ตอนที่2 น้องภรรยา 1

“พี่เขย...ข้า...”

เสียงนั้นฟังออกว่าขมขื่นเหลือเกินทว่ากลับอ่อนหวานอย่างมากในความรู้สึก

บุรุษจึงค่อยๆ เอื้อมมือใหญ่ขึ้นลูบแผ่นหลังบางเบาๆ อย่างต้องการปลอบประโลมด้วยความอบอุ่นอ่อนโยนที่สุด ก่อนจะพยายามดึงไหล่มนให้ออกห่างอีกคราอย่างเบามือ

ดรุณีนางน้อยเงยหน้าขึ้นมองพี่เขยหนุ่มผู้หล่อเหลาปานเทพเซียน กระซิบเสียงหวานนุ่มที่ริมหูเขา

“พี่เขย...ไม่มีใครเข้าใจข้าเลย ข้าเหงาเหลือเกิน ท่าน...ท่านอยู่กับข้า...นะเจ้าคะ นะๆ”

น้ำเสียงนั้นทั้งอ่อนหวานทั้งออดอ้อนและกระเง้ากระงอดมาก

ไหนเลยจะมีความเสียใจโศกเศร้าอย่างสุดซึ้งอันใด

มีเพียงเสน่หาแห่งปรารถนาเปี่ยมล้นจนเผยออกมาอย่างไม่อาจปิดบัง

หลี่ชุนเทียนถึงขั้นก้มหน้าเพ่งพิศซ่งซูหรงนิ่งนาน

ครั้นเห็นดวงหน้าโฉมสะคราญขยับไปมาอยู่ใกล้ๆ ไหนเลยจะมีแรงผลักไส พวงแก้มอมชมพูเปล่งปลั่งของนางยังดูเย้ายวนใจจนตะลึงลาน

ภายในห้องปีกข้างแห่งนี้พลันเงียบสงัดอย่างประหลาด ได้ยินกระทั่งเสียงหัวใจของตนที่กำลังเต้นระส่ำจนทำอะไรไม่ถูก

ใบหน้าหล่อเหลาคมคายกับใบหน้างดงามอยู่ห่างเพียงลมหายใจกั้นกลาง

ปลายจมูกของพวกเขาไล้แผ่วๆ ชนกันเบาๆ รับรู้ได้ถึงลมอุ่นร้อนที่กำลังเป่ารินรดใบหน้ากันและกัน

ซ่งซูหรงยังคงบดเบียดร่างนุ่มของตนให้แนบสนิทยิ่งขึ้น สุ้มเสียงเล็กน่ารักนั้นเว้าวอนยิ่งนัก

“พี่เขย...”

น้ำเสียงของดรุณียิ่งนานยิ่งหวานล้ำ ดวงตาคู่งามยิ่งนานยิ่งลึกซึ้ง ทุกสิ่งของนางล้วนตราตรึงคล้ายดึงดูดวิญญาณคนได้

หลี่ชุนเทียนถึงกับลอบสูดลมหายใจเข้าอกลึกยาว

“น้องซูหรงปล่อยพี่เขยก่อนเถิด”

กระแสเสียงบุรุษหนุ่มยิ่งนานยิ่งแหบพร่า วาจาเขาสื่อความนัยว่ากำลังปฏิเสธอย่างเด็ดขาดแต่น้ำเสียงนั้นกลับเป็นการพยายามยับยั้งชั่งใจอย่างยากลำบาก

และคล้ายจะไม่สัมฤทธิ์ผล

หลี่ชุนเทียนถึงขั้นกลั้นหายใจ เพียรระงับความร้อนรุ่มราวมีกองเพลิงขนาดใหญ่สุมอยู่ในอกตน

ท้ายที่สุดการปฏิเสธและพยายามยั้งจิตระงับใจกลับไม่เป็นผลแม้แต่น้อย หัวใจของเขากำลังเร่งเร้าอย่างประหลาด ลมหายใจยังเริ่มหอบหนักและขาดห้วงทุกขณะ

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว มีหรือซ่งซูหรงจะปล่อยไปง่ายๆ

นางยังคงเอื้อมวงแขนเรียวเล็กกอดบุรุษแนบแน่นก่อนจะพยายามโน้มลำคอเขาให้ก้มใบหน้าต่ำลงมา เมื่อได้จังหวะเหมาะก็แหงนหน้าส่งจุมพิตกับริมฝีปากของเขาอย่างพอดิบพอดี

ประหนึ่งมิได้ตั้งใจ

เพียงกลีบปากบังเอิญประกบกันเท่านั้น ทว่าแค่เท่านี้กลับเสมือนสายฟ้าฟาดผ่ากลางใจชายหนุ่ม

หลี่ชุนเทียนร่างกระตุกฉับพลัน กายร้อนผ่าวมากขึ้นทันที จิตใต้สำนึกสุภาพชนอันล้ำค่าหรือจะสู้แรงปรารถนาที่ถูกเติมเต็มยามขาดแคลน

บุรุษหนุ่มแน่นมีความต้องการตามวัยผู้หนึ่งซึ่งต้องห่างหายจากเรื่องบนเตียงนานนับเดือนเพราะภรรยาตั้งครรภ์ เพียงเจอเสน่หานวลนางและมารยานี้เข้าไป ร่างหนาถึงกับสั่นสะท้านอย่างไม่อาจยับยั้งได้ไหว กายแกร่งถึงขั้นร้อนรุ่มปวดหนึบที่กลางลำตัวทันใด

เสือหนุ่มยามหิวโซเมื่อเจอกระต่ายน้อยเนื้อนุ่ม มีหรือจะต้านทานอาหารอันโอชาได้ไหว

ความหอมหวานนี้กำลังเชิญชวนให้เขาเห็นถึงสิ่งที่อยู่ภายในซึ่งกำลังควบคุมไม่ได้

และสิ่งนั้นกำลังรอการปลดปล่อยอยู่อย่างบ้าคลั่ง

หลี่ชุนเทียนเพียรพยายามแล้วที่จะเอื้อมมือตนขึ้นดันไหล่บางออกห่างแต่กลับกลายเป็นเอื้อมมือขึ้นแตะเบาๆ ที่ไหล่มนเสียอย่างนั้น

ในขณะที่จมูกยังได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวของหญิงสาววัยแรกรุ่นเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ส่งผลให้ฝ่ามือหนาของตนคล้ายอ่อนแรงกำลัง กระทั่งมิอาจดันไหล่นางได้อีกต่อไป

ชายหนุ่มทำได้เพียงกอบกุมไหล่เล็กเอาไว้เช่นนั้น

การบดจูบจากแม่นางน้อยที่รุกล้ำอย่างอุกอาจนั้นแฝงความไร้เดียงสาดื้อรั้นเอาแต่ใจพร้อมเรียวลิ้นเล็กชุ่มชื้นทำหลี่ชุนเทียนถึงขั้นรู้สึกมึนงง หูอื้อตาลาย แขนขาอ่อนแรง สิ้นพละกำลังปัดป้อง

และแล้วกลีบปากบางเฉียบบนใบหน้าหล่อเหลาก็ค่อยๆ เผยอยินยอมปล่อยให้อีกฝ่ายเอาแต่ใจอย่างซุกซุน ลิ้นร้อนรับลิ้นเล็กพัวพันเนิ่นนาน