บทที่ 3 อย่าบอกใครได้ไหม

“พี่ พี่ไม่ได้โกรธ”

โกรธไปเธอก็เรียกความบริสุทธิ์กลับมาไม่ได้อยู่ดี อีกอย่างวีญามั่นใจว่าเรื่องเมื่อคืนเบย์รีนไม่ได้บังคับขืนใจเธอ และจากภาพในความทรงจำที่น่าอายนั้น เป็นเธอเองต่างหากที่จู่โจมเขาก่อน ‘บ้าไปแล้ว กรี๊ด’

“เรื่องเมื่อคืนอย่าบอกใครได้ไหม” วีญาเอ่ยขอร้องพร้อมกับดวงตาของเธอไหวระริก นั่นจึงทำให้อีกคนเข้าใจไปว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรามันคือเรื่องที่ทำให้เธออับอายและเสียใจมาก

“ผมทำให้พี่เสียใจมากเลยใช่ไหมครับ”

เบย์รียพูดเสียงตัดพ้อ ใบหน้าหล่อเหลาที่มีรอยยิ้มก่อนนี้นี้ได้เปลี่ยนเป็นหมองเศร้า เขารู้สึกผิดมากและรีบลุกขึ้นทันที จับผ้าห่มผืนหนามาปิดคลุมร่างอรชรเอาไว้แต่ไม่กล้ามองสบตาเธอ

“ผมขอโทษครับและจะไม่มีใครรู้เรื่องนี้”

เธอคือคนพิเศษสำหรับเขามากขนาดนั้น เขาไม่มีทางทำให้เธอเสื่อมเสียเด็ดขาด แค่เห็นเธออับอายที่พลาดมามีอะไรกับเขาแค่นี้เบย์รีนก็ปวดหัวใจจะแย่อยู่แล้ว และถ้าเขาทำอะไรให้เธอต้องอายไปมากกว่านี้เขาคงได้รู้สึกผิดไปจนตายแน่

“ผมซักและอบแห้งเสื้อผ้าของพี่วีญาไว้เรียบร้อยแล้วครับ” ยืนคอตกหันหลังให้หญิงสาว เขาอยากมองเธอแต่ก็กลัวว่าจะทำให้วีญารู้สึกไม่สบายใจ เขาไม่อยากทำให้เธอมองว่าเขาคุกคามทางสายตาไม่อยากให้คนที่เขาแคร์มองว่าเขาเป็นผู้ชายที่คิดเรื่องไม่ดีกับเธอ

“พี่วีญาหลับต่อเถอะครับ เดี๋ยวผมไปทำมื้อเช้าให้”

รีบเอาตัวเองออกจากห้องนอนก่อนดีกว่า วีญาจะได้ไม่รู้สึกอึดอัดไปมากกว่านี้ ทว่า...

“เบย์รีน เดี๋ยว ว๊าย”

หมับ ไวกว่าแสง จากขาที่กำลังจะก้าวเดินออกจากห้องต้องเปลี่ยนทิศทางรีบหมุนตัวกลับมาเพื่อรับคนตัวเล็กจากการก้าวผิดจังหวะหรือไม่ก็สะดุดผ้าห่ม ทำให้วีญาเกือบหน้าคะมำลงพื้นเสียแล้ว โชคดีที่เบย์รีนไวกว่าเขาเข้ามาอุ้มตัวเธอไวทัน

“ระวังหน่อยสิครับ ผมไม่อยากเห็นพี่วีญาเจ็บตัวนะ”

เธอเจ็บเขาก็เจ็บนะ อยากบอกให้รู้!

สองแขนกระชับกอดรอบลำคอแกร่งไว้แน่นเหมือนกลัวตก แต่พอเห็นว่าเขาสามารถอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวไว้อย่างมั่นคงแล้วจึงทำให้วีญาลดความตกใจของตัวเองลงมาเล็กน้อย

ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่อุ้มเธออยู่ ในชั่วขณะหนึ่งวีญาเห็นความเป็นห่วงบนใบหน้าของเบย์รีนก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นหน้านิ่งแต่มีความเศร้าปนอยู่ ผู้ชายคนนี้ไม่เคยเก็บความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเธอได้เลย วีญารู้และเธอเห็นมาตลอดว่าเบย์รีนรู้สึกอย่างไรกับเธอ แต่...เธอไม่เคยคบกับคนที่อายุน้อยกว่า

เบย์รีนดีทุกอย่าง ทั้งรูปร่างหน้าตาร่วมถึงนิสัยของเขาด้วย เป็นคนที่ใครได้เป็นแฟนแล้วต้องอิจฉาเพราะเบย์รีนดูแลเก่งมาก รักพี่น้อง รักครอบครัวที่สุด เป็นผู้ชายอบอุ่นมากด้วย

เขาไม่มีอะไรที่เธอควรลังเลที่จะไม่เปิดใจคบกับผู้ชายคนนี้เลยเพียงแต่ ตลอดเวลาที่รู้จักกัน วีญามองเบย์รีนเป็นน้องชายมาโดยตลอด จนกระทั่งสองปีมานี้ที่เบย์รีนเริ่มแสดงออกชัดเจนว่าเขาชอบเธอและขอให้เธอมองเขาเป็นผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้น

