แผนการรักเริ่มต้นขึ้นแล้ว

1 ปีผ่านไป

ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ปีกว่าแล้วเวลาผ่านไปเร็วมากกก เผลอแป๊บเดียวก็จะเรียนจบแล้ว ในขณะที่ฉันกำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเองอยู่นั้นก็มีลูกค้าเข้ามาในร้านที่ฉันทำงานอยู่ ใช่แล้วล่ะ ทุกคนฟังไม่ผิดหรอก ตอนนี้ฉันทำงานเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อ

“มีบุหรี่ยี่ห้อ LVX ขายไหมครับ” ลูกค้าผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาพูดพร้อมกับทำหน้าตากวนๆถามฉัน

“มีค่ะ ขอดูบัตรประชาชนด้วยค่ะ”

“ผมลืมหยิบมาอะ มันอยู่ในรถ ช่วยคิดเงินให้ด้วยนะครับ”

“ไม่ได้หรอกค่ะ ทางร้านของเราจะไม่ขายบุหรี่ให้กับคนที่อายุน้อยกว่า 20 ปี และคนที่ต้องการซื้อบุหรี่จะต้องมีบัตรประชาชนมายืนยันอายุก่อนค่ะ ทางร้านถึงจะขายให้” ฉันพูดอย่างใจเย็น แต่อีตานี่กลับไม่ได้สนใจกับสิ่งที่ฉันพูดเลยสักนิด แถมยังทำท่าทางหงุดหงิดใส่ฉันอีกด้วย นี่เห็นว่าหล่อหรอกนะ! ไม่งั้นฉันไม่ทนแน่ -_-

“เรื่องมากชะมัด นี่ผมดูเหมือนเด็กที่อายุยังไม่ถึง 20 ปีเหรอไง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญฉันเต็มทน แหมฉันก็รำคาญนายเหมือนกันย่ะ สุดท้ายเขาก็ยอมไปหยิบบัตรประชาชนที่อยู่บนรถออกมา เพื่อยืนยันอายุตัวเอง

“โอเคแล้วนะ รีบๆคิดเงินด้วยครับ ผมรีบ”

“ทั้งหมดราคา 559 หยวนค่ะ”

“นี่ครับ” พอเขาจ่ายเงินเสร็จเขาก็รีบเดินออกไปจากร้านทันที จะรีบไปไหนฟระ

อีกครึ่งชั่วโมงฉันก็จะเลิกงานแล้ว เอ๊ะ เสียงโทรศัพท์ใครดัง ของฉันนี่เองงง ใครโทรมาตอนนี้เนี่ยช่างรู้เวลาจริงจริ๊ง

“ฮัลโหล”

“นี่เอพริล ตอนเย็นแกว่างไหม ฉันว่าจะชวนแกไป Blackie Club สักหน่อย” ยัยคามิล่าพูดด้วยเสียงดี๊ด๊า ใช่ค่ะ ยัยนี่คือคนที่ฉันเคยบอกว่าเธอดูเป็นคนเรียบร้อยและอ่อนโยน ฉันขอถอนคำพูด

“ตอนเย็นของแกนี่กี่โมงยะ ฉันเลิกงานทุ่มครึ่ง”

“ซักสามทุ่มเป็นไง เดี๋ยวฉันจะขับรถไปรับแกที่คอนโดละกัน อย่าปฏิเสธเลยน้าาา เราไม่ได้ไปแดนซ์กันนานแล้ว” ยัยคามิล่าพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

“ก็ได้ แล้วใครไปบ้างอะ” ฉันถามด้วยความอยากรู้

“ก็มีฉัน แก แล้วก็เพื่อนร่วมคลาสเราไง”

“งั้นเหรอ”

“งั้นแค่นี้แหละ สามทุ่มเจอกัน บาย”

หลังจากที่ยัยคามิล่าวางสาย ฉันก็กลับไปทำงานต่อจนเลิกงาน ตอนนี้ฉันกำลังเดินกลับคอนโด เนื่องจากคอนโดของฉันอยู่ใกล้กับร้านสะดวกซื้อที่ฉันทำงานอยู่ประมาณห้าร้อยเมตรเอง ทันใดนั้นเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ฉันดังขึ้น

