บทที่ 4 เปิดใจได้ไหม

“เรื่องที่เกิดขึ้น มันก็แค่วันไนต์ พี่ไม่คิดมากและเบย์รีนไม่ต้องรู้สึกผิดด้วย” เธออยากให้เขาสบายใจจริง ๆ นะ เธอไม่ได้เสียใจที่มันเกิดขึ้นอาจจะมีตกใจบ้างแต่เรื่องมันก็เกิดไปแล้วไง

“ผมเป็นคนแรกของพี่วีญาและผมไม่ต้องการให้มันจบเพียงแค่วันไนต์ครับ”

เบย์รีนทำหน้าจริงจังในขณะที่เขากำลังพูดอยู่ เพราะอยากให้วีญารู้ว่าเขาไม่ได้มองเรื่องเมื่อคืนเป็นแค่วันไนต์สแตนด์ เขาอยากให้เราเป็นมากกว่านั้น เขาไม่อยากเป็นแค่น้องชายเพื่อนอีกต่อไป

“ตะ แต่พี่...”

“เป็นแฟนกับผมนะ” ไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว เบย์รีนมั่นใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาแสดงออกต่อเธอชัดเจนเสมอว่าเขาไม่ได้อยากเป็นน้อง เขาอยากเป็นแฟน!

“ผมรักพี่วีญา แอบรักมาตั้งนานแล้ว และผมรู้นะว่าพี่เองก็รู้ว่าผมรู้สึกกับพี่แบบไหน”

“แต่พี่ไม่ชอบคนอ่อนกว่า”

เธอเคยบอกเขาแล้ว อาจจะไม่ได้พูดต่อหน้าตรง ๆ แบบนี้ แต่เธอเคยแอบซ่อนคำพูดไว้เสมอว่าเธออยากมีแฟนเป็นคนที่อายุมากกว่า เพราะเธออยากได้คนที่เป็นผู้นำให้เธอได้ คนที่สามารถดูแลเธอและทำให้เธอเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

“ผมก็แค่เกิดช้ากว่าพี่ ช้ากว่าเพียงแค่หนึ่งปีเท่านั้นแต่มันไม่ได้หมายความว่า ผมจะเป็นคนที่ทำให้พี่มีความสุขไม่ได้นะครับ พี่อยากได้คนที่โตกว่า ผมกลับไปเกิดก่อนพี่ไม่ได้แต่ผมมั่นใจว่าผมสามารถมีความคิดเป็นผู้ใหญ่และดูแลพี่ได้”

เขาไม่เคยมีแฟนเพราะไม่เคยถูกใจผู้หญิงคนไหนจนกระทั้งรู้ใจตัวเองว่าที่ไม่ชอบใครเลยเพราะเขาชอบวีญามาโดยตลอดและขอบอกเลยว่าเขาจริงจังรักจริงหวังแต่งด้วย

อาจจะดูคิดเร็วไปนิดในวัยแค่21ปี แต่แล้วไงในเมื่อใจมันบอกว่าใช่ก็คือใช่ จะเมื่อไหร่ก็ใช่เธอ!

“พี่เชื่อว่าเบย์รีนดูแลพี่ได้ ทำให้พี่มีความสุขได้ แต่มันก็หนีความจริงเรื่องที่เบย์รีนอ่อนกว่าพี่ไม่ได้อยู่ดี”

“ถ้าตัดเรื่องอายุออกไป วีญา จะรักผมได้ไหม”

เบย์รีนเลือกที่จะเรียกแค่ชื่อของเธอเท่านั้น เขาอยากตัดคำว่าพี่ทิ้งไป ในเมื่อไอ้คำว่าพี่หรือน้องมันเป็นสิ่งขวางกั้นหัวใจของเธอเอาไว้ เขาก็จะโยนคำเหล่านั้นทิ้งไปซะ ให้มันเหลือแค่เขากับเธอ

“มองแค่ผม มองแค่เรา ไม่มีพี่วีญา ไม่มีเบย์รีนที่เป็นน้องชายของเพื่อนสนิท ตอนนี้มีแค่ผู้หญิงที่ชื่อวีญาและผู้ชายที่ชื่อเบย์รีน มีแค่เราสองคน”

วีญามองสบลึกเข้าไปในดวงตาคมเข้มคู่นั้น ที่ในตอนนี้ดวงตาของเขากำลังสะท้อนความรู้สึกที่มีต่อเธออย่างเปี่ยมล้น ทั้งอ้อนวอนขอร้องและต้องการให้เธอเปิดใจให้เขา

“เปิดใจของวีญาให้ผมนะครับ” เบย์รีนจับมือนุ่มขึ้นมาแนบแก้มทั้งสองข้างของตัวเองไว้ ซึมซับความหอมและนุ่มจากมือของเธอ ส่งสายตาออดอ้อนจนคนมองเริ่มหัวใจหวั่นไหวเข้าแล้วสิ มาทำหน้าอ้อนกันแบบนี้แล้วเธอควรทำยังไงดี

นี่สินะที่เขาเรียกว่า หมาเด็กมักจะขี้อ้อน เธอเห็นเพื่อนในรุ่นเดียวกันบางคนมีแฟนที่อายุน้อยกว่าก็ดูมีความสุขดี วีญารู้ว่าเรื่องของความรักมันไม่ได้เกี่ยวที่อายุ แต่มันไม่ใช่สเปคไง

