ปฐมบท น้าหญิงของหลี่หวงเหมย
ฤดูใบไม้ผลิของปีก่อนตอนอากาศเริ่มอุ่นแต่ทว่าในใจกลับรู้สึกเย็นเยือกเฉกฤดูหนาวไม่สร่างซา
ทว่าปีนี้กลับแตกต่าง ตั้งแต่ถูกพี่สาวพาตัวมาดูแล ซ่งซูหรงกลับไม่หนาวเหน็บในใจเหมือนวันวานอีกแล้ว
ทั้งนี้ยังรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วหัวใจ
“หรงหรง พี่หญิงก็รักและห่วงใยเจ้าจากใจจริงเจ้ารู้ใช่หรือไม่?”
“รู้เจ้าค่ะ พี่หญิง”
ซ่งซูหรงกดปลายคางกลมมนน้อมรับพร้อมรอยยิ้ม น้ำเสียงของนางอ่อนโยนดุจเสียงกระทบแก้วเจียระไนที่สดใสเช่นเดียวกับใบหน้าที่เกลี้ยงเกลาจิ้มลิ้มพริ้มเพราแลดูใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสา
มองแล้วให้รู้สึกปราศจากเล่ห์มารยา
ไป๋ซินเยี่ยนมองหน้าญาติผู้น้องนิ่งๆ บอกอีกว่า “การพาเจ้ามาอยู่ด้วยแม้ผิดธรรมเนียม แต่พี่ไม่สนทั้งนั้น พี่มิอาจทำใจปล่อยเจ้าไว้ที่บ้านเดิม ที่นั่นยามนี้เปรียบดั่งถ้ำเสือบึงมังกร เจ้าอาจเอาชีวิตไปทิ้งอย่างไร้ค่า”
ซ่งซูหรงยิ้มเศร้า “พี่หญิง ข้าไม่อยากกลับไปอยู่บ้านเดิม ยิ่งไม่อยากไปรบกวนสกุลไป๋ให้ท่านต้องหนักใจ การที่พี่หญิงรับข้ามาอยู่ด้วยกันที่นี่ ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนักเจ้าค่ะ”
ฮูหยินที่บ้านเดิมย่อมทำกับนางเหมือนไม่ใช่คน แน่นอนว่าพวกเขาคงมองนางเหมือนสิ่งปฏิกูลเป็นแน่แท้
ทว่าที่นี่ ซ่งซูหรงรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นมาก
ขณะคิด หญิงสาวก็แอบชำเลืองมองไปทางพี่เขย
ชายหนุ่มรูปงามทรงเสน่ห์ผู้เป็นสามีของพี่สาว...
เขาที่มีใบหน้าเรียบเฉยเย็นชา ทว่าสัดส่วนกลับแฝงความเร่าร้อนคล้ายเรียกร้องวสันต์ตลอดเวลา ท่วงท่าที่นิ่งสงบดูองอาจผึ่งผาย เส้นผมดำขลับแผ่สยายพลิ้วไหวเคลียไหล่ยิ่งแผ่กำจายเสน่ห์แห่งบุรุษเพศออกมา
หลี่ชุนเทียน บุรุษที่ทำผู้หญิงทุกคนใจเต้นแรง
ไม่เว้นแม้แต่ซ่งซูหรงที่อายุยังไม่พ้นวัยปักปิ่น
ที่สำคัญ หลี่ชุนเทียนเป็นบุรุษที่ดี และเป็นสามีที่สมบูรณ์แบบมากสำหรับภรรยา เรื่องนี้ล่ำลือไปทั่วเมือง แม้แต่ซ่งซูหรงยังเคยได้ยินได้ฟัง นางถึงขั้นอยากเจอหน้า เฝ้าฝันหาอยากเห็นพี่เขยให้ชัดเจนถนัดนา
มองครู่หนึ่งจนหัวใจพองโตกระต่ายวิ่งวนวุ่นวาย สาวน้อยก็รีบก้มหน้าหลุบตา พวงแก้มแดงปลั่ง
คำนำนักเขียน
แรงปรารถนาพากามารมณ์เตลิด
เกิดเป็นข้อบังคับแห่งอำนาจบารมีแผ่ไพศาล
ปุถุชนรับได้ให้สามีรับสามภรรยาสี่อนุในเรือนชาน
หรือบุรุษมิอาจรักและหยุด แค่นางในดวงใจ
*************
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้เป็นแนวชิงรักหักสวาท
ผิดธรรมนองคลองธรรม
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ขอให้ทุกท่านมีความสุข
หลี่หง
คำโปรย
บังอาจปลุกปีศาจร้ายที่ซุกซ่อนในตัวข้าออกมาเอง อย่าร้องหาความตายที่ง่ายดายเชียว...
หลี่หวงเหมย
