นิยายจีนโบราณ

บัลลังก์หมอยาเซียน
ด็อกเตอร์แพทย์หญิงอัจฉริยะข้ามภพกลายเป็นพระชายาของอ๋องฉู่ เพิ่งมาถึงก็เจอผู้ที่บาดเจ็บสาหัส นางยึดถือจรรยาแพทย์ไปทำการช่วยเหลือ กลับเกือบถูกคนให้ร้ายไท่ซ่างหวง(เสด็จพ่อของฮ่องเต้)ป่วยวิกฤต นางไม่มีวิธีรักษา ถูกอ๋องอำมหิตผู้น่าเกลียดเข้าใจผิดตำหนิเอา หรือว่าเป็นคนดีมันยากนัก? ชายผู้นี้เอาแต่ใส่ร้ายป้ายสีนางไม่ว่า ที่อดไม่ได้คือเขายังกล้าแต่งชายารองทำให้นางสะอิดสะเอียนอีกอ๋องอำมหิตพูดอย่างเย็นชาว่า: "เจ้ามีดีอะไรให้ข้าแค้นเจ้า ข้าเพียงแค่เกลียดเจ้า? แค่เห็นเจ้าแวบแรกก็รู้สึกขยะแขยง"หยวนชิงหลิงใบหน้ายิ้มรับพร้อมกล่าวว่า: "ไฉนข้าไม่รังเกียจท่านอ๋องเพคะ? เพียงแค่ทุกคนล้วนเป็นสุภาพชน ไม่อยากไม่ไว้หน้าก็เท่านั้น"อ๋องอำมหิตพูดเย้ยหยันว่า: "เจ้าอย่านึกว่าตั้งท้องลูกของข้าแล้วข้าจะนับว่าเจ้าเป็นพระชายา ดื่มยาถ้วยนี้ ข้ากับเจ้าขาดกัน อย่ามาขัดขวางการแต่งงานของข้ากับคุณหนูสองตระกูลฉู่" หยวนชิงหลิงยิ่มแฉ่งพร้อมกล่าวต่อว่า: "ท่านอ๋อง นี่ชอบพูดเล่นเสียจริงเพคะ ท่านอยากแต่งก็แต่งเลยเพคะ ข้ามีลูกให้ดูแล ค่อยแต่งงานใหม่ ไม่มีใครเป็นก้างขวางคอใคร ถึงเวลานั้นมีการจัดเหล้าครบเดือน ขอเชิญท่านอ๋องมาร่วมงานด้วยเพคะ"

ใต้ร่มยาใจ
ชีวิตของนางสู้รบปรบมือมาสิบกว่าปี ในที่สุดโหลชีก็ตัดสินใจรามือออกจากยุทธภพ ใครจะรู้ว่า ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของนาง ทำให้ทะลุมิติมาอีกภพหนึ่ง จากนั้น...ก็มาตกอยู่ในอ้อมอกของชายผู้หนึ่ง คลั่งพอแล้ว ตอนนี้เธอพยายามทำตัวเป็นผู้หญิงบอบบางไรเเดียงสา เขากลับค่อยๆฉีกหน้ากากที่แท้จริงของนางออก บังคับให้นาง...

มหายุทธ์ สะท้านภพ
หลัวซิว ชายหนุ่มกำพืดต่ำต้อย มีพรสวรรค์ปานกลาง กลับเกิดปรากฏการณ์ก่อรวมแหล่งกำเนิดกฏแห่งความเป็นความตายกลายเป็นของล้ำค่า จากนี้ต่อไปกายแฝงหลักธรรมการเวียนว่ายตายเกิดเทวสถานของโลกา ควบคุมวงล้อแห่งวัฏจักร กำเนิดอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ขั้นสูงสุด กลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในยุคสมัย ฐานะสูงส่งทระนงตนชั่วกัปชั่วกัลป์ ชายหนุ่มที่มีฐานะยากจนข้นแค้น ได้รับลูกแก้วความเป็นความตายซึ่งเป็นของล้ำค่าต้นตำรับเม็ดหนึ่งมา บัดนี้ไป ผู้ครอบครองพลังวิเศษอย่างเขา จักสำเร็จวรยุทธ์ทั้งหลายแหล่ เย้ยฟ้าท้าดิน จุติตำแหน่งมหาเทพจอมยุทธ์!