ผู้ชายในสเปคของเธอคือคนที่อายุเยอะกว่าเพราะคิดว่าโตกว่าก็จะเป็นผู้ใหญ่กว่า เธอไม่ได้อยากมีแฟนที่ต้องมาเป็นผู้นำแฟนแต่เธออยากเป็นคนถูกดูแลคอยเป็นผู้นำให้เธอได้

ทว่า...ถ้ามองตามที่เบย์รีนพูด ให้ลืมว่าผู้ชายตรงหน้าเธอคนนี้คือน้องชายเพื่อน เบย์รีนก็คือผู้ชายคนหนึ่งที่ดูแลเธอดีมาก เขาเป็นห่วงเธอเสมอ บางครั้งเบย์รีนดูแลเธอดียิ่งกว่าวีญาดูแลตัวเธอเองเสียอีก และจะให้พูดกันตามตรงเบย์รีนเป็นคนที่มีภาวะความเป็นผู้นำสูง คงเพราะอนาคตของเขาถูกวางไว้ให้ขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการบริหารมหาวิทยาลัยต่อจากบิดา เขาจึงเป็นคนที่ดูมีความคิดความอ่านที่โตกว่าเด็กในวัยเดียวกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร

“เบย์รีนรักพี่มากขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ”

“ผมรักวีญาจริง ๆ ครับ เป็นอีกเรื่องที่ผมมั่นใจที่สุดในชีวิตคือผมรักวีญา” ทุกการตัดสินใจถ้าไม่มั่นใจเบย์รีนจะไม่ทำเด็ดขาด เรื่องที่เขารักเธอก็เช่นกันเพราะเขามั่นใจมากเขาจึงพูด

“ถ้าวีญายังไม่มั่นใจว่าการที่จะคบกับคนที่อายุน้อยกว่ามันจะดีหรือไม่ แล้วทำไมเราสองคนไม่ลองคบกันดูก่อนละครับ”

“พี่...” ความคิดของเบย์รีนก็เข้าท่าดีแต่ก็ยังอดรู้สึกลังเลไม่ได้

“เป็นแฟนกับผม3เดือน ถ้าผ่าน3เดือนไปแล้วผมเปลี่ยนใจของวีญาไม่ได้ ผมจะยอมแพ้แล้วจะตัดใจจากวีญาทันที”

เบย์รีนยื่นข้อเสนอให้เธอเพราะเขาเห็นถึงความลังเลเกิดขึ้นในดวงตาของวีญา เธอไม่ได้จะปฏิเสธแต่ก็ยังไม่พร้อมที่จะตอบรับ

ทางด้านของวีญาเธอยอมรับว่าเธอลังเลหนักมากเพราะส่วนหนึ่งของหัวใจก็ยังรู้สึกว่าตัวเองไม่น่าจะเปิดรับรักเบย์รีนได้ แต่ในขณะเดียวกัน อีกส่วนหนึ่งของหัวใจก็บอกให้เธอลองเปิดใจให้เขาสักครั้งเพราะวีญาเองก็อยากรู้หัวใจตัวเองเหมือนกัน ว่าเธอนั้นลึก ๆ แล้วรู้สึกกับเบย์รีนแบบไหนหรือที่พยายามไม่มองไม่ให้ตัวเองรู้สึกต่อเขาเพราะคำว่าน้องชายเพื่อนมันค้ำคออยู่กันแน่

“แค่3เดือนนะ” ก็แค่สามเดือนเท่านั้น ลองคบกันดูก็คงไม่เสียหายอะไร ไม่ใช่ก็แค่จบ

“ครับ แค่3เดือนเท่านั้น”

เบย์รีนอดที่จะฉีกยิ้มกว้างออกมาไม่ได้เลยจริง ๆ เพราะเขาไม่คิดว่าสิ่งที่คาดหวังไว้จะกลายเป็นจริง แค่เธอยอมเปิดใจให้เขาแค่นี้เบย์รีนก็ดีใจมาก ๆ แล้วและขอบอกเลยว่า ระยะเวลาสามเดือนที่เหมือนจะไม่นานมากแต่มันก็เพียงพอที่เขาจะเอาชนะหัวใจของวีญาได้ เธอเตรียมตัวและเตรียมหัวใจของตัวเองไว้ให้ดีเพราะเขาจะขโมยมันมาโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว

“ตกลง แต่มีข้อแม้หนึ่งอย่าง”

“ว่ามาได้เลยครับ”

“ในช่วงเวลาที่เราสองคนคบกัน เราจะไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้”

“เรื่องนี้...เรื่องไหนครับ เรื่องที่เราคบกันหรือเรื่องที่เรามีอะไรกันแล้ว”

เบย์รีนถามก็ถามด้วยความซึนแต่คนโดนถามนี่สิ หน้าแดงเป็นลูกตำลึงไปแล้ว ก็มันอดคิดถึงภาพกิจกรรมรักที่ผ่านมาไม่ได้นี่ เธอไม่ได้ตั้งใจคิดแต่ภาพมันโผล่ขึ้นมาเอง