Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
ผูกรักมาเฟียร้าย
1.0K· นามปากกา แสงเทียนเธอยอมพาตัวเองเดินเข้าสู่กับดักที่เขาวางไว้ เพราะหวังว่าสักวันเมื่อทุกอย่างจบลง เขาจะปล่อยเธอไป
ปฏิบัติการสยบยัยโหด
1.0K·เดย์ไลลา“ดูแลฉันให้เหมือนสมัยก่อนทุกครั้งที่ฉันบินมา แล้วฉันจะยอมเซ็นสัญญานี่ให้ ยังไงพวกเราก็คุ้นเคยกันดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอแอล” “ได้สิ! มันก็แค่เซ็กซ์ ฉันไม่ถือหรอกว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร” “แอลลี่!!!”
บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย 25+
2.0K·เนตรกวี / Natekaveesพวกเขาคือ "พี่น้องไม่จริง" เธอรักเขา แต่เขากลับเอาความรักของเธอมาย่ำยีเพราะความแค้น เธอเลยต้องลุกขึ้นสู้เพื่อให้เขาคุกเข่ามาอ้อนวอนขอ "ความรัก" จากเธอ!!
รักแรกไหงแพ้เกย์คู่ [3p]
6.0K·หลินซีจู่ ๆ เธอก็กลายเป็นของเล่นของสองพี่น้องเกย์ โดยมีข้อตกลงแลกเปลี่ยนว่า เธอต้องปรนเปรอพวกเขาเพื่อชำระหนี้ของครอบครัว แล้วตัวประกันอย่างเธอจะเลือกอะไรได้ นอกจากสมยอมเพื่อรอเวลาจากไปเท่านั้น
มาเฟียคลั่งรัก
8.0K·ยัยแม่มดแสนน่ารักรู้จักไหม one night stand ?....ทนให้ได้แล้วกันเพราะฉันจะไม่หยุด!
ข่มรักเมียแต่ง
91.0K·Kids room หลังจากส่งบ่าวสาวเข้าหอตามธรรมเนียมปฏิบัติของประเทศไทย ซึ่งต่อจากธรรมเนียมประเทศญี่ปุ่น จึงเหลือเพียงฮัททสึและมีนาอยู่ในห้องด้วยกันสองคน “ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย “มีนาพึมพำถามตัวเองอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำจนรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว ซึ่งฮัททสึหนีเข้าห้องน้ำตั้งแต่เข้ามาแล้ว แกร๊ก ~~ ระหว่างนั้นบานประตูห้องน้ำก็เปิดออก พลันให้หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดสะดุ้งตัวโหยงตกใจกับเสียง แล้วหันขวับมองด้านหลังโดยอัตโนมัติ ก็เจอกับร่างสูงของฮัททสึที่ยืนอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงยีนสีดำ เซตผมหน้าม้าขึ้นอย่างหล่อเหลาเตรียมตัวออกไปเที่ยว ทั้งที่เป็นคืนเข้าหอของตัวเองแท้ ๆ “มองทำไม!? “เจ้าของใบหน้าหล่อตะคอกถามอย่างไม่สบอารมณ์ ครั้นสบเข้ากับนัยน์ตาคู่งามที่ฉายแววหวาดระแวงอย่างเห็นได้ชัด “เปล่าค่ะ” ฟิ้ววว ~ แหวนแต่งงานถูกชายหนุ่มโยนมากลางเตียงใหญ่ “ฉันให้ เผื่อเธอจะได้เอาไปขายแลกเป็นเศษเงิน” “ฉันไม่ได้ต้องการ! “มีนาอึ้งอยู่สักพักก่อนจะดันตัวลุกโต้เถียงอย่างไม่พอใจ ยามที่ถูกเขาพูดเชิงดูถูก “แล้วแต่มึงดิ “ฮัททสึไหวไหล่ ก่อนจะเดินออกไปทันทีโดยไม่สนใจท่าทางของหญิงสาว ทำเอามีนาถึงกับกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ ในหัวอยากจะฟาดคนปากหมาหยาบคายด้วยรองเท้าแตะซะเต็มประดา
พิศวาสรักลูกหนี้
257.0K·violet"ฉันไม่ใช้ถุงยางให้เสียของหรอกในเมื่อเธอยังซิง"
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
2.0K·เนตรกวี / Natekaveesเพราะความจำเป็นทำให้เธอรับงานเป็น 'เด็กเสี่ย' แต่มารับรู้ภายหลังว่าคนที่ซื้อเธอเป็น 'มาเฟีย' แถมเขายังเย...ดุ และหื่u สุดๆ ไปเลย
เสือร้ายพ่ายรัก
19.0K·สโนว์ไวท์รักครั้งนี้เขาเสนอข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้เธอมา และรักครั้งนี้เขาก็เจ็บปวดไปมากเหมือนกันเมื่อต้องเสียเธอไป
รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)