ชายาหมอเซี่ยจินอาน
สาวคนไหนกันที่เปิดฉากด้วยการข้ามพบมาสู่แท่นประหาร? พระเอกคนไหนกันที่เปิดฉากมาก็อยากตัดนิ้ว ควักลูกตานางเอก? แต่เรื่องบ้าๆพวกนี้ไม่ได้ทำให้เซี่ยจินอานหวาดหวั่นแต่อย่างใด นางสนแค่ระบบรักษาทางการแพทย์และพันธมิตรนักฆ่า ประหนึ่งอัพเกรด ประหนึ่งฉีกหน้าทรมานพวกคนกากเดน มีท่านอ๋องบางคนปากก็บอกอยากจะทรมานภรรยา แต่ตัวนั้นประคบประหงมอย่างกับอะไร ซ้ำยังกลายเป็นนักหึงแห่งปี? “อานอาน เจ้าจะรังเกียจที่หน้าตาข้าน่ากลัว แล้วหนีไปกับชายรูปงามหรือกระไม่?” เซี่ยจินอานเหล่มองชายที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จออกมา ใส่เสื้อคลุม ที่เผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย สายตามองตั้งแต่กล้ามเนื้อท้องจรดล่างลงมา ไอแห้งๆกล่าวว่า: “แฮะแห้ม หน้าตาน่ากลัวกับรูปร่างอันน่าทึ่ง มันคนล่ะเรื่องค่ะท่านพี่!”

แม่หนูชาวนาจอมแสบ
คนอื่นข้ามภพกินดีอยู่ดี เหมิงเชียนเหยียนข้ามภพกลับไปอยู่กับครอบครัวจนๆ อย่ากลัวไปเลย ด้วยความกล้าหาญชาญชัย ความแสบจี๊ดจ๊าดของนาง บุคคลที่มีพรสวรรค์ด้านยิงธนูอย่างนาง ยังไงเสียก็ทำให้ครอบครัวร่ำรวยได้เองแหละ เจ้าว่าไงกระไร?ด้วยความปากร้ายดุดันของนางทำให้ไม่ได้ออกเรือนเสียทีอย่างนั้นรึ?ถ้ากระนั้น เจ้าอภิเษกสมรสกับข้าเถอะ

พลิกชะตาหมอยา เฟิ่งชิงหัว
หมอหญิงข้ามภพไปยังราชวงศ์เทียนหลิง บิดาไม่อยู่ มารดาไม่รู้ที่เป็นไป เพียงต้องแต่งงานแทนกับท่านอ๋องเจ็ดผู้พิการเสียโฉมณราชวงศ์นั้นเพื่อทดแทนบุญคุณ

ซูหงซาน ย้อนมิติบุกชีวิตชนบท
ซูหงซานพอลืมตาขึ้นก็เห็นตัวเองไปโผล่ในยุคสมัยโบราณ กระท่อม ลานบ้านเก่าๆผุพัง ชีวิตจนเหลืออนาถ แถมยังมีสามีร่างกำยำและบุตรชายบุตรสาวซูบซีด แต่ใครบอกนางได้บ้าง ตัวละครที่นางเป็นอยู่ทำไมต้องเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายด้วยล่ะ?พยายามเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ตน ฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างมารดาและบุตร ทำอาหาร เปิดภัตตาคาร จนร่ำรวยมีเงินทอง ใช้ชีวิตให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆขึ้นไป แต่ทำไมลูกเลี้ยชายหญิงทั้งสองกลับกลายเป็นองค์หญิงองค์ชายซะงั้นล่ะ?ก็แม้แต่สามีกำยำของนางยังกลายเป็นแม่ทัพเลย?เพียงแค่แม่ทัพคนนี้ช่างเงอะงะจริงเชียว ซูหงซานอดที่จะโกรธไม่ได้:“”หานต้าจ้วง เจ้ามันไร้ยางอาย!เจ้าหลอกข้า!”หานต้าจ้วง:“น้องนาง สวามีผู้เพรียบพร้อมเช่นนี้เจ้าก็ได้มาแล้ว ยกโทษให้ข้าเถิด ได้โปรด?”

