บทที่ 2 กรี๊ดเป็นจูบนะครับ

“พี่เมลเมาสลบไสลไปก่อนพี่วีญาอีกครับและไม่ต้องเป็นห่วงเพราะอนาคินเป็นคนไปส่งพี่เมลเองส่วนผมก็เลือกที่จะดูแลพี่วีญา”

“ผมปล่อยให้พี่กลับเองทั้งที่เมาไม่รู้เรื่องแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ ผมเป็นห่วงพี่วีญามากนะ”

“ล่ะ แล้วเพื่อนพี่คนอื่น ๆ ละ” วีญาคิดว่าเพื่อนเธอที่เหลือคงไม่ถึงขั้นเมาไม่มีสติกันทุกคนหรอกน่า มันต้องหลงเหลือคนที่ไม่เมาอยู่บ้างแหละเพราะบางคนก็ต้องขับรถกลับเอง แต่คำพูดของเบย์รีนเมื่อสักครู่นี้ทำเอาหัวใจเธอเต้นแรงเหมือนกันนะ เป็นหนุ่มสุภาพที่ปากหวานและร้ายลึกมาก!

“เพื่อนพี่ทุกคนพากันพูดไม่รู้เรื่องขนาดนั้น ไม่ต้องคิดเรื่องที่จะให้ผมถามคนอื่นว่าพี่พักที่ไหนเพราะเมื่อคืนไม่มีใครที่มีสติครบถ้วนเลยสักคน”

เมื่อคืนเป็นงานปาร์ตี้เล็ก ๆ ที่กลุ่มรุ่นพี่ปี4พากันมาดื่มฉลองหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการสอบกลางภาคมาหลายวัน และสถานที่ที่นักศึกษามหาวิทยาลัยโรเซนต์เบิร์กส่วนใหญ่เลือกมาใช้บริการก็หนีไม่พ้น ไนต์คลับZ ซึ่งเป็นไนต์คลับที่มีอาเอ็มเจ คุณอาของเบย์รีนเป็นเจ้าของ

(คุณอาเอ็มเจเป็นฝาแฝดของเบเนดิกต์ซึ่งก็คือคุณพ่อของเบย์รีน)

และเหตุผลที่เขากับน้องชายสุดป่วนอย่างอนาคินได้ไปอยู่ที่ไนต์คลับเมื่อคืนด้วยก็เพราะเป็นห่วงพี่สาว พี่เมล

อนาคินห่วงพี่สาว100% ส่วนเขาห่วงพี่สาว100%แต่ขอบวกเพิ่มอีก100%ให้วีญาด้วย สำหรับเธอคนนี้เขาห่วงและหวงลองลงมาจากคนในครอบครัวบอกเลย

“ก็เลยเลือกที่จะพาพี่มาที่คอนโดของเบย์รีนแทน แล้วเราแบบ เราสองคน...”

ประเด็นแรกจบไปเพราะรู้แล้วว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหนและมาได้อย่างไรแต่ประเด็นต่อมาซึ่งควรจะเป็นประเด็นแรกมากกว่านี่สิที่สำคัญ จนถึงตอนนี้เบย์รีนยังคร่อมตัวเธออยู่

“พี่วีญากำลังจะถามว่าเราสองคนมีอะไรกันหรือเปล่า ใช่ไหมครับ”

สังเกตจากสีผิวที่เปลี่ยนไปของเธอก็พอจะเข้าใจได้ จากผิวขาวสว่างเป็นแดงอมชมพูขนาดนั้น พี่วีญาของเขาต้องกำลังเข้าใจเรื่องของเราไปในทางนั้นแน่และที่เธอเข้าใจก็ไม่ผิดซะด้วยสิ

“เรามีอะไรกันแล้วเหรอ”

วีญายอมเอ่ยถามออกมาในที่สุดแม้จะรู้สึกกระดากอายที่ต้องถามแบบนี้ แต่สภาพของเราสองคนมันทำให้เธออดคิดไปในทางนั้นไม่ได้จริง ๆ นี่ อายก็อาย หน้าเห่อร้อนไปหมด

“ครับ”

“...!” ฮือ ไม่จริงใช่ไหม ฉันมีอะไรกับน้องชายของเพื่อนสนิทงั้นเหรอ ไม่นะ ม่ายยยยย

กรี๊ดๆๆ อื้อ!

