
ภพรักชั่วนิรันดร์
เพื่อเอาตัวรอดในยุคอันไม่คุ้นเคย 'ซือถูชิงหลิง' ไม่มีทางเลือกนอกจากสวมรอยเป็นผู้อื่น ถึงอย่างนั่นสวรรค์เมตตาให้นางได้มีชีวิต แต่เหตุใดกลับให้นางเข้ามาอยู่ในร่างของ 'หยวนหรู' คุณหนูเจ็ดที่แม้เป็นทายาทตระกูลใหญ่ แต่กลับถูกคนทั้งตระกูลทอดทิ้ง!!! เอาละ...ได้เวลาทวงบัลลังก์ความร้ายกาจคืน นางจะแสดงให้ผู้คนยุคนี้เห็นว่าความร้ายกาจที่แท้จริงเป็นอย่างไร ถึงอย่างนั้น...ทำไมพ่อหนุ่มน้อยผู้นั้นจึงเอาแต่จับผิดนางเล่า ไม่ได้ๆ นางจะวอกแวกไม่ได้ พวกเขาเป็นคนรุ่นหลังนางถึงห้าร้อยปี หากยังมัวน้ำลายหกเพราะบุรุษหล่อเหลา เช่นนี้นางมิถูกตราหน้าว่าเป็นผู้อาวุโสที่กำลังกินเด็กหรอกหรือไร!!!

คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา
อันอัน หญิงสาวที่จับพลัดจับผลูเข้ามาอยู่ในร่างของ เซี่ยอันเหยา คุณหนูรองแห่ง จวนราชครูเซี่ย โลกแห่งอดีตอันร่ำลือในเรื่องความไม่เท่าเทียมหญิงชาย เทียบไม่ได้กับความเป็นจริงที่พานพบ โชคดีที่ราชครูเซี่ยผู้เป็นบิดามิได้งี่เง่าเช่นในนิยายหรือดราม่าที่เคยดู แต่ราชสำนักและการแก่งแย่งของอิสตรีเรือนหลัง ก็มิได้น่าดูชมเช่นที่ผู้คนเห็นหรือสนุกไปกับมัน หญิงสาวตัดสินใจที่จะไม่แก่งแย่งแข่งขัน อยู่เงียบๆ ในมุมของตัวเอง ทว่าเพราะอะไรนะทั้งที่พยายามไม่ปะทะ ไม่ทะเลาะกับผู้อื่นแล้ว นางกลับรู้สึกว่าการได้พบกับ คุณชายหลี่ ผู้หล่อเหลาดึงดูด กำลังจะทำให้นางอดรนทนไม่ได้ เขาทั้งพยายามยั่วเย้า หยอกเอิน ล่อหลอกนางด้วยใบหน้าน่ามองนั่นอยู่ร่ำไป!!! ซีเจี้ยนหวาง...หลี่เหวินหรง เชษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน สิ่งที่เขาต้องการไม่มีใครแย่งไปได้ เช่นกันกับสิ่งที่เขาไม่ต้องการ ...ย่อมไม่มีใครสามารถบีบบังคับหรือยัดเยียด นี่เป็นประโยคที่บอกถึงตัวตนของอ๋องหนุ่มแห่งแดนตะวันออก

