-02- สับราง

JESDO BAR

แสงไฟหลากสีสันและเสียงเพลงดังอึกทึก

"นั้นไงพี่มาร์ช" ชะเอมชี้ขึ้นไปที่ระเบียงชั้นสอง พร้อมโบกไม้โบกมือ โบอิ้งเดินตามชะเอม แต่สายตากวาดมองสำรวจสถานที่แปลกใหม่ เธอตื่นตาตื่นใจกับบรรยากาศผู้คนมากมาย

" พี่มาร์ช "น้ำเสียงใสๆของชะเอม เรียกพี่มาร์ช ดึงความสนใจจากชายที่นั่งร่วมโต๊ะกับเขาทั้งสามให้หันไปมองเจ้าของชื่อพร้อมผู้มาใหม่อย่างพร้อมเพรียงกัน

"รอนานไหมคะ"

" ไม่ เพิ่งมาถึงเหมือนกัน นั่งซิ "

" ขอบคุณค่ะ " ชะเอมเธอไปนั่งข้างพี่มาร์ช

" คิดว่าน้องโบอิ้งจะไม่มาแล้วซะอีก " ฉันยิ้มตอบกลับให้พี่มาร์ช

"ชะเอมกับโบอิ้งอยากดื่มอะไรครับ "

"ค็อกเทลก็ได้ค่ะ" ชะเอมเอ่ยตอบ

"เหมือนชะเอมเลยค่ะ " แล้วพี่มาร์ชก็หยิบไอแพดที่ประจำโต๊ะขึ้นมากดสั่งก่อนสักพักพนักงานเดินเข้ามาเสิร์ฟเครื่องดื่มที่โต๊ะ อร่อยอยู่นะ แต่ไม่กล้าดื่มเยอะ ได้เพียงจิบๆ กลัวเมา

"ชะเอม โบอิ้ง นี่เพื่อนพี่ไอ้พีชกับไอ้เกมส์เรียนวิศวะปี4 "

"คนนี้ชะเอมเด็กกู อีกคนน้องโบอิ้งปี 1 เพื่อนชะเอม "

" ยินดีที่ได้รู้จักครับ " พี่คนแรกทักทายพร้อมยื่นมือมาจับ หน้าตาโคเรียมาก ขาวตี๋ สูง อีกคนก้มหัวเล็กน้อยเป็นการทักทาย หล่อไม่แพ้กันเลย

นั่งดื่มไปได้สักพักชะเอมก็เข้ามากระซิบ

"แกไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อยซิ " ฉันพยักหน้ารับ หันไปบอกบอกพี่มาร์ชกับเพื่อน

"ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะค่ะ" พอเดินมาจะถึงห้องน้ำ ชะเอมก็จับข้อมือฉันไว้

" แกมีเรื่องให้ช่วยหน่อย " ชะเอมมองที่จอโทรศัพท์เพราะมีสายโทรเข้า สลับกับมองฉัน ส่งยิ้มแห้งๆให้

" มีอะไร! ทำไมไม่รับสายก่อนละ "

" คือ...เหมือนรถไฟจะชนกัน "

"ห๊ะ! รถไฟชน"

"ใช่ รถไฟชน แกช่วยฉันหน่อยซิ

คืองี้ เดี๋ยวแกช่วยรับสาย คุยให้ฉันก่อนได้ไหม คุยถ่วงเวลาไว้ให้หน่อย ฉันเห็นเขาอยู่แถวโซนระเบียงระหว่างนี้เดี๋ยวฉันขึ้นไปบอกพี่มาร์ชว่าเจอเพื่อน ขอตัวไปสนุกกับเพื่อน แกช่วยฉันหน่อยน่ะ ได้โปรดดดดดด "

" แกคุยกี่คนเนี่ยยัยเอม " ฉันเริ่มจะเอือมกับเพื่อนคนนี้แล้ว การมาผับครั้งแรกของฉัน ต้องมาช่วยเพื่อนสับรางรถไฟไม่ให้ชนกัน โอ๊ยยยย

