
รับจ้างรัก
เพราะความเจ้าชู้ของลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ทำให้คุณนายเลื่อมทองนึกสนุกอยากกลั่นแกล้ง จึงจับเอา 'น้ำค้าง' เด็กสาวในบ้านมาแต่งงานกับลูกชายเสีย จะได้กันสาว ๆ ออกจากลูกชายได้บ้าง 'ภาณุ' รับคำส่ง ๆ ไปเพราะคิดว่าคงไปได้ไม่กี่น้ำ แต่ถึงคราวหญฺิงสาวมาอยู่ข้างกายจริง ๆกลับหวั่นไหวเสียอย่างนั้น ก็เด็กผู้หญิงในเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้โตเป็นสาวเสียแล้ว แล้วเขาก็เหมือนน้ำมัน ใกล้ไฟได้ที่ไหนกัน "ฉันจ่ายค่าแรงเพิ่มสิบเท่า ลองรับจ้างรักฉันดูมั้ยล่ะน้ำ" หัวใจของเธอเต้นแรง จับจังหวะไม่ได้เสียแล้ว อยากจะคิดว่าเขาล้อเล่น อาจจะแค่แหย่เธอเหมือนที่ทำประจำ แต่แววตาที่ดูจริงจังและเว้าวอนในคราวเดียวกันก็ทำให้ความรู้สึกหวั่นใจของคนฟังเข้ามาเล่นงานผู้เป็นเจ้าของทันที "รับมั้ยข้อเสนอนี้"

สาวใช้ส่วนตัว
*** สาวใช้ส่วนตัว *** โดย กุ้ยฉิน อิ๋นจื่อคือเด็กกำพร้าที่มีฐานะกึ่งเจ้านาย กึ่งสาวใช้ในจวนสกุลซ่ง นางต้องคอยดูแลคุญชายใหญ่แทบทุกเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องในม่านมุ้ง -------------------------------------------- เป็นนิยายอีโรติกแนวจีนโบราณที่ไม่อิงประวัติศาสตร์ บทบรรยายมีคำหยาบ **โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ** -------------------------------------------- “คุณชาย ท่านสมควรหยุดได้แล้ว ถอนออกไปเถอะ” นางยังซบหน้าไร้เรี่ยวแรงอยู่ที่เดิม เอ่ยเสียงแผ่วต่ำกับเขา “ยังถอนไม่ได้ หากข้าถอนออก น้ำเชื้อพันธุ์ของข้าก็ไหลออกมาหมด ข้าบอกแล้วว่าเรามาทำลูกกัน ไม่มีทางที่ข้าจะปล่อยให้เชื้อพันธุ์ของข้าต้องสูญเปล่า” “ท่านพูดจริงหรือ?” “ใครว่าข้าโกหก แม้คนสกุลซ่งของข้าจะมีบุตรยากมาทุกรุ่น แต่ก็ใช่ว่าจะมีไม่ได้ ก่อนหน้านี้ที่เจ้าไม่ตั้งครรภ์เพราะข้ายังไม่ต้องการ ตอนนี้ข้าต้องการลูกแล้ว อีกไม่นานเจ้าต้องตั้งครรภ์แน่ ทำตัวว่าง่ายๆ ดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้ลูกข้ากับเจ้าต้องลำบาก” อิ๋นจื่อไม่รู้จะพูดอย่างไรดี เขาดื้อรั้นมากกว่านาง หากเขาบอกว่าอยากให้นางตั้งครรภ์ ไม่นานนางก็คงตั้งครรภ์บุตรของเขาจริง แต่ฐานะของนางต่ำต้อยนัก ถึงเขาจะยกฐานะให้นาง มากสุดก็แค่อนุภรรยา เป็นเมียบ่าว หากลูกเกิดมาเป็นผู้ชายย่อมลำบากและจะมีปัญหาในภายหลัง หากเป็นบุตรสาวก็คงจะเบาใจได้ระดับหนึ่งเพราะหลี่ซื่อคงไม่คิดอิจฉาเด็กสาวที่ต้องแต่งออกไปซึ่งในท้ายที่สุดก็ไม่ได้มีผลอะไรกับบ้านเดิม บุตรสาวที่เกิดจากอนุภรรยาย่อมไม่มีความเสี่ยงอะไรกับผู้นำสกุลคนต่อไปซึ่งหลี่ซื่อย่อมวาดหวังให้เป็นลูกของนางเอง สกุลซ่งนี้เป็นของหลี่ซื่อไปแล้วส่วนหนึ่ง ยิ่งนางมีบุตรชายให้ซ่งเว่ยเหลียงได้ หลี่ซื่อก็จะมีฐานะที่มั่นคง เพียงแต่นางแต่งเข้าจวนมาหลายปียังไม่มีวี่แววว่าจะตั้งครรภ์ หรือว่าเพราะเรื่องนี้ซ่งเว่ยเหลียงจึงอยากพยายามกับตนอีกคน อิ๋นจื่อคิดไปคิดมาก็ต้องส่ายหน้า ไม่ใช่ หลี่ซื่ออาจทำเรื่องไม่งามกับซีเสวี่ยไปแล้ว คนเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างซ่งเว่ยเหลียงคงไม่นิ่งนอนใจ ซ่งเว่ยเหลียงเห็นอิ๋นจื่อเงียบไป เขาหัวเราะเสียงต่ำในลำคอและเอ่ยขึ้น “หลี่ซื่อก็จะตั้งครรภ์... แต่ไม่ใช่ลูกข้า!”

