บทที่ 10 ช่วยคนป่วย

“ห้ามบอกว่าบ้านเรา…จะมีผักอร่อยกินในวันข้างหน้า”

คำพูดนั้นฟังดูเหมือนเด็กพูดเล่น แต่สายตาป้าเหลียนหรี่ลงอย่างจับผิด

“หืม… มีอะไรให้ป้าช่วยดูไหมล่ะ แม่ลูกสามนี้ดูมีความลับเชียวนะ”

“ไม่มีหรอกค่ะป้าเหลียน แค่ทำให้เด็ก ๆ สนุกกันเฉย ๆ” อวี้ซินรีบหัวเราะกลบเกลื่อน ป้าเหลียนยืนนิ่งไปพักใหญ่

“แล้วที่ว่าได้เงินเดือนสามีของเธอมา 12 หยวน” นางเอ่ย

“ป้าจ๊ะ ถ้าจะมายืมกัน บอกนะว่า เดือนก่อน ๆ ฉันไม่มีเงินยังไปยืมลุงหลี่ ป้าเจ้า อยู่เลยค่ะ เลยเอาไปใช้หนี้เขาแล้ว นัดเขาเอาไว้”

“เหรอ ๆ” สุดท้ายป้าเหลียนก็ถอนหายใจ

“เออ ๆ ไม่เป็นไร ๆ ก็พอรู้ แต่ว่า ป้าอยากจะพาสามีไปหาหมอ ไม่มีเงิน”

“เป็นอะไรหรือจ๊ะ”

“ถูกไม้ตำเข้าไปในน่อง กำลังมีหนอง ไข้ขึ้นนะ ไม่รู้จะทำอย่างไร” สีหน้าและแววตาหนักใจจริง ๆ

“ช่างเถอะ ๆ จะแวะไปที่บ้านสหายหลิงดู ว่าจะหยิบยืมได้ไหม” นางรีบขอตัว อวี้ซินหายใจโล่ง แต่ก็พอจะรู้ว่า ถ้าสามีของป้าเหลียนไม่รักษา อาจจะติดเชื้อตายก็เป็นได้ แต่ยังไม่วาย... อวี้ซินบอกลูก ๆ

“สองคนจำไว้นะจ๊ะ อย่าพูดเรื่องปลูกผัก หรือเรื่องในบ้านของเรามีอะไรให้ใครฟัง เพราะว่ามันเป็นความลับของเรานะลูก เราสามคน”

“แม่ ถ้าพ่อกลับมาละคะ”

“ไว้แม่จะบอกอีกทีนะคะ เข้าใจไหม แต่ตอนนี้มันยังเป็นความลับอยู่”

“เข้าใจครับแม่”

“เข้าใจครับ” อวี้ซินยื่นนิ้วก้อยออกไป และเด็ก ๆ ก็ทำตาม ก่อนจะเกี่ยวก้อยกัน

“นี่คือ... การทำคำสัญญากันนะคะ มันคือความลับ”

“ความลับครับ”

“หนูจะไม่บอกใครค่ะ” เด็กฝาแฝดทำท่าตั้งใจเหมือน ทำให้เธอยิ้มกว้าง

อวี้ซินยังคิดถึงใบหน้าของป้าเหลียนที่เดินจากไปอย่างเร่งรีบ ความรู้สึกโล่งอก เธอรอดพ้นคำซักไซ้ของนาง แต่กลับถูกแทนที่ด้วยความกังวล ‘ถ้าป้าเหลียนพูดจริงเรื่องสามีของป้า เขาอาจติดเชื้อหนักก็ได้… ไข้ขึ้น แผลมีหนอง ไม้ฝังในน่อง… ถ้าปล่อยไว้นานอาจถึงตาย’ อวี้ซินกอดอก ยืนนิ่งครู่ใหญ่ก่อนถอนหายใจ

‘เราจะปล่อยให้เขาตายต่อหน้าต่อตาหรือ ไม่ได้! ถึงจะจับผิดเก่ง แต่เวลาอย่างนี้ ก็น่าเป็นห่วง อีกอย่างถ้าลุงเหลียนตาย ป้าเหลียนคงจะลำบากมาก ยังไงก็เป็นคนบ้านเดียวกัน’

เธอรีบเรียกระบบ

[ค้นหาวิธีรักษาแผลไม้ตำติดเชื้อ]

[ตัวเลือก นี่คือวิธีโบราณ ใช้มีดสะอาดบ่งเอาเศษไม้ออก แล้วล้างด้วยน้ำเดือดหรือน้ำต้มสมุนไพร ใส่ยาฆ่าเชื้อแบบพื้นบ้าน คือน้ำคั้นสมุนไพรสด ปิดแผล ให้กินยาสมุนไพรแก้อักเสบและลดไข้ล]

[ตัวเลือกที่สอง ซื้อยาฆ่าเชื้อสำเร็จรูป 300 แต้ม ชุดเครื่องมือแพทย์ 800 แต้ม]

“แพง”

[แต่เก็บเอาไว้ใช้ได้ตลอดไป คุณสามารถทำทั้งสองควบคู่กัน เพื่อให้ปลอดภัยและสมจริง] อวี้ซินคิดในใจ กำลังชั่งน้ำหนักอยู่

“แต่เดี๋ยว ฉันทำภารกิจตั้งหลายอย่าง คุณไม่ได้ให้คะแนนพิเศษกับฉันเลย ในตอนที่ทำภารกิจสำเร็จ”

[เนื่องจากว่า คุณได้คะแนนพิเศษไป ในเรื่องเงินเดือนของสามี หากได้รับการชดเชย และยอดแต้มยังสูง จะถูกระงับการให้แต้มในการทำภารกิจสำเร็จ]

“หา! มีแบบนี้ด้วย”

[เงื่อนไขอยู่ในคู่มือ แสดงว่าคุณไม่ได้อ่าน]

“อ๊า! ฉันจะทำอะไรพร้อมกันหลายอย่างได้อย่างไร ฉันเป็นคนนะ ไม่ใช่จักรกล เอไอ หรือว่าระบบ”

[ตอนนี้คุณจะเลือกวิธีใด]

“ช่วยเหลือชีวิตคนสำคัญ”

[ใช้ในกรณีที่ช่วยชีวิตคนจะได้แต้ม 2000 แต้ม]

“ตกลง เอาแบบตัวเลือกที่สอง”

[ซื้อยาฆ่าเชื้อสำเร็จรูป 300 แต้ม ชุดเครื่องมือแพทย์ 800 แต้ม]

“ค่ะ” เธอตอบแบบกลั้นใจ แต่นี่คือชีวิตที่แท้จริง หากจำเป็นที่จะเทคะแนนที่มีทั้งหมดที่มี เพื่อช่วยชีวิตคน ฉันก็ยินดี”

แวบ! [ได้ตามที่ขอ]

[ต้องใช้วิธี ที่ดูไม่ผิดสังเกต ถ้าอยู่ดี ๆ เอายาสมัยปัจจุบันมาใช้ หรือไปให้คนอื่น อาจต้องสงสัยแน่]

[แต้มเหลือปัจจุบัน 9910 แต้ม]

“ฉันจะระวังตัวค่ะ” แล้วอวี้ซินหันไปเรียกลูก ๆ

“เจี้ยนหมิง อี้หลัน อยู่บ้านเล่นกันดี ๆ นะ อย่าไปไหน แม่จะไปหาป้าเหลียน แป๊บเดียว”

“แม่จะไปไหนนะ?”

“ไปดูคนเจ็บ… ลูกสองคนต้องอยู่ในบ้าน ฟังแม่ดี ๆ นะ ห้ามเปิดประตูให้ใครทั้งนั้น ทั้งรู้จัก และที่ไม่รู้จัก”

“ค่ะ” “ครับ” เธอย่อตัวลูบหัวลูกทั้งคู่ก่อนออกจากบ้าน

บ้านป้าเหลียน ที่อยู่ท้ายซอยเล็ก ๆ บ้านเริ่มเก่า และหลังคาที่มุงฟางก็เริ่มรั่ว เสียงคนครางดังลอดออกมาจากห้องด้านใน

“ป้าเหลียน ลุงเหลียน” เธอตะโกนเรียกคนที่อยู่ข้างใน

“อวี้ซิน? มาทำไม…” ป้าเหลียนโผล่มาจากข้างหลัง หญิงสาวรีบหันไป สีหน้าเปลี่ยนไป ท่าทีเห็นอกเห็นใจ

“ก็ที่ป้าบอกว่า ลุงไม่สบาย ฉันก็พลอยใจคอไม่ดีไปด้วย ก็เลยแวะมาดูค่ะ อยากมาเยี่ยม” พร้อมกับยื่นของ เป็นข้าวสาร และก้อนสมุนไพรสำหรับปรุง แล้วยังมีไข่ไก่อีก

“อะไรกันนะ”

“คนไม่สบาย ก็ต้องกินของดี ๆ ป้าให้ฉันไปดูลุงได้ไหม”

นางลังเลครู่หนึ่ง ก่อนเชื้อเชิญให้อวี้ซินเข้าประตูบ้านไปด้วยกัน ทุกอย่างดูอึดอัด ข้าวของเยอะไปหมด ทั้งยังจัดบ้านไม่เป็นระเบียบ อวี้ซินก้าวเข้าไปในส่วนห้องที่อยู่ลึกสุด เธอเห็นชายวัยกลางคนตัวสั่นเหงื่อท่วม มีผ้าขี้ริ้วพันน่องซ้ายไว้ เลือดซึมปนหนองส่งกลิ่นคาว

“ปล่อยไว้นานไม่ได้ค่ะป้า ต้องบ่งเอาหนาวออกเดี๋ยวนี้เลย” สีหน้าเธอเป็นกังวล นิสัยของอวี้ซินตอนอยู่ในโลกเดิม เธอเหมือนคนโรคจิต ถ้าเครียดวันไหน จะนั่งดูคลิป ช่างทำเล็บขบ การงัดแผลอย่างไร หมอกดสิว และผ่าหนองออกจากการอักเสบต่าง ๆ ดูแล้ว ทำให้เธอหายเครียด

“แต่… แต่ป้าไม่มีเงินไปหาหมอ อีกอย่างมันไกลไป จากหมู่บ้านไป แต่ลุง...” ป้าเหลียนเสียงสั่น ชี้ไปดูที่ขาของสามี เจ็บขนาดนี้ เดินยังจะไม่ไหว

“ไม่ต้องไปหาหมอก็ได้ ฉันเคยเห็นมาก่อน และสมัยเด็ก ๆ ยายของฉันเป็นหมอชาวบ้าน ก็ช่วยเหลือคนแถวบ้านบ่อย ๆ เดี๋ยวฉันทำให้นะ” จิตอาสาแข็งขัน อวี้ซินรู้ว่าถ้าไม่ช่วยลุง มีหวังแกได้ย้ายไปอยู่ในหลุม เฝ้ารากต้นไม้แน่ ๆ