อแลกกับผลประโยชน์ทางการเมือง ไร้เมตตา ไร้หัวใจ เมื่อเธอให้กำเนิดบุตรชาย...เด็กคนนั้นก็ไร้พรสวรรค์เช่นเดียวกับนาง เมื่อผลผลิตไม่เป็นดั่งหวังแม่และลูกจึงถูกเขี่ยทิ้งราวกับของเหลือใช้จากคุณหนูผู้สูงศักดิ์ กลายเป็นหญิงต่ำต้อยถูกผลักไสให้อาศัยอยู่ในบ้านไม้เก่าโทรมที่แม้แต่ผู้อื่นยังไม่กล้าหันมองไม่มีใครจำได้อีกว่าเธอคือบุตรสาวของแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ เธอทำงานหนักทุกวันเพื่อหาเลี้ยงลูกน้อยอดทนจนร่างกายอ่อนล้าจนกระทั่ง... ลมหายใจสุดท้ายขาดหายไปอย่างเงียบงัน ในคืนที่ท้องฟ้ามืดมิด ไร้แสงดาว...จิตวิญญาณหนึ่งตื่นขึ้นไม่ใช่วิญญาณของหญิงอ่อนแอที่สิ้นใจหากแต่เป็นนักฆ่า จากโลกสมัยใหม่เธอเคยเป็นเงาแห่งความตายมือสังหารที่ไม่เคยพลาดบัดนี้ความทรงจำของทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่ง ไม่มีอีกแล้ว... หญิงอ่อนแอ เหลือเพียง นักฆ่าไร้หัวใจที่คราวนี้... มีลูกชายเป็นสิ่งเดียวที่นางจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องนางให้สัตย์สาบานไว้กับตนเองทุกความเจ็บปวดที่เคยได้รับ...นางจะคืนให้เป็นเท่าตัว

พ่ายรักฮูหยินเชลย
เพราะบิดาถูกกล่าวหาว่าก่อการกบฏ "ซุนลี่หรู" จึงต้องติดตามไปเพื่อฟังการไต่สวน แล้วถูกท่านแม่ทัพที่แสนเย็นชา "โจวจื่อรั่ว" บีบบังคับให้ต้องแต่งงานเพื่อแลกกับการปล่อยตัวบิดาของนางไป แต่แท้จริงแล้วบิดาของนางต้องการกันบุตรีออกจากอันตรายจึงแสร้งถูกกล่าวหาแล้วให้ "โจวจื่อรั่ว" รับปากแต่งงานเพื่อปกป้องนางแลกการกับยอมให้ข้อมูลเกี่ยวกับการก่อกบฏ โดยให้ทุกคนเข้าใจว่าซุนลี่หรูเป็นเพียงฮูหยินเชลยที่แต่งงานเป็นตัวประกันเพื่อบีบให้บิดาของนางยอมจำนนเท่านั้น การแต่งงานระหว่างฮูหยินเชลยที่แสนดื้อรั้นและท่านแม่ทัพผู้เย็นชาจึงก่อตัวเป็นความรักและความผูกพันอย่างช้าๆ พร้อมๆกับความเย็นชาที่ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยน

คุณหนูกู้ผู้ร้ายกาจ Boss Mafia ข้ามภพ
ในเมืองลั่วเฉินไม่มีใครไม่รู้จักคุณหนูรองกู้บุตรสาวอนุของจวนแม่ทัพฮู่กั๋วนอกจากใบหน้าที่งดงามมากแล้วอย่างอื่นล้วนสวนทางไปหมด กลอน กวี ดนตรี คัดอักษร นางไม่สนใจเลยคอยไล่ตามแต่องค์ชายรองจนน่ารังเกียจ .... กู้อวิ๋นเหยาเดิมทีก็เป็นบอสตัวร้ายขององค์กรลับใต้ดิน รถระเบิดครั้งหนึ่งวิญญาณก็มาอยู่ในร่างของคุณหนูรองกู้ผู้มาจากบ้านนอกเสียแล้ว กู้อวิ๋นเหยาเป็นบุตรสาวที่เกิดจากหญิงสาวที่ชายแดนในตอนแม่ทัพกู้พานางกลับมาก็อายุสิบสามปีแล้ว เด็กสาวใช้ชีวิตในจวนแม่ทัพภายหลังจากที่แม่ทัพกลับชายแดนก็ไม่ค่อยราบรื่นนัก จนกระทั่งตกน้ำและล้มป่วยไปหลายวันตื่นมาอีกทีก็เปลี่ยนไป จากคนไม่เอาไหน ไร้สมองทึ่มทื่อกลับกลายเป็นเด็กสาวที่ฉลาดเฉลียว มีไหวพริบวาจาคมคายไปเสียแล้ว ที่ต่างออกไปคือ "ข้าเคยไล่ตามท่านหรือ? ขอโทษทีตอนนั้นข้าคงตาบอด" "พี่สาวเจ้าเลิกเล่นละครได้แล้วตั้งแต่ข้ากลับมาจากชายแดนท่านก็เล่นไม่หยุดไม่เหนื่อยบ้างหรือ?" "ฮูหยินใหญ่ก่อนท่านพ่อกลับชายแดนได้สั่งเอาไว้ว่าให้ดูแลข้าเหมือนบุตรสาว ไหนหล่ะเสื้อผ้าดีดี อาหารดีดี เบี้ยหวัดรายเดือนถึงอย่างไรท่านก็เป็นผู้ดูแลจวนอย่าหน้าไหว้หลังหลอกสิ!" ไกลออกไป "นายท่าน ท่านเฝ้ามองนางจนนางจะละลายแล้วนะขอรับ มืดค่ำแล้วพวกเราก็กลับเถิด" .... นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

ข้านี่แหละสตรีในคำทำนาย
นักออกแบบสาวทะลุมิติมายังราชวงศซาง ตั้งแต่ยัดนี่ชตาของนางก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป นางต้องต่อสู้กับสิ่งที่เหนือธรรมชาติไปพร้อมกับสามี ที่มีนามว่าจื่อหาน

ทะลุมิติไปเป็น เจ้าแม่กาสิโน 1980
"ในโลกที่ความโชคดีไม่มีจริง... ไพ่ทุกใบที่หงายคือแผนการที่ฉันวางไว้แล้ว" เมื่อเซียนพนันระดับตำนานจากปี 2024 ถูกหักหลังจนตัวตาย ทว่าโชคชะตากลับทิ้งไพ่ใบสุดท้ายให้เธอ 'All-In' อีกครั้งในปี 1980! ในร่างของบุตรสาวเจ้าของบ่อนใกล้เจ๊งกลางมาเก๊า ท่ามกลางดงมาเฟียและเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล เธอจะใช้ไหวพริบและเทคโนโลยีการอ่านใจจากอนาคต เปลี่ยนบ่อนรูหนูให้กลายเป็นอาณาจักรกาสิโนระดับโลกที่ใครก็มิอาจเอื้อม! หร่วนซิน คือชื่อที่คนในวงการพนันโลกต่างขยาด เธอคือ 'สมองกล' ผู้ไม่เคยแพ้ แต่ความตายกลับมาเยือนในรูปแบบของการทรยศ เธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งในยุคที่มาเก๊ายังคละคลุ้งไปด้วยควันบุหรี่และแสงสีเสียงกึ่งอนาล็อก ในร่างของเด็กสาวผู้อ่อนแอที่กำลังจะถูกพ่อแท้ๆ ขายเพื่อใช้หนี้พนัน แต่พวกเขาคิดผิด... เพราะหร่วนซินคนใหม่ไม่ได้มาเพื่อวิงวอนขอชีวิต แต่เธอมาเพื่อยึดอำนาจ! จากโต๊ะไฮโลข้างถนน สู่กาสิโนหรูบนเรือสำราญ เธอจะสอนให้โลกได้รู้ว่า 'เจ้ามือที่แท้จริง' เขาเล่นกันอย่างไร!