ทะลุมิติมาเป็นอดีตสาวใช้ผู้ร้ายกาจ
เจ้าของร่างเดิมเกิดความมักใหญ่ใฝ่สูง เพราะฮูหยินเอกไม่มีบ้านเดิมหนุนหลังไม่มีความจำเป็นต้องเกรงกลัว หลินฮวาในวัยสิบสี่ปีจึงปีนเตียงแม่ทัพลู่ตงหยาง

ทาสรักแม่ทัพทมิฬ
คราแรกต้องปลอมเป็นบ่าวชาย ต่อมากลายเป็นนางบำเรอที่ท่านแม่ทัพดันหลงหัวปักหัวปำจนนางหนีไปไหนไม่ได้ (เรื่องนี้เน้นความแซ่บ หากใครไม่ชอบปัดผ่านเจ้าค่ะ)

สาวใช้อุ่นเตียงผู้ร่ำรวยของท่านโหวเย็นชา
เมื่อเจ้าของธุรกิจสปาและนวดแผนไทยต้องทะลุมิติไปเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของท่านโหว หากอยากเป็นอิสระนางต้องหาเงินสองร้อยตำลึงเงินมาไถ่ตัว เช่นนั้นนางจะหาเงินด้วยวิธีใดได้เล่า

คลั่งรักเด็กซื่อ
เขาที่เป็นถึงท่านประธานบริษัทได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้... เธอที่เป็นเพียงพนักงานตัวน้อยๆ จึงทำได้เพียงแค่จำใจยอมรับไปกับความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธ! ______________________________________________ ตัวอย่างความแซ่บ “อึก! คุณแดน...” “คายออกมา...เด็กดีคายออกมาเร็วเข้า” แดเนียลเอ่ยเร่งเพราะกลัวว่าเธอจะสำลักจนหายใจไม่ออก “อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ” ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน... “อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!” _________________________________________________ คำเตือน! เรื่องนี้พระเอกคลั่งรักและหื่นหนักมาก (ก.ไก่ล้านตัว)

คนขับรถของคุณหนู
“อู้ววว… กลีบเยิ้มดีจังคุณหนู… ” ลุงช้างเสียงกระเส่าเอามือลูบน้ำหวานสวาทของหล่อนที่กำลังลั่งไหลออกมาอาบชุ่มก้อนไข่ดำๆ เบียดคาอยู่กับปากรู “ก็หนูเสียวนี่คะ… ซี้ดดด… กลั้นน้ำไม่อยู่… งือออออออ… ” หญิงสาวกล่าวอายๆ “ไม่ต้องกลั้นครับ… ขมิบน้ำออกมาเยอะๆ ครับลุงชอบ… อู้ววว… ซี้ดดด… คุณหนูเก่งมากครับดูดของลุงเข้าไปมิดสุดโคนเลยครับ… ” ลุงช้างชอบใจ… ขณะพูดก็กระเด้าไปด้วย ใบหน้ากดเข้าหาสองเต้ากระเพื่อมไหวอยู่ตรงหน้า ขยับเอวอัดลำเนื้อยาวใหญ่ทะลวงเข้าใส่กลีบสาวเสียงดังซ่วบ ในท่าที่ง่ามเข่าของสาวน้อยคร่อมอยู่กลางลำตัว