ร้อยแค้นอดีต ภพนี้ขอทวงคืน คุณหนูสวมรอย
หลี่ชิงลั่ว คุณหนูตัวจริงที่พลัดหลงเร่ร่อนอยู่นอกจวนแม่ทัพ พอถึงวันที่นางถูกตามหาตัวกลับจวนนั้น หลี่ชิงจู คุณหนูสวมรอย เขียนหนังสือลาตายไว้ จุดไฟเผาจบชีวิตตัวเองลง พี่ชายกล่าวว่า:เพราะเจ้าเลยคนเดียว!หากเจ้าไม่กลับมา จูเอ๋อร์ก็ไม่คิดสั้นเช่นนี้!" พ่อแม่มองดูสายตาของนาง ปนเปไปด้วยความลังเล ถึงขนาดเจ็บปวดเหลือทน หลี่ชิงลั่วถึงเข้าใจว่า พวกเขามาเสียใจทีหลังที่นางกลับมา ว่าที่สามีที่ผู้ใหญ่หมั้นหมายให้แต่ยังไม่เกิด:"หญิงอสรพิษที่บีบให้คนไปตาย ตลอดชั่วชีวิตข้าไม่มีวันแต่งงานกับเจ้า ไม่มีวันให้เจ้ามาเป็นเมียข้าเด็ดขาด!" คุณหนูสวมรอยกลายเป็นหญิงผู้งดงามในใจขิงครอบครัวไปแล้ว หลี่ชิงลั่วที่ทุกข์ทรมานและพยายามอย่างหนักเพื่อเอาใจพวกเขา สุดท้ายก็กลายเป็นได้แค่โคลนเลนไม่มีใครใยดี หลี่ชิงลั่วตัวแข็งตายอยู่ในบ้านเก่าทรุดข้างคอกม้าในค่ำคืนหิมะตกหนักอันแสนเหน็บหนาว และ คุณหนูสวมรอยก็กลับมาในเวลานี้พอดี ในช่วงเวลาที่ครอบครัวกำลังปิติยินดีอยู่นั้น ข่าวการตายของหลี่ชิงลั่วก็ส่งมาถึงเรือนหน้าพวกเขากลับเอ่ยว่า:"นางมาไม้นี้ด้วยรึ ทำมาเป็นแกล้งตาย จับซากมันโยนทิ้งให้หมากินประไร!" คราลืมตาขึ้น หลี่ชิงลั่วเกิดใหม่อีกครั้ง

