-03- DM

"แกกดฟอลโล่ไอจี ตามไลค์รูปเขาให้ทุกรูปเลย ให้เขารู้ไงว่าแกกำลังสนใจเขาอยู่ "

"แกจะบ้าหรอ เขาก็รู้หมดซิ "

"ก็ให้เขารู้ไง อยู่เฉยๆกว่าจะได้กินก็ชาติหน้าแล้ว"

"ไม่เอา ฉันไม่กด มันดูรุกเขาเกินไป ฉันเขิน"

"เอาโทรศัพท์มานี่ เดี๋ยวฉันกดให้เอง " ชะเอมแย่งโทรศัพท์ไปจากมือฉัน กดรัวไลค์รูปแจ็คทุกรูปเลย

"พอแล้วยายเอม เครื่องค้างกันพอดี" ชะเอมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ยื่นโทรศัพท์คืนให้

"เอาไป เหยื่อติดเบ็ดแล้ว ที่เหลืออยู่ที่ฝีมือแก " พอได้โทรศัพท์คืนมา เปิดดูไอจีเท่านั้นแหละ

โอ๊ะ! แจ๊คไลค์คืนรูปฉันไม่ใช่รูปเดียวทุกรูป

ติ๊ง...

ติ๊ง...

ติ๊ง...

ติ๊ง..

ติ๊ง..

ติ๊ง..

เครื่องเกือบค้าง ฉันเลยตัดสินใจทักDMไปหาเขา

(Boeing : พอแล้วววววว เครื่องค้าง ) อ่านเร็วจังแฮะ

(Jack : ไลค์มาไลค์กลับไม่โกงครับ)ตอบกลับยังไงดีละทีนี้

(Boeing :ไลค์รูปให้ ถือว่าเป็นการทำความรู้จักแล้วกัน) สีข้างถลอกแล้วฉันมันดูโป๊ะไปไหมเนี่ย

(Jack : 555 ทำความรู้จัก อยากรู้จักเรา?)

(Boeing : อื้มมม) ตอบไปเขิลไปแก้มแทบฉีก

(Jack : งั้นเรารู้จักกันแล้ว ถ้านัดกินข้าวก็คงได้ซินะ) ฉันต้องตอบว่ายังไงเใครก็ได้ช่วยฉันที จะหันไปหาชะเอมนางก็ลุกขึ้นเดินไปซื้อขนม เอายังไงฉันคิดคำตอบไม่ออก

ติ๊ง..

(Jack : เงียบเลย ถือเป็นการขอโทษที่ชนเธอวันนี้ โอเคไหม )

(Boeing :เอ่อ... ที่จริงไม่เป็นไรก็ได้นะ ฉันไม่ได้เจ็บอะไรมากสักหน่อย)

(Jack : เมื่อกี้ยังบอกอยากรู้จักเรา แล้วนี่จะปฏิเสธเราซะแล้ว) ไม่ได้จะปฏิเสธสักหน่อย แต่หาคำตอบให้มันดูไม่ใจง่ายอยู่

(Boeing : ป่าวไม่ได้จะปฏิเสธสักหน่อย)

(Jack : แปลว่า ตกลงนะ พรุ่งนี้เลิกเรียนกี่โมง )

(Boeing : สี่โมงเย็น )

(Jack : เดี๋ยวเราไปรอข้างล่างตึกบริหาร สี่โมง พรุ่งนี้เจอกัน )

(Boeing : แบบนั้นก็ได้ )

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด~ ผู้ชายนัดเดท

" เป็นอะไรโบอิ้ง ทำหน้าทำตาเหมือนตกผู้ได้ "

ฉันยื่นข้อความที่คุยกับแจ็คให้ชะเอมดู

"อะไรกันเนี่ย เร็วกว่าที่คิดไว้ซะอีก แกนี่มันร้ายเหมือนกันนะย๊ะ"

" แล้วฉันต้องทำไงต่อ "

"เดี๋ยวพรุ่งนี้แกก็ไปตามนัดเขานั้นแหละ ไม่ต้องคิดไรมาก ก็แค่ไปกินข้าว หรือถ้าได้สานต่อ ก็ถือว่ามีคนคุยแก้เหงานะ ขำๆ "

...