After Sex คืนวันไนต์ของนายกัปตัน
[กัปตันโซล x ใบผัก] บัตเลอร์สาวถูกยกเลิกงานจากเจ้านายเก่ากลางคัน ทั้งที่มีภาระหนี้สินมากมาย แต่ดั๊นมาซวยซ้ำซ้อนได้เจ้านายใหม่เป็นกัปตันหนุ่มหล่อที่ตัวเองเผลอมี One night stand ด้วย เขาหล่อแค่หน้า... เท่สมาร์ทเวลาขับเครื่องบิน... แต่เรื่องผู้หญิงนั้นร้ายกาจ! นักล่าเหนือสายลมคือฉายาที่ได้รับ แล้วบัตเลอร์สาวที่แสนบอบบางราวกับกวางน้อยจะรอดพ้นไปได้อย่างไร ?! 'ถอดกางเกงให้ฉัน นี่คือคำสั่ง !' ม๊ายยย! TOT ถ้าหน้าไม่เหมือนจอนจองกุก อย่าสั่งให้ฉันถอดกางเกงเด็ดขาด! ________________________________________ บทนำ โซล, เกาหลีใต้ หิมะที่โปรยปรายยามดึก กับอากาศที่เหน็บหนาวข้างนอกขัดกับอุ่นภูมิในห้องโดยสิ้นเชิง ร่างเล็กที่เมาไม่มีสติถูกวางลงบนเตียงนุ่มสุดแรงอย่างไม่ทะนุถนอม จนเธอยกมือปัดป่ายเพื่อสัมผัสใบหน้าหนุ่มหล่อที่แสนเลือนลางตรงหน้า จอนจองกุก ใช่แน่ ๆ จอนจองกุก สิ่งที่คิดกับความเป็นจริงเหมือนโลกคนละใบ ใบผักเหมือนได้ขึ้นสวรรค์คิดว่าตัวเองได้อยู่ใกล้ไอดอลหนุ่มที่เธอชอบ แต่มันผิดถนัด มันคือนรกไฟร้อน ๆ เพราะหลังจากคืนนี้และวันนี้ ชีวิตเธอจะถึงจุดเปลี่ยน กัปตันหนุ่มจ้องมองใบหน้าสวยแล้วกระตุกยิ้มร้าย ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเธอออกไปทีละเม็ด ทีละเม็ด แต่เมื่อเสื้ออาภรณ์ถูกถอดออกไปหมดนั่นเอง ชายหนุ่มที่ฉวยโอกาสอยู่ก็ชะงักและหยุดมองมันอึ้ง ๆ ยัยบัตเลอร์ที่แต่งตัวทางการใส่สูท แต่เนินเนื้อสาวข้างในขาวนวลน่าสัมผัสชะมัด เขาจึงไล่เรียวนิ้วยาวที่อกซ้ายสะกิดยอดถัน หวังปลุกระดมให้มันตื่นขึ้นมาสู้กับความปรารถนาของตัวเอง แล้วเมื่อจังหวะพร้อม ริมฝีปากอุ่นก็ก้มลงขบเม้ม หนักบ้างเบาบ้าง ดูดดันให้ร่างระหงแอ่นขึ้นตามจังหวะตัวเอง หนึ่งคนหลงระเริงกับไฟราคะ หนึ่งคนเข้าใจผิดว่าตัวเองอยู่ในห้วงฝันแสนหวานที่แทบไม่อยากตื่นขึ้นมา เกมส์สวาทจึงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ มือใหญ่ล่วงเกินไม่หยุดหย่อน และขณะที่ปากร้อนครอบครองยอดกระสัน กัปตันหนุ่มก็ล้วงปลดตะขอกางเกงของบัตเลอร์สาวพลาง ๆ เขาถอดมันอย่างง่ายดาย เพราะแค่มือสะกิดที่เป้าหมาย สะโพกกลมก็ยกขึ้นอนุญาตทันที ก่อนที่แยกสวาทที่เปียกพร้อมตอนนี้ จะถูกล้วง ถูกขยี้ซ้ำ ๆ พร้อมกับริมฝีปากที่ทำงานไปด้วย จนคนเบื้องล่างกระสันซ่าน บัตเลอร์ผู้มัวเมาเธอถลำลึกเข้าห้วงรักที่หวานหอม แอ่นเอวเร่า ๆ ให้สองนิ้วฟอนเฟ้นจนร่างคลอน และหนำซ้ำ... ยังกดให้ชายแปลกหน้าลงไปกลางหว่างขาตัวเอง “หึ ไม่เบาเลยว่ะ” เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ย แต่ทว่าเขาไม่เคยก้มหัวต่ำกว่าหว่างขาใคร เขาหยัดขึ้นเหยียดตรงมองมันด้วยความเคยชิน ก่อนจะรูดซิบกางเกงแล้วล้วงหยิบถุงยางอนามัยไซส์พิเศษออกมาฉีก และรูดใส่อย่างรวดเร็ว แล้วจากนั้นกดเอวสอบแนบชิด สอดแขนเข้าที่ข้อพับยกขาขึ้น กดลำรักในร่องเปียกชื้นขึ้นลงเพื่อให้ปลายมนได้เข้าไปสุขสมข้างใน แต่ยิ่งถูไถและดันเข้าเท่าไหร่ ก็ต้องขมวดคิ้วมองด้วยความสงสัย แม่ง... ทำไมร่องรักที่พร้อมฉิบหายมันดันไม่เข้าวะ? “รูตันรึไงวะ” “อื้อ...” เหยื่ออันโอชะตอบกลับด้วยเสียงครางแผ่ว เขาจึงกัดฟันแน่น และออกแรงดันมันเข้าไปสุดแรงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเข้าไปแค่ครึ่งก็ต้องหยุดกลางคัน เพราะเนื้ออุ่นนุ่มที่คับแน่นนั้น บีบรัดจนเจ็บ ซิง? เขาเจอผู้หญิงซิง? “เจ็บ จะ เจ็บ...” กัปตันหนุ่มก้มมองสองสิ่งที่ประสานครึ่งทาง และมองหน้าหญิงสาวที่บิดตัวเป็นเกลียวบนเตียงอย่างชั่งใจ เขาไม่เคยลิ้มรสสาวบริสุทธิ์เลยสักครั้ง ไม่คิดว่ามันจะทำให้รู้สึกหนักใจขนาดนี้ แต่เมื่อสมองซีกนึงมีด้านดี สมองอีกซีกก็ผุดความคิดร้ายกาจขึ้นมาหักล้าง ไหน ๆ ก็ไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้ จอแล้วจะรออะไรอีกวะ! เอาให้ยับไปข้างแม่งเลย ‘ปึก’ “อ๊า!” ร่างระหงกระตุกฮวบตัวสั่นเทา ความเจ็บแสบแล่นเขาทุกโสตประสาท แต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอหลุดพ้นเร็วมาก แค่เขาเคลื่อนเอวกระทั้นกระแทกสองสามครั้ง และก้มลงดูดดันยอดถัน เธอก็เข้าสู่ความวาบหวามที่ไม่มีอะไรขวางกั้นแล้ว เสียว... เสียวที่สุดเลย มือเรียวยกขึ้นไขว่คว้าเพื่อรั้งต้นคอชายหนุ่ม แต่เขากลับจับข้อมือเธอไว้มั่นไม่ให้มันเข้าใกล้ใบหน้า เสือจะไม่จูบเหยื่อ ไม่ทำอะไรที่แสดงถึงความผูกพัน เขาจึงรั้งมือนั้นเป็นที่ยึดเหนี่ยว และเร่งเอวก่นกระแทกซ้ำ ๆ ด้วยอารมณ์ที่รุนแรงขึ้น ‘ปึก ปึก ปึก’ “กะ กรี๊ด...”

