
บุปผาเหล็กทะลุมิติไปปี1975
เธอคือหมอทหารจากอนาคตที่แลกชีวิตด้วยข้อตกลงลึกลับเมื่อถูกจับคลุมถุงชนกับอันธพาลประจำหมู่บ้านเธอกลับยื่นข้อเสนอแต่งกับนายทหารพิการที่ถูกทางบ้านทอดทิ้งหลังจากเขาตกลงชีวิตของเขาและน้องๆก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

ภารกิจของนางร้ายในเกมจีบหนุ่ม ทำไมมันเฮงซวยขนาดนี้ (ฮาเร็ม)
ฉันสามารถตกจากสวรรค์ได้นะคะ หากว่าท่านต้องการ หรือจะให้จมดิ่งลงไปสู่ขุมนรกที่มืดมิดที่สุดก็ย่อมได้ หากว่านั่นคือความปรารถนาของท่าน

ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อวิศวกรจากอนาคตต้องติดอยู่ในโลกอดีต..คนทั้งหมู่บ้านทุ่งแดงมองว่าลิลี่เป็นหญิงบ้าเสียสติ แต่สามีผู้ยากจนกลับเห็นว่านางฉลาดจนใต้หล้าตามไม่ทัน สิ่งที่นางสร้างล้วนแปลกประหลาดและซับซ้อน *** จู่ๆ หลี่เอ้อร์กัวก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับสตรีที่ทุกคนในหมู่บ้านทุ่งแดงต่างรู้ว่านางเป็น หญิงบ้า แม้เขาจะมีคนรักอยู่แล้ว แต่เขายากจนเกินกว่าจะมีปากเสียง อีกทั้งสตรีสติฟั่นเฟืองนั่นยังบอกว่าอยากแต่งงานกับเขาอีก เขาจึงได้แต่จำใจแต่งงานกับหญิงบ้าผู้นั้น แต่หลังจากอยู่กันไป เขากลับพบว่าภรรยาประหลาดของเขาฉลาดมาก ทุกสิ่งที่นางทำล้วนเก่งกาจเกินกว่าเขาจะเข้าใจได้ ราวกับนางเป็นผู้ที่มาจากอนาคตอันไกลพ้น *********** “เจ้าจะทำอะไร” นางไม่ตอบคำถาม แต่กลับกดตัวเขาลงนั่งบนแผ่นหินข้างโอ่งดินใส่น้ำ ที่ซึ่งนางใช้สำหรับอาบน้ำทุกวัน เขาขัดขืนเล็กน้อย แต่นางกลับตีแขนของเขา ท่าทางมุ่งมั่นของนางทำให้เอ้อร์กัวต้องยอมนั่งลงแต่โดยดี แม้จะหงุดหงิดเพียงใดก็ตาม เจี่ยนหรงดึงผ้ามัดผมของเขาออกอย่างรวดเร็ว ผ้ามัดผมนั้นทั้งเก่าและเปื้อนจนแทบดูไม่ออกว่าเคยมีสีอะไร นางมองมันด้วยสายตารังเกียจ ก่อนจะโยนทิ้งและตักน้ำในกระบวยไม้ราดลงบนศีรษะของเขาอย่างไม่ลังเล “นี่! เจ้า!” เขาอุทานเสียงหลงตกใจ แต่นางกลับไม่สนใจ เจี่ยนหรงหยิบกระบอกไม้ไผ่ใบเล็กที่วางอยู่ใกล้แผ่นหินขึ้นมา เทน้ำยาสีคล้ำลงบนเส้นผมของเขา ของเหลวนั้นกลิ่นเหม็นเขียวคละคลุ้งจนเขาต้องเบือนหน้าหนี แต่สองมือเล็กของนางกลับเกาผมให้เขาอย่างแรง ราวกับกำลังพยายามขุดรากถอนโคนอะไรบางอย่าง “หยุดนะ เจ้าจะทำสิ่งใด เจ้าสติไม่ดีไปแล้วหรือ!” เขาบ่นแต่ไม่กล้าผลักมือนางออกไป ไม่กล้าลุกขึ้นหนีอย่างรุนแรง เพียงขัดขืนเล็กน้อยเพื่อแสดงออกว่าเขาไม่ยินยอม “โตจนป่านนี้ยังปล่อยให้มีเหาอีก เสียดายสมองฉลาดๆ” นางตำหนิเสียงแข็ง พลางเกาผมของเขาด้วยท่าทีขะมักเขม้น ไม่ยอมปล่อยให้เขาลุกขึ้นหนี หัวใจของเอ้อร์กัวกระตุกวูบ ใบหน้าแดงก่ำ คำพูดของนางทำให้เขาทั้งอับอายและแตกตื่น ยังดีที่แสงอาทิตย์สีชาดของบ้านทุ่งแดงช่วยกลบให้ เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะมีเหา! “ข้าไม่มีเหา เจ้าพูดเรื่องอะไร..” เขาพยายามโต้เถียงด้วยเสียงที่เบา อับอายและเจือไปด้วยความไม่แน่ใจ “เจ้ามีเหา” นางตอบห้วนๆ ขณะที่มือยังคงทำงานต่อไป “ข้าไม่..ไม่มี..” “ดูผมเจ้าเสียก่อน สกปรกจนไม่น่าเข้าใกล้! ข้านอนกับเจ้าหลายคืนจนข้าติดเหาไปด้วย ยังดีที่ข้าสระหัวทุกวัน ข้าจึงไม่มีเหาแล้ว แต่หากเจ้ายังมีเหาต่อไป ข้าก็ไม่หายขาดสักที วันนี้ข้าจึงทำน้ำยาฆ่าเหาให้เจ้าโดยเฉพาะ” เขานั่งนิ่งด้วยความกระดากอาย ใบหน้าร้อนผ่าว รู้สึกทั้งขุ่นเคืองและอับอายเกินกว่าจะยอมรับความจริง แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่กล้าผลักไสมือของภรรยาที่ทำงานบนศีรษะของเขาอย่างขันแข็ง แม้นางจะไม่อ่อนโยนเลยสักนิดเดียว ***

