บทที่ 6 เปียกก่อนใคร

เสียงดนตรีในร้านค่อย ๆ เปลี่ยนจังหวะ จากบีทหนักลึก…กลายเป็นจังหวะสนุกเร้าใจมากขึ้น ไฟในโถงหลักหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นแสงสีสด ฟ้า ชมพู ม่วง สาดสลับกันไปมาเหมือนคลื่นของเทศกาล

เสียงกลองจังหวะไทยผสม EDM ดังขึ้น เรียกเสียงฮือฮาจากทั้งร้านในทันที

“พร้อมกันหรือยังคะ…!” เสียงใสกังวานของพิธีกรสาวดังขึ้นผ่านไมค์ หญิงสาวรูปร่างเพรียวในชุดสงกรานต์สุดแซ่บ เสื้อซีทรูบางเบาสีขาวเผยบราสีสดด้านใน กระโปรงสั้นแนบตัวที่เปียกน้ำเล็กน้อยจนแนบไปกับผิว ยืนอยู่บนเวทีกลางร้าน ผมยาวของเธอถูกรวบสูง ปล่อยปอยผมบางส่วนให้เปียกชื้นอย่างตั้งใจ ใบหน้าสวยคมแต่งแต้มด้วยกลิตเตอร์ที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับทุกครั้งที่เธอขยับ

“คืนนี้…คืนก่อนสงกรานต์แบบนี้ ใครอยาก ‘เปียก’ ก่อนใคร…ยกมือขึ้น!” เสียงกรี๊ด เสียงโห่ และเสียงหัวเราะดังขึ้นทันทีจากทั่วทั้งร้าน แก้วถูกยกขึ้นชนกัน น้ำแข็งกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง พนักงานของร้านเริ่มเดินแจก “ลูกบอลฉลาก” สีสดใสให้ลูกค้าแต่ละโต๊ะ บางลูกเป็นสีทอง บางลูกเป็นสีแดง บางลูกมีลวดลายดอกไม้ ด้านใน…ซ่อนรางวัลของค่ำคืนนี้

พิธีกรสาวหมุนตัวหนึ่งรอบอย่างสนุกสนาน หยิบกล่องใสขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยฉลากขึ้นมา

“กติกาง่ายมากนะคะ!”

“ใครจับได้ ‘สีทอง’ รับไปเลย เหล้าพรีเมียมหนึ่งขวด!” เสียงเฮดังลั่นร้านทันที

“แต่ถ้าได้ ‘สีแดง’ …” เธอหยุดเล็กน้อย ยิ้มกว้างอย่างเจ้าเล่ห์ “ต้องโดนสาดน้ำ…กลางร้าน!” เสียงกรี๊ดและเสียงหัวเราะดังขึ้นแรงกว่าเดิมพนักงานหญิงถือขันน้ำเงินใสสะอาดเดินออกมายืนเตรียมพร้อม บางคนแอบหัวเราะคิกคักรอจังหวะ

“และถ้าใครได้ ‘ลายพิเศษ’ …” เธอชูฉลากขึ้นสูงให้ทุกคนเห็น “รับไปเลย! ดื่มฟรีทั้งโต๊ะหนึ่งชั่วโมงเต็ม!” เสียงโห่ร้องแทบจะกลบเสียงเพลง บรรยากาศในร้านร้อนขึ้นทันที

ไม่ใช่เพราะอุณหภูมิ…แต่เป็นเพราะความคาดหวัง ลูกค้าหลายโต๊ะเริ่มลุกขึ้นยืน บางคนโอบไหล่เพื่อน บางคนตะโกนเชียร์กันเสียงดัง

“เอาล่ะค่ะ………!” พิธีกรลากเสียงยาว

“นับถอยหลังพร้อมกันนะคะสาม! สอง! หนึ่ง!” ทั้งร้านนับพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง

“เปิดเลย!”

เสียงกระดาษฉีก เสียงหัวเราะ เสียงกรี๊ด ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งร้าน

โต๊ะหนึ่งได้สีทอง เสียงเฮลั่น พนักงานรีบยกเหล้าขวดหรูไปเสิร์ฟทันที

อีกโต๊ะหนึ่งได้สีแดง

“ไม่เอา!” เสียงโวยวายปนหัวเราะ ก่อนที่น้ำจะถูกสาดใส่กลางวงอย่างเต็มแรง เสียงกรี๊ดดังสนั่น หยดน้ำกระเด็นสะท้อนแสงไฟระยิบระยับไปทั่ว บางคนเปียก บางคนหัวเราะ บางคนยิ่งดื่มหนักกว่าเดิม ค่ำคืนก่อนสงกรานต์…เริ่ม “เปียก” ขึ้นจริง ๆ

บนชั้นสอง โซนวีไอพี ลูกค้าหลายโต๊ะยืนมองลงมา ร่วมลุ้น ร่วมหัวเราะกับบรรยากาศด้านล่าง

แต่มีเพียงโต๊ะหนึ่งที่ยังคงนิ่ง ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำยังคงนั่งอยู่ที่เดิม แก้วเหล้าในมือสะท้อนแสงไฟด้านล่าง เสียงหัวเราะ เสียงดนตรี เสียงน้ำกระเซ็น ดูเหมือนจะไม่สามารถแตะต้องเขาได้เลย ดวงตาสีเทาคู่นั้นมองลงไปยังความวุ่นวายเบื้องล่างเพียงครู่

ก่อนจะเลื่อนขึ้นมา หยุดอยู่ที่ “ใครบางคน” ร่างของโรสที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงไฟและผู้คน และในวินาทีนั้นเอง เหมือนทั้งร้านจะครึกครื้นเพียงใดก็ตาม

แต่สำหรับเขา มีเพียง “เธอ” ที่ชัดเจนที่สุดในค่ำคืนนี้