3.0K·dragonred24“เขาเห็นเธอครั้งแรกผ่านหน้าจอ…และตกหลุมรักโดยไม่มีเหตุผล” เพียงเสี้ยววินาทีในสายวิดีโอคอลที่เธอคุยกับน้องสาวฝาแฝด—เพื่อนสนิทของเขา—ภาพของผู้หญิงที่ไม่เคยพบหน้ากลับฝังลึกอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างไม่อาจลบเลือน ดวงตาคู่นั้น รอยยิ้มบางเบานั้น ทำให้ผู้ชายที่ไม่เคยสนใจใครอย่างเขา…เริ่มคลั่งไคล้โดยไม่รู้ตัว จากความบังเอิญ กลายเป็นความตั้งใจ จากความสนใจ กลายเป็นความต้องการ และจากความต้องการ…กลายเป็นความอยากครอบครอง หลายปีผ่านไป เธอกลับมาเมืองไทยเพื่อศึกษาต่อ โดยไม่รู้เลยว่า “ใครบางคน” เฝ้ารอเธอมาโดยตลอด การพบกันอีกครั้งไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือ “แผนการ” ที่ถูกวางไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาได้เห็นเธอ เขาจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปอีกครั้ง ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน… ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร… เพราะสำหรับเขา เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เขารัก แต่คือ “คนที่เขาต้องได้มา” เท่านั้น
คู่หมั้นหมอมาเฟีย
235.0K·Kids room พระเอกเป็นหมอเจ้าของโรงพยาบาล และ เป็นมาเฟีย เขาถูกบังคับให้หมั้นกับกับนางเอก เธอเป็นนักเขียนนิยายอยู่ในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ทั้งคู่เคยเจอกันมาก่อนแล้ว แต่เกลียดขี้หน้ากันเจอกันเมื่อไหร่เป็นต้องมีปากเสียงเถียงกันตลอด พวกเขาสองคนมีเหตุจำเป็นต้องมาหมั้นกันนางเอกย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านพระเอกทันทีหลังจากเสร็จงานหมั้น เห็นบังเอิญของทั้งคู่ ทางสำนักพิมพ์ได้หมอบหมายให้นางเอกเข้าไปศึกษาหาข้อมูลในโรงพยาบาลของพระเอก ซึ่งนางเอกยังไม่รู้ว่าโรงพยาบาลที่เธอต้องไปคือโรงพยาบาลของพระเอก อีกทั้งพระเอกยังเป็นเพื่อนกับหัวหน้างานของเธอ
จำเลยลับของเสือร้าย
6.0K·โซลสตาร์ Seoul Starผูกมักเธอด้วยหนี้ก้อนโต จากที่จะปล่อยเธอไป กลายเป็นล่ามโซ่เธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน ‘ยิ่งเธอหนี ฉันยิ่งจะผูกเชือกให้แน่นจนเธอกระอัก’ _______________ โรมัน นิ่ง สุขุม เย็นชา ไร้ความรู้สึก เจ้าพ่อบ่อนคาสิโน ทำธุรกิจสีเทา เงินก็แค่เศษกระดาษ ชอบความสัมพันธ์ในความลับ ไม่ชอบเปิดเผย และไม่ชอบให้ใครมากวนใจ อย่าคิดจะมาเป็นเจ้าของ พริกหวาน นักศึกษาสาวสวยปี 2 รอยยิ้มชวนหลงใหล เธอตัดสินใจมาเป็นของเล่นแก้เหงาเพื่อแลกกับเงิน รอยยิ้มของเธอต้องหายไปเมื่อเจอกับเขา ผู้ชายที่แสนเย็นชาคนนี้ทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไป เธอกลายเป็นคนในความลับ เป็นแค่ผู้หญิงรองรับความใคร่ให้กับเขาเท่านั้น
สยบรักหัวใจมาเฟีย
2.0K·นามปากกาลูกแก้วถ้าฉันอยากจะเลี้ยงต้อยเธอ เธอจะสนใจไหม? . . . "ที่ฉันดีกับเธอเพราะว่า...ฉันสนใจเธอ"ชิรันบอกพร้อมกับจ้องหน้าแม่สาวน้อยที่มองมาที่เขาด้วยแววตาสงสัย "..."ชมพูไม่ได้พูดอะไรเธอเอาแต่มองชิรันด้วยสายตาปริบๆเพราะยังงุนงงกับคำพูดของเขาอยู่ "ฉันสนใจเธอเหมือนที่ผู้ชายคนหนึ่งสนใจผู้หญิงคนหนึ่งเธอเข้าใจที่ฉันพูดไหมชมพู?"เพราะเห็นชมพูเอาแต่นิ่งไปชิรันจึงอธิบายเพิ่มเติม "คุณชิรันสนใจชมพู?"ชมพูชี้นิ้วไปหาชิรันแล้วหันกลับมาชี้นิ้วใส่ตัวเองด้วยความงุนงงชิรันเนี่ยนะจะมาสนใจเด็กน้อยที่เลี้ยงแมวอ้วนหนึ่งตัวอย่างเธอ "ใช่ ฉันสนใจเธอมากกว่าผู้หญิงคนอื่นที่เคยเจอ" "คุณชิรันนอนน้อยหรือเปล่าคะหรือทำงานหนักจนเบลอคุณชิรันจะมาสนใจชมพูในแบบนั้นได้อย่างไงกัน?"ชมพูคิดว่าชิรันน่าจะนอนน้อยไปก็เลยเบลอๆพูดอะไรออกมาไม่รู้เรื่อง "ก็สนไปแล้วเธอจะให้ฉันทำอย่างไงล่ะ" "..." "ชมพูถ้าฉันอยากจะเลี้ยงต้อยเธอ เธอจะสนใจไหม?"
