ตอนที่3[ปาร์ตี้สละโสด]

เกียร์ร้ายคลั่งรัก

ตอนที่3

[ปาร์ตี้สละโสด]

แพรวาเดินมารอทอรุ้ง ที่หน้าออฟฟิศ

“รุ้งเสร็จรึยัง ไว ๆ หน่อย ต้องรีบเข้าบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวอีกนะ” แพรวาเร่ง

“จ้า! เร่งจังเสร็จแล้ว ๆ ไปกันเถอะ”

ทั้งคู่ออกมาขึ้นรถ แพรวาจึงชวนเพื่อนไปอาบน้ำแต่งตัวที่บ้านของเธอ

“รุ้งใส่ชุดนี้สิ!” แพรวายื่นชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีดำให้เพื่อน

“ไม่เอาอ่ะ! โป๊ไปฉันอายไม่กล้าใส่หรอก” ทอรุ้งเห็นชุดแล้วส่ายหน้าดิ๊ก

“ไปผับนะแก ไม่ใช่ไปวัดจะได้ใส่เสื้อแขนกระบอก”

“ไม่เอาฉันอาย”

“มัวแต่อาย…แล้วจะหาผัวได้เมื่อไหร่” แพรวานึกฉุ่น

“ยัยแพร! เราไปปาร์ตี้สละโสดของแก! ฉันไม่ได้ไปหาผัว” ทอรุ้งทำหน้างอ

“เออ! ไปเที่ยวผับก็ต้องแต่งตัวแบบนี้…แกใส่ ๆ ไปเหอะ เดี๋ยวไปถึงโน่นก็ไม่อายแล้ว” แพรวารีบจับเพื่อนสาวมาแต่งตัว แต่งหน้าทำผมให้ ส่วนทอรุ้งได้แต่ทำสีหน้าบูดบึ้ง

“รุ้งแกลองยืนขึ้นดิ! ว้าว! แกสวยมากอะ!”

เงาสะท้อนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ทำให้แพรวาร้องว้าว! ส่วนทอรุ้งอึ้งไปสักพัก เมื่อเห็นตัวเองในกระจกเงา สวยเซ็กซี่เหมือนไม่ใช่ตัวเอง

“ฉันบอกแล้วว่าแกเป็นคนสวยและเซ็กซี่ แค่แต่งแต้มสีสันนิดหน่อย ก็สวยเหมือนนางแบบแล้ว”

ทุกคนมาถึงผับภายในสองทุ่ม แพรวาเดินเคียงข้างมากับทอรุ้ง

สายตาทุกคู่หันมาจับจ้องที่ทอรุ้งเป็นจุดเดียว

“เห็นไหม…ทุกคนหันมามองแกกันหมดเลย” แพรวากระซิบบอกเพื่อน

“เขามองแกนั่นแหละ” ทอรุ้งตอบอย่างเขินอาย

เมื่อสองสาวเดินมาจนถึงโต๊ะ ทอรุ้งจึงเห็นพี่กริชนั่งอยู่ด้วย ยิ่งสายตาที่เขาจ้องมองมา ยิ่งทำให้ทอรุ้งสีหน้าออกร้อนผ่าว

“ไหนแกว่าคืนนี้มีแต่ผู้หญิง” ทอรุ้งหันมาถามเพื่อนเสียงขุ่น

“บังเอิญพี่กริชได้ยิน ฉันเลยชวนเล่น ๆ ไม่คิดว่าเขาจะมา”

“เหอะ!” ทอรุ้งแสดงอาการหงุดหงิดในลำคอ

“คืนนี้รุ้งสวยและ เซ็กซี่มากเลยครับ” กริชเอ่ยขึ้นแล้วลุกขึ้นยืนขยับเก้าอี้ให้ทอรุ้งนั่งข้าง ๆ เขา

“ขอบคุณค่ะ”

“ตามสบายเลยใครอยากกินอะไรสั่งได้ คืนนี้เราเลี้ยงและให้ทุกคนสนุกเต็มที่ ไม่เมาไม่เลิกลา” เจ้าภาพเอ่ยขึ้น พร้อมสั่งแอลกอฮอล์สำหรับพี่กริช ที่เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ร่วมโต๊ะ และสั่งค็อกเทลสำหรับสาว ๆ อีกห้าคนรวมทั้งเจ้าภาพ

เสียงเพลงที่ดังกระหึ่ม กับแสงไฟสลัวที่มีสีสันแสบตา ทำให้ทอรุ้งเบือนหน้าหนี นี่! เป็นครั้งแรกในชีวิตของเธอ ที่ได้เข้ามาในแวดวงอโคจรแบบนี้

“รุ้งดื่มสิ! อร่อยมากไม่เมาหรอก” แพรวายื่นแก้วค็อกเทลสีสวยส่งให้เพื่อน ทำให้ทอรุ้งรับมายกขึ้นจรดริมฝีปากอวบอิ่มดู