ท่านอ๋องสังเวยรัก
"หากบัลลังก์มังกรต้องหล่อเลี้ยงด้วยโลหิต... ข้าก็จะใช้เลือดของเจ้าเป็นเครื่องสังเวย" ในสายตาของคนทั้งแผ่นดิน 'หลี่เซวียน' รัชทายาทผู้สูงศักดิ์ คือบุรุษที่อ่อนโยนที่สุดในใต้หล้า เขายอมขัดพระทัยฮ่องเต้ ยอมเป็นศัตรูกับขุนนางทั้งราชสำนัก เพียงเพื่อโอบกอด 'ไป๋รั่วเวย' สนมร่างบางผู้ไร้หัวนอนปลายเท้าและมีร่างกายอ่อนแอประหนึ่งแก้วที่พร้อมจะแตกสลาย

ลี่หลัน มาเฟียสาวข้ามภพ
นิยายเรื่อง ลี่หลัน มาเฟียข้ามภพ เป็นเรื่องราวของมาเฟียสาวที่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของตู้ลี่หลัน นางต้องแก้แค้นตระกูลตู้ที่เคยรังแกตู้ลี่หลันจนทำให้นางถึงแก่ความตาย จนมาพบซ่งซือหยุน แม่ทัพใหญ่ผู้บังคับบัญชาของ จ้าวชิงรุ่ย คนรักของเจ้าของร่าง เรื่องวุ่นๆ จึงเกิดขึ้นตามมาไม่น้อย ทั้งยังมีคนรู้จักที่อยู่ภพเดียวกันมาเจอกันโดยบังเอิญอีกด้วย ยังมีเจ้าไป่ไป๋ตัวแสบคอยป่วนเรียกคะแนนความน่าเอ็นดู

หยาดน้ำตาแห่งฤดูใบไม้ร่วง
เมื่อวันที่ประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี้ แห่งสหรัฐอเมริกา ถูกลอบสังหารในดัลลัสนั้น หยาดน้ำตาแห่งฤดูใบไม้ร่วง หล่นพราวลงทั่วแผ่นดินอเมริกา และนับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ยังไม่มีใครช่วยขับหยาดน้ำตานั้นให้เดือดแห้งลงได้.....และหยดน้ำตาหยาดหนึ่งนั้น ได้จารึกไว้ในหนังสือเล่มนี้ "เธอะ เทียร์ส ออฟ ออตั้ม” “...ท่านครับ มันเป็นฤดูใบไม้ร่วงในอเมริกาจริง ๆ เสียด้วย ในวาระที่ท่านประธานาธิบดีเคนเนดี้ถูกลอบสังหาร...วันที่ 22 พฤศจิกายน...คําว่า “เธอะ เทียร์ส ออฟ ออตั้ม” นั้น ทําให้ประชาชนชาวอเมริกันต้องเสียน้ำตาไปมากมายสักเพียงไหนสําหรับฤดูใบไม้ร่วงปีนั้น ท่านก็คงทราบแล้ว..... “...คุณจะเห็นได้ว่า จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในดัลลัสครั้งนั้น เราได้มองเห็นน้ำใจของคนอเมริกันครั้งใหญ่หลวง คือความร่วมอยู่ในความทุกข์อันเดียวกันนั่นแสดงว่าประชาชาติอเมริกันนั้นมิได้แตกแยก...ซึ่งผมขอย้ำอย่างภาคภูมิใจ...” -------------------------------

เนื้อคู่
ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ที่ไหนก็ตามถ้าเป็นเนื้อคู่กันแล้วก็ย่อมมาพบกันในสักวัน และสายน้ำก็พาพัดย้อนกาลเวลาให้เธอและเขาได้พบกัน บัวหญิงสาวหัวสมัยใหม่ที่พยายามหาวิธีกลับคืนสู่ยุคปัจจุบันจำต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับพิพัฒน์ชายหนุ่มผู้ต้องการหลุดพ้นจากอดีตของเขา วันเวลาจะช่วยสร้างสายใยแห่งความรักให้เขาทั้งคู่จนกลายเป็นเนื้อคู่หรือไม่ ติดตามอ่านได้ใน เนื้อคู่

บุพนิมิตแห่งรัก
ถวิลรักซึ้งถึงอิศเรศ กาลก่อนเหตุเมื่ออยู่คู่ภิรมย์ คืนวันผันผ่านชีวาระทม ตรอมตรมฤทัยไฟรักสุ่มทรวง โหยหวนให้หวนคืนชื่นฤทัย ปรารถนาไปในหล้าโลกละลวง บุพนิมิตแห่งรักทั้งปวง สลายร่วงฤาพรากจากใจนาง