บำเรอไฟ
33.0K·สโนว์ไวท์”ชดใช้ยังไงดีล่ะ…ด้วยตัวของเธอดีไหม ?“
แทนรักร้ายคุณเลขา
47.0K· นามปากกา แสงเทียนเสียงหอบหายใจสะท้านขาดห้วงกับร่างบางระหงที่กำลังคุกเข่ายันสะโพกเด้งรับแรงกระแทกจากเอวสอบที่สาดส่งเข้าใส่ สองมือเธอจิกเกร็งขยุ้มขยำผ้าห่มผืนหนา เสียงเนื้อสอดเสียดเป็นจังหวะเร่าร้อนรุนแรง หัวเตียงนอนสไตล์โมเดิร์นลักซูรี่กระแทกผนังจนเกิดเสียง ความเสียวซ่านจากร่องรักที่บีบแน่นทำให้เจ้าของเรือนร่างใหญ่โตยิ่งสอดสวนเอวสอบเข้าใส่อย่างเอาเป็นเอาตายโดยไม่สนใจคนที่รับแรงกระแทกจะเป็นยังไง “อึกกก” เสียงหวานใสหลุดครางออกมาเป็นระลอก สองมือป่ายปัดเอี้ยวมาจับข้อมือหนาที่กำลังฟอนเฟ้นบั้นท้ายอวบอัดของเธออย่างขอร้อง “อดทนหน่อยนะ” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาก่อนจะก้มลงไปจูบเนื้อตัวเปลือยเปล่าของหญิงสาวที่มันสั่นระริกอยู่ใต้ร่าง ยิ่งดอมดมก็เหมือนโดนฉุดเข้าไปในภวังค์จนถอนตัวออกมาไม่ได้ กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยคลุ้งออกมาจากลมหายใจคนสองคน ริมฝีปากร้อนจัดประโคมจูบดูดดึงเรียวปากอวบอิ่มก่อนจะพลิกตัวให้ผู้หญิงสักคนที่เขาคว้าติดมือขึ้นห้องมาด้วยในคืนนี้บำเรอกันให้สมใจ เสียงเนื้อกระทบกันสลับกับการกดกระแทก ไฟปรารถนาที่โหมกระหน่ำในเรื่องอย่างว่าต่างตอบรับกันไปมาอย่างดุเดือดและเร่าร้อน เรือนกายบอบบางคร่อมตักหนาก่อนจะกดกลืนแก่นกายร้อนจัด ขนาดและความยาวของมันทำให้เธอจุกเสียดจนแทบจะสำลักความสุขสมออกมาทางปาก ไม่ว่าเขาจะขยับไปในทิศทางใดเธอก็รู้ว่าสิ่งที่อยู่ในท้องน้อยตอนนี้มันกำลังจดจ่ออยู่ฝั่งไหนในร่างกาย สองมือยกขึ้นจับบ่าแกร่งเพื่อประคองตัวเอง เสียวจนไม่รู้จะครางออกมาเป็นภาษาอะไรแล้ว “อึกก กระแทกหน่อยค่ะ” เสียงหัวเราะในลำคอดังเบา ๆ ร่างกายของเขามันมีฟีโรโมนที่แค่ได้กลิ่นก็อยากจะกลืนกินเขาเสียให้สิ้นซาก เรียวลิ้นชื้นจัดตวัดเข้ามาในโพรงปากทั้งยังกระแทกสอดสวนกดลึกจนหญิงสาวรู้สึกถึงความสุขสม เพียงแค่เธอควบขี่ตามไป ฟันคมขบกัดไปตามลำคอระหง กลิ่นน้ำหอมสุดคุ้นเคยที่ยิ่งได้กลิ่นกลับรู้สึกกระสันจะร่วมรักกับเธอแรง ๆ มือหนาสะกิดเขี่ยเม็ดทับทิมสีหวานจนเธอหลุดครางออกมา ความร้อนไล่ลามเลียไปทั่วทั้งร่างของเราสองคน สองขาเรียวยาวราวกับนางแบบโดนฉีกอ้าออกกว้าง แต่เธอก็ไม่หวั่นกดสะโพกตอบรับแรงกระแทกเป็นอย่างดี หากเป็นเวลาอื่นเธอคงไม่เร่าร้อนรุนแรงถึงเพียงนี้ แต่ตอนนี้เธออยากจะสุขให้ที่สุด และเสร็จจนสำลักออกปาก ให้สมกับความคั่งค้างคับแค้นในใจตน “ชอบแรง ๆ เหรอ” เสียงนั่นถามคลายเอาใจทั้งยังประคองสะโพกเธอหมุนควงราวกับรู้ว่าหญิงสาวที่กำลังคร่อมร่างอยู่ต้องการอะไร และเขาก็บำเรอเธอจนสมใจ ไม่มีเสียงตอบรับจากหญิงสาว มีแต่เรียวปากเย็นจัดที่ประกบปากจูบลงมา ชายหนุ่มเงยหน้าและอ้าปากรับสัมผัสเร่าร้อนทั้งที่ปากและตัวตนของเขา เธอรุนแรง...