ข้าคือไป๋ฟางหรง (จีนโบราณ)
“วันนี้ข้าไป๋ฟางหรง ขอหย่าขาดจากตระกูลจ้าว ด้วยความผิดอิจฉาริษยา อับอายต่อบรรพชนตระกูลจ้าว จึงขอหย่าร้างด้วยตนเอง หลังจากนี้จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลจ้าวอีก” เรื่องย่อ เพราะเป็นคู่หมั้นกับเขามาตั้งแต่เยาว์วัย นางมีเขาเป็นส่วนหนึ่งเสมอ ตลอดระยะเวลาที่นางกับเขาหมั้นหมายกัน สุดท้ายแล้วเขาก็ยังคิดว่าทุกอย่างเป็นแผนของนางที่คิดจะจับเขาหลอกลวงกอบโกยผลประโยชน์ เมื่อถึงวันแต่งงาน เขาเข้าหอตามทำเนียม ยิ่งถูกยาปลุกกำหนัดเล่นงาน ก็ยิ่งคิดว่านางเป็นคนลงมือ สุดท้ายแล้ว หลังจากเข้าหอหลับนอนกับนาง รุ่งเช้าอีกวันก็เดินทางกลับไปยังชายแดนทันที เขาทอดทิ้งนางเอาไว้ในเมืองหลวง ระยะเวลาห้าปีมานี้ นางรอคอยให้เขากลับมาด้วยหัวใจอันมีรักอยู่เปี่ยมล้น สุดท้ายก่อนขึ้นเดือนเอ้อร์เยว่เข้าสู่ปีที่หก เขาเดินทางกลับเมืองหลวงพร้อมสตรีนางหนึ่ง เขาประกาศก้องออกมาว่า จะแต่งนางมาเป็นภรรยารอง ทำให้ไป๋ฟางหรงตัวแข็งทื่อราวกับถูกของแข็งกระแทกเข้าศีรษะอย่างจัง นางเห็นสามีตระกองกอดสตรีนางนั้นด้วยความอบอุ่นแววตาดูมีแต่ความรักใคร่เอื้อเอ็นดู เมื่อสายนั่นมองมาที่นาง มีแต่แววตาเย็นชาเยียบเย็นจนทำให้นางหนาวเหน็บสะท้านกาย จวนเจียนแทบจะล้มลงได้ทุกเมื่อแต่ก็ต้องฝืนยิ้มกลั้นน้ำตามิให้มันไหลออกมา ภายในอกนั้นปวดร้าวราวกับถูกหนามพิษทิ่มแทงทะลุทลวงเจียนตายอยู่รอมร่อ “สุดท้ายแล้วข้ากลายเป็นคนโง่ที่รักและยอมทุกอย่าง ต่อไปนี้ข้าควรจะหยุดเอาไว้ หยุดหัวใจเอาไว้เพียงเท่านี้ ข้าจะไม่ฝืนไม่รั้งเอาไว้อีกแล้ว”

ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
เพราะปัญหาของพี่ชายเธอจึงทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก ด้วยความน้อยใจจึงวิ่งออกจากบ้านมากลางดึกเพื่อจะไปหาเพื่อนสนิท ในตอนที่กำลังข้ามถนนมีรถยนต์ขับมาด้วยความเร็ว พุ่งเข้ามาหาเธอจะหลบก็ไม่ทันแล้ว ร่างของเธอจึงถูกชนอย่างแรงกระเด็นลอยไปหลายเมตร และเธอก็หมดลมหายใจจากอุบัติเหตุครั้งนี้ทันที เมื่อลืมตาอีกทีปรากฎว่าวิญญาณของเธอมาอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุสิบสองปีที่ป่วยตาย แถมครอบครัวก็ลำบากแต่ทุกคนกลับรักใคร่กลมเกลียวกัน นี่สิครอบครัวที่เธอใฝ่ฝันในเมื่อเธอมาเกิดใหม่ในร่างนี้แล้ว จากนี้ไปเธอจะทำให้ทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้นให้ได้อย่างแน่นอน

