บทที่ 5 ขอนะ

หน้าคอนโด

“ขอโทษนะครับคุณ แต่ลุงให้คุณขึ้นไปไม่ได้จริง ๆ คุณช่วยเข้าใจลุงด้วยนะครับ”

หนุ่มแว่นหน้าตี๋มองไปยังลุงยามที่ทำหน้าที่อย่างแข็งขัน ทำไมเขาจะไม่เข้าใจ เขาเข้าใจดีว่าลุงยามกำลังทำหน้าที่ของตน ชายหนุ่มได้แต่ก่อนจะทอดถอนใจ เวลานี้ภายในหัวใจเขาบีบรัดอย่างรุนแรงจนมันเจ็บร้าวไปหมด

เขาพยายามต่อสายหาคนที่อยู่ข้างบนอาคารสูงกว่าสามสิบชั้น แต่โทรไปหลายต่อหลายครั้งเธอกลับไม่ยอมรับสายแม้สักครั้งเดียว เธอจะรู้บ้างไหมว่าเขาเป็นห่วงเธอแค่ไหน?

“รับสิ รับสิ โว้ย”

เมื่อโทรแล้วโทรเล่าปลายสายก็ไม่ยอมรับ ทำให้เขาถึงกับเขวี้ยงมือถือทิ้งไปด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ เพราะอะไรต่อมิอะไรไม่เป็นไปอย่างใจต้องการ ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นอย่างคนหมดเรี่ยวหมดแรง

“ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับคุณ ดึกแล้วป่านนี้คนที่คุณมาหาเขาคงนอนหลับไปแล้วล่ะ”

ลุงยามเอ่ยปลอบพร้อมทำหน้าเห็นใจ แต่ก็ยังไม่ยอมให้เขาขึ้นไปอยู่ดี

หลับเหรอ เพราะลุงยามไม่รู้อะไร ถึงพูดออกมาแบบนี้ได้ ดวงตายาวรีภายใต้กรอบแว่นมองไปทางสมาร์ตโฟนที่เขาเพิ่งโยนทิ้งไป ดูจากสภาพมันไม่น่าจะกลับมาใช้ได้อีกแล้ว เพราะหน้าจอมันแตกร้าวราวกับหัวใจของเขาที่กำลังแตกสลายไม่มีชิ้นดี

อุณหภูมิภายในห้องชุดเวลานี้เริ่มเร่าร้อนขึ้นไปอีกระดับ ยิ่งเมื่อริมฝีปากของชายหนุ่มผู้หล่อเหลาคมคายค่อย ๆ แตะสัมผัสกับริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแผ่วเบา ทำให้หัวใจคนไม่เคยเต้นระรัวราวกับกลองรบ สัมผัสของเขาช่างอ่อนโยนและหวานละมุนชวนหลงใหล แถมยังทำเธอตัวเบาหวิวราวปุยนุ่นที่ล่องลอยไปตามลม

‘นี่สินะสัมผัสแห่งรัก’

คนที่ไม่เคยรู้จักกับคำว่า ‘รัก’ แบบหนุ่มสาวมาก่อนในชีวิตคิดว่ามันคงเป็นความรักอย่างแน่แท้

รสจูบที่ทั้งหวานทั้งหอมที่เขาปรนเปรอทำให้เธอที่กำลังเมายิ่งเมาหนักยิ่งกว่าเก่า วุ้นเส้นให้ความร่วมมือตอบรับจูบนั้นเป็นอย่างดี

ยิ่งเมื่อลิ้นอุ่นสากนั้น ค่อย ๆ ซอกซอนรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากหวาน พร้อมกระหวัดพันเกี่ยวกับลิ้นน้อย ๆ ของเธอ ความหวานกำซ่านที่ได้สัมผัสนั้น มันช่างชวนให้ติดอกติดใจ จนเธอเผลอไผลไปกับรสสัมผัสที่แสนล่อลวง

เรียวลิ้นหนาค่อย ๆ กวาดต้อนเอาน้ำหวานในโพรงปากสาว พร้อมตะโปมจูบเธออย่างหิวกระหาย จนเธอหายใจแทบไม่ทัน แต่กระนั้นเมื่อปรับลมหายใจได้ก็ตวัดลิ้นตอบโต้สัมผัสจากเขาอย่างดูดดื่มแม้จะไม่ประสา