อวี้จื่อลู่ ณ หมู่บ้านม่านหมอก
ข้อมูลเบื้องต้น องุ่นก็แค่หญิงสาวกำพร้าคนหนึ่ง ที่หาปลา ปลูกผักข้างบ้าน รับจ้างล้างจาน ทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงปากท้อง แล้วทำไมคนเห็นแก่ตัวเหล่านั้นต้องมาแย่งเงินและทำให้เธอตายด้วย คิดแล้วเจ็บใจจริง ๆ หลังจากเธอเสียพ่อและแม่ไปในอุบัติเหตุครั้งนั้น ทุกคนที่เคยรู้จักต่างเริ่มห่างหายไปทีละคนสองคน ราวกับว่าไม่มีเคยมีตัวตนอยู่ในชีวิต ทรัพย์สินเงินทองอย่าได้ถามหา ทุกอย่างล้วนถูกลุงและป้า ๆ เอาไปจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้ให้เพียงแค่กระท่อมหลังหนึ่งติดริมคลองพร้อมกับเรือพายคู่ใจของเธอและจักรยานคันเก่า ที่พอจะช่วยให้ทำมาหากินได้ในตอนนี้ แต่จะไปโทษพวกเขาทั้งหมดก็ไม่ได้ ถ้าหากเธอไม่โง่เอง ทั้งยังไว้ใจลุงกับป้าจนเกินไป สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าเธอโดนหลอกจนแทบหมดตัว มิหนำซ้ำยังโดนลุงเขยและป้ารังแกจนตัวตาย องุ่นค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา หันไปมองสิ่งรอบข้างก็ต้องแปลกใจ นี่เธอตายไปแล้วไม่ใช่เหรอแล้วทำไมถึงยังหายใจอยู่ สถานที่พวกนี้ก็แปลกตาช่างไม่คุ้นเคยเอาซะเลย ทว่าความคิดเหล่านั้นเป็นอันต้องหยุดชะงัก เมื่อความทรงจำต่าง ๆ ที่เธอไม่รู้จักของเด็กสาวคนหนึ่งต่างไหลทะลักเข้ามาในหัว ทำให้องุ่นรู้ว่าเด็กหญิงคนนี้มีชื่อ อวี้จื่อลู่ อายุสิบหนาว มีพี่ชายสองคน คนโตมีนามว่า อวี้เหิงเยว่ อายุสิบสามหนาว และคนรองชื่อ อวี้เฉิงรุ่ย อายุสิบเอ็ดหนาว ส่วนบิดามารดาได้เสียชีวิตไปตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน เมื่อไม่มีบิดามารดาคอยปกป้อง สามพี่น้องอวี้จึงโดนลุงและป้าสะใภ้ขับออกจากตระกูล จากนั้นก็พาพวกเขาทั้งสามไปทิ้งไว้ยังบ้านเดิมของมารดา และที่นั่นก็คือ หมู่บ้านม่านหมอก สาเหตุที่องุ่นเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กคนนี้ ก็เพราะอวี้จื่อลู่เดินเข้าไปยังป่าด้านในเพื่อหาผักและผลไม้ป่าให้พี่ชายทั้งสองได้กิน แต่ก็โชคร้ายนักเมื่อนางเจอเข้ากับหมีที่ออกมาจากป่าชั้นใน จึงโดนหมีทำร้ายอาการสาหัส เมื่อเห็นความทรงจำของร่างนี้ องุ่นก็ไม่รู้ว่าจะขำหรือสงสารเด็กตรงหน้าดี “มีอย่างที่ไหนหนีหมีขึ้นต้นไม้ ใครสั่งใครสอนกัน” ...................................................... *นิยายเป็นแนวฝึกยุทธ ฝึกลมปราณ นะคะ* ระดับผู้ฝึกยุทธ ลมปราณนั้นมี 7 ขั้น และมี 9 ระดับ ได้แก่ - ขั้นปราณก่อเกิด - ขั้นปราณกำเนิด - ขั้นปราณปฐพี - ขั้นปราณนภา - ขั้นปราณเทวะ - ขั้นปราณบรรพกาล - ขั้นล้ำลึก (ไม่มีจุดสิ้นสุด) โปรดอ่านสักนิด อ่านเพื่อความเพลิดเพลิน เพื่อความบันเทิง อาจจะขัดหูขัดตาบ้างบางฉากบางตอน กรุณาอ่านอย่างมีสติเพราะนี่คือนิยายหาใช่ชีวิตจริงไม่ ทุกอย่างอาจจะไม่สมเหตุสมผล เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์จีน ทุกอย่างในนิยายคือเรื่องที่ไม่มีอยู่จริง สนองความต้องการของไรต์ล้วนๆ หากอ่านไปแล้วคิดว่าไม่ใช่แนวที่ชอบก็กดออกไปได้เลยค่ะ อย่าบั่นทอนด้วยคำพูดแรงๆ หากชอบก็อย่าลืมสนับสนุนกันด้วยนะคะ หากมีคำผิด หรือข้อผิดพลาดตรงไหนสามารถติเตือนกันได้ค่ะ รบกวน ติ ชม ตักเตือน ด้วยความสุภาพนะคะ ขอบคุณค่ะ สามารถเข้ามาพูดคุยกันได้ที่ Facebook : นามปากกา คุณมะนาวหวาน โปรดอ่านอีกนิดนึงนะเจ้าคะ นิยายเรื่อง อวี้จื่อลู่ ณ หมู่บ้านม่านหมอก เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา คุณมะนาวหวาน / Solaris Libra ห้ามมิให้ผู้ใดนำไปดัดแปลง คัดลอก ปลอมแปลง จัดเผยแพร่จำหน่าย ทำซ้ำ หรือการกระทำใดๆ เกี่ยวกับสิทธิและทรัพย์สินทางปัญญาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงานนามปากกา คุณมะนาวหวาน / Solaris Libra

ฉันเกิดใหม่เป็นหลานสาวชาวนายุค 60
ในช่วงที่หญิงสาวกำลังรู้สึกสิ้นหวังในชีวิต เธอได้ช่วยชีวิตหญิงชราคนหนึ่งเอาไว้ นับตั้งแต่วันนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

ยอดหนุ่มเจ้าสำราญ เหนือนคร
ชางหลง ปรมาจารย์“ผู้ครองกฏ” ของหน่วยพิเสษที่แข็งแกร่งที่สุดในหวาเซี่ย ถูกคนให้ร้ายจนตัวตาย ดวงวิญญาณเกิดใหม่ในร่างหนุ่มเจ้าสำราญเสเพลไปวันๆคนหนึ่ง นับแต่นี้ไป กำลังจะเปิดฉากการเดินทางในนครที่ไม่เหมือนใคร ชีวิตร่ำรวยสุขสำราญ!สาวสวยอยู่ในอ้อมอก!ครอบกุมใต้หล้า!

