บทที่ 4 กู่ไม่กลับ

“......”

รอยยิ้มกว้างพร้อมสายตาเจ้าชู้ที่เขาส่งมาทำให้เธอทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะต้องวางสีหน้าท่าทางอย่างไร ระหว่างเขาและเธอไม่เคยมีบรรยากาศแบบนี้มาก่อน วันนี้เธอแน่ใจว่าแววตาของแทนไทเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

“ไม่ขอบใจหน่อยเหรอ”

เมื่อหญิงสาวก้าวผ่านธรณีประตูไปแทนไทก็เอ่ยถามทันที เขาสู้อุตส่าห์ช่วยเหลือในขณะที่เธอเมา แต่กลับโดนเธอเมิน

“ก็วุ้นไม่ได้ขอให้ช่วย แล้วไหนว่าเมาไงทำไม”

หญิงสาวหันกลับมาเอ่ยถาม แต่ร่างอวบกลับปะทะเข้ากับร่างแกร่งอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้เธอเซถลาจนเกือบล้ม แต่โชคดีที่ได้แทนไทคว้ารอบเอวไว้ทัน ไม่งั้นคงล้มไม่เป็นท่า สรุปว่าเธอเมาหรือเขาเมากันแน่ แล้วถ้าเราทั้งคู่เมาเหมือนกัน จะเป็นใครที่เมามากกว่า?

“เพราะแทนเมาน้อยกว่าวุ้นไง”

คนที่โอบกอดร่างอวบอิ่มไว้บอกพร้อมส่งสายตาสื่อความหมาย

หญิงสาวทำได้แค่หลบตา ในใจเต้นโครมคราม เธอว่าเธอไม่เมานะ แต่เขาน่ะแหละเมาจนทำเธอใจเต้นไปหมดแล้ว

“แทนชอบวุ้นนะ”

“ฮะ”

วุ้นเส้นแหงนมองหน้าเขาทันที ดวงตาเต็มไปด้วยคำถาม เมื่อกี้ขอคบ ตอนนี้มาบอกว่าชอบ หรือว่าเขาจะพูดจริง ไม่ใช่มาล้อเล่นกับความรู้สึกของเธอหรอกนะ

“วุ้นล่ะชอบแทนบ้างไหม รู้สึกพิเศษกับแทนบ้างรึเปล่า? รู้สึกเหมือนที่แทนรู้สึกกับวุ้นไหม”

เอ่ยถามพร้อมขยับปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ใบหน้าเนียนไล่ไปถึงริมฝีปากที่อวบอิ่ม ก่อนจะเคล้นคลึงริมฝีปากล่างของเธอเล่นเบา ๆ ในขณะที่จ้องมองหญิงสาวตาเป็นประกายแพรวพราว

“รู้สึกเหมือนกันไหมวุ้น”

วุ้นเส้นกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเธอกับแทนไทจะมีโอกาสเปิดเผยความรู้สึกต่อกัน

ภายใต้ความรู้สึกประหม่า ตื่นเต้นนั้น ใจดวงน้อยก็รวบรวมความกล้าที่มี ก่อนจะเอ่ยตอบกลับเขาไป

“รู้สึกสิ วุ้นเองก็ชอบแทนเหมือนกัน”

เพราะอะไรดลใจก็ไม่รู้ ทำให้วันนี้เธอกล้าเอ่ยความในใจที่มีต่อแทนไทออกมาจนได้ บางทีอาจเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่กำลังแล่นพล่านอยู่ในกระแสเลือด ทำให้ในที่สุดเธอก็ก้าวข้ามเส้นการแอบรัก และคำว่าเพื่อนที่เพียรรักษามันมาอย่างยาวนานกว่าห้าปีสักที

“เราใจตรงกันใช่ไหมวุ้น”

ร่างสูงเริ่มบดเบียดแนบชิดเข้าหา กลิ่นน้ำเมาผสมปนเปไปกับกลิ่นกายหอมอ่อน ๆ จากกายสาวโชยเข้าจมูก และยิ่งเมื่อสัมผัสได้ถึงหน้าอกอวบอิ่มที่กำลังเบียดชิดอกของเขา นั่นทำให้เรียวปากหยักยกยิ้ม ก่อนจะยิ่งโอบกอดเธอแนบชิดเสียยิ่งกว่าเดิม