[ ค่ะ พี่ไปร์ท อุ๊ย พี่ไปร์ทพอดีเอมปวดท้อง คุยกับเพื่อนเอมก่อนนะคะ ]

รับสายเสร็จ ก็โยนให้ฉัน ฉันยังไม่ได้ตั้งตัวเลย แล้วทำไมไม่กดตัดสายไปก่อน

โอ๊ยยยยยกรอกตามองบน ฉันละไม่เข้าใจยัยชะเอมเลยจริงๆ ถ้ารถไฟชนกันจริงๆขึ้นมา ฉันจะสมน้ำหน้าให้ แล้วนางก็กึ่งวิ่งกึ่งเดินกลับไปหาพี่มาร์ชด้านบน

[ เอ่อ....ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ]เสียงก็ดังไม่ได้ยินอะไรเลย จนฉันต้องเดินออกมาข้างนอก

[ ฮัลโหลครับ ได้ยินไหมครับ ]

[ ได้ยินแล้วค่ะ ]

[ พอดี เอมเข้าห้องน้ำ ]

[ อ่อ... ไม่เป็นไร ]

[ ไอ้ไปร์ทมันไปเอาของที่รถนะ มันเลยให้ผมถามแทนว่า อยู่ไหน เจอกันกี่โมง ]

เอาไงละทีนี้จะตอบว่าไงเนี่ย

[ คือ เอ่อ... ฉันก็ไม่แน่ใจ ว่าชะเอมจะไปที่ไหนยังไง น่าจะต้องรอถามชะเอมเอง ]

[ อ๋อ โอเค งั้นฝากบอกชะเอมให้หน่อยครับไปร์ทบอกว่า รอหน้า JESDO BAR ห้าทุ่มเดี๋ยวพาไปกินข้าวต้ม ]

[ ได้ค่ะ เดี๋ยวบอกให้นะคะ ]

...

"ว่าไงวะไอ้ติณ ชะเอมว่าไงบ้าง"

"กูไม่ได้คุยกับชะเอมอะไรของมึง"

"เอา... แล้วมึงคุยกับใคร นั้นเบอร์ชะเอม"

"กูก็ไม่รู้ น่าจะเพื่อนมั่ง แต่เสียงน่ารักชิบหาย ได้ยินแค่เสียงแทบละลาย"

หมับ!

" ไอ้เหี้ยไปร์ท มึงตบหัวกูทำไม "

" ให้มันน้อย ๆหน่อย ได้ยินแค่เสียง มาละลงละลายเชี้ยไรมึง " ก็เสียงน้องเขาน่ารักจริง ๆนะเว้ย

" แต่กูฝากบอกน้องเขาให้บอกชะเอมของมึงให้แล้ว ว่าห้าทุ่มมึงจะรอหน้าผับ "

" เออๆ ขอบใจมาก "

…

" ชะเอมทางนี้ " เมื่อเห็นชะเอมเดินออกมาชะเง้อมองหาด้วยหน้าตาเลิ่กลั่ก

"แกพี่ไปร์ทว่าไงบ้าง"

"ฉันไม่ได้คุยกับเขา คุยกับเพื่อนเขา เห็นว่าห้าทุ่มจะมารอรับหน้าผับ พาไปกินข้าวต้ม"

ชะเอม ถอนหายใจ เหมือนจะโล่งใจมากที่รถไฟไม่ชนกัน

"ขอบใจแกมากนะเพื่อนรัก"

"พอเลยอะไรของแกเนี่ย" นางไม่ขอบใจอย่างเดียวแถมเข้ามาหอมแก้มฉันซ้ายทีขวาที ฉันจะบ้าตายอยู่แล้วกับเพื่อนคนนี้

" ว่าแต่แกจะไปต่อกับฉันไหม "

" ไปต่อไหนของแกอีก "

" ไปกินข้าวต้มกับพี่ไปร์ทไง "

" พอ… พอเลย ฉันไม่ไปไหนกับแกแล้ว แกจะไปกินข้าวต้มหรือไปกินอะไรกันก็ตามใจแกเลย "

หมดกัน เที่ยวผับครั้งแรกของฉัน อ่อยผู้ชายสักคนก็ยังไม่ได้อ่อย

"เอ่อ...ถ้างั้นแกจะกลับยังไง แกขับรถเป็นไหม"

"ขับรถฉันกลับหอก่อนก็ได้ จอดไว้ที่หอแกนั้นแหละพรุ่งนี้ฉันค่อยไปเอา "

" แล้วแกละ "

"ไม่ต้องห่วง ฉันเดี๋ยวให้ผู้ไปส่ง"

อยากจะกรอกตามองบนสักพันครั้ง ตอนเจอกันครั้งแรก มองนางเป็นคนใสๆ ได้ไงเนี่ย

"แบบนั้นก็ได้ งั้นฉันไปก่อนนะ "

“ ขับรถดี ๆละ เจอกันพรุ่งนี้นะโบอิ้ง " หลังจากแยกจากชะเอมฉันก็ขับรถนางกลับหอ มาถึงก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า หัวเสียชะมัด

...

ครืด ครืด~~

"พี่ไปร์ทคะ ชะเอมรออยู่หน้าผับแล้วค่ะ"

"รถพี่คันสีขาวครับ หันมาทางซ้ายซิ "

ชะเอมฉีกยิ้มกว้าง เมื่อเห็นรถคันสีขาวขับเคลื่อนมาพอดี เมื่อรถลดกระจกลง ภายในรถก็เผยให้เห็นผู้ชาย หน้าคม หล่อเหลา 2 คน ที่ยิ้มให้ฉันแทบจะละลายอยู่แล้ว

"ชะเอม เดียวพี่แวะไปส่งไอ้ติณก่อนนะ"

ฉันก้าวขึ้นรถพร้อมชะโงกหน้าเข้าไปหอมแก้มคนขับ

"ได้ค่ะ แล้วพี่ติณไม่ไปกินข้าวต้มด้วยกันเหรอคะ "

" ตามสบายเลยพี่ไม่อยากไปเป็น กขค ว่าแต่เพื่อนเราละ ตอนที่คุยโทรศัพท์เราอยู่กับเพื่อนไม่ใช่เหรอ "

" อ๋อ โบอิ้งเหรอคะ กลับไปก่อนแล้วค่ะ

"โบอิ้งคุยโทรศัพท์กับพี่ติณนี่เอง ก็สงสัยอยู่ว่าคุยกับใครถ้าไม่ใช่พี่ไปร์ท "

" อือ คุยกับพี่เอง พอดีไอ้ไปร์ทมันเดินมาเอาของในรถ "

"ติณมันแอบสนใจเพื่อนชะเอม หลงเสียงเพื่อนชะเอมไม่ไหว " พี่ไปร์ทเอ่ยแซวเพื่อนยิ้มหัวเราะยักไหล่

" จริงหรอค่ะพี่ติณ โบอิ้งตัวจริงน่ารัก สวยมากด้วย จะเอาไอจี หรือไลน์ดีคะ "

" โอโห้ ไม่ห่วงเพื่อนเลยเหรอเรา "

" ไม่ค่ะ อยากให้เพื่อนมีแฟน พี่ติณทักไปจีบเลย เอมเชียร์"

...

วันจันทร์…

หลังจากคืนที่ไปเที่ยวกับชะเอม ทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมาชะเอมชวนฉันไปเที่ยว แต่ฉันก็ไม่ไป เพราะนางมักจะนัดกิ๊กของนางไปด้วย ฉันละยอมใจความเจ้าชูของนางเลย คนคุยนางนับสิบคน ถ้าฉันเป็นนางคงโป๊ะแตก จำชื่อสลับกันหมดแล้ว

ต้องนับถือความสามารถในการสับรางนางจริง ๆ ถือว่ามือฉมังเลย นึกสภาพไม่ออกเลยถ้ารถไฟชนกันจะเป็นยังไง

" แกเอาน้ำอะไร เดี๋ยวฉันเลี้ยงวันนี้อารมณ์ดี ล่าแต้มพี่อิฐ เด็กสถาปัตย์ได้อีกหนึ่ง " ชะเอมยิ้มยักไหล่

"แกดูภูมิใจมากเลยนะ ฉันขอให้รถไฟชนกันสักวันเถอะ จะยืนหัวเราะแกให้ฟันร่วงเลย"

"ไม่มีทาง นี่ใคร ระดับไหนแล้ว ไม่มีทางที่รถไฟจะชนแน่นอน "

"ฉันเริ่มเกลียดความมั่นหน้ามั่นโหนกแกจริง ๆ"

" ตกลงแกกินน้ำอะไร "

" น้ำกระเจี๊ยบ "

"อุ๊ย! แก ฉันเปลี่ยนใจละ"

"อะไรของแกอีกชะเอม"

" เราไปกินข้าวที่โรงอาหารสถาปัตย์กันดีกว่า "

" ฉันไม่ไป " แล้วชะเอมก็เดินมาลากฉัน ฉันเบื่อความบ้าผู้ชายของนาง

" วันเดียวแก ฉันขอวันเดียว ไปเป็นเพื่อนหน่อย "

แล้วฉันปฏิเสธอะไรได้บ้าง ลากฉันมาถึงโรงอาหารใต้ตึกสถาปัตย์จนได้

" แกเอาน้ำกระเจี๊ยบใช่ไหม เอาข้าวอะไร เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง "

"เออๆ เอาคะน้าหมูกรอบ "

"แกนั่งนี้นะ อย่าพึงหนีฉันกลับละ"

เบื่อเพื่อนเว้ยยยยยย

หมับ!

"ขอโทษครับ "

ฉันหันหลังกลับมาจะนั่งที่โต๊ะ ก็ชนเข้ากับผู้ชายคนนึง สูง ขาว ตี๋ จมูกโด่งเป็นสัน หล่อ หล่อ หล่อไม่บันยะบันยัง

" เป็นอะไรรึป่าวครับ "

" อ่อ... ไม่เป็นอะไรค่ะ เดี๋ยวช่วยเก็บของนะคะ "ฉันก้มลงช่วยเก็บชีทเอกสาร แต่สายตาก็เหลือบมองความหล่อ หล่อตะมุตะมิ หล่อยังกับพระเอก หล่ออะไรขนาดนี้ คนอะไรใช้คำว่าหล่อได้เปลืองมาก

" ขอบคุณมากครับ ขอโทษอีกครั้งพอดีผมไม่ทันระวัง "

" ไม่เป็นไรค่ะ " ฉันเผลอยิ้มแบบหุบไม่ได้เลย

"ว่าแต่ชื่อ...."

" โบอิ้งค่ะ "

"ผม แจ็คครับ เรียนอยู่คณะไหนหรอครับ"

"บริหารค่ะ"

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ ถ้ายังไงผมขอตัวก่อน ขอโทษอีกครั้ง "

"ค่ะ ไม่เป็นไรเลย ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน "

หลังจากที่แจ็คเดินไปชะเอมก็ถือจานข้าวกับน้ำมาพอดี

"แก..." เสียงชะเอมแจ๋นแหลน มาแต่ไกล

"เมื่อกี้มันแจ๊ค ดาวคณะสถาปัตย์เลยนะนั่น แกคุยอะไรกับเขา รู้จักเหรอ "

"ป่าว พอดีเขาเดินมาชนฉัน แต่หล่อชะมัด"

"กรี๊ดดดดด!"

"เบาๆชะเอม แกจะเสียงดังทำไมเนี่ย"

"นี่เดี๋ยวฉันเปิดไอจีเขาให้ดู งานดีมากแก" พูดจบนางก็เปิดไอจีแจ็คให้ฉันดู งานดีจริง หล่อประล่ำประเหลือ ฉันแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดค้นหาไอจีของแจ็คเอาไว้ส่องต่อ แต่ชะเอมก็หันมาเห็นพอดี

"อ่ะแฮ่มๆ เห็นนะจ๊ะว่าทำอะไร มาๆเดี๋ยวชะเอมจะสอนวิชาสอยผู้ให้ "