ทะลุมิติไปเป็นภรรยาตัวน้อย
เฉียนซีเว่ยทดลองดาวน์โหลดเกมส์ทางอินเตอร์เนตมาลองเล่น เมื่อลงทะเบียนเข้าสู่เกมส์กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เธอทะลุมิติไปยังโลกที่เธอไม่รู้จัก แถมชีวิตในมิตินี้ยังถูกขายให้ไปเป็นภรรยาเด็กของบุตรชายในครอบครัวชาวบ้านที่ยากจน มิหนำซ้ำสามีในนามของนางยังหายสาบสูญไปในสงครามไม่ได้กลับมาบ้านอีกด้วย ภาระกิจของเฉียนซีเว่ยที่ต้องทำตามระบบภรรยาตัวน้อยจึงเริ่มขึ้นท่ามกลางข้อจำกัดมากมายในชีวิต "ภรรยาตัวน้อยหมายถึงเป็นภรรยาที่แต่งงานตั้งแต่เด็กถูกเลี้ยงให้เติบโตอยู่ในบ้านของสามี ว่าแต่สามีของข้ายามนี้เขาอยู่ที่ไหนเจ้าคะ" เฉียนซีเว่ยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัย .... "ท่านช่วยบอกข้าอีกที สตรีนางนั้นเป็นสะใภ้ตระกูลเซี่ยที่อยู่หมู่บ้านติงเซียนอย่างนั้นหรือ" เซี่ยอวี่เฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัยปนมึนงง เขามีภรรยาตั้งแต่เมื่อไหร่เพราะเหตุใดเขาจึงไม่รู้เรื่องนี้ .....

ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์
โปรย: นางเป็นหมอที่ไม่เคยรักษาคนมาก่อน แต่กลับหลอมยาได้นิดหน่อย ส่วนเขามีรูปร่างหน้าตาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิด อีกทั้งยังมีดวงกินภรรยา แล้วนางผู้เป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนเขาได้สักกี่สิบวัน ไรต์มีนิยายมาฝากอีกแล้วค่ะ เรื่องนี้เป็นจีนโบราณที่ไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ใด ๆ ทั้งสิ้นนะคะ เนื้อหาเกิดจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากมีข้อผิดพลาดประการใดไรต์ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ซินเหยียนหมอทหารจากยุคปัจจุบันเผลอหลับไปบนโต๊ะทำงาน พ่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในร่างของเด็กหญิงอายุเก้าขวบแล้ว ที่สำคัญนางสามารถเดินลมปราณได้ทั้งยามหลับและยามตื่น อีกทั้งนางยังสามารถหลอมยาได้เล็กน้อย ส่วนเขาอัปลักษณ์ตั้งแต่กำเนิดไม่สามารถแข่งขันกับพี่น้องเพื่อชิงบัลลังก์มังกรได้ อีกทั้งยังถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวกาลกินีของแผ่นดิน จึงถูกเนรเทศไปอยู่ไกลสุดถึงชายแดนเหนือตั้งแต่ยังเยาว์ แต่โชคชะตาก็ทำให้เขากับนางได้มาอยู่เคียงคู่กันโดยไม่เต็มใจทั้งสองฝ่าย อีกทั้งคนยังเล่าลือว่าเขาเป็นบุรุษที่มีดวงกินภรรยา เว่ยซินเหยียนซึ่งเป็นภรรยาคนที่หกจะมีชีวิตอยู่ในจวนของเขาได้กี่สิบวัน ฝากกดหัวใจกดติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณนักอ่านทุกคนมาก ๆ ค่ะ ตัวอย่างบางตอน “ขอรับ” ซ่งฉือรับคำ หลายลมหายใจจึงเอ่ยต่อ “เหตุใดฝ่าบาทถึงพระราชทานสมรสให้กับท่านอ๋องอีกเล่า ตอนนี้ชื่อเสียงของท่านอ๋องป่นปี้ไปหมดแล้วนะขอรับ” ไม่รู้ว่าเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จ พอคนพูดกันปากต่อปากก็รวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง ตอนนี้สตรีทุกคนที่อยู่ในวัยออกเรือนไม่ว่าอยู่ทางทิศไหนของแคว้นฉินย่อมหวาดกลัวเจิ้นเสิ่นอ๋องกันทั้งนั้น ริมฝีปากที่ลอดผ่านหน้ากากออกมายิ้มเย็น เอ่ยว่า “หากพวกนางอยากตายก็ปล่อยให้พวกนางมาเถิด” “แต่แค่นี้ชื่อเสียงของท่านอ๋องก็…” “ข้าไม่สนใจชื่อเสียง ข้าไม่สนว่าใครจะคิดกับข้าอย่างไร ถ้าเสด็จพ่ออยากให้ข้าแต่งงานข้าก็จะแต่ง แต่ใครจะตายนั้น ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ไม่เกี่ยวกับข้า” ว่าจบร่างสูงใหญ่ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้พลางสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่งแล้วเดินออกจากห้องหนังสือไป ที่ผ่านมาเขาไม่เคยขัดราชโองการสักครั้ง เพราะรู้ว่าเสด็จพ่อทรงหวังดี อยากให้เขาแต่งงานมีบุตรมีภรรยาที่ดี แต่เสด็จพ่อไม่เคยถามเขาสักคำว่าเขาอยากมีใครหรือไม่ แล้วสตรีคนใดกันจะยอมมีสามีหน้าตาอัปลักษณ์เช่นเขา

หมิงเอ๋อทะลุมิติมาหนีสงคราม
ฝูหนิงเอ๋อเป็นอาสาสมัครองค์กรช่วยเหลือผู้ยากไร้ต้องมาถูกลูกหลงจากเหตุผู้ก่อการร้ายวางระเบิด แต่แทนที่เธอจะตายแล้วไปเข้าแถวรอดื่มน้ำแกงเมิ่ง วิญญาณกับไปเข้าร่างเด็กน้อยที่อยู่ในช่วงหนีสงคราม

โหวน้อยท่านเลิกตื๊อข้าเสียที
ชั่วชีวิตของเซี่ยเฟิงหรั่นมีความปรารถนาอยู่สามประการ ประการแรก: ขอให้มารดาของนางตาสว่างเสียที เลิกทุ่มเทความรักอย่างมืดบอด แล้วมองให้ชัดว่าบิดาของนางนั้นคือบุรุษสารเลวหาตัวจับยาก! ประการที่สอง: ขอให้ท่านย่าเลิกกังวลเรื่องการออกเรือนของนาง เพื่อให้นางได้เลือกเฟ้นสามีที่ว่าง่ายและเชื่อฟังมาเคียงคู่สักคน ประการที่สาม: ขอให้ ท่านโหวตัวน้อย แห่งจวนองค์หญิงอยู่ห่างจากนางไปไกลๆ ปล่อยให้นางได้หาเงินเก็บสะสมสินเดิมออกเรือนอย่างสงบสุขเสียที ใครบ้างจะไม่รู้ว่าท่านโหวผู้ยิ่งใหญ่แห่งจวนองค์หญิงผู้นี้ ผิวหน้าหนายิ่งกว่ากำแพงเมือง มีคู่หมายกระจายอยู่ทั่วเมืองหลวง สตรีทั้วเมืองหลวงต่างหมายปอง กล้ากระทั่งโต้เถียงฮ่องเต้ แย่งชิงสตรีกับเหล่าองค์ชาย ทำเอาอัครเสนาบดีโกรธจนเป็นลม ต่อยตีแม่ทัพจนหมอบราบคาบ ฝีปากกล้าจนเหล่าขุนนางสอดส่องนิ่งอึ้งไร้คำโต้ และทำเอาศาลต้าหลี่สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว! คนแบบนี้นางย่อมมิอาจไปตอแยด้วยได้! แต่ใครจะไปคาดคิดว่าท่านโหวผู้ยิ่งใหญ่นอกจากจะหน้าหนาแล้ว ความสามารถในการตามตื้อยังเป็นเลิศ มู่ชิงเหยาได้แต่เฝ้ามองตนเองค่อยๆ หลุดจากกำแพงที่วางไว้ หน้ากากที่สวมอยู่ร่วงหล่นลงทีละชั้น จนกระทั่งตกอยู่ในอ้อมกอดของท่านโหวตัวร้าย... และไม่อาจหนีพ้นได้อีกต่อไป! .. นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

ท่านกั๋วกงเมื่อไหร่จะแต่งงานกับข้า
ชาติก่อนนางถูกสามีสารเลวทรมานจนสิ้นใจ ตระกูลย่อยยับ! เมื่อได้เกิดใหม่จึงขอทิ้งศักดิ์ศรี เดินเข้าไปหา 'ท่านกั๋วกง' ผู้ทรงอำนาจล้นราชสำนักพร้อมคำถามที่สั่นสะเทือนเมืองหลวง"ท่านยินดีแต่งกับข้าหรือไม่?"