“อืม…อร่อยจริงด้วย” สาวสวยขยับยิ้ม ก่อนจะยกดื่มจนหมดแก้ว

“อ่า! อร่อยดี…ขออีก” เธอยื่นแก้วส่งไปตรงหน้าเพื่อน

“ติดใจใช่ม๊ะ! บอกแล้ว…ว่ามันอร่อย” แพรวายิ้มหวานให้เพื่อน

เมื่อได้ดื่มไปหลายแก้ว ทำให้ทอรุ้งแก้มนวลแดงระเรื่อ และฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอกล้าแสดงออกมากขึ้น

“แกออกไปเต้นไหม เพื่อน ๆ ออกไปสนุกกันใหญ่เลย” แพรวาหันมาชวนเพื่อนสาว ที่นั่งมองหนุ่มสาวโยกส่ายไปตามจังหวะเพลงที่เร่าร้อน

“อืม…ไปก็ได้”

“พี่กริชไปด้วยกันไหม” แพรวาหันมาถามรุ่นพี่ร่วมโต๊ะ

“ออกไปสนุกเถอะเดี๋ยวพี่นั่งดื่มรอ” กริชตอบ

โซนVipสายตาคู่คมกริบของใครบางคน กำลังจดจ้องเรือนร่างสวยเย้ายวน ที่ขยับสะโพกโยกย้ายไปตามจังหวะเพลงที่เร่าร้อน

เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน ยิ่งจ้องน่านฟ้าก็รู้สึกว่าเธอถูกใจเขามากเป็นพิเศษ

“มึงจ้องเธอตาเป็นมันขนาดนั้นเลย” แทนไทที่นั่งมองไอ้เพื่อนตัวดี ที่จ้องสาวตาไม่กระพริบได้แต่เอ่ยเย้า

“มึงเสือก” คนที่ถูกเพื่อนจับได้ หันมาทำเสียงดุ

“ชอบก็แค่สั่งเด็กให้ไปจัดการให้ก็จบไหมวะ”

ด้านล่าง

ทอรุ้งเริ่มมึน ๆ และเวียนหัวกับคนหมู่มาก เธอจึงถอยออกมา แล้วเดินไปนั่งรอเพื่อนที่โต๊ะ ทว่าตอนนี้โต๊ะที่เธอนั่งกลับไร้ร่างของคนที่บอกว่าจะนั่งรอ

ทอรุ้งนั่งมองเพื่อนเต้นกันอย่างสนุกสนาน และสายตาก็เหลือบไปเห็นพี่กริช กำลังตกอยู่ในวงล้อมของสาว ๆ เธอรู้สึกมึนศีรษะหน่อย ๆ คงเพราะไม่เคยดื่มของมึนเมามาก่อน จึงทำให้เธอหลับตาลง

ทว่าจู่ ๆ มีเด็กเสิร์ฟคนหนึ่ง เดินเอาแผ่นกระดาษเล็ก ๆ มายื่นให้เธอ

“พี่สาวครับ มีคนฝากมาให้” เด็กหนุ่มยื่นของให้ แล้วโค้งคำนับ

“คือ…” เธอทำสีหน้าเลิ่กลั่ก

“เปิดดูก็จะรู้เองครับ…ผมขอตัว” ว่าจบเด็กหนุ่มก็เดินจากไป

ทอรุ้งกำแผ่นกระดาษไว้แน่น ทำท่าจะขยำทิ้ง ทว่าอีกใจหนึ่งก็ดันอยากรู้ ทำให้เธอคลี่กระดาษออกดู จึงเห็นข้อความด้านใน

'ผมอยากรู้จักคุณ ถ้าอยากรู้ว่าผมเป็นใคร ก็เงยหน้าขึ้นมามองชั้นสองครับ’ อ่านข้อความจบ ทำให้ทอรุ้งเงยหน้าขึ้นไปมอง

เธอก็พบว่ามีสายตาคู่คมกริบ กำลังจดจ้องเธออยู่ก่อนแล้ว

แค่สบตาคู่คมนั้นเพียงแว๊บเดียว เธอก็รู้สึกสะท้านวาบ หัวใจดวงน้อยเต้นขึ้นอย่างรุนแรง ทำให้เธอต้องรีบเบือนหน้าหนีในทันที

เธอเห็นว่าเขามีใบหน้าที่หล่อเหลามาก และดวงตาคู่นั้นคมกริบ พลันไปสบตาทำให้รู้สึกเหมือนถูกมนต์สะกดตรึงไว้ จึงรีบเบือนหน้าหนี และไม่หันไปมองอีกเลย