ล็อคดาวน์ล็อกใจ
“กรี๊ด………” หญิงสาวร้องเสียงหลง หลังจากที่เธอเปิดประตูคอนโด ซึ่งเธอแน่ใจว่านี่คือห้องของเธอ แต่ภาพที่เธอเห็นในห้องบัดนี้ กลับมีชายหนุ่ม เปลือยอก สวมกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว ดูๆ น่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ ชายหนุ่มผิวแทน รูปร่างสูง จมูกโด่งเป็นสัน ยืนนิ่งจ้องมาที่เธอ เขายืนอยู่โซฟาหน้าทีวี บนโต๊ะกลางระหว่างทีวีและโซฟาเต็มไปด้วยกองหนังสือวางระเกะระกะ คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค ข้าวของวางเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้นที่ห้องรับแขก สายตาคู่นั้นเบิกกว้างพุ่งมองเธอด้วยความตกใจเช่นกัน อาจจะเพราะเธอเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเสียงกรี๊ด นับดาวตกใจมากพอๆกับที่สงสัยว่ามีชายหนุ่มหน้าตาดี มายืนเท่ๆอยู่กลางห้อง

ภพเพาะรัก (พีเรียดร่วมสมัย โรแมนติก วรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่)
หนุ่มชาวดูไบย้อนเวลากลับไปตามหารักแท้ในสมัยอยุธยา เขามักจะฝันเห็นภาพต่าง ๆ ในอดีตรวมทั้งเธอ หญิงสาวที่แสนงดงามและอ่อนโยน ฝันเห็นช่วงเวลาแห่งความสุขกับบรรยากาศเก่า ๆ ที่แสนโรแมนติก ทั้งขบวนพยุหยาตราชลมาค ประเพณีลอยกระทง และการละเล่นต่าง ๆ รวมทั้งบรรดาเพื่อน ๆ ที่สนทนาด้วยถ้อยคำโบราณอีกทั้งยังยศตำแหน่งของเขาที่ได้รับใช้ใกล้ชิดสมเด็จพระนารายณ์ ในฐานะเป็นหัวหน้ามหาดเล็ก ทุกอย่างติดตราตรึงใจเขา และที่สำคัญคือทุกครั้งที่เขาฝันเห็นเธอ หัวใจของเขามันร่ำร้องหาแต่เธอ ทำให้เขาไปที่อยุธยาและได้พลัดตกลงไปในรอยเลื่อนขณะเกิดแผ่นดินไหว เขาย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่เกิดการรัฐประหารโดยฝ่ายหนึ่งคือพระเพทราชา อีกฝ่ายหนึ่งพระยาวิชเยนทร์ ภาพของสามีที่ปรากฏเสมือนคนแปลกหน้าในชุดแต่งกายแบบฝรั่งทำให้เธอรู้สึกราวกับฝันไป แต่ก็ดีใจเหลือเกินที่ได้พบเขาอีกครั้ง แต่เขาก็ได้รับการฝากฝังเธอไว้ ให้ช่วยพาเธอหนีไปจากแผ่นดินที่กำลังจะเปลี่ยนยุคสมัย เขาจึงพยายามสุดชีวิตฝ่าฟันอุปสรรคและความตายพาเธอกลับมาในภพปัจจุบันที่เธอรู้สึกเหมือนตายแล้วเกิดใหม่กับสิ่งที่ไม่คุ้นตา เธอจึงต้องเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ เธอจะปรับตัวได้หรือไม่ แล้วยังต้องเผชิญกับหญิงสาวคนหนึ่งที่เฝ้ารักและปรารถนาเขาอยู่ เธอจะสามารถครอบครองหัวใจของเขาไปชั่วกัลป์นานได้ดั่งคำอธิษฐานหรือไม่

รักเอย
สุบินสนั่นทั่วทั้งเมฆา ว่าได้ลูบจูบองค์อรอัปสร กอดกายอ้อนแอ้นอนงค์นวลกร อรชรแนบเนื้อนวลเย้ายวนชื่น หอมดูดดื่มรื่นชิดสนิทใกล้ จรใจลืมหลงระเริงระรื่น ร่วมเรียงเคียงเขนยอยู่ค่อนคืน รนใจตื่นหวิวไหวจำจากพราก

อัปสรามนตรา
อนินนาถ หญิงสาวผู้ถูกชักจูงเข้าไปในอดีตแห่งเมืองวิเภทะ มนตราได้พาเธอกลับไปสู่ยุคแห่งการรวมอาณาจักรเจินละ และได้กลายเป็นผู้รู้เห็นโศกนาฏกรรมแห่งสัญญาที่ไม่อาจปฏิบัติตาม

