บทที่ 5 เธอต้องชดใช้แทนพี่ชายของเธอ

“ ก็มาชดใช้หนี้ยังไงล่ะ ไม่ใช่ด้วยเงิน แต่เป็นตัวเธอเท่านั้น ไม่ถอดให้ใช่มั้ย ได้! งั้นฉันจะถอดเองแล้วจะถอดให้เธอด้วย ” พูดจบเขาก็ถอดเสื้อเหวี่ยงลงบนพื้นพร้อมทั้งถอดกางเกงออกไป ชมพูนุชยืนอ้าปากค้างกับเรือนร่างเปลือยเปล่ากำยำตรงหน้า เธอห้ามสายตาไม่ให้มองไปตรงท่อนลำกลางลำตัวของเขาไม่ได้จริง ๆ ขนาดของมันเกือบเท่าแขนเธอทีเดียว แก้มเนียนแดงระเรื่อสัญชาตญาณเอาตัวรอดพุ่งเข้ามาในหัว ขาเรียวเริ่มขยับแล้ววิ่งพุ่งตรงไปที่ประตูห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

“ จะไปไหน มาอาบน้ำให้หน่อยสิ ” ไม่ทันได้ถึงประตูห้องร่างบางก็โดนคว้าเอวแล้วลากกลับมาที่อ่างอาบน้ำ เธอดิ้นรนทั้งทุบทั้งตีไปที่แขนเขาพัลวัน แต่ดูเหมือนว่าร่างใหญ่เหมือนยักษ์นั่นจะไม่รู้สึกรู้สาสักอะไรเลย

“ ไม่ปล่อยฉันนะ ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต บอกให้ปล่อยไงล่ะ ”

ไม่ใช่แค่ไม่ปล่อยแต่เขานั่งลงที่ขอบอ่างแล้วรั้งร่างเล็กลงมานั่งบนตัก มือแข็งแรงถอดเสื้อผ้าเธอออกโดยที่เธอขัดขืนสู้แรงเขาไม่ได้เลย ร่างบางเปลือยเปล่าอยู่บนตักเขา ธันวาจับหน้าอกอวบเธอบีบแรง ๆ พร้อมกับคำรามที่ข้างหูเธอ

“ จะอาบให้ฉันดี ๆ หรือจะให้ฉันทำอย่างอื่นเลือกเอา ”

ชมพูนุชหยุดดิ้นทันทีเมื่อได้ยินน้ำเสียงเย็นเฉียบแววตาที่เขาจ้องมองมานั่นยืนยันได้ว่าเขาทำตามคำพูดแน่นอน ถึงใจจะสู้แต่ก็รู้ว่าตัวเองเสียเปรียบเต็มประตู คงต้องยอมอ่อนข้อให้ไปก่อนเพื่อเอาตัวรอด เธอมองมือใหญ่หยาบกร้านที่เคล้นคลึงทรวงอกเธออยู่แล้วสะท้อนใจ ถ้าหากเขาหักคอเธอก็คงตายคามือเป็นแน่

“ อาบก็ได้ ปล่อยสิ คนบ้าอะไรโตเป็นควายยังจะให้อาบน้ำให้อีก ” ถึงจะยอมแต่ก็อดบ่นไม่ได้ ธันวาละมือที่ทรวงอกอวบอย่างเสียดายก่อนจะจับใบหน้าของเธอให้แหงนเงยขึ้นรับจูบจาบจ้วงร้อนแรงที่บดขยี้ลงมา ลิ้นสากแทรกเข้าไปพัวพันเกี่ยวรัดลิ้นเล็ก ดูดรัดอย่างเอาแต่ใจ ครู่หนึ่งจากรุนแรงกลับกลายเป็นอ่อนโยนเมื่อรู้สึกได้ว่าเธอตอบสนองจูบเขาอย่างเผลอไผล

“ อยากโดนสินะถึงได้ปากดี ขืนด่าฉันอีกคำจะจับเอ็นยัดปากซะให้เข็ด ” ธันวาจ้องมองหน้าเธออย่างเย้ยหยัน ถึงจะเกลียดจะแค้นพี่ชายเธอแค่ไหน แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้เลยว่า เรือนร่างแน่งน้อยสมส่วนของชมพูนุชสวยงามเย้ายวนและมีผลกับความรู้สึกของเขามากมาย ท่อนลำกลางลำตัวของเขายืนยันได้ตอนนี้มันแข็งชันเหยียดขยายเต้นตุบ ๆ จนรวดร้าวไปหมด

“ ขะ ขอโทษค่ะฉันจะไม่ด่าคุณอีกแล้ว ” ชมพูนุชตัวสั่น หน้าตาเขาตอนนี้มันน่ากลัวจริง ๆ ทว่าทั้ง ๆ ที่กลัวเขาแต่พอถูกเขาสัมผัสเล้าโลมเธอกลับโอนอ่อนเสียวซ่านอย่างน่าละอาย

เขาอุ้มร่างเธอลงไปในอ่างด้วยกันแล้วแล้วเอนร่างพิงขอบอ่าง น้ำอุ่น ๆ หอมกลิ่นเกล็ดสบู่ช่วยให้ผ่อนคลายความตึงตรงหน้าขาได้บ้าง แต่ก็ไม่มากพอเพราะก้นนุ่ม ๆ ของเธอยังคงทับท่อนเอ็นของเขาอยู่นี่สิ ให้ตาย!

“ ขัดตัวให้ฉัน ” สั่งทั้ง ๆ ที่เปลือกตายังคงหลับสนิท

ชมพูนุชหยิบใยขัดตัวที่วางอยู่ตรงขอบอ่างขึ้นมาแล้วกลั้นใจขัดถูไปที่ท่อนแขนกำยำตามคำสั่ง เสียงเขาถอนลมหายใจราวกับพอใจ เธอจึงขยับไปถูแขนอีกข้างของเขา มือใหญ่ยกขึ้นมาจับมือเธอไปวางตรงแผงอก

“ ถูตัวด้วย บ้านเธออาบน้ำเขาถูแค่แขนงั้นรึ ” ปากช่างค่อนขอดเสียจริง ไอ้โรคจิตคอยดูเหอะ อยากให้ขัดให้นักใช่มั้ย

มือเร็วเท่าความคิด ชมพูนุชค่อย ๆ ถูฟองน้ำไปทั่วแผงอกแล้วถูต่ำลงไป ต่ำลงไป…จนกระทั่งถึงกลางลำตัว เธอจับท่อนลำอวบใหญ่ของเขาไว้ในมือ มันใหญ่จนกำแทบไม่รอบ ธันวาบดกรามกลั้นเสียงครางเมื่อมือนุ่มกำรอบท่อนเอ็นแล้วรูดขึ้นลง เขาลืมตาขึ้นมามองหน้าเธอช้า ๆ รู้สึกแปลกใจที่หญิงสาวยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วเธอก็ออกแรงบีบท่อนเอ็นเขาอย่างแรง!

“ โอ้ย! ระยำเอ้ย! ” เขาคำรามสบถพร้อมกับกุมท่อนเอ็นด้วยความเจ็บจุกจนหน้าเขียว ส่วนตัวต้นเหตุกระโจนออกจากอ่างอาบน้ำตรงไปคว้าเสื้อผ้าแล้ววิ่งออกไปจากห้องน้ำทันที