เจ้าสาวแวมไพร์ [PWP] + [NC30+]
อย่ากัดตรงนั้น...มันเสียว

หลิวซินซิน วิศวกรสาวทะลุมิติพลิกแผ่นดิน
เมื่อวิศวกรสาวอัจฉริยะผู้เกลียดไสยเวทย์เข้าไส้แต่ดันมีพ่อเป็นจอมขมังเวทย์ต้องทะลุมิติมาอยู่ในกองทัพอดอยากยุคโบราณสมองแห่งวิทยาศาสตร์จะผสานมนตราขุนแผนพร้อมกุมารทองสายฮาสายโหดที่จะปลุกพลังสะเทือนแผ่นดิน

ประตูทราย สู่หัวใจสุลต่าน
"เมื่อประตูทรายถูกเปิด หญิงต่างแดนจะเป็นทั้งคำทำนาย…และดวงใจของผู้ครองนคร" หญิงสาวจากโลกปัจจุบันหลงเข้าไปในอาณาจักรทะเลทรายผ่าน “ประตูทราย” โบราณ ที่นั่น นางถูกสุลต่านผู้ทรงอำนาจจับตามอง เขาเชื่อว่านางคือกุญแจของคำทำนาย แต่ยิ่งใกล้…เขากลับไม่ยอมปล่อยนางไปจากอ้อมแขน ท่ามกลางผืนทรายที่ร้อนระอุและไร้ที่สิ้นสุด “อันธิยา” หญิงสาวจากต่างมิติได้ก้าวข้ามขอบเขตแห่งกาลเวลามาด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เธอตื่นขึ้นมาในดินแดนที่ปกครองด้วยคมดาบและกฎเกณฑ์ที่เธอไม่รู้จัก ก่อนจะถูกจับตัวโดยกลุ่มโจรทะเลทรายที่ขึ้นชื่อเรื่องความอำมหิต ภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทและดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้าย คือ “ซาอีด” ชายลึกลับผู้กุมชะตาชีวิตของเธอไว้ แต่สิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้คือ ภายใต้คราบโจรผู้มั่งคั่ง เขาคือ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอาณาจักรคาลิม ผู้ถูกหักหลังโดยสายเลือดเดียวกัน ถูกใส่ร้ายจนต้องระเห็จออกจากวัง และต้องกลายเป็นโจรเพื่อซ่องสุมกำลังรอวันทวงคืนความยุติธรรม เมื่อสุลต่านองค์ปัจจุบันเริ่มระแวงในรัชทายาทที่หายสาบสูญ และกองทัพหลวงเริ่มออกไล่ล่าหัวโจรทะเลทรายอย่างบ้าคลั่ง หญิงสาวที่หลงทางมาอย่างบังเอิญกลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่จะชี้ชะตาว่า... ซาอีดจะได้กลับคืนสู่บัลลังก์ในฐานะกษัตริย์ หรือจะยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อรักษาดวงใจเพียงดวงเดียวไว้ในอ้อมกอดแห่งผืนทราย

ซือหยา...ย้อนเวลามาหาดวงใจทั้งสาม
ตื่นขึ้นมาพบลูกกับสามีที่จากไป แต่น้ำท่วมใหญ่กำลังจะมา! มีมิติ มีเสบียง มีครอบครัวดี ซือหยาไม่สนคำครหา ใช้เงินซื้อที่นา ที่อยู่อาศัย ที่ทำกิน! สร้างความมั่นคง จนคนที่เคยดูถูกต้องก้มหัวขอความช่วยเหลือ!