เร่าร้อนแบบที่เนื้อตัวเขาแทบไหม้เกรียม สองมือลูบไล้ไปตามกล้ามเนื้อเรียงสวยที่ขึ้นเป็นลอน ก่อนที่หญิงสาวจะผลักเขาให้นอนราบและเธอก็พลิกตัวหันหลังคุกเข่าเหน็บขาเท้ามือไปข้างหน้า และยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย “อ๊ะ! อ๊าา แรงอีกค่ะ” ความแข็งขึงที่พร้อมพรักสอดกระแทกเข้ามาอย่างรุนแรงจนรู้สึกเหมือนฉีกขาด แต่ก็ไม่อาจจะหยุดความรุ่มร้อนที่จุดนั้นได้ อ้อมแขนใหญ่วาดเอวคอดกิ่ว ก่อนจะขยับเอวส่งใส่ให้รุนแรงขึ้น แรงขึ้นกว่าเดิมจนน้ำสีใสขุ่นคาวไหลทะลักเปรอะเปื้อนไปหมด “น้ำเธอเยอะดี” “คุณจะกินไหมล่ะคะ” ผู้หญิงคนนี้กำลังท้าทายเขา ชายหนุ่มหยัดกายลุกขึ้นก่อนคว้าต้นคอเธอกดลงให้เรือนร่างสะโอดสะองราบไปกับเตียงนอนโดยที่ความเป็นเรายังคงต่อติดกันอยู่ หญิงสาวไม่รอช้าหยัดสะโพกขึ้นสูงรับแรงกระแทก เธอสุขสมจนน้ำขุ่นคาวไหลปริ่ม มือหนาสอดมาด้านหน้าก่อนจะล้วงมันและเอาขึ้นมาเลียชิม “หวานดี” เสียงครางกระเส่าหลุดลอดจากลำคอเล็ก เมื่อเขาหมุนปลายนิ้วมือกับกลีบดอกไม้ที่แย้มบานรออยู่แล้ว ทั้งยังสอดสวนเอวสอบเข้าใส่ในร่องรักเธออีกด้วย “ฉันจำหน้าคุณไม่ได้” เพราะเราทั้งคู่เมาหนัก หญิงสาวหัวสั่นหัวคลอนเมื่อเขาเอาแต่สุมเธอด้วยไฟปรารถนา มันน่าแปลกที่เมาขนาดนี้แต่เรื่องนี้กลับไม่เป็นปัญหา “ผมก็จำไม่ได้ ยกขาหน่อย” เขาไม่เสร็จง่ายเพราะแอลกอฮอล์ในเลือดที่สูงปรี๊ดจนแม้แต่มองหน้าผู้หญิงใต้ร่างให้ชัดยังทำไม่ได้ เลย “คุณขาเบาหน่อย” เธอจับข้อแขนเขาไว้ในท่าเดิม ก่อนจะเอื้อนเอ่ยคำขอร้องออกมาด้วยน้ำเสียงขาดห้วง “ก็ชอบแรง ๆ ไม่ใช่เหรอ…” เขากดหน้าลงกระซิบถาม ก่อนจะทาบทับร่างหนาจับหญิงสาวนอนตะแคงและกระแทกตัวตนเข้าหาเธอครั้งสุดท้าย อ้อมแขนแกร่งกอดรัดร่างบอบบางไว้แนบแน่น “แตกแล้วนะ” ปากหนากระซิบบอกเสียงแผ่ว ก่อนที่น้ำรักอุ่นร้อนจะพุ่งเข้าใส่ในกายที่สั่นเทิ้มตามแรงสะอื้นทุกหยาดหยด ปากหนาพรมจูบลงไปบนลาดไหล่เปลือยเปล่า ผิวกายเธอเนียนละเอียด อกอิ่มอวบตึง สะโพกผึ่งผายน่าหลงใหล ชายหนุ่มอยากจะต่อกับผู้หญิงคนนี้ไปจนถึงเช้า และเขาก็ไม่รอช้าตักตวงความอิ่มเอมจากร่างกายเธออย่างไม่รีรอ “อีกรอบนะ” ชายหนุ่มหยัดกายลุกขึ้นจับยกขาเรียวขึ้นพาดบ่าแกร่ง น้ำเมาทำเอาเขาหลงมัวเมาไม่ยอมละจากเรือนกายเนียนละเอียดนี้ “คุณขาเบา อึกก” เธอแอ่นจากรับสัมผัสซาบซ่านจากปลายลิ้นร้ายที่ตวัดลงไปบนปทุมถันที่เริ่มจะบวมแดง เขาดูดกลืนอย่างมูมมาม มือหนาลูบไล้เรือนร่างอย่างหลงใหลได้ปลื้ม อกเธอกระเพื่อมไหวตามแรงหายใจ สองขาโดนจับยึดไว้และอ้าออกกว้าง ก่อนที่เขาจะสอดสวนตัวตนเข้าหาเธออย่างไม่ปรานีอีกครั้ง!
เมื่อฉันกลายเป็นนางร้ายในนิยายที่เขียน 70s
4.0K·sanvittayamเสี่ยวหลิงนักเขียนนิยายที่เพิ่งจะเขียนเรื่องใหม่ได้ไม่กี่ตอนต้องมาตายเพราะพักผ่อนน้อย อดหลับอดนอน เพื่อจะเขียนนิยายเรื่องใหม่ ไม่ใช่บ้าพลังหรอกนะ แต่เธอเป็นคนมีค่าอย่างไรละ ค่ารถ ค้าบ้าน ค่ากิน ยังไม่รวมต้องส่งให้กับทางบ้าน แถมเธอยังส่งเสียน้องเรียนอีกด้วย เมื่อตายแล้วคนเราต้องลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเธอถึงเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเองล่ะ ใช่แล้ว!! เสี่ยวหลิงเข้ามาอยู่ในนิยายที่เขียนของตัวเองที่เพิ่งเขียนได้ไม่กี่ตอน แล้วแบบนี้เนื้อเรื่องยังเป็นไปอย่างที่เธอวางไว้หรือเปล่า หลี่เหมย นางร้ายในนิยาย เดิมทีเธอมีนิสัยหยิ่งยโสขี้อิจฉาและชอบกลั่นแกล้งสหายตนเอง (นางเอกในนิยาย) แต่เมื่อเสี่ยวหลิงเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เธอไม่อยากมีชะตาเหมือนเนื้อเรื่องที่วางไว้จึงเปลี่ยนตัวเองใหม่ แต่ไม่ทิ้งนิสัยเดิมที่กล้าได้กล้าเสีย ไม่ยอมคน จะร้ายเฉพาะกับคนที่ร้ายกับเธอเท่านั้น!!
แผนขย้ำใจยัยบอดี้การ์ด
18.0K·เดย์ไลลาพราะการเสียชีวิตของบิดา ทำให้ครอบครัวที่เคยอบอุ่นของ ‘ไอซ์’ แตกสลาย มารดาเสียสติจากภาพกระทบกระเทือนจิตใจ ส่งผลให้ไอซ์ต้องถูกป้ารับไปดูแลต่ออย่างไม่เต็มใจ ความสงสัยเกี่ยวกับการตายของบิดายังค้างคาจิตใจหญิงสาวเสมอ จนได้โอกาสกลับมาทำงานที่ประเทศไทยอีกครั้ง ไอซ์จึงแอบสืบคดีเก่าของบิดาอย่างเงียบๆ มาโดยตลอด แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดจะสามารถเอาผิดน้องชายพ่อที่ยักยอกเงินบริษัทไปได้ ไอซ์จึงได้จับตามองตลอด เพื่อรอคอยโอกาส แต่เส้นทางการแก้แค้นของเธอก็ไม่ราบรื่นอย่างที่คิด เมื่อจู่ๆ เธอก็ถูก ‘มาร์ติน’ คุณชายรองของบ้านดึงตัวไปทำงานด้วย ซึ่งเธอรู้ดีถึงแผนการร้ายในใจเด็กเปรตนั่น! แต่พอจะลาออก เขาก็ดันรู้ความลับของเธอเข้า และใช้เรื่องนี้กดดันให้เธอต้องอยู่ข้างเขาต่อ งานนี้ไอซ์จะเอาตัวรอดจากคุณชายโรคจิตได้ไหม แล้วแผนการล้างแค้นจะสำเร็จหรือเปล่า ติดตามความเข้มข้นได้ในเรื่อง แผนขย้ำใจยัยบอดี้การ์ด sds “หึหึ งั้นเปลี่ยนคำถามใหม่ดีกว่า...” “...” “พี่เข้ามาทำอะไรที่คฤหาสน์ผมตั้งแต่เช้ากันครับ” ครั้งนี้เธอหมดความอดทนที่จะเล่นสงครามประสาทกับเด็กบ้าแล้ว รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากบอดี้การ์ดคนสวยอย่างคนไม่มีอะไรจะเสีย “คำถามนี้ฉันอยากตอบค่ะ” “ว่ามาสิครับ” “ฉันมาลาออก!” “...” “และถ้าถามถึงเหตุผล! ก็เพราะว่าฉันทนอยู่กับไอ้เด็กโรคจิตแบบนายไม่ไหวอีกแล้ว บอกไว้ตรงนี้เลยนะว่าฉันน่ะโคตรเกลียดขี้หน้านายเลย! แค่อยู่ใกล้ก็ทำเอาประสาทจะกิน! ดังนั้นถ้าอยากจะเล่นสนุก ปั่นประสาทใคร! ก็ไปหาคนใหม่ซะ! เพราะฉันไม่เอาแล้ว” ไอซ์เรียกได้ว่าสติแตก เธอตะคอกร่ายราวความอึดอัดในใจที่สะสมมาตลอดใส่อีกฝ่ายแบบไม่ไว้หน้า ตอนนี้เธอไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เธอจะลาออก แล้วทุ่มเทชีวิตกับการตามสืบและแก้แค้นครอบครัวชัยพล แต่แทนที่คำพูดของเธอจะทำมาร์ตินโมโห จนกลับหัวเราะลั่นอย่างถูกใจ จนกลายเป็นเธอที่งงเสียเอง “ฮ่าๆๆๆๆ เพราะแบบนี้ไง ผมถึงโคตรอยากได้พี่เลย! ชอบจริงๆ ผู้หญิงสวยๆ ดุๆ แล้วพยศเก่งๆ เนี่ย เห็นหน้าพี่ทีไร ผมล่ะอยากกดให้จมเตียง” “โรคจิต!” “ขอบคุณครับ~ ปกติผมก็ไม่ค่อยแสดงมุมนี้ออกมาให้ใครเห็นนักหรอก ถือว่าพี่เป็นคนพิเศษเลยนะ” นอกจากไม่โกรธมาร์ตินยังยืนอกรับอย่างภาคภูมิใจ “...” ไอซ์หมดคำจะด่าไอ้เด็กหน้าด้านตรงหน้าแล้วจริงๆ ทางออกที่ดีที่สุดคือเงียบแล้วอยู่ให้ห่างไอ้เด็กบ้าคนนี้! ท่อนขาบางหมุนกายเตรียมจะเดินออกจากห้อง แต่หนุ่มผมส้มก็ร้องรั้งเอาไว้ก่อน “เฮ้~ ผมว่าเรายังคุยกันไม่จบนะครับ” “ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนายแล้ว ฉันจะไปพบนายท่านแล้วขอลาออก เสร็จแล้วก็จะออกไปจากบ้านหลังนี้ให้เร็วที่สุด!” ไอซ์หันมาแว้ดกลับอย่างหมดความอดทน ไม่เข้าใจว่าตัวเองเคยไปทำอะไรให้เขานักหนา ถึงได้ตามจองเวรไม่เลิกลา “ผมไม่ให้ออก” “นายมีสิทธิ์อะไร...” ไอซ์ถามเสียงเย็น ทั้งร่างสั่นสะท้านไปด้วยความโกรธจนหูอื้อตาลายไปหมดแล้ว ทั้งที่ปกติจะเรียกอีกฝ่ายอย่างเคารพนอบน้อมแม้จะเกลียดเขามากก็ตาม แต่ตอนนี้เธอไม่สนใจอีกแล้ว “อื้มมม~ สิทธิ์เหรอ...” เขาเคาะคางพลางทำท่าครุ่นคิด “ตอนนี้ไม่มี” “...” คนตัวสูงระบายยิ้มกว้างราวเด็กแสนใสซื่อ ก่อนรอยยิ้มนั้นมันจะดูน่าขนลุกขึ้นเรื่อยๆ และพูดต่อให้จบประโยค “แต่ผมมีความลับของพี่อยู่ไง” “นะ...นาย!” มาถึงคิวของไอ้ต้าวหมาเด็กไทป์ร็อกไวเลอร์ของเราแล้ว~ เรื่องนี้จะเป็นแนวสืบสวน ปนอีโรติกแบบจัดเต็ม มีความขายขำ ปนดราม่าเล็กน้อยตามสไตล์ไรต์เช่นเดิมค่ะ เนื้อหาในเรื่องนี้จะต่อเนื่องจากเรื่องปฏิบัติการสอยนางฟ้า (มีอาxแอซตัน) ใครจะไม่ได้อ่านอย่าลืมแวะไปสอยนะคะ เพราะมีคู่พี่ไอซ์และมาร์ตินโผล่มาด้วย และครั้งนี้จะเป็นยังไง เมื่อไอ้หมาเด็กจิตป่วนคลั่งรักพี่บอดี้การ์ดคนสวยไม่ไหวแล้ว เลยต้องทำทุกทางแบบไม่สนจะโดนพี่ไอซ์สาปส่ง เรื่องนี้จะเป็นแนว SM ฉ่ำ โซ่ แส้ กุญแจมืออย่าให้ขาด เราจะไปช่วยพี่ไอซ์สืบคดีการตายของพ่อ และร่วมเอาใจช่วยให้ทั้งสองลงเอยกันด้วยดี โดยหวังว่าพระเอกของเราจะไม่ถูกนางเอกเอามีดกระฉวกใส่ซะก่อน ฝากไอ้ต้าวมาร์ติน และพี่น้ำแข็งคนสวยในอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ อย่าลืมกดหัวใจ กดเข้าชั้น กดติดตามนามปากกา เดย์ไลลา เอาไว้ด้วยนะคะ ถ้าไม่รบกวนเกินไป ช่วยคอมเมนต์เป็นกำลังให้ไรต์ด้วยนะคะ สามารถแวะเมาท์มอยกับไรท์ได้ในทวิตเตอร์ หรือ เพจเฟซบุ๊ก จะได้ไม่พลาดข่าวสารอัปเดตนะคะ ทวิตเตอร์ : เดย์ไลลา เพจเฟซบุ๊ก : เดย์ไลลา ลิขสิทธิ์เป็นเพียงของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2568 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอก และนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537
หลุมพรางมาเฟีย