กรี๊ดออกมาได้แค่แป๊บเดียวก็โดนอีกคนจูบปิดปากอีกแล้ว เบย์รีนทำสายตาขู่เธอเล็กน้อยเป็นการบอกว่าถ้ากรี๊ดอีกจูบจะรุนแรงกว่านี้ เล่นขู่กันทางสายตาแล้วเธอจะกล้ากรี๊ดต่อได้ไง ชิ๊

“ผมแปลกใจนะครับเนี่ยที่พี่วีญาไม่คิดว่าผมแกล้ง”

ยอมหยุดจูบเมื่อเห็นว่าเธอตั้งสติได้แล้ว แต่ก็แอบแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่วีญาไม่คิดว่าเขาแค่พูดแกล้งให้เธอตกใจเล่นเท่านั้น ก็จริงอยู่ที่มองจากสภาพกึ่งเปลือยของเขากับเธอที่เปลือยทั้งตัว มันจะทำให้คิดว่าเราสองคนอาจจะผ่านคืนที่เร้าร้อนด้วยกันหรือบางทีเขาก็อาจจะทำแบบนี้เพื่อตั้งใจแกล้งให้เธอเข้าใจผิดก็ได้

“เบย์รีนไม่ใช่คนชอบแกล้งและเบย์รีนไม่พูดโกหก”

เธอรู้จักเบย์รีนมานานพอ ๆ กับที่สนิทกับเมล เธอรู้ว่าหนุ่มรุ่นน้องคนนี้นิสัยเป็นยังไง เบย์รีนมีกวนบ้างมีแกล้งบ้างแต่ไม่ได้แกล้งรุนแรงและที่มั่นใจมากที่สุดคือ ผู้ชายคนนี้เป็นคนไม่ชอบพูดโกหกออกจะพูดตรง ๆ ด้วยซ้ำ พูดตรงจนบางครั้งคนที่ฟังจะรู้สึกว่าเขาพูดแรง แต่เพราะน้ำเสียงที่พูดอย่างสุภาพเสมอทำให้น้อยมาก ๆ ที่จะคิดว่าเบย์รีนพูดแรงหรือพูดขวานผ่าซาก

“พี่วีญาไม่ตกใจเหรอครับ เรื่องที่เรามีอะไรกัน”

“ตกใจสิ! ตกใจจนอยากจะกรี๊ดออกมาดัง ๆ แต่เบย์ เบย์...โอ๊ย พี่พูดไม่ได้”

วีญาหงุดหงิดตัวเองที่เริ่มพูดจาตะกุกตะกัก มันไม่ใช่นิสัยของเธอเลยเพราะปกติเธอจะเป็นคนพูดจาฉะฉานมากแต่ไม่ใช่ในสถานการณ์แบบนี้ แล้วถ้าเขาสังเกตจะเห็นว่าเธอตกใจจนเกือบจะช็อกหลุดเสียงกรี๊ดออกมาตั้งหลายครั้ง แล้วเป็นใครละที่ทำให้เสียงกรี๊ดของเธอหายไป

กรี๊ดเป็นจูบ กรี๊ดเป็นจูบอยู่นั่นแหละ เด็กบ้า เด็กขี้มึน

“ผม...ทำไมเหรอครับ”

เห็นคนทำหน้ายู่ก็ยิ่งอยากแกล้ง เบย์รีนอยากบอกวีญามากเขาชอบเวลาที่เธอลืมวางเป็นรุ่นพี่ ว่าตัวเองเป็นคนที่เกิดก่อนเขาหนึ่งปีแล้วเป็นเพียงแค่เด็กสาวคนหนึ่งเหมือนตอนนี้เธอน่ารักมากขนาดไหน

เบย์รีนอย่างชอบ เขาชอบมาก ๆ เลยละและเพราะความน่ารักของวีญาทำให้เขาชอบมองเธออยู่เรื่อย แอบมองเธออยู่ตลอด มองจนรู้ใจตัวเองว่า แอบรักเพื่อนสนิทของพี่สาวเข้าแล้ว ความรู้สึกนี้มันเริ่มขึ้นตอนไหนเบย์รีนก็ไม่แน่ใจ เขาไม่เคยชอบใครมากได้เท่านี้มาก่อน วีญาคือคนแรกที่ทำให้เขาอยากรู้จักกับความรักและอยากมีแฟน...

“เบย์รีนจูบพี่ ตอนพี่กรี๊ดเบย์รีนจะจูบพี่ทุกครั้ง พะ พี่เลยเลิกตกใจแป๊บนึง”

แต่ก็ยังตกใจอยู่ ตกใจแบบที่เรียกอะไรคืนมาไม่ได้แล้ว โธ่เอ้ยวีญา เธอคืออนาคตหมอฟันแต่ทำไมโดนเด็กคนนี้ฟันได้เนี่ย ฮือ... ‘เอ๊ะ เรื่องโดนฟันไม่น่าจะเกี่ยวกับการเป็นหมอฟันนะ >