-04-บุญคุณ

" เป็นไงบ้างอะเรา หายปวดท้องยัง "

" นิดหน่อยค่ะ "

" อื้อ " หลังจากที่เขาตอบรับในลำคอ ก็ลุกขึ้นเดินกลับไปเปิดประตูรถคันหรูหยิบถุงอะไรสักอย่างแล้วเดินกลับมายื่นให้ฉัน

" อะไรค่ะ " พอเปิดดูก็เห็นเป็นยาพอนสแตนกับเจลประคบร้อน

"เอ่อ...พี่ซื้อมาให้อิ้งเหรอ" ถามไปแบบงงๆ เราบังเอิญเจอกัน เขาจะจงใจซื้อมาให้ฉันได้ยังไง

" พี่ซื้อไว้ จะเอาไปให้น้องสาวพอดีนะ แต่เห็นเราปวดท้องอยู่ ให้เราก่อน ค่อยแวะซื้อใหม่ "

" ที่จริงไม่ต้องก็ได้นะคะ "

" เอาไปเหอะน่า "

"แล้วนี่จะกลับยังเดี๋ยวพี่ไปส่ง เดินกลับคนเดียวโดนฉุดขึ้นมา พี่สงสารคนฉุด" ฉันหันไปมองคนพูดทันทีอะไรของเขา

"ก็เราเป็น...อยู่ ฉุดไปเขาคงเสียอารมณ์" ห๊ะอะไรกันทำไมเขาถึงปากร้ายแบบนี้ นี่พึงเจอกันครั้งแรก พูดแบบนี้กับผู้หญิงได้ด้วยเหรอ

"ปากร้ายอะ" เขายิ้มมุมปากตอบกลับ

"กลับไม่กลับเนี่ย เร็วขึ้นรถ"

ฉันเดินตามเขาไปขึ้นรถ ในใจยังงงๆกับตัวเองฉันต้องทำตัวยังไงกับผู้ชายปากร้ายแบบนี้นะ

โครกกก~~

เสียงท้องฉันร้องเพราะทั้งวันมีแค่มาม่ากับไส้กรอกตกถึงท้อง พี่ติณถึงขั้นหลุดขำ ฉันหันไปมองค้อนตาเขียว

"ขำอะไร ไม่เคยเห็นคนเห็นหิว ท้องร้องรึไง "

"เคย แต่เมื่อกี่เห็นนั่งกินไส้กรอกอยู่ ขึ้นรถท้องร้องแล้ว กินจุ "

"ไม่มีใครเคยบอกรึไง ว่าไม่ควรพูดแบบนี้กับผู้หญิง" พี่ติณหัวเราะใส่ฉัน สักพักเขาก็จอดรถที่หน้าร้านข้าวต้ม เปิดประตูลงไปสั่งข้าวต้มกับแม่ค้า ฉันได้แต่อ้าปากยังไม่ทันได้เอ่ยถาม เขาก็เดินกลับมาขึ้นรถ พร้อมยื่นถุงข้าวต้มให้ฉัน

"เดี๋ยวหิวเป็นลม ขี้เกียจพาไปส่งโรงพยาบาล "ดูปากคอเขาซิ ร้ายชะมัด ตอนพิมพ์คุย ฉันคิดจินตนาการว่าเขาคงเป็นผู้ชายอบอุ่น เทคแคร์ ดูแลงี้ ตัวจริงคนละเรื่องเลยจ้า

"หออยู่ไหน "

" อยู่ในซอยที่พี่ขับออกมานั้นแหละ ตรงข้ามคอนโดxx " ฉันตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ พอขับมาถึงหน้าหอฉันเปิดประตูลง แต่ก็ไม่ลืมหันไปขอบคุณคนที่ขับรถมาส่ง

" ขอบคุณนะพี่ติณ "

" ไม่รับคำขอบคุณ ไว้วันหลังค่อยมาทวงบุญคุณแทน " พร้อมยื่นมือมาหยิกแก้มฉัน ก่อนจะปิดกระจกและขับออกไป มีแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย

หลังจากขึ้นห้องมาฉันก็กินข้าว กินยาที่พี่ติณให้ไว้เสร็จ ก็เอาแผ่นเจลมาประคบเผื่อมันจะช่วยทุเลาความปวดได้บ้าง

ติ๊ง ~

(Tin_Style : นอนยัง)

(Boeing : ยังค่ะ)

(Tin_Style : นอนได้แล้ว)

(Boeing : ก็คนมันนอนไม่หลับ ปวดท้องจะให้นอนยังไง)

(Tin_Style : ให้พี่ไปเป่าท้องให้ไหม จะได้หาย)

(Boeing : ทะลึ่ง ไม่คุยด้วยแล้ว)

(Tin_Style : ไม่คุยได้ไงติดหนี้พี่อยู่นะอย่าลืม)

(Boeing : ใจร้ายที่สุด)

แล้วฉันก็เผลอหลับตอนไหนไม่รู้ ตื่นมาอีกทีก็ 09.20 น. ยังดีที่เช้านี้อาการปวดท้องทุเลาลงไปบ้าง

10.30 น.