เกิดใหม่ครานี้ ข้ากลายเป็นนางร้ายเบอร์หนึ่ง
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายเบอร์หนึ่งที่มีบทต้องตาย นางหวังว่าชีวิตใหม่จะอยู่อย่างสงบสุข ถ้าไม่ต้องรับมือกับสามีเย็นชา แม่สามีจ้องเล่นงาน แถมเรื่องวุ่นวายไม่หยุด สุดท้ายชีวิตใหม่ก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเลย!

ข้าเป็นใคร??...อย่ารู้เลยจะดีกว่า
อยู่ๆ ฮ่องเต้ก็มีราชโองการเรียกตัวสตรีผู้หนึ่งกลับเมืองหลวง ฐานะของนางแม้ชัดเจนเต็มไปด้วยปริศนา นางเป็นใคร เหตุใดฮ่องเต้จึงให้ความสำคัญ นางมีที่มาอย่างไร ไม่มีผู้ใดตอบได้นอกจากตัวนางเอง!!! ทางหนึ่งสตรีที่ถูกเรียกตัวกลับเมืองหลวงได้รับบาดเจ็บไม่ได้สติ อีกทางหนึ่งคุณหนูอวิ๋น อวิ๋นซูเหยา กลับได้รับบาดเจ็บจนสูญเสียความทรงจำ ความลับมากมายหล่นหายไปพร้อมความทรงจำที่เต็มไปด้วยปริศนา ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ตามตำนานเล่าขานสืบต่อกันมา แท้ที่จริงแล้วเกี่ยวข้องกับหญิงสาวธรรมดาที่ถูกพี่สาวแย่งคู่หมายไปอย่างไร ช่วงหนึ่งนางรู้สึกสับสนและล้มเลิกที่จะไล่ความความทรงจำ นาง...อยากมีชีวิตราบรื่นสงบสุข ดังนั้นจึงเริ่มมีความคิดที่จะ เกี้ยว ท่านปราชญ์หยาง หยางสวินเคอ ทว่าอดีตกลับตามหลอกหลอนจนล่วงรู้ว่านางเป็นใครอีกคน คนที่ชั่วชีวิตนี้ไม่อาจหลุดพ้น ต้องวนเวียนอยู่กับการปกป้องและการสูญเสีย เช่นนี้แล้วนางควรเลือกอย่างไร เลือกที่จะจากไปเงียบๆ หรือไขว่คว้าเขาผู้นั้น บุรุษที่ทำให้นางปรารถนาที่จะหยั่งรากลึกไม่จากไปที่ใดอีก

ข้าคือสตรีที่ท่านเคยเขียนหนังสือหย่าขาด
‘ซูอวี่ฉี’ กับ ‘ซูม่านฉี’ แม้เป็นเด็กกำพร้า แต่โชคดีที่ผู้เป็นนายรักและเมตตา เมื่อเจินอี๋เหนียงแต่งเข้าจวนปั๋วทางประตูข้าง พวกนางที่เป็นสาวใช้ข้างกายก็ยังนับว่าชีวิตสุขสบายไร้กังวล เดิมทีคิดว่าชาตินี้มีนายที่ประเสริฐ มีพี่น้องที่รักจริงใจ ทว่าเพียงข้ามคืนหลังติดตามซูม่านฉีไปเยี่ยมบ้านเดิม ทุกอย่างกลับพังทลายลงไม่หลงเหลือชิ้นดี!!! กว่าจะรู้ตัวว่าซูม่านฉีหลอกใช้ ซูอวี่ฉีก็กลายเป็นสตรีแพศยา ถูกตราหน้าว่าแย่งคนรักของสหายที่เติบโตมาด้วยกัน! ซูอวี่ฉี จำต้องแต่งให้ ‘มู่จวิ้น’ ไม่เพียงเพื่อรักษาหน้าตัวเอง แต่ต้องรักษาหน้าให้ผู้เป็นนาย นางเข้าใจที่เขาเย็นชา นางเข้าใจเขาที่เขารังเกียจ นางเต็มใจที่จะให้เขาเขียนหนังสือหย่าขาดให้ ถึงกระนั้นนางก็มิใช่คนที่จะยอมถูกหลอกใช้ถูกรังแกเพียงฝ่ายเดียว!! ก่อนไปจากที่นี่นางจะต้องฉีกกระชากหน้ากากแสนดีของซูม่านฉี ทำให้ผู้อื่นตระหนักว่านางมิใช่สตรีแพศยา แต่นางเป็นคนที่ถูกกระทำ!! วันเวลาผันผ่านชีวิตสงบสุขมีอันต้องแปรเปลี่ยน อาการคลื่นเหียน หน้าท้องที่นูนป่อง ถามว่านางเสียใจหรือไม่ ก็ไม่ แม้อาจกล่าวได้ว่าบุตรในครรภ์ของนางต้องไร้บิดา...