ผีคลั่งสวาท (พิศวาสรักพรายตานี)
“อ๊ะ... ” จันทร์จวงสะดุ้งเฮือก พ่อหมอระรัวปลายลิ้นเลียวนจนป้านหัวนมปูดเป่งเต่งตั้งเป็นตุ่มไตติดริมฝีปากซึ่งรกไปด้วยแพหนวดสีดำดกหนา จากนั้นก็ดูดสลับไปมาทั้งสองข้างจนปลายปทุมชุ่มไปด้วยน้ำลายเหนียวๆ “อ๊อย... ” จันทร์จวงเสียวจนต้องลู่ไหล่สะท้าน หล่อนทำท่าว่าจะผลักร่างท้วมหนาออกไปจากกายเปลือยเปล่า หากพ่อหมอก็กดไหล่ของหล่อนเอาไว้เสียก่อน “ปล่อยตัวตามสบาย... เอ็งอย่าขัดขืน เดี๋ยวจะเสียพิธี” คราวนี้พ่อหมอขึ้นไปคร่อมร่างที่นอนหงาย ก้มหน้าก้มตาฟอนฟัดทรวงอกต่อไปอย่างเมามัน เสียงดังจ๊วบจั๊บเป็นจังหวะสลับไปมาทั้งซ้ายขวา “พอเถอะพ่อหมอ... ฉันวูบวาบไปหมดแล้ว” มือเรียวของจันทร์จวงขยำอยู่กับผืนเสื่อที่ปูรองร่าง ใบหน้าสวยส่ายสะบัด กัดฟันทรมานเมื่อปลายถันโดนดูดแรงๆ “เดี๋ยวสิ... ข้าจะดูดไฟกาลกิณีออกจากหัวนมเอ็ง” บอกพลางครอบริมฝีปากเข้าหาป้านปทุมอีกครั้ง ดูดเลียเสียงดังจ๊วบจั๊บ “ฮื่อๆ... เสียวเหลือเกิน” ปลายเท้าทั้งสองข้างของจันทร์จวงถูไถกันไปมาเพราะน้ำมนต์ผสมยาปลุกเซ็กส์กำลังออกฤทธิ์ มือเรียวลูบไล้ไปตามร่างกายซึ่งรู้สึกราวกับว่ามันไม่ใช่ของหล่อน “ดูท่าทางเอ็งพร้อมแล้ว... ถ่างขาออก ข้าจะลงนะสมสู่ให้ถึงใจ” ในอารมณ์นั้น จันทร์จวงไม่คิดถึงสิงอื่นใดอีกแล้ว ด้วยกลัวว่าถ้าขืนชักช้าป้าช้อยจะมาเห็นเข้า หล่อนรีบถ่างขาออกกว้าง ด้วยอยากให้พิธีเสร็จเร็วๆ

ทะลุมิติไปเป็นภรรยาที่สามีไม่รัก แล้วอย่างไรใครสนนางแค่อยากจะปลูกผัก
มีมี่ได้ทะลุมิติเข้าไปอยู่ในร่างที่มีชื่อเดียวกันกับนาง ผู้หญิงคนนั้นมีสามีอัปลักษณ์และลูกแฝดอีกสองคน นางจะทำอย่างไรในเมื่อคนรอบข้างไม่มีใครรักนางเลยแม้แต่สามีของนางที่ป่วยหนักจนเดินไม่ได้

ข้ามภพมาเป็นสตรีร้ายกาจผู้ร่ำรวย
เกิดใหม่เป็นสตรีที่ร้ายกาจที่พวกชาวบ้านพากันถอยหนี เด็กร้องไห้อยู่ยังต้องหยุด ซ้ำร้ายยังต้องแต่งงานกับบุรุษที่แสนยากจน มีหรือที่นางจะยอมแพ้ต่อโชคชะตา มีระบบร้านค้าออนไลน์เสียอย่าง ชาตินี้ข้าต้องรวย!!