มายาบรรณาการ
หล่อนถูกหลอกให้มานอนอยู่บนเตียงนายหัวกริน และถูกเจ้าของเตียงยัดเยียดตำแหน่งเมียบรรณาการให้ แรกเริ่มจำยอม...ก่อเกิดรักจนตั้งท้อง...แต่ตัวจริงก็มาทวงคืน เขาเฉดหัวเธอออกจากบ้านพร้อมกับลูกในท้อง!!!

ระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์ ภาค ลิลิธ
'ทางเราได้ตรวจสอบว่าโฮสต์ทำความดีครบ 9,999 ครั้ง จึงได้ส่งระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์มาเพื่ออำนวยความสะดวกให้โฮสต์ทำความดีต่อไป!'กรี๊ดดด! มันไม่มีประโยชน์ว้อยยย!!!!

อ้อมกอดซาตาน
"เธอท้องกับใคร ฉันถามว่าเธอท้องกับใคร" พิมพ์ได้ยินคำถามที่ออกมาจากปากปีเตอร์ก็นิ่งอึ้งไปไม่คิดเลยว่าเขาจะถามมันออกมา "ฉันไม่รู้" ตัดสินใจตอบไปอย่างนั้นเพื่อตัดปัญหาทุกอย่างที่จะตามมาทีหลัง

ระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์ ภาค ลอเรนท์
**ภาคต่อจากเรื่อง ระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์ ภาค ลิลิธ**หลังจากโดนเจ้าพระเอกผู้ชั่วร้ายเอาตัวเธอทดลอง จนวิญญาณเธอหลุดไปเข้าร่างองค์หญิงผู้หนึ่ง ผู้มีพลังเยียวยาตัวเอง และที่สำคัญเป็น 'นางร้ายที่มีศักดิ์เป็นน้องสาวของคุณนางเอก' ค่าาา เป็นองค์หญิงก็ดีอยู่หรอก แต่ทำไมต้องพ่วงความเป็นนางร้ายมาด้วย แล้วเธอดันมาเข้าร่างตอนอีกฝ่ายโดนถ่วงน้ำมาสามวันสามคืนอีก! โอ๊ย นังลิลิธคนนี้จะอยู่ได้ยังไงคะ!!!

หวงรักพันธนาการเถื่อน
พันธนาการเธอไว้ด้วยความแค้น ความโหยหา หรือหวงหัวใจ ‘ฆนศิลา’ ไม่อยากคิดอีกต่อไป นับจากนี้แค่ต้องทำให้หัวใจที่เหมือนโดนทรยศให้รู้สึกถึงชัยชนะก็เท่านั้นครบตามสัญญาที่เฝ้ารอคอย สมใจแค้นเมื่อไหร่ต่างคนก็ต่างไป…‘งามฟ้า’ ไม่เคยคิดคนที่เคยหลอกล่อ ล่อลวงหัวใจสาวน้อยคนหนึ่ง จะไร้ความปราณี เถื่อนเช่นนี้เสียแรงที่เคยรัก เคยบูชาเมื่อเขาใจดำ ไร้ซึ่งหัวใจ ความลับเรื่องที่ปกปิดไว้ก็จะเป็นเช่นนั้นตลอดไปฆนศิลา ปิยรมย์ ไม่คู่ควรกับคำว่า ‘พ่อ’

หนี้รักบำบัดแค้น
เขาตั้งข้อเกลียดชังและพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะบีบบังคับให้เด็กสาวคนนั้นคายความลับในสิ่งที่แม่เธอทำออกมาให้ได้

ทาสพิศวาส
ความปรารถนาไม่ปรานีใครนาย บ่าว ไพร่ หรือว่า ทาสหากตกอยู่ในวังวนแห่งดำฤษณาแล้วนั้นไม่แคล้วจะตกเป็น ‘ทาสพิศวาส’ เท่าเทียม

คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”คำโปรย : นับดาวพยายามทำตัวให้เบาที่สุด เพื่อตั้งใจจะลงจากเตียงไม่ให้เขารู้สึกตัว ตอนนี้เธอสับสนไปหมดแล้ว ขอเวลาตั้งสติก่อน ควับ! แต่นับดาวไม่อาจทำได้อย่างที่คิด เมื่อเอวเธอถูกรั้งไว้ อุ้ย! นับดาวล้มตัวลงนอนบนที่นอนอีกครั้ง “คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!! เสียงแหบพร่าฝ่าความมืดพร้อมลมหายใจอุ่นร้อนผ่าวที่เป่าอยู่ที่ซอกคอข้างแก้ม ขนอ่อนทุกเส้นบนร่างกายสาวลุกชันพร้อมเพรียงกันอย่างไม่รีรอ “คุณพูดอะไร” “ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้ แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที “คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ” “ไม่จริง...” นับดาวร้องออกมา น้ำตาที่ไม่ได้ไหลออกมาในตอนแรก ตอนนี้มันหลั่งออกมาจนเธอดูน่าสงสารมาก พรึ่บ! ทิวายิ้มหยัน รอยยิ้มนี้ของเขาแน่นอนว่านับดาวไม่มีทางได้เห็น เขาผละออกจากร่างเธอ และทอดกายนอนหลับตาลงเข้าสู่นิทราไปทันที ไม่มีการปลอบโยนใดๆ เขาลงแรงไปตั้งเยอะกับแผนนี้ ‘นับดาว นี้แค่บทเรียนแรกของเธอ ฉันอยากรู้นักว่าเธอจะทนไปได้สักแค่ไหน กับความอัปยศครั้งนี้’