‘It’s gone down down babe’

“ฮัลโหลค่ะ”

“ไง ยัยน้องสาวสุดที่รักของพี่” จะเสียงใครล่ะ ถ้าไม่ใช่เสียงพี่ชายของฉัน ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรมาหาน้องตัวเองหรอก นอกจากจะมีเรื่องให้ฉันช่วย

“หิมะตกที่ประเทศไทยเหรอคะ ถึงได้โทรมาหาน้องได้เนี่ย” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงประชดเล็กน้อย

“เปล๊า พี่แค่จะโทรมาบอกว่าเดือนหน้าพี่จะไปเยี่ยมเราที่ฮ่องกง เป็นไงดีใจจนเนื้อเต้นเลยใช่ไหมล่ะ”

“เชอะ ไม่เห็นดีใจเลยสักนิด” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก็คราวที่แล้วพี่ชายฉันก็โทรมาบอกว่าจะมาหาฉันที่ฮ่องกง สุดท้ายก็แคนเซิลตลอด ฉันเลยไม่อยากคาดหวังอะไรแล้วล่ะ

“คราวก่อนพี่ติดประชุมสำคัญจริงๆ เลยไม่ได้ไปเยี่ยมเราสักที ขอโทษคร้าบบบ คราวนี้พี่จะไปหาให้ได้เลย พี่สัญญา”

“จะคอยดู แล้วพี่มีเรื่องอะไรอีกไหม ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว ”

“งั้นก็ดูแลตัวเองดีๆนะ พี่เป็นห่วง แล้วเจอกันเดือนหน้า”

“รับทราบค่าาา”

วันนี้ฉันใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้น พร้อมกับสวมแว่นสายตา (เพราะขี้เกียจใส่คอนแทคเลนส์) ในส่วนของรองเท้าก็สวมรองเท้าผ้าใบสีขาวดูสะอาดตา เป็นไงลุคไปคลับของฉัน เรียบๆแต่ดูดีใช่ไหมล่ะ Oณ Blackie Club

ฉันเดินเข้าไปในคลับที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่มาสังสรรค์ในยามราตรี คลับแห่งนี้ก็ยังครื้นเครงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลย ในขณะที่ฉันกับยัยคามิล่ากำลังเดินไปที่โต๊ะอยู่นั้น สายตาทั้งหลายก็จับจ้องมาที่เราสองคน ไม่ใช่ละ แค่ยัยค่ามิล่าคนเดียวต่างหาก ก็ยัยนั่นเล่นสวมชุดเดรสรัดรูปสีดำมาขนาดนั้น จะไม่ให้คนมองได้ยังไง แถมยัยนี่ยังหน้าตาดี และดูเซ็กซี่สุดๆ ใครไม่มองก็บ้าแล้ว ส่วนฉันที่แต่งตัวธรรมด๊าธรรมดาเลยถูกมองข้ามไปตามระเบียบ แต่ใครจะสนกันล่ะ ฉันมาที่นี่เพื่อดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืน ไม่ได้มาอ่อยผู้สักหน่อยหนิ

เกรย์สัน Talk

วันนี้ผมรู้สึกเซ็งๆเลยมานั่งดื่มเหล้าเคล้านารีที่คลับแห่งนี้ เป็นการฆ่าเวลาในขณะที่รอเมซี่ นางแบบสาวสวยคู่ควงคนล่าสุดของผม สายตาของผมก็เหลือบไปเห็นยัยพนักงานร้านสะดวกซื้อจอมเรื่องมาก ยัยนั่นมาทำอะไรที่นี่ แถมยังใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นโชว์ขาเรียวสวยนั่นอีก แต่งตัวมายั่วผู้ชายชัดๆ แล้วทำไมผมต้องรู้สึกไม่พอใจด้วยล่ะเนี่ย บ้าชะมัด!

“ไง เกรย์สันแกมาทำอะไรที่นี่เนี่ย?” ไอ้คาร์เตอร์ถามผม

“มานั่งกินไอศกรีมมั้ง ถามได้ ” ผมตอบด้วยน้ำเสียงยียวน

“นี่แกยังโกรธฉันอยู่เหรอเนี่ย ไม่เอาน่าา เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้วนะ” จะไม่ให้ผมโกรธได้ยังไงก็ตอนเด็กเขาดันขโมยรูปคู่ของผมกับเด็กผู้หญิงที่เป็นรักแรกของผมไป แถมยังทำมันหายอีก เป็นใครจะไม่โกรธล่ะ!

“แล้วแกจะให้ฉันทำยังไงล่ะ แกถึงจะยกโทษให้ฉัน”

“แกต้องหารูปนั้นให้เจอ แล้วเอามาคืนฉัน แล้วฉันจะยกโทษให้ มีปัญญาหาเจอไหมล่ะ!”

“แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันหารูปนั้นเจอแล้วล่ะ แกจะว่าไง”

“งั้นก็เอามาคืนฉันเซ่!!”

“ไม่อะ ถ้าฉันยอมคืนให้แกง่ายๆมันก็ไม่สนุกน่ะสิ” มันพูดพร้อมกับส่งยิ้มกวนประสาทมาให้ผม น่าต่อยชะมัด หงุดหงิดโว้ย

“แล้วแกจะให้ฉันทำยังไงไม่ทราบ ฉันถึงจะได้รูปนั้นคืน” ผมพูดอย่างอารมณ์เสีย

“แกเห็นผู้หญิงที่ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้นนั่นไหม”

“เห็น แล้วทำไม”

“ฉันจะให้แกจีบผู้หญิงคนนั้น ถ้าเธอยอมตกลงคบกับนายเมื่อไหร่ ฉันจะคืนรูปนั้นให้นาย แต่มีข้อแม้ว่าหลังจากที่ยัยนั่นตกลงเป็นแฟนกับแกแล้ว ภายในหนึ่งอาทิตย์แกจะต้องบอกเลิกยัยนั่นพร้อมกับอัดเสียงแกตอนบอกเลิกยัยนั่นมาให้ฉันด้วย ตกลงไหม”

“แล้วทำไมฉันต้องทำตามที่แกบอกด้วยล่ะ!”

“ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันบอก ฉันจะเผารูปนั้นทิ้งซะ!”

“แค่นี้ใช่ไหม” ผมตามย้ำอีกรอบ

“หึ และมีเงื่อนไขอีกข้อ คือ ฉันให้เวลาแกสามเดือนในการจีบยัยนั่น แต่ถ้าภายในระยะเวลาสามเดือนยัยนั่นยังไม่ตกลงคบกับแก ฉันจะถือว่าเป็นโมฆะทันที แล้วแกก็จะไม่ได้รูปนั้นคืน”

“ฉันไม่คิดเลยนะว่าแกจะเลือดเย็นได้ถึงขนาดนี้ เห็นภายนอกชอบแสดงเป็นผู้ชายที่แสนดีนี่ แล้วอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าแกกำลังคิดอะไรอยู่ ถ้าอยากจะเอาคืนฉันล่ะก็ แกไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลยนี่นา” พร้อมพูดกับยิ้มที่มุมปากนิดๆ

“แล้วตกลงแกจะทำตามที่ฉันบอกไหมล่ะ คนอย่างแกชอบเห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่นเท่านั้นนี่ อย่ามาทำเหมือนตัวเองเป็นสุภาพบุรุษหน่อยเลย”

“ก็ได้ ฉันจะทำตามข้อตกลงของแก

“ก็ดี” พอพูดเสร็จหมอนั่นก็เดินหายไปกับฝูงชนทันที ข้อเสนอน่าสนใจดีนี่ แล้วเจอกันนะยัยเรื่องมาก รับรองเลยว่าฉันจะทำให้เธอตกหลุมรักฉันหัวปักหัวปำเลยล่ะ!