นักธนูมือหนึ่งย้อนเวลากลับไปเย็บผ้าอยู่หลังบ้าน
ไป๋หลันอดีตนักกีฬายิงธนู ตกที่กั้นตาย แต่ได้ย้อนเวลากลับไปยังยุคเก่า เธอที่ชอบอยู่แต่ในห้องก็สมหวังสักที ไม่ต้องออกไปหางานทำ ไม่ต้องหาข้าวกิน ไม่ต้องดิ้นรนกับสังคม ได้นั่งเย็บชุดโบราณที่ชอบทั้งวัน

ระบบนางร้าย(Ok)ดีค่ะ
ฉัน นางสาวสร้อยทอง อารมณ์ดีดี๊ คุณได้ยินนามสกุลฉันไม่ผิดหรอก เห็นแบบนี้นามสกุลเก่าแก่ของจักรวาลเลยนะ แต่ถึงจะเก่าแก่แค่ไหน แต่ก็มีวันตกยากและถังแตก ทุกคนในครอบครัวต่างหนีเอาตัวรอดจากเจ้าหนี้ เหลือเพียงฉันที่หนีไม่ทันจนเกิดอุบัติเหตุเหมือนในมังงะหลายเรื่องของโลกอดีต รถสิบล้อพาทะลุมิติก็ชนจนร่างของฉันกระเด็นและตายคาที่ พอตายไปวิญญาณก็ได้รับมอบหมายจากสวรรค์ให้ทำหน้าที่เป็นนางร้ายจำเป็นแทนคนเก่าที่ทำผิดเพี้ยนจากเนื้อเรื่องเดิม ส่งผลต่อโลกนั้น เธอเลยต้องรับนางที่เป็นนางร้ายไปแก้ไขเนื้อเรื่องพร้อมกับมีระบบไปช่วยเหลือด้วย ภารกิจนั้นคือ ทำให้พระเอกเกลีดนางร้ายให้มากทึ่สุด เพราะถ้าพระเอกเกลียดนางร้ายก็จะหันไปชอบนางเอก เนื้อเรื่องสามารถดำเนินไปตามปกติได้ ถือว่างานสำเร็จแล้วสวรรค์จะมอบรางวัลสุด Exclusive ให้เธอ สร้อยทองพยักหน้ารับภารกิจทันที แต่ความจริง ฟางเซียน (นางร้าย) ผลัก ไป๋เย่ว (นางเอก) ลงน้ำ กลายเป็นว่านางเอกดึงตัวนางร้ายลงไปในน้ำ ส่วนตัวยืนอยู่บนฝั่งและทำหน้าเยาะเย้ยนางจนพระเอกมาเห็นฉากนี้แล้วรีบกระโดดลงน้ำมาช่วยชีวิตนางร้ายแทน ฟางเซียนไปอาละวาดที่โรงน้ำชาระหว่างที่นางเอกและพระเอกกำลังทานของว่างด้วยกัน แต่สิ่งที่ได้คือพระเอกดึงตัวนางไปนั่งตัก พร้อมกับหยอกล้อว่านางหึงหวงเขามากขนาดนี้เลยหรอ จากนั้นก็กอดไว้แน่นพร้อมกับบอกว่าจะส่งคนไปสู่ขอนางที่จวน สุดท้ายฟางเซียนเลือกวิธีสุดท้ายแล้ว ในงานชมบุปผางานหนึ่ง นางวางแผนให้นางเอกและพระเอกอยู่ด้วยกันในห้องที่นางเป็นจุดกำยานกำหนัดเองกับมือ แต่ทำไมกลายเป็นว่านางที่ต้องอยู่ในห้องกับพระเอกแล้วถูกพระเอกกินตั้งแต่ค่ำจนเช้า แถมเขายังประกาศว่าจะแต่งนางเข้าจวนให้เร็วที่สุด ห้ามหนี ห้ามบิดพลิ้วโดยเด็ดขาด ฮื้อๆๆๆ ใครก็ได้ช่วยนางร้ายคนนี้ด้วย คำเตือน พระเอกเรื่องนี้ธงแดง แต่ไม่ดำแน่นอน ออกแนวคลั่งรัก รักเธอคนเดียว

INTO THE BATTLEFIELD พระเจ้าส่งผมไปรบ
ในภาพยนตร์หรือหนังสือการถูกส่งไปเกิดใหม่ก็มักจะถูกส่งไปเป็นผู้กล้า ไม่ก็ได้รับพลังวิเศษไม่มีใครต้าน แต่ทำไมผมกับถูกส่งไปรบล่ะ

ต่างโลกพร้อมพลังแห่งการกลืนกิน
ฟอส เด็กหนุ่มอายุ 16 ที่โดนอัญเชิญไปพร้อมกับเพื่อนๆ ในห้องแต่ด้วยอะไรบางอย่างเขากลับเป็นคนเดียวที่ขอพลังกับเทพพระเจ้าได้เขาเลยขอพลังที่แข็งแกร่งในอุดมคติของเขา นั่นคือพลังแห่งการ"กลืนกิน" จะเป็นยังไงโปรดติดตาม

ฝ่ามิติแดนพิศวง
ฟ้า เด็กสาวที่มาเที่ยวกับเพื่อนหลังจบการศึกษา ต้องพลัดหลงกับข้ามไปในเขตแดนซึ่งไม่ใช่ที่ที่มนุษย์ควรย่างกราย จนต้องพัวพันกับเรื่องราววุ่นวายที่เธอไม่อาจคาดคิด และความจริงเกี่ยวกับตัวเองที่เธอยังไม่เคยรู้มาก่อน...

โอลิเวีย น้องสาวของนางร้ายค่ะ!
' มิเชล คาเฟียร์ ' ลูกมาเฟีย เธอเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันขึ้นรถลีมูซีนหรูเสียหลักรถคว่ำ ทำให้ไปเกิดเป็นน้องสาวนางร้ายในเกมที่เธอเคยแอบเล่น

ตัวเอกเราไม่ยุ่ง ขอยุ่งกับพระเจ้าแทนละกันนะคะ!
อีฟ ตายเพราะตกบันได จึงได้ไปพบกับพระเจ้าสุดหล่อ พอรู้ตัวอีกทีตัวเองก็มาอยู่ในเกมจีบหนุ่มซะแล้ว! เอาล่ะ ตัวเอกเราไม่ยุ่ง ขอยุ่งกับพระเจ้าแทนละกัน! แล้ว...พวกคุณจะมายุ่งกับฉันทำไม!!!! >0

Neet ในต่างโลก
ยุย? แปลกจัง ที่นี่มันที่ไหน? หรือว่าจะเป็นต่างโลก? เพราะที่นี่มีทั้งภูติ มีทั้งมอนสเตอร์ แล้วยังมีเหล่าทวยเทพอีก แต่ว่า... ทำไมเหล่าทวยเทพถึงกลับเป็นตัวตนที่เหล่าภูติรังเกียจได้ละ? ไม่เห็นจะเข้าใจเลย

ไม่เทพแล้วไงครับ...จอมมาร
"ผมอยากเป็นผู้กล้า" ความฝันที่แม้จะเติบใหญ่ก็ยังอยากจะเป็นอยู่ดี อัญเชิญไปกอบกู้สถานะการณ์สุดเลวร้าย เป็นคนที่แก้ปัญหาต่างๆ ให้องค์ราชาและเจ้าหญิง และกลายเป็นผู้ที่ทุกคนจะก็เคารพนับถือ ...ทำไมผมถึงอยากจะเปลี่ยนความฝันกันล่ะ? ก็มันเป็นแค่ความฝันนี่น่า จะขอมีความสุขกับความฝันไม่ได้หรือไง?! และแล้วในที่สุด...วันที่ความฝันจะเป็นจริงก็มาถึง วันที่ผมจะได้เป็นผู้กล้า!!...วันที่ตัวผมได้ถูกอัญเชิญไปต่างโลกโดย "จอมมาร!!!" ...ซึ่งผมคิดว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ !!!! จอมมารงั้นเหรอ?!!! ไม่จริง!!!

Breekfic: Fate Return บลีกฟิก สงครามชิงอาณาจักร ภาค โชคชะตาที่ไม่อาจหลีกหนี
สิ่งที่คู่กับสงคราม คือเลือดที่หลั่งรินและชีวิตที่ดับสูญแม้จะเป็นสงครามใหญ่หรือสงครามเล็ก จะพ่ายแพ้หรือได้รับชัยชนะสิ่งสุดท้ายที่ได้รับก็คือ... "การสูญเสีย"โอลิเวีย แกรนไรซ์ หนึ่งในเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรบลีกฟิกได้ทำการใช้เวทต้องห้ามพาทุกคนที่อยู่ในโรงเรียนไปยังโลกใหม่ที่ไร้สงครามพร้อมทั้งลบความทรงจำของพวกเขาทุกคนไม่เว้นแม้แต่ตัวเองจนกระทั่งการมาเยือนของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ก็ได้ทำการทำลายเวททั้งหมดลง