บ่วงเงา
'ตะวัน' นายทหารหนุ่มรูปงามกำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับ 'สโรชา' แฟนสาวที่คบหากันมานาน แต่ยิ่งใกล้วันวิวาห์ตะวันกลับมีเรื่องให้ต้องกังวลใจ เพราะยามหลับตาครั้งใดเสียงฝีเท้าม้าจะต้องมารบกวนทุกราตรี ทำให้เขาพยายามค้นหาความจริงว่าเหตุใดเสียงนั้นจึงมีอิทธิพลต่อเขานัก จากการแนะนำของเพื่อนรักให้ได้รู้จักกับแพทย์ผู้มีชื่อเสียงซึ่งทำการรักษาด้วยการสะกดจิต ตะวันจึงได้รับรู้ถึงอดีตที่ผ่านมาของตนว่า เขาเคยเป็นทหารในองค์อุปราชแห่งเวียงจันทร์ มีความรักความผูกพันกับแม่หญิงลาวผู้เลอโฉมนามว่า 'คำสี' เงาอดีตทำให้ตะวันพยายามตามหาแม่หญิงคำสีในชาติภพปัจจุบัน แต่ตะวันก็มิอาจสมหวังเพราะไม่เคยมีผู้ใดในลาวพบเห็นหญิงสาวที่มีใบหน้าเหมือนนางเลย ยิ่งผิดหวังก็ยิ่งเหมือนติดอยู่ในบ่วงเงาแห่งอดีต เพราะตะวันไม่สามารถลืมคำสีนางอันเป็นที่รักยิ่งในอดีตได้ สโรชาจะมีส่วนช่วยให้ตะวันหลุดพ้นจากบ่วงเงาแห่งอดีตนั้นได้อย่างไร เขาจะกลับมาอยู่กับปัจจุบันได้หรือไม่คงต้องให้บทอวสานแห่ง "บ่วงเงา" เป็นผู้เฉลยคำตอบ

พระนางแก้วเก็งยา
“ชัยชนะที่วางอยู่บนมือ จักมีค่าอันใดหากมือนั้นปราศจากซึ่งลมหายใจเสียแล้ว” เรื่องราวของพระเจ้าฟ้างุ่ม แห่งเวียงเชียงทอง ผู้ซึ่งทำทุกอย่างเพื่อสตรีที่รักราวแก้วกลางดวงหทัย...พระนางแก้วเก็งยา ทว่า ตัวแทนความรักที่เจ้าฟ้างุ่มมีให้นั้น หาได้มีความหมายต่อนางผู้เป็นที่รัก ทรัพย์สินศฤงคารใดก็ไม่มีค่าพอกับตัวตนของคนที่รัก...เจ้าฟ้างุ่ม มิเคยเข้าใจ ลุ้นติดตามความรักของคนทั้งคู่ ใน พระนางแก้วเก็งยา

มายามหาเทวี
นางเก็บสมบัติของแม่ไว้ที่ข้อเท้า จึงย่างก้าวสู่ความยิ่งใหญ่ แต่ทองพระบาทคู่นี้ ก็คือห่วงคล้องกรรม ที่ทำให้นางมิอาจหลุดพ้นในอำนาจ ------------- เมื่อกรรมที่เคยก่อร่วมกันนั้นนำพาให้ "เกศมณี" และ "พล" ได้ร่วมทางในครั้งไปหลวงพระบาง เหตุการณ์ควรสิ้นสุด ณ จุดที่แยกย้าย แต่สองคนที่ไม่เคยรู้จักกันกลับต้องวิบากร่วมกันอีกครั้ง ด้วยสายใยที่เชื่อมโยงจาก "พระนางแก้วเกดสี" มหาเทวีผู้ยิ่งใหญ่แห่งเวียงเชียงทอง พระนางใช้ทองพระบาทเป็นสื่อ เพื่อให้เกศมณีนำดวงจิตพระนางไปพบกับ "แสน" หรือเจ้าพระยาสามแสนไทไตรภูวนาถฯ เจ้าหลวงแห่ง เวียงเชียงทองในอดีต เพื่อขออโหสิกรรมในสิ่งที่เคยล่วงเกิน มหาเทวีเคยใช้อำนาจสร้างกรรมกับบุคคลมากมาย ด้วยความเข้าใจว่าพระนางได้เลือกสิ่งที่ดีที่สุด ให้กับเวียงเชียงทอง ด้วยสายเลือดขัตติยะแห่งพระบิดา "เจ้าฟ้างุ่ม" กษัตริย์ผู้มิเคยพ่ายศึกใดในการสงคราม รบชนะทั่วทุกเขตคาม เพื่อขยายอาณาจักรให้กว้างใหญ่ไพศาลกำนัลแด่ "พระนางแก้วเก็งยา" พระราชมารดาแห่งมหาเทวี เหตุนี้พระนางจึงมีใจฝักใฝ่อำนาจอยากทำให้เวียงเชียงทองยิ่งใหญ่ไม่ต่างกับตอนที่พระราชบิดายังครองบัลลังก์เวียงเชียงทอง ความรักความแค้นที่ก่อเกิดขึ้น ในวังวนนี้ยังมีอีกมากมาย มายาต่างๆ ที่เหล่ามนุษย์ทั้งหลายต่างหลงใหลนั้นก็อีกมากมี ท้ายที่สุดแล้วเรื่องราว จะลงเลยอย่างไรติดตามกันต่อได้ใน "มายามหาเทวี"