ฉันนอนพลิกไปพลิกมา เลื่อนดูไอจีแจ๊คไปด้วย นอนไม่หลับแน่เลยคืนนี้ คิดถึงพรุ่งนี้ถ้าฉันทำตัวเด๋อด๋าต่อหน้าเขาละ ต้องขายขี้หน้าแน่ ๆ

ติ๊ง...

[ Tin_Style ส่งคำร้องขอติดตามคุณ]

ใครกัน พอกดเข้าไปดูก็เห็นว่าชะเอมก็ฟอลโล่เขาอยู่เหมือนกัน ก็เลยกดยืนยันไปไม่ได้คิดอะไรมาก

ติ๊ง... เสียงข้อความDMแจ้งเตือน

(Tin_Style : ขอบคุณที่รับฟอลโล่ครับ)

ห๊ะ! เดียวนี้เขายังมีทักมาขอบคุณกันด้วยเหรอ ฉันส่งแค่อิโมจิยิ้มไปให้และไม่ได้สนใจข้อความนั้นต่อ

(Tin_Style : ใช่น้องโบอิ้ง เพื่อนน้องชะเอมรึป่าวครับ ) เขารู้จักฉันด้วย กดเข้าไปดูรูปเขา ดูยังไงก็ไม่คุ้น ไม่รู้จักแน่ ๆ

(Boeing : ใช่ค่ะ รู้จักฉันด้วยเหรอคะ)

(Tin_Style : เราเคยคุยกันแล้วครับ) งงไปใหญ่ หน้ายังไม่เคยเห็นจะคุยกันได้ยังไง

(Boeing : เคยคุยกัน ที่ไหนคะ โบอิ้งจำไม่ได้)

(Tin_Style : เราเคยคุยกันผ่านโทรศัพท์ครับ ฝากบอกชะเอม ไปร์ทบอกว่ารอหน้าผับตอนห้าทุ่ม เดี๋ยวรับไปกินข้าวต้ม )

(Boeing : อ๋อ... )

(Tin_Style : ครับ พี่ชื่อติณเพื่อนของไปร์ทที่ไปรับชะเอมวันนั้น )

(Boeing :จำได้แล้วค่ะ)

(Tin_Style : พี่เห็นชะเอมแท็กเรา ก็เลยลองกดฟอลโล่ดู )

(Boeing : อ๋อค่ะ ) แล้วทำไมต้องฟอลโล่ แอบงงแต่ก็ไม่ได้ถามกลับไป

(Tin_Style : โบอิ้ง นอนดึกแบบนี้ทุกวันไหม )

23.50 น. จะเที่ยงคืนแล้วเหรอเนี่ย ไม่ได้ตั้งใจนอนดึกแต่ตื่นเต้นจะไปกินข้าวกับผู้ชายพรุ่งนี้เลยนอนไม่หลับ

(Boeing : ไม่ทุกวันค่ะ พอดีนอนไม่หลับ )

(Tin_Style : พี่อยู่คุยเป็นเพื่อนเล่นได้นะ ) เอาแล้วไง แบบนี้เขาเรียกจีบรึป่าว แต่ก็ไม่น่าใช่หรอกมั่ง

(Boeing : ขอบคุณค่ะ ) พร้อมกับส่งอิโมจิรูปยิ้มไปให้

(Boeing : โบอิ้งเริ่มง่วงแล้ว ฝันดีค่ะ ) ตัดจบก่อนละกัน

(Tin_Style : ฝันดีครับ )

...

~~ครืด ครืด~~

[ ฮัลโหล]

[โบอิ้ง แกตื่นยังเนี่ย] เสียงชะเอมจากปลายสายดังขึ้นมา จนฉันที่พึงตื่นสลึมสลือ ต้องขานรับ

[ อื้อ ตื่นแล้ว ]

[แกดูนาฬิกาซินี่มันกี่โมงแล้ว]

[อื้อ 10.00 น. โอ๊ะ! ]

[เป็นอะไรแก]

[ฉันปวดท้อง ปจด. ฉันน่าจะไปเรียนไม่ไหว ฝากแกจดเลคเชอร์ ให้หน่อยนะ ]

[อื้ม โอเคได้ๆ งั้นแกพักผ่อนเถอะ ไม่ไหวยังไงก็โทรมานะ ว่าแต่ที่นัดกับแจ็คละ ให้ฉันไปกินแทนไหม]

[อะแฮ่ม พอเลยไม่ต้อง เดียวฉันทักไปบอกเข้าเอง แค่นี้นะ]

ปวดท้องจนแทบจะลุกไม่ขึ้นเลย อยากตัดมดลูกชะมัด อดไปเดทกับผู้ชาย จะมาก็ไม่ดูเวล่ำเวลาเลย

(Boeing : แจ๊ค เอ่อ... เราขอโทษนะ พอดีเราไม่ค่อยสบายไว้ค่อยนัดกันใหม่ครั้งหน้านะ )

(Jack : เป็นอะไรมากรึป่าว)

(Boeing : ป่าวนะ แค่ปวดท้องนิดหน่อย )

(Jack : งั้นไว้คราวหน้าก็ได้ อย่าลืมทานยานะ )

(Boeing : ขอบใจมาก )

คุยกับแจ๊คเสร็จฉันก็ลากสังขารตัวเองไปอาบน้ำ พร้อมทั้งหาอะไรรองท้อง แต่ก็ไม่มีอะไรเลยนอกจากมาม่า ระหว่างต้มมาม่า เลยหยิบโทรศัพท์มาแชะ รูปถ้วยมาม่าลงสตอรี่พร้อมข้อความว่า ลุกไม่รอดก็ยังมีมาม่าประทังชีวิต

ระหว่างกินมาม่า เสียงแจ้งเตือนข้อความในDMก็ดังขึ้น ฉันเปิดเข้าไปอ่านทั้งกินมาม่าไปด้วย

(Tin_Style : เป็นอะไรมากไหม) ข้อความของผู้ชายที่ทักมาเมื่อคืน

( Boeing :ไม่มากค่ะ แค่เป็นวันนั้นของเดือนของผู้หญิง)

(Tin_Style: อ่อครับ ถ้าปวดมากก็เอาถุงน้ำร้อนมาประคบจะได้ไม่ปวดมาก)

(Boeing: ขอบคุณค่ะ ว่าแต่รู้ด้วยเหรอคะ เวลาผู้หญิงปวด ต้องทำยังไง สงสัยดูแลแฟนบ่อยแน่เลย) ฉันแซ่วเขากลับไปไม่จริงจังนัก

(Tin_Style: ไม่มีแฟนครับ มีน้องสาวก็เลยรู้นิดหน่อย)

(Boeing : อ๋อ ขอบคุณมากค่ะ )

(Tin_Style: อย่ากินน้ำเย็น กินน้ำอุ่นนะ)

ฉันส่งอิโมจิยิ้มไปให้เขา ทำไมรู้สึกแปลกจัง เจอก็ไม่เคยเจอ ทักมาแลดูเป็นห่วงเป็นใย สงสัยฉันสวยจนไปสะดุดตาเขา ฮ่า ๆคิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน ไม่เสียหาย เรื่องหลงตัวเองต้องยกให้โบอิ้ง

กินมาม่ากินยาเสร็จฉันเผลอหลับ ตื่นมาอีกทีฟ้ามืดแล้ว

~โครกกกก~

หิวจังทั้งวันมีแค่มาม่าชามเดียวตกท้อง ฉันหันไปมองนาฬิกาที่ผนังห้อง 22.00 น. ป่านี้แล้วร้านข้าวคงปิดหมดแล้ว คงไม่พ้นข้าวกล่องเซเว่น ซินะ ฉันไม่ค่อยชอบข้าวเวฟเท่าไหร่ ถ้าเลือกได้ฉันจะไม่กิน แต่นี้มันเลือกไม่ได้แล้วซินะ คิดถึงบ้านจัง ถ้าอยู่บ้าน ปวดท้องแบบนี้แม่คงต้มซุปให้กิน

ระหว่างที่เดินไปเซเว่นปากซอยหอ ฉันเดินบ่นพึมพำกับตัวเอง อยู่คนเดียวมันก็ไม่ได้สนุกอย่างที่คิดเสมอไป ตอนอยู่ที่บ้านฉันแทบไม่ต้องทำอะไรเองเลย เช้ามาเสื้อผ้ามีรีดแล้วก็แขวนไว้ในตู้เรียบร้อย ผ้าก็ไม่ต้องซักเอง ข้าวแม่ก็เตรียมไว้ให้

คิดแล้วก็อยากจะร้อง

ร้องไม่ได้นะแกต้องฮึบไว้โบอิ้ง

ที่แกซึมแบบนี้อาจจะเป็นแค่ฮอร์โมนแกก็ได้ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปน้า หายใจเข้าลึกๆ ฮึบไว้ มันเป็นวิธีปลอบประโลมตัวเองของฉัน ที่มักได้ผลเสมอ

จนเข้ามาในเซเว่น ฉันเดินวนไปวนมาหน้าตู้แช่อาหารกล่องพักใหญ่ แต่กลับเลือกไม่ได้เลย ก็ไม่อยากกินอะ ไม่ชอบ สุดท้ายฉันก็ได้แค่ไส้กรอกเวฟถุงนึงมานั่งกิน เคี้ยวตุ้ยๆ หน้าเซเว่น

รถปอเช่สีดำ สีขาว 2 คัน ขับมาจอดเทียบข้างหน้าที่ฉันนั่งอยู่ แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร นั่งกินต่อ จนเห็นชะเอมก้าวลงมาจากรถปอเช่คันสีขาว

"โบอิ้ง แกมานั่งทำอะไรตรงนี้ " อยากจะตอบกลับไปเหลือเกิน มานั่งซักผ้ามั่ง ไม่มีอารมณ์อยากจะตอบเลย หิวก็หิว ท้องก็ปวด

"มาหาอะไรกินนะ แกละจะไปไหน"

"ฉันจะไปเที่ยวนะ ไปด้วยกันไหม"

"ดูสภาพฉันด้วย แกไปเลย ฉันไม่ไหว เดี๋ยวสักพักก็กลับหอละ " ระหว่างที่ฉันคุยกับชะเอม หางตาหันไปเห็นผู้ชาย 2คนยืนคุยกันอยู่หน้ารถปอเช่สีดำ ทำไมคุ้นหน้าจัง

" แกมากับใครชะเอม " ฉันถามชะเอม เมื่อหันไปเห็นว่าผู้ชายสองคนนั้นหันมามอง แถมยังส่งยิ้มให้ฉันอีก

"พี่ไปร์ท กับพี่ติณไง แกเคยคุยกับพี่เขาแล้วนิ" ก่อนที่ชะเอมจะหันไปเรียก

" พี่ไปร์ท พี่ติณ นี่ไงโบอิ้งที่เอมเล่าให้ฟัง “ ฉันดึงข้อมือชะเอม พยามจะกระซิบถาม

" แกเล่าเรื่องอะไรให้เขาฟังงั้นเหรอ " แต่ชะเอมกับยิ้มยักไหล่

"สวัสดีครับ น้องโบอิ้ง พี่ชื่อไปร์ทครับ แฟนชะเอม" ตัวจริงน่ารักกว่าในรูปอีกนะครับ

ฉันต้องตกใจกับคำว่าแฟนชะเอม หรือที่ชะเอมเอารูปฉันให้เขาดูก่อนกัน ส่วนอีกคนยืนยิ้มไม่พูดอะไร คงไม่ต้องแนะนำแล้วแหละก็คนที่ทักDMมาเมื่อคืน ฉันยิ้มตอบกลับให้เขา

"แกเดียวฉันเข้าไปซื้อเหล้าก่อนนะ" ชะเอมพูดเสร็จก็เดินเข้าไปซื้อของ เหลือแต่ผู้ชายที่ชื่อติณ เขามองฉันแบบไม่วางตา เล่นซะฉันทำตัวไม่ถูก ไม่กล้าสบตา ได้แต่กินไส้กรอกแก้เขิน จนชะเอมซื้อของเสร็จเดินออกมา

" แกงั้นฉันไปก่อนนะ แกจะให้ฉันเข้าไปส่งที่หอก่อนไหม "

" ไม่เป็นไรแกไปเที่ยวเถอะ "

" งั้นฉันไปก่อนนะ "

" อื้อ " ชะเอมเดินไปขึ้นรถคันที่ขาวกับพี่ไปร์ท แต่ก่อนที่สองคนนั่นจะขึ้นรถพี่ติณตะโกนเรียกพี่ไปร์ทขึ้นก่อน

" ไปร์ท กูไม่ไปแล้วนะ มึงไปเหอะ "

" สัสทิ้งเพื่อนเลยนะมึง โอเคๆ " พร้อมขยิบตาให้พี่ติณ แล้วสองคนนั้นก็ขับรถออกไปเหลือเพียงพี่ติณ ที่ไม่ยอมไปไหน แถมตอนนี้เดินเข้ามานั่งข้างๆฉันอีก