บ่วงแค้นหัวใจปีศาจ
“ตีฉันสิ ทำร้ายฉันเหมือนที่คุณทำ หรือจะขืนใจฉันต่อหน้าทุกคนก็ได้ ต่อให้ฉันทำดีแค่ไหน คุณก็เห็นฉันเป็นคนเลว ฉันกับพี่พนา เราไม่เคยเป็นอะไรกัน คุณก็ยัดเยียดข้อกล่าวหาให้ฉัน ฮืออ” ดารินกรีดร้องอย่างอัดอั้นน่าสงสารทำให้คนงานในไร่พากันมองหญิงสาวอย่างสงสาร และพากันมองเจ้านายหนุ่มของพวกเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป นั่นทำให้หัสดินยิ่งโกรธดารินมากยิ่งขึ้น“หุบปากเน่าๆ ของเธอซะ” หัสดินเอ่ยจบก็เดินปรี่เข้าไปตบหน้าหญิงสาวอย่างแรงติดต่อกันหลายครั้ง มือหนาจับร่างบางลากถูไปกับพื้นทางขรุขระได้แผลไปหลายแผล ก่อนจะวางลงแล้วถีบให้เธอกลิ้งไปตามทาง“อยะ...อย่าทำฉัน พิ...พี่ช้าง ชะ...ช่วยรินด้วย” เสียงใสครางอย่างเจ็บปวดมือทั้งสองข้างกอดหน้าท้อง แล้วคลานเข้าไปเกาะขาของสัตว์ร้ายที่ยืนตัวสั่น ร้องเรียกใครอีกคนที่อยู่ในร่างนี้ ‘พี่ช้าง’ คนที่อ่อนโยน ใจดีกับเธอ มองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนคนนั้น"ริ...รินเป็นอะไร” หัสดินใจคำรามเสียงสั่น นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาทำร้ายหัวใจของตัวเองแบบนี้ ดวงตาสีเข้มเบิกโพลงมองร่างน้อย เธอนิ่วหน้าเหมือนเจ็บปวด หัสดินหัวใจจะหยุดเต้นเมื่อเหลือบไปเห็นเลือดไหลซึมออกมาจากหว่างขาของเธอ“ริ...รินจะ...” ‘เจ็บท้องค่ะ’ ขาดหายไปพร้อมกับลมหายใจที่ค่อยๆ แผ่วลงและเธอก็หมดสติฟุบหน้าลงบนเท้าของชายหนุ่ม“อย่าเป็นอะไรนะริน พี่จะพาไปหาหมอ บอกพี่สิ เธอเจ็บตรงไหน ตื่นสิรินตื่นขึ้นมาคุยกับพี่” หัสดินเสียงสั่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาร้องไห้ ชายหนุ่มหัวใจจะขาดเมื่อเห็นน้องไม่มีทีท่าจะตื่น เขารีบช้อนร่างน้องน้อยอุ้มแนบอกวิ่งฝ่าฝูงลูกน้องที่ต่างมุงดู เขาตะโกนบอกให้พนาไปเอารถ ซึ่งพนาก็ทำตาม วิ่งไม่คิดชีวิตไปขับรถมารับเจ้านายที่อุ้มดารินอยู่เพื่อพาส่งโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุด...