เกิดใหม่อีกทีกลายเป็นสตรีอัปลักษณ์
จากนางแบบดาวรุ่งชื่อดังเกิดใหม่อีกทีกลายเป็นสตรีอ้วนดำไปเสียแล้ว เท่านั้นยังไม่พอ ฐานะยากจนแถมยังต้องเลี้ยงเด็กอีกสองคน คนงามก็อยากเป็น คนรวยก็อยากเป็น งัดทุกความสามารถมาใช้แล้วจะเป็นไปไม่ได้เชียวหรือ เหอเจียวเจียวผู้ที่คิดว่าตัวเองกำลังจะตาย เธอได้แต่ร่ำร้องอยู่ในใจว่า 'งานก็กำลังรุ่งถึงแม้เรื่องความรักกำลังจะร่วงแต่ชีวิตของเธอกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น ขอเถอะใช้ชีวิตอย่างยากลำบากมาตั้งนานหลายปีสวรรค์ไม่คิดจะให้ได้เสพสุขบ้างเลยหรือ' เมื่อลืมตาอีกทีเธอก็อยู่ในโลกอีกใบที่แตกต่างออกไป แถมยังไม่ใช่เหอเจียวเจียวคนเดิมอีกด้วย “ไม่นะ! ข้าไม่ได้ต้องการเช่นนี้” แม้แต่ภาษาที่ใช้ก็เปลี่ยนไป แต่จะทำเช่นไรได้ยังมีชีวิตอยู่ก็นับว่าดีแล้ว ถึงแม้ว่าเส้นทางชีวิตใหม่นี้คลับคล้ายว่าจะหนักหนากว่าเดิมก็ตามที

ลวงเล่ห์บุพเพรัก
เรื่องตายแล้วฟื้น ยืมร่างคืนวิญญาณแม้ได้ฟังมามาก ใครจะนึกว่าจะได้เจอกับตัว อยู่ๆ หญิงสาวยุคปัจจุบันที่รถเกิดอุบัติเหตุกลับตื่นขึ้นมาในร่างของ โม่อวี๋ คุณหนูรองตระกูลโม่ที่ถูกขับไล่ไสส่งไปไกลจากเมืองหลวงแคว้นต้าเยวี่ย สองปีที่ใช้ชีวิตอยู่อย่างเงียบสงบในเมืองซางจี๋ อยู่ๆ บิดามารดากลับเพิ่งเห็นความสำคัญ เรียกนางกลับเมืองหลวงเพื่อให้นางแต่งงานเชื่อมไมตรีกับขุนนางจวนอื่นๆ ไม่รู้เพราะความซวยของนางหรือชะตาเล่นตลก ไม่ว่าไปทางใดก็มีอันต้องได้พบกับ เหยียนจวิ้น ปราชญ์หลวงที่ผู้คนล้วนนับถือ คราแรกนางถูกอดีตคู่หมายก่อกวนได้เขาช่วยเอาไว้ ต่อมานางช่วยชีวิตเขาด้วยการผายปอด จนเกิดข่าวลือสะเทือนไปทั้งเมืองหลวง บ่อยครั้งเข้าทั้งนางและเขาต่างถูกนิสัยใจคอของแต่ละฝ่ายดึงดูดเข้าหากัน นางสงบใจเมื่อเขาอยู่ใกล้ เขาเองก็รู้สึกว่านางแตกต่างจากสตรีอื่น ทั้งยังมีชะตาที่คล้ายคลึงกับเขาอยู่หลายส่วน เมื่อจับพลัดจับผลู ตกกระไดพลอยโจร บิดาต้องการแต่งนางออกไปให้ได้ โม่อวี๋จึงตัดสินใจแล้วว่าแต่งให้เหยียนจวิ้นก็...ดูไม่เลวเลย

ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
เพราะปัญหาของพี่ชายเธอจึงทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก ด้วยความน้อยใจจึงวิ่งออกจากบ้านมากลางดึกเพื่อจะไปหาเพื่อนสนิท ในตอนที่กำลังข้ามถนนมีรถยนต์ขับมาด้วยความเร็ว พุ่งเข้ามาหาเธอจะหลบก็ไม่ทันแล้ว ร่างของเธอจึงถูกชนอย่างแรงกระเด็นลอยไปหลายเมตร และเธอก็หมดลมหายใจจากอุบัติเหตุครั้งนี้ทันที เมื่อลืมตาอีกทีปรากฎว่าวิญญาณของเธอมาอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุสิบสองปีที่ป่วยตาย แถมครอบครัวก็ลำบากแต่ทุกคนกลับรักใคร่กลมเกลียวกัน นี่สิครอบครัวที่เธอใฝ่ฝันในเมื่อเธอมาเกิดใหม่ในร่างนี้แล้ว จากนี้ไปเธอจะทำให้ทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้นให้ได้อย่างแน่นอน