ทะลุมิติไปทิ้งสามีไร้ใจ
“โง่สิ้นดี เจ้าไม่เอาข้าเอาเอง!! เงินน่ะข้าขอละกัน” เอาล่ะเพื่อทองคำ สามีจ๋ากลับบ้านกันนะ ซื่อหลัน ครูสาววัย29 ขณะอยู่ที่โรงเรียนก็พลัดตกตึกตายจนได้มาเกิดใหม่ในร่างของ หลิงอัน หลิงอัน หญิงสาวกำพร้าอาศัยอยู่กับลุงและป้าผู้มีอาชีพเป็นพ่อค้าร้านชาเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง หลิงอันด้วยความทะเยอทะยานอยากเข้าวังเพื่อจะได้หาช่องทางไต่เต้าขึ้นเป็นนางสนม เพื่อจะได้มีชีวิตที่สุขสบายแต่โชคไม่เข้าข้างเพราะนางเป็นเพียงตัวประกอบของนิยายในช่วงต้น ๆ เรื่องเท่านั้น นางโดนใช้เป็นหมากในการแย่งชิงแล้วต้องตายอย่างอนาถในวังหลวง… เมื่อลืมตาขึ้นซื่อหลันก็ได้รู้ตัวว่านางได้กลายเป็นหลิงอันแล้ว ในวันที่กำลังเข้าวังเพื่อคัดเลือกเป็นนางกำนัล หลิงอันนั่งรถม้า มาพร้อมกับญาติผู้พี่ ชูเฟย “ชูเฟย!!” ชูเฟยเองก็เป็นตัวประกอบในต้นเรื่องเช่นกัน แต่กลับดีกว่า หลิงอันมากมายเลย เพราะอีกไม่นานหลังจากที่ ชูเฟยนั้นตกรอบไม่ได้เข้าวัง ชูเฟยก็ได้ช่วย บุรุษผู้หนึ่งเอาไว้ นางมอบความรักให้เขา แต่เมื่อความจำเขาคืนมาเขากลับมอบทองคำให้ชูเฟยมากมายเพื่อตัดสัมพันธ์ของทั้งสองอย่างไร้เยื่อใย แต่ชูเฟยนั้นมั่นคงในรักไม่ยอมรับทองคำเล่านั้น นางยอมตายเพื่อพิสูจน์รักของนาง “โง่สิ้นดี เจ้าไม่เอาข้าเอาเอง!! เงินน่ะข้าขอละกัน” มาจ๊ะแม่นาง ชูเฟย หากเจ้าอยากเข้าวัง ข้านี้จะบอกความลับให้รับรองได้ชัวร์… ต่อมาชูเฟยก็ได้เข้าวัง ส่วนหลิงอันก็พบกับบุรุษผู้นั้น เอาล่ะเพื่อทองคำ สามีจ๋ากลับบ้านกันนะ