ทวารวดีศรีนระ
“นางนี้คือหนึ่งเดียวในดวงใจ แม้มิได้เคียงคู่กาย แต่ใจรักนั้นเคียงคู่กันตราบนิรันดร” “เพชรแรก” วณิชชาหนุ่มเชื้อสายกษัตริย์แห่งเมืองอมริสา ผู้เปี่ยมไปด้วยศรัทธาแห่งองค์พระกฤษณะ เดินทางรอนแรมค้าขายจนได้มาพบกับ “มณี” หญิงงามแห่งลุ่มน้ำนครไชยศรี รักแรกนั้นตราตรึงจนทำให้ชายหนุ่มอย่างเขา ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้หญิงอันเป็นที่รักนั้นพึงใจและมีความสุข ส่วนฝ่ายหญิงเองแม้จะแสร้งทำเป็นว่ามิสนใจ แต่ภายในนั้นตระหนักดีว่าตนได้แอบมีใจให้กับชายหนุ่มไปแล้วมิใช่น้อย ความรักของทั้งคู่ดูแล้วน่าจะราบรื่น แต่ความจริงหาได้เป็นเช่นนั้น เพราะทั้งสองต่างคนต่างมีหญิงและชายที่เฝ้าหมายปองต้องการจะครอบครองหัวใจของทั้งคู่

คุณพระของบ่าว
ความจำเป็นทางบ้านทำให้ ‘เปลว’ ต้องถูกพ่อแม่ขายไปเป็นทาสในเรือนของ ‘พระพิชิตพลเดชา’ ขุนศึกผู้เกรียงไกร มีนิสัยเย็นชาและแข็งกระด้าง หน้าที่ของเปลวคือรับใช้คนอย่างคุณพระ แม้จะเป็นหน้าที่อันหนักหน่วงหากทว่าเขากลับไม่ยอมแพ้ให้กับความเย็นชานั่น พยายามทำทุกอย่างเพื่อลดความเย็นชาของคุณพระให้ได้ ..... “บ่าวขอตัวนะขอรับ” “จะไปไหน” “จะกลับไปเรือนนอนของบ่าวขอรับ” “ข้าบอกให้นอนอยู่ที่นี่อย่างใดเล่า อย่าออกไปเพ่นพ่านด้านนอก ไม่เช่นนั้นข้าจะลงโทษเอ็ง” “แต่...” กล่าวคำนี้จบเปลวก็รีบยกมือขึ้นมาปิดปากตนเอง เพราะเมื่อครู่หลังจากพูดคำนี้จบเขาต้องเจอกับอะไรบ้าง ไม่อยากจะโดนอย่างนั้นอีก “เอ็งก็รู้หากดื้อกับข้าจะต้องโดนอะไรบ้าง” “แต่คุณพระก็ไม่มีสิทธิ์ทำกับบ่าวเยี่ยงนี้นะขอรับ” “ข้ามีสิทธิ์ในตัวบ่าวทุกคนในเรือนนี้ แค่นี้เอ็งคงจะรู้นะว่าต้องทำตัวเยี่ยงไร” “แล้วเหตุใดต้องเป็นบ่าวด้วยขอรับ”