ทอรุ้งเริ่มนั่งไม่ติดเมื่อเพื่อน ๆ ยังคงสนุกอยู่หน้าเวที เธอนั่งกระสับกระส่าย

อดทนนั่งรอเพื่อน ทว่าเนื้อตัวก็รู้สึกร้อนผ่าวขึ้น เมื่อคิดว่าสายตาคู่นั้นยังคงจดจ้องเธออยู่

ทอรุ้งไม่รู้จะทำเช่นไร จึงคว้าแก้วค็อกเทลยกขึ้นดื่มต่อจนหมดแก้ว และแก้วสองแก้วสามก็ตามมา

ทำให้เธอรู้สึกใจกล้าขึ้น และตั้งใจที่จะเงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่ายตรง ๆ

เมื่อสบตากันทำให้น่านฟ้ายกแก้วแอลกอฮอล์ในมือชูขึ้นให้เธอ เสมือนชนแก้วกลางอากาศ ทำให้ทอรุ้งชูแก้วในมือตอบเขาบ้าง

แล้วทั้งคู่ก็ยกดื่มรวดเร็วหมดแก้วพร้อม ๆ กัน ก่อนจะส่งยิ้มทักทายกัน

ทั้งคู่ชนแก้วกลางอากาศ แก้วแล้วแก้วเล่า จนในที่สุด แก้มของเธอก็ร้อนผ่าว ด้วยฤทธิ์ค็อกเทล ทำให้เธอส่งยิ้มหวานเชื่อมไปให้คนที่อยู่โซนVip

ทอรุ้งรู้สึกผ่อนคลายขึ้น วางตัวสบายขึ้น รู้สึกว่าเขากับเธอรู้จักกันมากขึ้น ทำให้เธอไม่รู้สึกเกร็งอีกต่อไป

ร่างบางจึงลุกขึ้นยืน คว้ากระเป๋าใบเล็กขึ้นคล้องบ่า แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำตามลำพัง

เธอเข้าไปทำธุระส่วนตัวเสร็จ จึงเดินออกมาจากห้องน้ำ

ทว่าเธอก็ต้องสะดุ้งโหยง เมื่อมีแขนแข็งแรงมาตวัดเอวเธอไว้

หมับ!

“ว๊าย! ชะ…” ทอรุ้งกำลังจะร้องตะโกนให้คนช่วย ทว่ามือหนาของอีกฝ่ายรีบมาปิดปากเธอไว้เสียก่อน

“ห้ามร้องผมเอง” เสียงทุ้มเอ่ยชิดแก้มนุ่ม ทำให้ทอรุ้งเงยหน้าขึ้นจ้องหน้าเขาเขม็ง อย่างไม่ไว้ใจ

“ผมที่อยู่ชั้นสองไง คุณมองตาผมดี ๆ สิ!” น่านฟ้าเอ่ย พร้อมจับปลายคางบังคับให้แหงนขึ้นสบตาเขา

เมื่อรู้ว่าเขาเป็นใครทอรุ้งจึงพยักหน้ารับหงึก ๆ ชายหนุ่มจึงดึงมือออกจากริมฝีปากนุ่ม

ยิ่งได้อยู่ใกล้ชิดกันห่างกันเพียงคืบ ทอรุ้งก็ยิ่งเห็นถึงความหล่อเหลาของเขาชัดเจนขึ้น ร่างเขาสูงหุ่นดีไม่ต่างจากนายแบบ ที่เธอเห็นตามนิตยสาร

“พอเห็นใกล้ ๆ ผมรู้สึกว่า คุณสวยน่ารักมากเลยครับ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นแขนแข็งแรงข้างหนึ่ง ยังประคองแผ่นหลังบางไม่ยอมปล่อย

“ปล่อยค่ะ ฉันจะเข้าไปด้านใน” ทอรุ้งรีบเบี่ยงตัวหนี เมื่ออยู่ใกล้เขา ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายตัว

“ยังไม่ปล่อย…จนกว่าเราจะได้รู้จักกันมากขึ้น” เสียงแหบพร่าเอ่ยกระซิบชิดใบหูเธอ ลมหายใจผ่าวร้อนรินรดที่ซอกคอขาวเนียน

“ปล่อยค่ะ! ฉันไม่อยากรู้จักคุณ”

“อะไรกันคุณ! ข้างในเรายังทักทายกันดีอยู่เลย” เขาทำเสียงน้อยใจ

“แต่…ฉันจะกลับห้องแล้ว…”

“งั้นเดี๋ยวผมไปส่ง เราจะได้ทำความรู้จักกันให้มากขึ้น” น่านฟ้าเอ่ยขึ้น พร้อมประคองร่างบางให้เดินไปขึ้นรถด้วยกัน

เพราะความมึนเมาผสมกับความง่วง ทำให้ทอรุ้งก้าวเท้าตามเขาไปอย่างง่ายดายไม่มีอิดออด