267.0K·โซลสตาร์ Seoul Star"ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะคะ" รอยยิ้มบางๆฉายขึ้นบนใบหน้าหวานพยายามแสดงความเป็นมิตรให้กับแขกเหมือนทุกครั้งที่ฉันทำ ฉันค่อยๆหยิบอาหารออกจากรถเข็นและจัดวางไว้ตรงหน้าของทั้งสองคนด้วยท่าทางอ่อนน้อมและระมัดระวังมากที่สุด ทุกการกระทำของฉันถูกสายตาคมกริบจ้องมองอยู่ตลอดเวลา ถึงจะไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองแต่ก็รับรู้ได้ว่ามีคนกำลังจ้องอยู่ ส่วนหญิงสาวชุดแดงเพลิงก็มองมาที่ฉันด้วยสายตารังเกียจอย่างเปิดเผยตั้งแต่ฉันเดินเข้ามา "อ๊ะ" ลินร้องเสียงหลงเมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ๆกับหญิงสาวชุดแดง แต่แล้วเท้าของผู้หญิงคนนั้นที่สวมใส่รองเท้าส้นเข็มก็เหยียบและบดขยี้ปลายเท้าของเธออย่างแรง "เป็นอะไรจ๊ะ" โซเฟียถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง แต่สีหน้าเธอกำลังเยาะเย้ยอย่างเปิดเผย "เปล่าค่ะ" และนี่คือคำตอบของหน้าที่ลูกจ้างอย่างฉัน ต้องจำยอมลูกค้าที่ดุจดั่งพระเจ้า แต่ถ้าฉันไม่ได้อยู่ในหน้าที่ก็ไม่ยอมเหมือนกัน ฉันไม่ใช่คนที่จะเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว "ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมกดกริ่งบนโต๊ะเรียกพนักงานได้นะคะ" ฉันพูดหลังจากวางอาหารจานสุดท้ายลง และโค้งคำนับอย่างเช่นทุกครั้งที่ทำตามแบบฉบับของร้านอาหารแห่งนี้ "เธอควรแจ้งวัตถุดิบของอาหารในตอนที่เสิร์ฟฉัน" น้ำเสียงเข้มพูดขึ้นในตอนที่หญิงสาวกำลังจะหมุนตัวเดินออกไป "ชาร์ลคะเสียบรรยากาศเปล่าๆ มันจะพานทำให้อาหารเสียรสชาตินะคะ" "เธอไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอไง" คิ้วหนาเลิกขึ้น เมื่อเห็นว่าเด็กสาวกำลังจะก้าวเดินออกไป สายตาคมกริบยังคงจับจ้องที่ผู้หญิงตัวเล็กไม่วางตา "ขอโทษค่ะ ดิฉันจะให้เชฟมาอธิบายให้คุณฟังนะคะ ฉันเป็นแค่เด็กเสิร์ฟเรื่องรายละเอียดของอาหารคงบอกคุณไม่ได้" เคล้ง… ครืด.... ชาร์ลโยนช้อนให้กระทบกับจานเสียงดัง และเลื่อนเก้าอี้ออกก่อนจะลุกขึ้นอย่างไม่พอใจ "กลับ!" "ชาร์ลคะ แต่เรายังไม่ได้ทานเลยนะคะ" "เธอควรดีใจนะโซเฟีย ที่เด็กคนนี้จะรับผิดชอบค่าเสียหายทุกอย่างในวันนี้" ใบหน้าคมคายหันไปพูดคุยกับหญิงสาวข้างกาย แต่คำพูดของเขาก็ทำให้เด็กสาวอีกคนได้ยิน ------------------------- "อื้อ...ปล่อยนะ" ฝ่ามือหนาบีบเข้าที่ลำคอระหงด้วยความเร็วและดันตัวฉันติดกับกำแพงห้องอย่างแรง แรงที่เขากระทำราวกับไม่เห็นว่าฉันเป็นคน ฉันพยายามแกะฝ่ามือหนาออกจากลำคอตัวเองแต่กลับไม่เป็นผลเหมือนฉันยิ่งดิ้นเขายิ่งเพิ่มแรงมากขึ้นกว่าเดิม สายตาคมคู่นั้นราวกับซาตาน ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขากำลังคิดจะทำอะไร ทุกอย่างมันดูไร้ความรู้สึกแม้แต่หน้าตาของเขา "คะ คุณชาร์ล อึก" "หึ สายตาเธอกำลังกลัวฉันบีบคอเธอตายตรงนี้นะอลินดา" "ปะ ปล่อย อื้อ.. แค่กๆ" "ฉันมาวันนี้ไม่ได้มาฟังเธอพูดพร่ำ ฉันมาวันนี้แค่บอกให้เธอทำตามคำสั่งฉันเท่านั้น เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปฏิเสธฉันแม้แต่คำเดียว” “ฉัน…ไม่มีทาง…ทำตาม…คำสั่ง…คุณ!” ใบหน้าหวานแดงก่ำเมื่อเขาเพิ่มแรงบีบขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจเริ่มติดๆขัดๆ “แน่ใจแล้วที่พูดคำนี้” “….อึก….