ไฟรักเพลิงซาตาน
“แหม...เจ้านายขา...อย่าชี้โพรงให้กระรอกสิค่ะ กระรอกตัวนี้ยิ่งต้องการผู้ชายรวยๆ แต่โง่ มาเป็นผัวของเธอ อืม...จะว่าไปแล้วเจ้านายก็เข้าเกณฑ์ที่ว่ารวยล้นฟ้านะคะ แต่เสียดายเจ้านายฉลาดเป็นกรด กระรอกตัวนี้เลยไม่ต้องการเจ้านายสักเท่าไร”

รักร้ายสามีอสูร
โครม!! พร้อมเสียงลากโซ่เส้นใหญ่ที่ผูกติดกับเสาไม้ยาวไม่ถึงเมตรล่ามข้อเท้าของหญิงสาวไว้แน่น ซึ่งเจ้าของเรียวขาเล็กรู้สึกตัว รีบขยับนอนหันหลังให้ประตู“นี่เธอจะนอนกินบ้านกินเมืองหรือไง ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!!” วัลลภเดินอาดๆ เข้าไปยืนข้างเตียง เขาดึงผ้าห่มที่หญิงสาวใช้ห่อตัวออก“อย่าทำอะไรฉัน” นุดีรีบลุกนั่งกระเถิบถอยหลังหนีไปนั่งกอดเข่าอยู่อีกมุมของเตียง ร่างเปลือยเปล่าไม่มีแม้แต่ชุดชั้นในพยายามคว้าผ้าห่มมาปกปิดรอยอัปยศ“ลุกขึ้น!” วัลลภไม่ปรานี คว้าโซ่ที่ผูกอยู่ข้อเท้าของเธอกระชากอย่างแรงให้หญิงสาวเข้ามานั่งหมิ่นตรงขอบเตียง มือหนาเหมือนคีมเหล็กจับต้นแขนฉุดให้เธอยืนขึ้น“โอ๊ย!! ฉันเจ็บ!!” นุดีเจ็บจนขาดใจ แต่ดวงตาเต็มน้ำใสที่จ้องลึกเข้าไปในแววตาสีเข้มนั้นไม่ยอมอ้อนวอนขอให้เขาเห็นใจ“หึ!! จะไม่ให้เจ็บได้ไงล่ะ โดนไอ้นี่ของฉันทุกวันทุกคืน” ดวงตาลุกเป็นเชื้อเพลิงบอกให้เธอมองความแข็งแกร่งใต้หว่างขา เขากระตุกยิ้มเมื่อมองสำรวจร่างเปลือยตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงศีรษะดูช้ำเป็นผักเน่า แต่ก็ยังหอมหวานทุกครั้งที่ได้เชยชม“ฉันจะแจ้งตำตรวจจับแก ไอ้สารเลว” นุดีหน้าร้อนผ่าวเมื่อถูกสายตาแดงดุจปีศาจจ้องมองจนผิวช้ำของเธอแดงเถือก“จับฉันข้อหาอะไรมิทราบ?” วัลลภยิ้มเหี้ยมเมื่อถูกหญิงสาวยัดเยียดความผิดให้ เขาไม่เคยทะนุถนอมร่างน้อยเลยสักนิดผลักเธอให้ล้มลงไปนั่งบนพื้นดิน แล้วกระชากโซ่ให้เธอถลาทั้งที่ยังนั่งกองบนพื้นเข้ามาอยู่ตรงปลายเท้า“ไอ้คนเลว!! แกขืนใจฉัน!!” นุดีน้ำตาไหลอาบแก้มบวมเป่ง ทำได้เพียงแค่นั่งกอดขาตัวเองไว้แน่น มือน้อยสองข้างก็จับโซ่ที่ล่ามเธอเหมือนหมาไว้แน่น ฉุดไว้ยามมือเพชฌฆาตดึงโซ่ให้เธอลุกขึ้นยืน“ฮ่าๆ ฉันเนี่ยนะข่มขืนเธอ พูดผิดพูดใหม่ได้นะ ฉันช่วยเธอให้หายจากความร่านในตัวเธอต่างหาก จำไม่ได้เหรอ ทุกครั้งที่ฉันเข้าไปในตัวเธอ เธอก็ขอร้องฉันให้ใส่เข้าไปลึกๆ ไม่ใช่เหรอ” วัลลภยิ้มร้าย ดวงตาถมึงทึงลุกโชนเป็นเปลวไฟก้มลงและได้สบตากลมโตฉ่ำน้ำใส“ไอ้คนใจชั่ว!! คิดแต่เรื่องสกปรก!!” ด้านนุดีถึงจะกลัววัลลภมากแค่ไหน แต่เธอก็ทำใจดีสู้เสือ เธอจ้องตาของชายหนุ่มไม่ยอมกะพริบ“หึ!! ว่าฉันสกปรกแต่ไม่ยอมดูตัวเองบ้างเลย