แต่มันไม่ได้ง่ายที่เราจะเปลี่ยนจากการมองคนคนหนึ่งที่มองเป็นน้องชาย กลายมาเป็นชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่มีรอยยิ้มละลายหัวใจในเวลาอันสั้นนี่นา

“เบย์รีนน้อยใจพี่เหรอ”

“ผมไม่ได้น้อยใจสักหน่อย” แต่ไม่ยอมมองหน้ากันเนี่ยนะแล้วบอกไม่ได้น้อยใจ

คนที่ต้องทำหน้าเศร้าควรเป็นเธอมากกว่าไหมในเวลานี้ แต่เธอไม่เศร้าและไม่ได้เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นสักหน่อย ตรงกันข้ามมาก วีญารู้สึกสบายใจมากกว่าที่คนแรกของเธอเป็นเบย์รีนเพราะมันดีกว่าเป็นผู้ชายคนอื่นที่เธอไม่รู้จัก และต่อให้เมื่อคืนเธอจะเมามากแต่เธอมั่นใจว่าเธอเต็มใจให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น

“คนที่โตแล้วเขาไม่น้อยใจเก่งหรอกนะ”

ควับ สายตาคมตวัดมองพี่สาวครับทันที เขาก็คนโตนะไม่ได้น้อยใจสักหน่อย มั้ง

วีญาอมยิ้มเมื่อเธอพูดจี้จุดได้สำเร็จ จริง ๆ ก็น้อยใจได้ แต่เธอไม่อยากเห็นเบย์รีนน้อยใจกับสิ่งที่เขากำลังเข้าใจผิดอยู่นี่

“ผมแค่…ผมรู้สึกผิดที่ทำให้พี่เสียใจเรื่องของเราครับ”

“พี่ไม่ได้เสียใจเรื่องที่เกิดขึ้น พี่แค่ไม่อยากให้คนอื่นรู้” วีญารีบบอกให้เบย์รีนเข้าใจเสียใหม่ เธอไม่ได้เสียใจเรื่องนั้นแต่ก็ไม่พร้อมให้คนอื่นรู้เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน

“เห็นผมเป็นผู้ชายแบบไหนครับ ผมไม่มีทางทำร้ายพี่ ใครจะอยากทำให้คนที่เรารักเสียหายกัน”

“เบย์รีน...”

ดีที่ตอนนี้เธอยังอยู่ในอ้อนแขนอันแข็งแรงของเขา เพราะถ้ายืนด้วยตัวเองป่านนี้เธอลงไปกองอยู่บนพื้นแล้ว อ่อนระทวย!

เด็กคนนี้ร้ายกาจเกินไป อยู่ดี ๆ ก็มาสารภาพรัก บ้าเหรอมาบอกรักกันในเวลานี้เนี่ยนะ เธอรู้ว่าเขาคิดยังไงเพราะเบย์รีนแสดงออกมาโดยตลอด แต่ไม่ได้คิดว่าจะได้ยินเขาบอกรักอย่างเต็มปากแบบนี้ ปกติจะชอบพูดว่าชอบหรือพูดอ้อม ๆ ให้เธอคิดเอาเอง แต่วันนี้รุกแรงมาก บอกรักตรง ๆ ทำแบบนี้รู้ไหมว่าเขากำลังทำให้หัวใจของเธอสั่นจนควบคุมไม่อยู่ จะช็อกตายแล้วเนี่ย

“ปล่อยพี่ลงก่อน”

“ผมอุ้มพี่ไหวครับ เมื่อคืนก็อุ้มทั้งคืน”

อุ้มทั้งคืน ดูพูดเข้าสิ พูดปุ๊บภาพอุ้มไปทั่วห้องก็ผุดขึ้นมาปั๊บ ร่างกายของวีญาเริ่มรู้สึกร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงกิจกรรมรักที่เขาพาเธอลอยละล่องขึ้นไปเที่ยวบนสวรรค์ตลอดคืน เบย์รีนร้อนแรงมากแต่เขาก็ใส่ใจเธอมากเช่นกัน คอยถามเธอตลอดว่าชอบไหม เจ็บหรือเปล่า อยากได้จังหวะเร็วหรือช้า ขอแค่ส่งเสียงแห่งความสุขออกมาเขาก็พร้อมจะพาเธอสุขสมทันที

“พี่ชอบบอกว่าตัวเองแก่กว่าผม แต่ทำไมบางเรื่องถึงดูอ่อนจังครับ”

“หน้าแดงหมดแล้วครับ” ยอมปล่อยให้เธอยืนอย่างมั่นคงบนพื้น ดึงผ้าห่มที่วีญาใช้ปิดบังร่างกายออกแล้วรีบเดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมใส่ให้หญิงสาวแทน เบย์รีนต้องอดทนอย่างมากที่จะมองส่วนที่น่ามองแบบผ่าน ๆ เมื่อคืนเขามองและสัมผัสร่างกายของเธอทุกสัดส่วนแล้วแต่มันยังไม่พอ เธอสวยงามขนาดนั้นมองทั้งวันจับกินทั้งวันยังได้

“เรื่องที่เกิดขึ้น มันก็แค่วันไนต์ พี่ไม่คิดมากและเบย์รีนไม่ต้องรู้สึกผิดด้วย”