เซียงป่ายเหอ ปราชญ์หญิงข้ามภพ
ไม่รู้สวรรค์บันดาลหรือเวรกรรมนำพา ทำให้ ‘ลิลลี่’ หญิงสาวที่ติดนิยายเป็นชีวิตจิตใจ จับพลัดจับผลูตื่นขึ้นมาในร่างของ ‘เซียงป่ายเหอ’ ปราชญ์หญิงผู้ซึ่งสิ้นใจเพราะถูกวางยาพิษ จากงานศพกลายเป็นงานแต่งงาน เพราะทันทีที่พบ ‘หลินหยาง’ ชีวิตของนางก็เริ่มวุ่นวาย ฉากเข่นฆ่ากลับกลายเป็น วีรบุรษช่วยโฉมงาม งานแต่งงานซึ่งนางวางแผนเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้น ไหนเลยจะคิดว่านั่นเป็นการหาเรื่องเดือดร้อนเข้าหาตัว จากที่คิดจะใช้เขาเป็นเครื่องมือให้ตัวเองออกจากวังหลวง กลับกลายมาเป็นถูกชายหนุ่มหล่อเหลายั่วยวนจนน้ำลายหก วิญญาณสาวหื่นอย่างลิลลี่ จะทนถูกเขายั่วยวนได้นานแค่ไหน เพราะในขณะที่เขาวางแผนเอาชนะนาง นางกลับเอาแต่คิดเรื่องจับเขารวบหัวรวบหางกินกลางตลอดตัว ทั้งยังเอาแต่คิดว่าหากไม่ได้ทำ ชาตินี้ทั้งชาตินางต้องรู้สึกติดค้างตัวเองเป็นแน่

หลังเกิดใหม่ ฉันจะล้างแค้นให้ลูกสาวที่เสียชีวิต
หลังจากปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกวีวัธน์ น้องชายสามีในนามในคืนนั้น ขวัญรัตน์ทนทุกข์ทรมานมานานถึง8ปี ตอนที่เขากอดอัฐิลูกสาวไว้พร้อมจะฆ่าตัวตาย กวีวัธน์กลับไปจัดงานฉลองวันเกิดยิ่งใหญ่ของลูกชายหญิงในใจ ไม่เหลียวแลเธอเลยสักนิด พอลืมตาขึ้นอักครั้ง เธอที่เกิดใหม่อีกครั้ง จะทำให้กวีวัธน์ต้องได้ชดใช้อย่างสาสม! ชาติที่แล้ว เธอได้อธิบายอย่างหนักแน่น กวีวัธน์ว่าเธอมีเจตนาแอบแฝงคิดจะจับเขา ชาตินี้เธอได้ขีดเส้นความสัมพันธ์ให้ชัดเจนต่อหน้าทุกคน! ชาติที่แล้ว หญิงในใจขโมยผลงานของเธอไปหน้าด้านๆ กวีวัธน์ว่าเธออิจฉาริษยาเป็นนิสัย ชาตินี้เธอจะเหยียบหญิงในใจของเขาขึ้นไปรับรางวัลให้ดู! ชาติที่แล้ว เธอถูกเจาะจงใส่ร้ายป้ายสีมาตลอด กวีวัธน์ก็เอาแต่เข้าข้างหญิงในใจอยู่เรื่อยไป ชาตินี้ เธอจะตบๆๆนังผู้หญิงคนนั้นให้คว่ำไปซะ! กวีวัธน์นึกว่าขวัญรัตน์จะรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ถึงตอนที่ขวัญรัตน์จากไปโเยไม่หันกลับมา เขาใจลนลานอย่างแปลกๆ กวีวัธน์ผู้หยิ่งยโสคนนั้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธและเศร้าใจปะปนกัน ดึงเธอไว้:"ขวัญ อย่าทิ้งผมไป ให้ผมไปกับคุณด้วยได้มั้ย"

ข้าเป็นใคร??...อย่ารู้เลยจะดีกว่า
อยู่ๆ ฮ่องเต้ก็มีราชโองการเรียกตัวสตรีผู้หนึ่งกลับเมืองหลวง ฐานะของนางแม้ชัดเจนเต็มไปด้วยปริศนา นางเป็นใคร เหตุใดฮ่องเต้จึงให้ความสำคัญ นางมีที่มาอย่างไร ไม่มีผู้ใดตอบได้นอกจากตัวนางเอง!!! ทางหนึ่งสตรีที่ถูกเรียกตัวกลับเมืองหลวงได้รับบาดเจ็บไม่ได้สติ อีกทางหนึ่งคุณหนูอวิ๋น อวิ๋นซูเหยา กลับได้รับบาดเจ็บจนสูญเสียความทรงจำ ความลับมากมายหล่นหายไปพร้อมความทรงจำที่เต็มไปด้วยปริศนา ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ตามตำนานเล่าขานสืบต่อกันมา แท้ที่จริงแล้วเกี่ยวข้องกับหญิงสาวธรรมดาที่ถูกพี่สาวแย่งคู่หมายไปอย่างไร ช่วงหนึ่งนางรู้สึกสับสนและล้มเลิกที่จะไล่ความความทรงจำ นาง...อยากมีชีวิตราบรื่นสงบสุข ดังนั้นจึงเริ่มมีความคิดที่จะ เกี้ยว ท่านปราชญ์หยาง หยางสวินเคอ ทว่าอดีตกลับตามหลอกหลอนจนล่วงรู้ว่านางเป็นใครอีกคน คนที่ชั่วชีวิตนี้ไม่อาจหลุดพ้น ต้องวนเวียนอยู่กับการปกป้องและการสูญเสีย เช่นนี้แล้วนางควรเลือกอย่างไร เลือกที่จะจากไปเงียบๆ หรือไขว่คว้าเขาผู้นั้น บุรุษที่ทำให้นางปรารถนาที่จะหยั่งรากลึกไม่จากไปที่ใดอีก

นางร้ายหวนคืนพร้อมระบบพลิกชีวิต 80s
หลินเม่ยเม่ย ลูกสาวบ้านหลินที่ต้องแต่งงานกับ เฉินต้าเฟย หลังจากแต่งงานไปแล้วเธอไม่ต่างจากตกนรกทั้งเป็น ไม่ใช่ว่าเขามีฐานะที่ยากจน แต่เพราะความไม่เอาไหน และยังมีหญิงมากมายนอกบ้านมากมายต่างหากล่ะ และไม่คาดคิดว่าหลังจากนั้นไม่นาน ลู่เซียวซินหลานสาวของแม่สามีที่อยู่บ้านเดียวกันแท้จริงแล้วจะกลายมาเป็นภรรยานอกสมรสของสามี รวมถึงลูกชาย (เด็กกำพร้า) ที่รับเลี้ยงมา ก็กลายเป็นลูกของเฉินต้าเฟยและลู่เซียวซินอีก หากไม่เรียกว่าตกนรกทั้งเป็นแล้วจะเรียกว่าอะไร!! เมื่อทั้งสองคนอยากเปิดเผยตัวตนจึงวางยาหลินเม่ยเม่ยจนหญิงสาวตายไป แต่เมื่อตื่นมาอีกครั้งหญิงสาวพบว่าเธอตื่นขึ้นมาก่อนที่จะแต่งงานสามวัน อีกทั้งยังมีระบบติดตัวมาด้วย ดังนั้นเมื่อมีเวลาสามวันก่อนแต่งงาน หลินเม่ยเม่ยต้องหาทางยกเลิกการแต่งงานนี้ให้ได้ หลังจากย้อนกลับมาและทุกอย่างเปลี่ยนไป หญิงสาวต้องทำอย่างไรกับชีวิตนี้กันล่ะ ระหว่างเริ่มต้นใหม่กับสามีคนนี้แล้วใช้ชีวิตให้ดี หรือเริ่มต้นใหม่กับสามีคนนี้แต่ไม่ลืมแก้แค้นคนที่ทำร้ายเธอเมื่อชาติที่แล้ว!

ข้าก็คือ...โหวฮูหยินที่ถูกปลดผู้นั้น!!
อิงหลันเสวี่ย คุณหนูใหญ่แห่ง จวนหย่งจื๋อปั๋ว การแต่งงานผูกผลประโยชน์ทับซ้อนสองจวนเข้าด้วยกัน ทว่าหลังแต่งงานทุกอย่างกลับเผยธาตุแท้ที่เห็นแก่ตัวของผู้คน สามีกลับจากชายแดนพร้อมสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ข้างกาย กล่าวอ้างใช้กฎเจ็ดขับข้อที่นางไร้ทายาท เพียงเพื่อปลดนางจากฐานะฮูหยินจวนโหว มารดามันเถิด!!! หลังไหว้ฟ้าดินไม่ทันเข้าห้องหอสามีก็ออกไปรบ เช่นนี้จะให้นางตั้งครรภ์กับป้านชาในห้องหอหรือไร!!! ความคับแค้นสุมอก ความเกลียดชังสั่งสมในใจ ถูกปลดไม่พอน้องชายยังถูกป้ายสีจนต้องจบชีวิตอย่างไม่เป็นธรรม จวนหย่งจื๋อป๋อล่มสลาย จวนโหวกลับรุ่งเรืองด้วยสมบัติจากจวนปั๋วของนางเอง!!! ก่นด่าสาปแช่งสวรรค์ไม่ทันไร... อยู่ๆ นางก็ลืมตาขึ้นมาในวันแต่งงาน อิงหลันเสวี่ยกระชากผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวหลังไหว้ฟ้าดิน นาง...พบว่าทุกอย่างกำลังเกิดขึ้นซ้ำรอยเดิม เพียงแต่ครั้งนี้...นางจะไม่ยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำอีกแล้ว!!!

สายลับเกิดใหม่กลายเป็นสตรีหย่าสามีไปเสียแล้ว
ตัวอย่างเนื้อหา เมื่อบุรุษจากหอนางโลมออกจากห้องไป หมิงจูที่เกาะผนังไม้กั้นเพื่อพยุงตัวอยู่ก็รู้สึกร่างกายของนางอ่อนแรงจนทรุดลงทันที อวี่ที่สังเกตเห็นก็รีบเคลื่อนกายเข้ามาประคองร่างของนางอย่างรวดเร็ว “หมิงจู เจ้าเป็นอะไรไป?” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่ผสมระหว่างความห่วงใยและความไม่เข้าใจเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นตอนนี้ สัมผัสจากมือของเขาที่โอบกอดร่างของนางทำให้หมิงจูสะท้านขึ้นทันใด ความร้อนในร่างกายพุ่งพล่าน นางมองอวี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและร้อนรุ่มยิ่งกว่าเดิม นัยน์ตาหวานหยาดเยิ้มมองสบกับอวี่อย่างชั่งใจ “ในเมื่อท่านเป็นคนไล่บุรุษผู้นั้นออกไปเอง...” หมิงจูเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าแฝงความเด็ดเดี่ยว “...ท่านก็ต้องรับผิดชอบแทนเขา”

สาวโก๊ะทะลุมิติ มาใช้ชีวิตในยุคโบราณ
เพราะความสะเพร่าของคนทำท่อระบายน้ำแท้ๆ ถึงทำให้หลิวฟางเหนียงต้องมาเผชิญชะตากรรมอยู่ในยุคโบราณแห่งนี้ เธอมีแค่ความรู้อันน้อยนิดติดตัวมาเท่านั้น แล้วเธอจะใช้ชีวิตรอดอยู่ที่นี้ได้อย่างไรกัน

แดนนิรมิตเทพ
ชาติก่อน เจ้าดูถูกข้า? ชาตินี้ ข้าจะทำให้เจ้ามุดหัวจมดิน! เฉินโม่ผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพ แอบลอบสำรวจเขตหวงห้ามกับศิษย์น้อง หลังสิ้นชีวี เกิดใหม่ในยุคมัธยมปลาย เฉินโม่พบว่า ไม่คาดว่าศิษย์น้องจะไปเกิดใหม่ในยุคสามพันปีก่อน! รักแรกในอดีต เฉินโม่ไม่ชายตามองหร๊อก