“ใช่”

ตอบเสียงเบาหวิวราวกับไม่อยากจะเชื่อว่ามันคือความจริง แต่ไม่มีอะไรจริงกว่านี้อีกแล้ว เธอแอบรักเขา และมีใจให้เขามานาน นานหลายปีนักหนา

วุ้นเส้นพูดในขณะที่มองใบหน้าหล่อเหลาตาเป็นประกาย เวลานี้เธอเผลอคิดกับเขาไปไกลโข ต่อให้เอาช้างตัวโต ๆ มาฉุดกระชากลากถูก็คงกู่ไม่กลับแล้ว

แทนไทจับไหล่มนเอาไว้ ก่อนจะดันร่างอวบอัดออกห่าง แล้วเอ่ยเรียกขานชื่ออีกฝ่ายเหมือนเป็นการเรียกสติ

“วุ้น”

“หือ”

“เรามาลองคบกันไหม”

“อือ”

วุ้นเส้นตอบรับทันที ในเมื่อมันชัดเจนขนาดนี้แล้ว ทำไมเธอจะต้องปฏิเสธหัวใจตัวเอง

ยิ่งเวลานี้เธอรู้ดีว่าแทนไทไม่มีใคร เพราะเขาเพิ่งเลิกรากับลิลลี่แฟนคนล่าสุดไปเมื่อสามเดือนก่อน แม้เขาจะทำตัวเป็นพ่อมาลัยลอยชายไปมา แต่เธอก็ไม่เห็นเขาคบหาผู้หญิงคนไหนเป็นจริงเป็นจังหลังจากนั้น ทำให้วันนี้เธอกล้าจะตอบตกลง

โชคชะตาคงอยากให้โอกาสเธอได้สารภาพรักกับเขากระมัง ในเมื่อวันนี้เขาไม่มีใคร เธอจึงไม่อยากปล่อยโอกาสให้หลุดมือไป

“วุ้นรักแทนนะ รักมาตั้งนานแล้ว”

“แทนรู้ รู้มาตลอดว่าวุ้นคิดยังไง”

สิ่งที่ได้ยินทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงขึ้น แม้จะยังไม่ได้ยินคำว่ารักจากเขา แต่ในที่สุดความรักของเธอก็ไม่ได้เป็นรักข้างเดียวที่เขาไม่เคยรับรู้อีกต่อไปแล้ว

“แทน...”

“เพื่อตอบแทนความรักของวุ้น คืนนี้แทนจะอยู่กับวุ้นทั้งคืนได้ไหม”

ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังสบตากันนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือเจ้ากรรมก็ดันส่งเสียงร้องลั่นขึ้นอีกครั้ง แม้แทนไทจะรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยกับการถูกขัดจังหวะแต่เขาก็อยากให้เธอรับสาย เพราะอยากรู้เหมือนกันว่าใครมันขยันโทรมานักหนา

“ไม่รับเหรอ”

“ไม่อ่ะ”

เธอจะไม่รับสายนี้ ไม่รับเด็ดขาด แถมยังเอื้อมมือไปกดปิดเสียง เวลานี้เธอไม่อยากสนใจอะไรอีกแล้ว นอกจากคนตรงหน้า ลมหายใจอุ่นร้อนที่กำลังเป่ารดอยู่ใกล้จมูกเล็กของเธอมันค่อย ๆ ห่างออกไปพร้อมกับใบหน้าของเขา

“แทน”

“ชู่ว์”

มือแกร่งจับคางมนขึ้นเล็กน้อย แล้วตะแคงใบหน้าอิ่มของหญิงสาวเพื่อปรับองศาให้อยู่ในตำแหน่งที่พอเหมาะพอเจาะ

วุ้นเส้นได้แต่มองเขาตาปรอย ก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลงเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะแนบริมฝีปากลงมาทาบทับเรียวปากอิ่มของตน