บทนำ

“พี่อย่าซนสิครับ ผมจะทนไม่ไหวเอานะ” ชายหนุ่มต้องพยายามอย่างหนักเพื่อข่มอารมณ์ตามสัญชาตญาณความเป็นชายของตัวเองเอาไว้ แต่มันก็ไม่ใช่อะไรที่จะทำได้ง่ายเลยเมื่อร่างบางที่ย้ายตัวเองขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนหน้าขาของเขาเริ่มกลายเป็นเด็กน้อย ซุกซน มือไม้เริ่มอยู่ไม่สุข

“เบย์รีนอดทนเก่งพี่รู้”

มองช้อนดวงตาคมเข้มของชายหนุ่มอย่างยั่วยวนขณะที่สอดมือเข้าไปสัมผัสกล้ามท้องภายใต้ร่มผ้า ลูบไล้มือนุ่มไปตามลอนคลื่นของมัดกล้ามท้องแน่น ๆ ของเขา โดยที่เธอไม่รู้ตัวเองเลยว่า สิ่งที่เธอกำลังทำอยู่นั้นกำลังทำให้ความอดทนของชายหนุ่มเริ่มหมดลง

“ความอดทนผมมีเยอะแต่ไม่ใช่กับพี่วีญาครับ” เธอต้องรู้สิว่าเขารู้สึกกับเธอแบบไหน และที่สาวรุ่นพี่กล้ายั่วเขาแบบนี้เป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มไป ดื่มหนักด้วย ห้ามแล้วก็ไม่ฟัง พอเมาแล้วมาทำตัวขี้ยั่วใส่เขาแบบนี้คงต้องลงโทษสักหน่อย

“ทำไม...” ยังจะมาทำตาใสซื่อถามกันอีก!

“พี่วีญาไม่รู้จริงเหรอครับ หืม”

เบย์รีนยกแขนทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกให้หญิงสาวถอดเสื้อของเขาออกได้ถนัดขึ้น แล้วเขาไม่ได้จะยอมเปลือยท่อนบนอยู่คนเดียวหรอกนะ

มันต้องแฟร์ ๆ ครับคนสวย เธอถอดเสื้อเขาแล้วเขาจะถอดเสื้อของเธอบ้าง ไอ้เสื้อครอปตัวเล็กจิ๋วนี้มันขัดหูขัดตาเขาตั้งแต่เห็นเธอใส่ตอนอยู่ที่ไนต์คลับแล้ว เธอใส่แล้วดูดีมาก น่ารักเซ็กซี่ มองเพลินตาสุด ๆ แต่ไม่รู้อะไรบ้างเลยว่าทำเขาหวงมากขนาดไหน หวงทั้งที่เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน

แต่เดี๋ยวได้เป็นแน่!

“พี่ไม่รู้...” แก้มเนียนใสเปลี่ยนเป็นสีแดงจาง ๆ เมื่อเสื้อตัวนอกของตัวเองถูกชายหนุ่มถอดออก เธอเขินอายแต่ความกล้าบ้าบิ่นในตอนนี้กลับมีมากกว่า ยิ่งเห็นสายตาลุ่มลึกของชายหนุ่มที่กำลังมองสำรวจร่างกายของเธอด้วยความหลงใหลมากขนาดนั้น เธอยิ่งอยากรู้ว่าเขาจะทำอย่างไรกับเธอต่อ นี่ถ้าไม่เมามากเธอคงไม่มีความคิดหาญกล้าได้เท่านี้แน่

“ไม่รู้? ผมนี่แย่จังเลยนะครับที่แสดงออกไม่มากพอ สงสัยผมต้องแสดงออกมากขึ้นแล้วสิ พี่วีญาจะได้รู้ว่าผมคิดยังไง”

จับปลายคางของหญิงสาวเชยขึ้นเล็กน้อยก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปช้า ๆ แต่ยังไม่ยอมให้ริมฝีปากได้สัมผัสกัน

“เบย์รีนทำให้พี่เห็นหน่อยสิ”

“พี่วีญาพูดแล้วนะครับ ผมทำแล้วจะไม่หยุดจนกว่าพี่จะเห็นว่าผมรู้สึกกับพี่แบบไหน”

ในคืนนี้ ตอนนี้เขาจะแสดงให้เธอได้เห็นชัด ๆ กับตา สัมผัสแนบชิดกับตัว ที่ผ่านมาเขารู้ว่าสาวรุ่นพี่มองออกว่าเขาคิดกับเธอแบบไหน มีแต่เธอที่พยายามมองไม่เห็นมันเอง

ส่วนคืนนี้อย่าหาว่าเขาฉวยโอกาสก็แล้วกันเพราะเธอเป็นฝ่ายยั่วเขาก่อน เบย์รีนให้โอกาสเธอถอยแล้วแต่วีญายังดื้อ เพราะฉะนั้น ความอดทนของเขาก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป ก็อย่างที่บอกว่าเขามีความอดทนสูง ยกเว้นกับเธอคนเดียว

“เร็วสิ พี่อยากเห็น”

“ตื่นมาแล้วห้ามงอแงนะครับ”

“พี่ไม่ใช่เด็กแล้วนะ พี่โตกว่าเบย์รีน” ส่งสายตาเง้างอนเล็กน้อยที่เขาใช้คำว่า งอแง กับเธอ งอแงมีไว้ใช้กับเด็กอย่างเขาต่างหาก

“โตกว่า หึ แค่หนึ่งปีเองครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้ว่าจะมีคนงอแงหรือเปล่า”

ไม่อยากพูดแล้ว เธอกล้ามายั่วเขาก็พร้อมสนองให้ แล้วพรุ่งนี้เบย์รีนได้เตรียมใจปลอบขวัญคนที่ชอบพูดใส่เขาตลอดว่าตัวเองโตกว่า มันก็แค่อายุ!

“ผมเกิดช้ากว่าแล้วไง”

พูดจบก็จัดการประกบปากจูบคนที่โตกว่าปีเดียวทันที จูบแรกของเราที่เบย์รีนอยากให้อ่อนหวานกว่านี้ แต่เธอซนเกินไปเขาเลยต้องจูบอย่างดูดดื่มเสียหน่อย จูบสั่งสอน!

“อื้อ บะ เบย์” คนเกิดก่อนแต่อ่อนประสบการณ์เริ่มหอบหายใจถี่เมื่อโดนหนุ่มรุ่นน้องแค่ปีเดียวจู่โจมจูบเร้าร้อนโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว ริมฝีปากบางเริ่มรู้สึกแสบ ๆ ชา ๆ เล็กน้อยเนื่องจากเธอโดนเขารุกจูบแบบไม่ให้พักหายใจหายคอ จากความกล้าก่อนหน้าตอนนี้เริ่มหวาดหวั่นขึ้นมาแล้วสิ

“อย่ากลัวผมครับพี่วีญา”

ยอมหยุดจูบ ‘แค่แป๊บเดียวเท่านั้นนะ’ เมื่อเบย์รีนรับรู้ได้ถึงความกลัวของคนตัวเล็กกว่า เธอตัวสั่นแต่ก็ยังทำใจกล้าทั้งที่กลัว แล้วไหนความเก่งกาจก่อนหน้านี้ละ หายไปไหนแล้ว หึ

“ผมจะทำให้เห็นว่าผมทำให้พี่มีความสุขได้มากกว่าที่พี่คิด เรื่องอายุมันวัดความสุขของเราไม่ได้นะครับ”

“ตะ แต่พี่”

“พี่วีญาอยากให้ผมทำให้เห็นเอง ตอนนี้ผมไม่ยอมหยุดให้แล้วครับ เราต้องไปต่อ”

ริมฝีปากหน้ากดจูบลงบนริมฝีปากบางอีกครั้ง จูบรอบนี้เบย์รีนไม่ยอมอ่อนให้เธออยู่ดี หนำซ้ำยังใช้ฟันกัดลงบนกลีบปากเธอแต่ไม่แรงนัก เขาไม่มีทางทำให้เธอเจ็บแต่ก็มากพอที่จะทำให้วีญาเผยอปากออก เบย์รีนใช้จังหวะนี้สอดแทรกลิ้นเข้าไปสัมผัสกับความหวานที่ซ่อนอยู่ในโพรงปากของหญิงสาว

“อื้อ” มุมปากชายหนุ่มยกขึ้นอย่างนึกเอ็นดูเมื่อร่างบางในอ้อมกอดมีอาการสับสนไม่รู้จะเอาลิ้นของตัวเองหนีไปตรงไหน

ลิ้นเล็กหาที่หลบแต่ก็หนีไม่พ้นลิ้นร้อนของเขา เธอถูกต้อนให้จนมุมและต้องยอมให้ลิ้นสากกระหวัดดูดรัดอย่างเอาแต่ใจ ทว่า เขาก็สร้างความรู้สึกแปลกใหม่ให้เธอเช่นกัน อาจจะแสบชาไปบ้างแต่กลับรู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ

“บะ เบย์รีน...”

เสียงหวานสั่นพร่าเมื่อเบย์รีนเลื่อนจูบมาที่แก้มเนียนไล้เลื้อยลงมาที่ซอกคอหอม ๆ พร้อมกับเคลื่อนมือไปปลดตะขอบราเซียร์จากทางด้านหลังให้หลุดออกจากกันอย่างง่ายดาย

สายตาของเบย์รีนเปล่งประกายสะท้อนความหมายว่าเขาชื่นชมความสวยงามตรงหน้ามากแค่ไหน มองตาเป็นมันจนเจ้าของความอวบอั๋นเริ่มเขินหนักกว่าเดิมไปอีก

“พี่วีญาของผม สวยมาก”

เอ่ยชมด้วยหัวใจที่สั่นไหวและอยากรู้แล้วสิว่าตรงอื่นจะสวยได้เท่านี้ไหม แต่ต้องสวยมากแน่เบย์รีนมั่นใจ เขาไม่รอให้เธอได้เขินจนตัวแดงนานเพราะอยากสัมผัสความอุ่นและหอมหวานของร่างกายที่สวยงามนี้เต็มที่แล้ว และคืนนี้เบย์รีนจะต้องทำอะไรฝากเอาไว้บนร่างกายของเธอสักหน่อยเพื่อเป็นหลักฐานยืนยัน

พรุ่งนี้วีญาจะต้องตื่นมาพบว่า ค่ำคืนที่ผ่านมาเขาและเธอเราสองคนไม่ได้แค่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันเฉย ๆ ไม่ได้แค่นอนจับมือกันแต่มันมากกว่านั้น และถ้าเธออยากจะลืมเขาขอบอกเลยว่า เขาไม่มีทางทำให้สาวรุ่นพี่ลืมเรื่องนี้ได้ง่าย ๆ แน่ และเรื่องของเรามันจะไม่เริ่มและจบลงเพียงแค่คืนเดียว...