แทนไทดันแผ่นหลังบอบบางของหญิงสาวให้แนบไปกับประตูหน้าห้อง เรียวลิ้นร้อน ๆ ของเขายังเฝ้าหยอกเย้ากับลิ้นเล็กของเธอ โดยที่วุ้นเส้นเองก็ตอบสนองกลับมาอย่างถึงใจเช่นกัน

แม้จะเป็นครั้งแรกแต่วุ้นเส้นมั่นใจว่าเธอทำมันได้ดี จนทำให้คนตัวสูงถึงกับเบียดกายเข้าหา พร้อมใช้สองมือกอดเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น

สองร่างเคลียคลอกันอยู่หน้าประตู ร่างของเขาและเธอแนบชิดสนิทจนแทบจะเป็นหนึ่งเดียว เธอคิดว่าเขาคงรู้สึกถึงสัมผัสของเธอ เพราะเธอก็รับรู้สึกถึงสัมผัสของเขาเช่นกัน

หัวใจของหญิงสาวเต้นแรง ความอบอุ่นจากกายแกร่งนั้นแผ่ซ่านมายังร่างของเธอ และมันไม่ใช่อุ่นแค่กายแต่มันลามไปถึงใจ เมื่อได้อยู่ใกล้ชิดกับคนที่เธอเฝ้ารักเฝ้าหลงมานานหลายปี

ความเสน่หาก่อตัวขึ้นเฉียบพลัน และมันกำลังปะทุอยู่ภายในใจราวลาวาจากภูเขาไฟที่กำลังไหลออกมาจากปล่องควัน จนเธอมิอาจเก็บกักความรู้สึกเร่าร้อนนี้ไว้ ทำได้แค่ยินยอมโอนอ่อนผ่อนตามเขาไป เธอไม่สามารถหักห้ามใจตัวเองได้อีกต่อไป

มือหนาฟ่อนเฟ้นก้อนอกอวบใหญ่ภายใต้เสื้อสายเดี่ยวสีดำที่ตัดกับผิวขาวอมชมพูของเธอ

แทนไทกระตุกยิ้มที่ริมฝีปากทันที เมื่อรับรู้ว่าคนร่างอวบโนบรา

‘วุ้นเส้นฮอตกว่าที่เขาคิดไว้มาก ใครบอกว่าเธอเป็นเด็กเนิร์ด ตอนนี้เขาไม่เชื่อแล้วล่ะ’

แทนไทอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ คนเป็นนักล่าอย่างเขาเคยคิดว่าคนตรงหน้าคงจืดชืดและคงจะมีดีแค่ซิง ซึ่งข้อนี้สำหรับเขาก็คงพอแค่แก้ขัดได้ แต่มันผิดคาดไปนิด เธอกลับทำให้เขารู้สึกว่าวันศุกร์นี้ช่างเป็นวันศุกร์ที่เร้าใจไม่แพ้วันศุกร์ที่เคยผ่าน ๆ มาเลย

ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกห่างจากริมฝีปากที่เริ่มบวมเจ่อ ก่อนจะจัดการถอดเสื้อสายเดี่ยวบนร่างของหญิงสาวแล้วโยนทิ้งไปให้พ้นทาง

ทันทีที่ก้อนอกที่ทั้งขาว และอวบใหญ่ปรากฏแก่สายตา หัวใจชายหนุ่มก็กระตุกอย่างรุนแรง ลมหายใจของเขายิ่งติดขัด ประเมินจากสายตาแล้ววุ้นเส้นเป็นสาวอวบที่รูปร่างสวยกว่าที่คิด สิ่งที่เห็นจุดประกายรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจบนใบหน้าของเขาได้อย่างง่ายดาย

วุ้นเส้นสวยกว่าที่เขาเคยจินตนาการเอาไว้มาก เธอมีในส่วนที่ผู้หญิงควรจะมี รูปร่างของเธออวบอัดน่าฟัด และเต็มไม้เต็มมือกว่าพวกสาว ๆ ที่ผอมแห้งแรงน้อยที่เขาเคยนอนด้วยเป็นไหน ๆ

“ขอนะวุ้น”