อื้อ ฉัน…หายใจ…ไม่ออก” “ไหนๆก็จะตายแล้ว ลองนึกถึงหน้าพ่อแม่เธอดูสิ ตอนนี้จะทำอะไรอยู่นะ อยู่บ้าน ทำงาน หรือ…นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล” “มะ หมาย…ความ…ว่าไง” ภาพของคนตรงหน้าเริ่มพร่ามัวลงไปทุกที สายตาของฉันริบหรี่ลงเรื่อยๆ แต่ยังได้ยินสิ่งที่เขาพูดออกมามันเกี่ยวกับพ่อแม่ของฉัน “ในเมื่ออีกไม่ถึงห้านาทีเธอก็จะตายคามือฉัน ไม่จำเป็นต้องรู้หรอกจริงไหม” “อื้อ ออ…ขอร้อง…อย่า ทำอะไร พ่อแม่…ฉัน ยอม แล้ว ฉันยอม…อึก” “หึ! มันเป็นภาพที่สวยงามซะเหลือเกิน” ชาร์ลหัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มตาเหลือก ใบหน้าจากแดงก่ำเริ่มซีดเผือดลงต่อหน้าต่อตา ลมหายใจรวยรินลงไปทุกที น้ำเสียงสั่นเครือเริ่มพูดไม่เป็นคำ “อึก…คะ คุณ ชาร์ล…” มือหนาค่อยๆคลายมือออกจากลำคอระหง เมื่อพอใจกับภาพตรงหน้าและได้คำตอบที่เขาต้องการ แค่เพียงเธอเป็นอิสระ เด็กสาวตัวเล็กก็ร่วงลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง สายตาคมปรายตามองเธอเพียงนิด แค่กๆ แค่กๆ… ลินรีบโกยอากาศเข้าปอดอย่างเร็ว มือบางลูบลำคอของตัวเองไปพลางๆ แรงบีบรัดทำให้เธอรู้สึกปวดร้าว “อย่าริอาจมาสอนฉันอีก คนอย่างฉันสามารถฆ่าเธอได้โดยไม่รู้สึกอะไร เธอไม่มีสิทธิ์กลับไปทำร้านอาหารนั้นอีก เพราะตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปเธอต้องไปทำงานที่บริษัทฉัน”
วิวาห์ร้ายนายมาเฟียจอมเวร
319·วาฬราตรีสีคราม‘เมโลดี้’ สาวน้อยที่สู้ชีวิตจนได้ดี ดันมือไวใจกล้าไปช่วยชีวิตมหาเศรษฐีเฒ่าเจ้าของตระกูล ‘ศิลากรเดโช’ กลางห้างหรู เธอไม่รู้เลยว่าผลตอบแทนที่ได้รับจะไม่ใช่เงินรางวัล แต่เป็นสัญญาวิวาห์สายฟ้าแลบกับ ‘เวทิศ’ มาเฟียจอมโหดฉายาเจ้าชายน้ำแข็งที่ใครๆ ก็ขยาด แต่ความซวยยังไม่จบแค่นั้น... เพราะในบ้านหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์นที่ดูเหมือนสวรรค์ กลับมี ‘บารอน’ สุนัขฮัสกี้ตัวเขื่องที่ดุร้ายถอดแบบเจ้านายมาเปี๊ยบ คอยแยกเขี้ยวไล่กวดเธอตั้งแต่วันแรกที่ย่างกรายเข้าไป คนหนึ่งก็มาเฟียจอมบงการ (ที่เธอแอบเรียกว่าไอ้เวรเวลาโมโห) อีกตัวก็หมาดุสายเลือดทรนงที่ฟังคำสั่งเจ้านายคนเดียว งานนี้เมโลดี้จะรอดไปได้ยังไง หรือเธอจะต้องใช้ 'ไม้ตาย' บางอย่าง เพื่อสยบทั้งมาเฟียและหมาให้ยอมศิโรราบแทบเท้าเธอเพียงคนเดียว
Bad Love บอสสุดหื่น
138.0K·Cha.ni.chaใครจะไปรู้ว่าผู้ชายที่เธอด่าในวันนั้น จะกลายเป็นเจ้านายของเธอในวันนี้ หนุ่มหล่ออย่าง เฮียเอริค เจ้าของผับแองเจิล มีความลับบางอย่างที่ซ่อนอยู่ (ตรงนั้น) น้องสโนว์ นักศึกษาปีสาม ที่เข้ามาช่วยปลดปล่อยความลับของเขา ————— “โอเคค่ะ นะ หนูจะจ่ายค่าเสียหายให้ ในบัญชีมีอยู่สองหมื่นโอนให้คุณก่อนก็ได้ ไม่ ๆ ขอโอนก่อนหมื่นเก้า ขอเก็บไว้พันหนึ่งเอาไว้ไปเรียน” “คิดว่าเศษเงินหมื่นเก้าพอค่าซ่อมรถ?” “ละ แล้วคุณจะเรียกเท่าไหร่ล่ะ” “แสนหนึ่ง” “บ้าไปแล้ว เงินตั้งแสนหนูจะไปเอามาจากไหน” “เพิ่มข้อหาทำร้ายร่างกายด้วยอีกหนึ่ง เมื่อกี้เธอทำร้ายฉัน” “ทำร้ายร่างกาย?” “ตรงนี้” เขาชี้ไปตรงเป้า แล้วสายตาของสโนว์ก็ดันเผลอไปมองตามมือเขาจริง ๆ ซึ่งจุดที่เขาชี้อยู่ ขนาดว่ามันอยู่นิ่ง ๆ ใต้กางเกง สแลคสีดำก็เหอะ แต่สโนว์ก็เดาได้ว่าขนาดมันคงไม่ธรรมดา เพราะยังแอบเห็นความตุง ๆ อยู่ตรงนั้น อึก…เธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “จะมองอีกนานไหม หรืออยากมองข้างในด้วย”