ข้าก็คือ...สตรีที่ถูกหย่าผู้นั้น!!
เดิมทีคิดว่าความตายคือจุดสิ้นสุดของทุกสิ่ง ทว่าผู้ใดจะรู้ว่าคุณหมอสาวอย่าง จื่อเตี๋ย กลับลืมตาขึ้นมาในร่างของเซี่ยซื่อ...เซี่ยจื่อเตี๋ย ฮูหยินน้อยตระกูลคหบดีอันมั่งคั่ง ชะตาเล่นตลกชีวิตผกผัน หลังแต่งให้บุรุษที่ไม่มีใจ นางไม่เพียงถูกหย่าขาดและถูกไล่ออกจากจวน ทว่ายังถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีชั่วช้าจิตใจอำมหิต!!! ถึงอย่างนั้นเมื่อติดตามผู้เป็นลุงออกจากเมืองหลวง เซี่ยจื่อเตี๋ยได้เรียนรู้วิชาแพทย์ผสมผสานระหว่างแพทย์แผนปัจจุบันและแพทย์แผนโบราณ กระทั่งกลายเป็นหมอซึ่งรักษาได้แม้แต่บุรุษที่ขาก้าวลงไปยังปรโลกแล้ว!!! วังวนของความวุ่นวายม้วนชะตานางให้กลับเข้าเมืองหลวง ผู้คนชี้หน้าว่านางก็คือ...สตรีที่เคยถูกสามีหย่าขาด ทว่า...มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองนางแตกต่างจากสตรีอื่น เสียนจื่อ หรือ จื่อเสียนชินหวาง อนุชาฮ่องเต้ที่เดิมทีก็มีชีวิตอยู่เพียงเพื่อรอความตาย เมื่อนางมอบความหวังให้ ทั้งยังทำให้เขามองเห็นแสงสว่างของวันพรุ่งนี้ เช่นนี้แล้วเมื่อถูกบุรุษหล่อเหลาล้ำเลิศ ทว่ากลับอ่อนแอปวกเปียกไล่ตาม นางที่ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้มองผู้อื่น จะไม่ใจอ่อนให้เขาได้อย่างไร...

หลี่ซิ่วอิง สาวใช้ไร้ตัวตนในจวนอ๋องร้าย
“ตัวร้ายแล้วอย่างไร พระเอกแล้วอย่างไร ใช่ว่าหน้าตาดีแล้วจะมารบกวนชีวิตที่แสนสงบของข้าได้หรือ” ใครจะคิดว่าคนธรรมดาที่วันๆโหยหาแต่วันหยุด เพื่อดูซีรีส์หรือไม่ก็อ่านนิยายเงียบๆกับแมวในห้องเล็กๆเท่านั้น วันหนึ่งจะเข้าไปอยู่ในนิยายที่อ่านจบไปนานแล้ว เนื้อเรื่องก็แทบจำไม่ได้ในร่างของหญิงสาวธรรมดา ไม่ได้มีแม่เลี้ยงใจร้าย ตระกูลใหญ่โต ใกล้ชิดเชื้อพระวงศ์ เป็นเพียงคนไร้ตัวตนในนิยายที่ไม่ถูกกล่าวถึงแม้เพียงประโยค เธอตั้งใจจะใช้ชีวิตที่สงบสุขแต่แล้ววันหนึ่งกลับถูกจวนขุนนางใหญ่บังคับให้ไปเป็นอนุผลิตทายาท เพื่อหนีฐานะอัปยศนี้เลยเข้าจวนอ๋องร้ายไปเป็นสาวใช้ที่ทำตัวกลืนกินไปกับกำแพงจวนอย่างเช่นตุ๊กแก จิ้งจก “เว่ยตงหยาง” หรือใครๆที่เรียกเขาว่าเว่ยอ๋อง สมยานามว่าโหดร้ายและป่าเถื่อนอีกทั้งยังเป็นตัวร้ายในนิยายอีกด้วย เอาเถอะอยู่ใกล้คนเช่นนี้ดีกว่าต้องไปเป็นอนุของชายที่ไร้ค่าเช่นนั้น…

ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายเลี้ยงครอบครัวสามียุค70
นอนอ่านนิยายอยู่ดี ๆ ถิงถิงก็ไปโผล่ในนิยายที่ไม่เคยได้อ่าน นอกจากไม่เคยได้อ่านแล้ว สามีเจ้าของร่างก็พึ่งเสียไปหลายวันก่อน ลูกสาวก็พึ่งจะเดือนเศษ แม่สามีก็ป่วย อีถิงถิงคนนี้สุดจะงง