เอ้า!! ใส่ซะ” วัลลดึงโซ่ให้นุดีลุกขึ้น แล้วผลักให้หญิงสาวล้มนั่งบนแคร่ เขาจับขาเล็กยกขึ้นเกยหน้าท้องเป็นลอนแล้วไขกุญแจออกให้เธอ ก่อนโยนเสื้อผ้ากลางเก่ากลางใหม่ใส่หน้าอีกฝ่าย“แกเอาผ้าขี้ริ้วมาให้ฉันใส่ได้ไง ฉันไม่ใส่” นุดีทำหน้าขยะแขยงชุดม่อฮ่อม หล่อนจะไม่ยอมใส่เสื้อผ้าเก่าๆ แบบนี้แน่จึงเหวี่ยงใส่หน้าชายหนุ่ม แล้วคลานหนีไปนั่งให้ไกลซาตาน แล้วเอาผ้าห่มห่อตัวเองไว้“ก็ตามใจเธอ ไม่ใส่ก็ไม่ใส่ งั้นก็ออกไปทั้งที่ไม่มีเสื้อผ้านี่แหละ” วัลลภยิ้มยิงฟัน เดินดุ่มๆ เข้าไปอุ้มเธอจากทางด้านหลัง แล้วฉุดให้ยืนเปลือยเป็นเด็กแรกเกิด“กรี๊ดด!! ไอ้ลภ!! ไอ้คนสารเลว!! แกจะพาฉันออกไปแบบนี้ไม่ได้นะ!!” นุดีขัดขืน ทุบตีชายหนุ่มอย่างบ้าคลั่ง“ถ้าหนังหน้าบางมากก็รีบใส่ซะ!!” พูดจบวัลลภก็โยนร่างเปลือยลงบนแคร่ พร้อมทั้งเหวี่ยงเสื้อผ้าชุดเก่าใส่หน้าเธออีกครั้ง“ฮืออ ไอ้ขี้ข้า อย่าให้ฉันหนีไปได้นะ ฉันจะพาตำรวจมาลากคอแกเข้าคุก” นุดีเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสองข้าง เธอด่าตามหลังชายหนุ่มที่เดินออกจากกระท่อม“ฉันให้เวลาเธอห้านาที ถ้ายังไม่ออกมา ฉันจะจับเธอล่ามโซ่ แล้วปล่อยให้ไอ้คนงานที่นั่งหน้าสลอนอยู่ข้างนอกเข้ามาอัดเธอทีละคน หรือไม่ก็ให้พวกมันรุมเธอซะทีเดียวเลย” ก่อนจะปิดประตู วัลลภก็พูดขู่ให้ได้กลัว ซึ่งนุดีได้แต่นั่งกำมือแน่น เธอโกรธแค้นเขาจนใบหน้าและดวงตาเป็นสีแดงก่ำ

โสเภณีไร้เดียงสา
เธออายุเพียง 15 ปี ก็ถูกนำตัวมาขายให้มหาเศรษฐีหนุ่ม เขาอายุ 32 ปี หนุ่มใหญ่ผู้ร่ำรวยและเย็นชา เมื่อเธอถูกนำมาขายใช้หนี้และเขาก็รับเธอไว้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัวทว่าเพียงวันแรกที่เธอได้มาเหยียบบ้านของเขา เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ไปอะไรคงไม่ร้ายเท่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว และเธอเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาเธอไม่มีวันยอมเป็นโสเภณีไร้เดียงสาตลอดไปหรอก เพื่อลูกและเพื่ออนาคต เธอจึงต้องอุ้มท้องหนีเขาไปอยู่ที่อื่น โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์และเมื่อเวลาผ่านไป 4 ปี เธอและเขาได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะท่านประธานกับเลขาสาวการพบกันครั้งนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก จากเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ที่สำคัญ...เด็กชายวัย 3 ขวบที่เรียกเธอว่า ‘แม่’ ก็มีใบหน้าเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน !
