Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
บทที่7 รู้สึกชอบ
“อืม…คุณว่าอะไรนะคะ”
“อ๋อ ผมพูดว่าคุณโซดายิ้มสวย แล้วก็ยิ้มเก่งด้วย คนที่อยู่ใกล้ๆ น่าจะมีความสุขไปด้วย”
โซดาหัวเราะ “จีบเยอะไปค่ะ”
ไทเลอร์หัวเราะ ขำคนข้างกายที่บทจะพูดตรงขึ้นมา ก็ตรงแบบไม่อ้อมเลย แต่ก็ดีแล้วเพราะดูเหมือนเธอจะยอมเปิดใจให้เขาแล้ว พูดกันเองและยอมพูดเล่นด้วยแบบนี้ แสดงว่ามีใจ
“น่ารักดีนะครับ”
“อะไรคะ”
“ก็ที่พูดเมื่อกี้ พูดกันเองแบบนั้น น่ารักดี คุณเป็นตัวเองเถอะ ผมก็จะเป็นตัวเองเหมือนกัน”
“ได้ค่ะ”
“พรุ่งนี้หลังเลิกเรียน ผมไปรับแล้วก็ไปส่งที่ร้านอาหารได้ไหม คุณเลิกงานแล้วผมก็จะไปรอรับกลับเหมือนเดิม เดี๋ยวผมลดวันทำงานของคุณดีกว่า เราจะได้ไปไหมมาไหนด้วยกันบ้าง คุณโซดาโอเคไหม”
“คือ….”
“จะปฏิเสธอีกแล้วเหรอครับ งั้นเอาแบบนี้ วันที่คุณหยุดงาน ผมจะจ่ายพิเศษให้คุณสองเท่า เพื่อตัวผมเอง เพราะผมอยากใช้เวลากับคุณ ให้โอกาสผมหน่อยสิครับ ผมมีเวลาน้อยนะ คุณมาอยู่ที่นี่แค่สามเดือนเอง แล้วพอคุณกลับไทย อีกตั้งสามเดือนเลยนะกว่าผมจะได้ตามกลับไป”
โซดายิ้มกับความน่ารักของเขา “ตกลงก็ได้ค่ะ”
“งั้นผมจะคุยกับคุณแม่ของไวท์ให้เลยนะ เอาเป็นหยุด พฤหัส กับ ศุกร์นะ เสาร์อาทิตย์ คุณไม่ทำอยู่แล้วใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ”
“เอาแบบนี้นะครับ วันหยุดจะได้ไปเที่ยวด้วยกัน”
โซดายิ้มพยักหน้าตกลง รวดเร็วจนตั้งตัวแทบไม่ทันเลยแฮะ แต่ก็เอาเถอะโซดาลองดูหน่อยก็แล้วกัน ถึงจะเขินมากก็ตาม แต่เขาก็หล่อจนเกินห้ามใจเหมือนกันนี่น่า
“กลับกันไหมคะ พรุ่งนี้โซดามีเรียนตอนเช้าค่ะ”
“ครับ”
วันต่อมา
หลังจากทำงานที่ร้านของคุณวิเวียนเสร็จ ไทเลอร์ก็มารับโซดาตามที่นัดหมายกันไว้
“มารอนานแล้วเหรอคะ” รีบถามเขาเมื่อเปิดประตูเข้ามานั่งในรถเรียบร้อยแล้ว
“ไม่นานครับ คุณหนาวไหมเสื้อบางไปรึเปล่า ช่วงนี้อากาศตอนกลางคืนค่อนข้างหนาว” ไทเลอร์จับมือเล็กมากุมไว้ อย่างถือโอกาส
“ไม่หนาวค่ะ” โซดารีบตอบอย่างอายๆ
“คุณโซดาชอบสีอะไรครับ” ไทเลอร์ชวนคุยไปเรื่อยเปื่อย
“สีเหรอคะ อืม ชอบหลายสีค่ะ ชมพู ฟ้า โทนพาสเทลชอบหลายสีเลยค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ”
“ผมอยากรู้ เพราะอยากรู้จักคุณโซดามากขึ้น อยากรู้ว่าคุณชอบอะไรไม่ชอบอะไร ผมจะได้ตามใจ”
โซดาอดยิ้มไม่ได้ เพราะในชีวิตของฉันยังไม่เคยมีแฟนที่คอยตามใจเลยสักครั้ง
ไทเลอร์ยิ้มจับมือเล็กมาวางตรงหน้าขาเขา “จับผมไว้ได้ไหม เพราะผมจะขับรถเลยต้องปล่อยมือคุณ”
โซดาแก้มแดงปลั่ง แต่ก็ยอมทำตามที่เขาบอก “เราจะไปไหนกันเหรอคะ”
“พรุ่งนี้วันหยุดของเราทั้งคู่ เราไปต้องไปเดตกันสิ ผมจะพาคุณไปเที่ยว”
“เราไปตอนนี้เหรอคะ” ฉันถามเขาด้วยสีหน้าตื่นๆ เพราะเขาไม่ได้บอกอะไรมาก่อนเลย
“ครับ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ ผมไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นหรอกนะครับ”
“คือโซดาไม่ได้กลัวคุณไทเลอร์นะคะ แค่คิดว่าตัวเองไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย”
“ไม่เป็นไร ผมจัดการให้ได้ทุกอย่างครับ ผมบอกคุณแล้วนะครับ ว่าอยากตามใจ ใจจริงผมไม่อยากให้คุณทำงานแล้วด้วยซ้ำ”
“ไม่ได้นะคะ”
“นี่ไงคุณก็จะไม่ยอม ทั้งที่ผมเสียดายเวลาที่คุณต้องไปทำงาน แทนที่เราจะได้ใช้เวลาร่วมกัน”
“โซดาเกรงใจค่ะ แล้วก็งานที่ทำก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรเลยค่ะ”
“นี่แหละยังไงก็จะไม่ยอม ทั้งที่ผมอยากตามใจ”
ฉันได้แต่หัวเราะ กับท่าทางงอแงของเขา เพิ่งจะเห็นเขาในมุมนี้ “คุณไทเลอร์คะ โซดาเกรงใจจริงๆ นะคะ”
“โอเคเรื่องงานผมไม่ห้ามแล้ว แต่เมื่อถึงเวลาของผม ก็ห้ามปฏิเสธนะครับ”
ฉันอมยิ้มแต่ก็เงียบไม่ยอมรับปากเขา
“รับปากสิครับ ผมไม่ยอมนะ”
“ก็ได้ค่ะ รับปากแล้วค่ะ”
ไทเลอร์หันมามองคนสวยนิดหนึ่งแล้วก็ยิ้ม ละมือจากพวงมาลัยมาจับมือเล็ก
“คุณไทเลอร์ ขับรถดีๆ สิคะ ขับมือเดียวแบบนี้อันตรายนะคะ”
“ครับ” เขารีบทำตามอย่างว่าง่าย และรีบขับรถไปให้ถึงจุดหมาย จนกระทั่ง มาถึงบ้านชานเมืองของเขา “ถึงแล้วครับ”
“บ้านใครเหรอคะ สวยจัง”
“บ้านผมเองครับ ไปครับ ผมอยากให้คุณโซดาดูอะไรรับรองว่าต้องชอบ” ไทเลอร์เปิดประตูรถลงจากรถหรู และจับมือเล็กจูงเข้าไปในบ้าน
“ไม่มีใครอยู่เหรอคะ”โซดามองสำรวจไปรอบๆ
“ไม่มีครับ แม่บ้านจะเข้ามาทำความสะอาดแค่ตอนผมอยู่เท่านั้น และจัดการเรื่องอาหาร ปกติผมจะมาที่นี่ช่วงวันหยุด มาเถอะครับ ไปดูวิวกัน ผมซื้อที่นี่เพราะวิวเลยนะครับ”
โซดายิ้มให้เขา แล้วก็เดินตามเขาออกมาตรงบริเวณสระว่ายน้ำด้านนอก “ว้าว! สวยมากเลยค่ะ”
โซดามองวิวเมืองตรงหน้าอย่างรู้สึกตื่นตาตื่นใจ ไฟสวยมาก ตรงนี้เป็นเนินเขาสินะ ถึงได้มองลงไปแล้วเห็นความสวยงามจากแสงไฟในเมืองแบบนี้
“ชอบไหมครับ”
โซดารีบพยักหน้า เพราะเป็นภาพที่สวยมากจริงๆ ฉันรู้สึกหนาวเลยเอามือกอดอก อดทนเพราะยังอยากมองวิวสวยๆ ตรงหน้า
“หนาวเหรอ” ไทเลอร์รีบถอดเสื้อของตัวมาคลุมไหล่ให้เธอ
“คุณไทเลอร์ แบบนี้คุณก็หนาวแย่สิคะ”
“ไม่เป็นไร เพราะผมจะทำแบบนี้” เขาขยับมายืนซ้อนหลังคนตัวเล็ก และโอบกอดเธอทางด้านหลัง “แบบนี้คุณก็อุ่นขึ้นด้วยนะดีไหม”
โซดาได้แต่เขินอายเลยได้แต่เงียบ แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เพราะรู้สึกดีที่เขากอดแบบนี้ มันอบอุ่นและปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก
“เอนตัวพิงมาที่ผมสิ ทำตัวสบายๆ ตัวคุณอุ่นมากจนผมไม่อยากปล่อยคุณออกจากอ้อมแขนเลยรู้ไหม”
ไทเลอร์รอฟังคำตอบจากเธอ แต่เมื่ออีกคนเงียบ แต่ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนอะไร ก็กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอย่างรู้สึกชอบใจ และพอใจกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของคนตัวเล็ก
“ย้ายมาอยู่ที่นี่ไหม ถ้าคุณชอบ ผมจะขับรถรับส่งตอนคุณไปเรียนเอง”
“แบบนั้นคุณไทเลอร์จะลำบากนะคะ”
“ไม่ลำบากหรอก ผมไม่อยากให้คุณอยู่คนเดียวอยู่แล้ว ผมเป็นห่วง ตกลงนะครับ นะโซดา” ไทเลอร์จับไหล่เธอหมุนตัวคนตัวเล็กให้หันหน้ามาทางเขา
“จะดีเหรอคะ” ฉันเงยหน้ามองสบตาเขา
“ดีสิไม่เหงาหรอก มิวมิว กับไวท์ก็มีบ้านที่นี่ วันหยุดทุกคนมักจะมาที่นี่กัน เรามาอยู่นี่กันดีกว่านะ ผมดูแลคุณเอง”
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