ฉันมานั่งรอชะเอมที่ใต้ต้นหูกวางใต้ตึกคณะที่ประจำของเราสองคนแต่อยู่ๆก็มีแก้วน้ำถูกยื่นมาวางไว้ตรงหน้าฉัน

"เป็นไงบ้าง หายดียัง" เสียงก็หล่อ รูปก็หล่อพ่อคุณทูลหัว

"ดีขึ้นแล้วนะ นายมาทำอะไรตึกบริหาร"

"มาหาสาวแถวนี้แหละ"

"เป็นถึงดาวคณะ สาวคงรุมล้อมซินะ"

"แล้วเธอละ อยู่ในกลุ่มเดียวกับสาวๆพวกนั้นด้วยรึป่าว"

"ถ้าฉันตอบว่าใช่ละ ก็นายหล่อจะตาย" ฉันตอบเสียงเบา ฉันชมผู้ชายต่อหน้าเหรอเนี่ย

"เธอก็น่ารักไม่เบานะ" รู้สึกร้อนวูบที่หน้า ไม่ต้องมองก็รู้ว่าหน้าฉันกำลังแดง ชมต่อหน้าแบบนี้ไม่เขินก็บ้าแล้ว

"โบอิ้งงงงง อุ๊ย! แจ๊คอยู่ด้วย" เสียงชะเอม แต่ก็หยุดชะงักไปเมื่อเห็นแจ๊คนั่งอยู่ด้วย ทั้งยังดึงเสื้อฉันยุกยิกๆไม่หยุด

"สวัสดีแจ๊ค เราชื่อชะเอม เพื่อนโบอิ้ง " ชะเอมแนะนำตัวเองกับแจ๊ค แต่ท่าทางนางยืนบิดไปบิดมา

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ " แจ๊คยิ้มตอบกลับให้ แต่เพื่อนฉันนี่ซิยืนบิดตัวจะเป็นเกลียวอยู่แล้ว

"เราไปเรียนก่อนนะแจ๊ค" แจ๊คพยักหน้าตอบรับ ส่วนฉันรีบลากเพื่อนตัวดีที่ยืนบิดไปบิดมาออกมาก่อน

"หล่ออะแก ยิ่งดูใกล้ๆยิ่งหล่อ"

"พอเลยๆ "

" ยังไงๆไหนเล่าซิ แจ๊คนั่งอยู่กับแกได้ยังไง "

" ไม่ยังไง เขาแค่ผ่านมาคณะเราพอดีเห็นฉันนั่งอยู่ก็เขามานั่งด้วยแค่นั้น"

"แต่ฉันเห็นสายตาที่เขาจ้องแกนะ เข้าต้องสนใจแกแน่ๆ"

"จะบ้าเหรอ เขาจะมาสนใจอะไรฉัน เขาเป็นถึงดาวคณะ " เขินทำตัวไม่ถูก

"เบาได้เบาจ๊ะ แก้มแดงเป็นลูกตำลึงแล้ว " ชะเอมแซว ฉันถึงกับต้องยกมือขึ้นมากกุมแก้มตัวเองไว้

"อาจารย์เข้าแล้ว " ฉันบอกชะเอม เพื่อให้นางเปลี่ยนจุดสนใจไปที่อาจารย์แทน

ชะเอมยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะก้มจดเลคเชอร์

" ชะเอมเดี๋ยวไปนั่งทำรายงานที่คาเฟ่กันนะ "

"ได้ๆ อยากเติมความหวานให้ร่างกายพอดี" พอมาถึงร้านชะเอมสั่งทั้งน้ำทั้งขนม เหมือนนางจะหิว

" ช็อกโกแลตเพิ่มหวาน 1 แก้ว

ชิฟฟ่อนช็อกโกแลต 1 ชิ้น

บัตเตอร์เค้ก 1 ชิ้น"

" แกเอาอะไร "

" แอปเปิ้ลมะนาว แก้วนึง"

" ชะเอมเดี๋ยวแกพิมพ์ บทที่1-5 นะ ที่เหลือเดี๋ยวฉันพิมพ์เอง แล้วค่อยเอามารวมกัน "

"โอเค ขอกินก่อนนะ"

"น้องชะเอม น้องโบอิ้ง "

" เอ้าพี่พีชสวัสดีค่ะ มาทำอะไรคะ " ชะเอมเอ่ยทักทายพี่พีช

"พี่นัดเพื่อนไว้ แต่มันยังไม่มาเลย ขอนั่งด้วยได้คนนะ "

" ได้ค่ะ นั่งก่อนๆ"

"ทำอะไรกันอยู่ รายงานเหรอ"

"ใช่ค่ะ อีก 2วันส่งแล้ว เพิ่งได้เริ่มทำกันเอง" ชะเอมตอบกลับพี่พีชหน้ามุ่ย

"พี่ช่วยไหม พี่พิมพ์เร็วนะจะบอกให้ พี่ขอดูหน่อยครับ"

"พี่พีชช่วยของโบอิ้งก็ได้ค่ะ เยอะใช้ได้เลย" พี่พีชย้ายเก้าอี้มานั่งข้างๆ ฉันยื่นข้อมูลรายงานที่ต้องพิมพ์ให้พี่พีชดู

"แบบนี้ดีกว่า โบอิ้งบอกพี่นะแล้วเดี๋ยวพี่พิมพ์ให้ "

"ได้ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ " ฉันเอ่ยขอบคุณพี่พีช ก่อนจะเริ่มพิมพ์รายงาน

“เพื่อนพี่พีชไม่มาแล้วเหรอคะ นี่ก็นานแล้วนะคะ “

“คงไม่มาแล้วมั้ง พวกมันชอบนัดให้พี่มาเก้อเป็นประจำ “หลังจากได้รับคำตอบฉันก็สั่งขนมมาเลี้ยงพี่พีชเป็นการขอบคุณทั้งยังนั่งทำรายงานกันต่อ

3 ชั่วโมงผ่านไป เรานั่งพิมพ์รายงานจนร้านเกือบปิด

"พอแค่นี้ก่อนก็ได้ค่ะ ขอบคุณมาก ๆค่ะ"

"เอ่อ! พี่ว่ามันเหลืออีกไม่เท่าไหร่ เดี๋ยวพี่เอาไปพิมพ์ต่อให้ดีกว่า ส่วนโบอิ้งช่วยจัดหน้าในส่วนของชะเอม "

" จะดีเหรอค่ะ พี่ช่วยตั้งเยอะแล้ว โบอิ้งเกรงใจ "

"ไม่ต้องเกรงใจพี่ว่างนะ หาอะไรทำแก้เซ็งพอดี"

" ขอบคุณมากพี่พีช อิจฉาคนที่ได้พี่พีชเป็นแฟนจังเลย ผู้ชายอะไรแสนดีน่ารักขนาดนี้ " ชะเอมเอ่ยขอบคุณ ชม พี่พีชยกใหญ่ พี่พีชเล่นช่วยเกือบหมด เบาแรง เบาสมองไปเยอะเลย

" แสนดีขนาดนี้ยังโดนเท " หน้าพี่พีชดูเศร้าลงทันที

" ใครกล้าเทพี่พีช ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวให้โบอิ้งช่วยดามใจให้แทน " ฉันเบิกตาโพลงเมื่อได้ยินชะเอมพูด ยื่นมือไปหยิกแขนเพื่อนตัวดี

" โอ๊ย! เจ็บนะ"

" พูดบ้าอะไรของแก "

" หยอกเล่นเฉยๆนิดเดียวเอง ต้องหยิกด้วย" พี่พิชเมื่อฉันดุชะเอมถึงกับหลุดขำออกมา

"เห็นไหมพี่พีชยิ้มได้แล้ว ฉันหยอกให้พี่พีชยิ้มหรอกน่า "

"พี่กลับก่อนนะ ขับรถกลับกันดี ๆละ " เป็นพี่พีชที่ต้องเอ่ยคำลาก่อน

"โบอิ้งไม่ดามใจ เดี๋ยวเอมหาสาวๆมาดามใจพี่พีชให้เองค่ะ " ชะเอมตะโกนบอกพี่พีชหลังจากที่พี่พีชเดินหันหลังไปที่รถ จนพี่พีชต้องหันกลับมายิ้มพลางส่ายหน้า

"ยายเอม" ฉันหยิกชะเอมไปทีนึง

"โอ๊ย! เจ็บ "

"สม ไปขับรถเลยเร็วๆฉันจะรีบกลับไปทำรายงานต่อ"

หลังกลับมาถึงห้องฉันก็นั่งพิมพ์รายงานจนหลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้อีกที่เช้าแล้ว

พอจับโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนดู

(Tin_Style : ทำอะไรอยู่)

(Tin_Style : กินข้าวยัง)

(Tin_Style : หลับแล้วหรอ)

มีแต่ข้อความพี่ติณยาวเหยียดที่ทักมาหาฉัน

(Boeing : พึงตื่น กำลังจะไปอาบน้ำไปเรียน)

(Tin_Style : ถ้าจะตอบช้าขนาดนี้ ตอบปีหน้าเลยก็ได้ )

(Boeing : อ๋อโอเค งั้นรอบหน้าไม่ตอบแหละ)

(Tin_Style : ประชด )

(Boeing : นึกว่าพูดจริง ไปอาบน้ำก่อน บ๊าย)

(Tin_Style : วันนี้เดี๋ยวพี่ไปทวงบุญคุณนะ เลิกกี่โมง)

(Boeing : คนแบบนี้ก็มีด้วย เลิกบ่ายโมง)

(Tin_Style : มีซิ หล่อด้วย)