ย้อนอดีตครั้งนี้ฉันไม่เป็นแล้วคนดีที่ถูกรังแกในยุค 70
ชาติก่อนหลินซูเม่ยเป็นคนดีจนเรียกว่าโง่เลยก็ได้ เพราะสองอย่างนี้มีเพียงเส้นบาง ๆ กั้นไว้เท่านั้น อีกทั้งยังถูกคู่หมั้นหลอกไปขาย จนตายอย่างน่าอนาถ เมื่อสวรรค์ให้โอกาสกลับมาอีกครั้ง เธอสัญญากับตัวเองว่าจะเอาคืนพวกมันทุกคน ชาตินี้หลินซูเม่ยจะต้องพาครอบครัวไปใช้ชีวิตของตัวเองให้ได้ ไม่ยอมให้บ้านใหญ่รังแก หรือถูกคนอื่นหลอกอีกแล้ว

ใต้เท้าอวี่ผู้เย็นชาคลั่งรักภรรยาผู้อ่อนหวาน
ในบรรดาตระกูลขุนนางทั่วเมืองอิ้งเทียนฝู ไม่มีใครไม่รู้จักนามของ "ฉินจื่อเว่ย" คุณหนูรองแห่งสกุลฉินผู้มีรูปโฉมงดงามปานล่มเมือง ทว่ากลับมีร่างกายที่บอบบางดุจบุปผาต้องลม นางเปรียบดั่งหยกเนื้อนวลที่ถูกประคบประหงมไว้ในตู้กระจก ท่ามกลางกลิ่นอายยาที่อบอวลอยู่รอบกายมาตั้งแต่เยาว์วัย ทว่าหัวข้อที่ผู้คนมักนำมาสนทนากันอย่างออกรส มิใช่เพียงเรื่องโฉมงามที่อาภัพสุขภาพ แต่คือเรื่องราวความรักที่กลายเป็นรอยร้าว... รอยร้าวระหว่างนางกับ "อวี่เฮ่าหมิง" บุรุษผู้ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘เขี้ยวเล็บ’ ของฮ่องเต้ ผู้บัญชาการหน่วยองครักษ์เสื้อแพรฝ่ายเหนือผู้เย็นชาและโหดเหี้ยม มือของเขาเปื้อนเลือดขุนนางมานับไม่ถ้วน สายตาของเขาปลิดชีพคนได้โดยไม่ต้องลงดาบ เล่ากันว่าไอสังหารที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้น รุนแรงเสียจนคนทั่วไปไม่กล้าสบตา ครั้งหนึ่ง ทั้งคู่เคยถูกผูกโยงกันด้วยสัญญาหมั้นหมายที่ผู้ใหญ่เห็นชอบ สกุลฉินผู้สูงส่งกับสกุลอวี่ผู้ภักดี ดูอย่างไรก็กิ่งทองใบหยก ทว่าเพียงครึ่งปีก่อนหน้าพิธีวิวาห์ที่ทุกคนรอคอย จวนสกุลฉินกลับประกาศ ถอนหมั้น อย่างกะทันหัน! ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วทุกตรอกซอกซอย บ้างก็ว่าสกุลฉินครั่นคร้ามในอำนาจมืดและความเหี้ยมโหดของอวี่เฮ่าหมิง บ้างก็ว่าเพราะร่างกายของฉินจื่อเว่ยอ่อนแอเกินกว่าจะต้านทานชะตา ‘ดาวอัปมงคล’ ของบุรุษผู้เหลือตัวคนเดียวในใต้หล้าผู้นี้ได้ แต่ความจริงเป็นเช่นไร... มีเพียงคนในเงาเท่านั้นที่รู้ คนหนึ่งก้าวเดินบนเส้นทางขุนนางที่เต็มไปด้วยซากศพและคาวเลือด คนหนึ่งใช้ชีวิตอยู่ในกรงทองอันเงียบเหงาและขมปร่าด้วยรสยา โชคชะตาที่ควรจะแยกจาก กลับหมุนวนให้ต้องมาพัวพันกันอีกครั้งในยามที่ลมสารทพัดพา ท่ามกลางสายฝนที่หนาวเหน็บและการเมืองที่ร้อนระอุ ความรักที่เคยถูกหักหน้า ความหลังที่เคยเป็นเพียงหนูท่อในซอกหลืบ และความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดบินมัสยาอันเคร่งขรึม กำลังจะถูกเปิดเผยขึ้นอีกครั้ง... ในครานี้... ใครกันแน่ที่เป็นผู้ถือหยก และใครกันแน่ที่เป็นเพียงเศษหินที่ถูกทอดทิ้ง? .. ..นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ
