บทที่ 5 ถ่ายพรีเวดดิ้ง

เพชรแต่งตัวแต่งหน้าเสร็จก็ออกมานั่งรอพลอยอยู่ที่โซฟา เพราะแต่งหน้าเจ้าสาวใช้เวลานานมากกว่า เขาหยิบเอาโทรศัพท์มาเลื่อนดูข้อความในไลน์และแชทคุยกับเนยไปพลางๆจนเริ่มเบื่อ

' จะนานอะไรกันนักกันหนาวะ น่าเบื่อ ' เขาบ่นในใจก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าด้วยอาการตกตะลึงไปชั่วขณะ

" เจ้าหญิงพลอยฟ้าเสด็จแล้วค่า เป็นไงคะคุณเจ้าบ่าว สวยจนตะลึงตาค้างไปเลยสิท่า " พี่ออมพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นอาการของเพชร ที่มองพลอยฟ้าในชุดเจ้าสาวสีขาวดูงามสง่าเหมือนเจ้าหญิงยังไงยังงั้น

" ป่ะ เปล่า รอนานจนเมื่อยน่ะสิไม่ว่า " เขารีบแก้ต่างให้ตัวเอง พลอยฟ้ายิ้มด้วยความดีใจ อย่างน้อยเขาก็มองเห็นความสวยงามของเธอขึ้นมาบ้างล่ะน่า

หลังจากนั้นทีมงานก็พาทั้งคู่ไปถ่ายภาพพรีเวดดิ้ง โดยจะถ่ายเป็นสองเซ็ท ชุดไทยกับชุดราตรี

" ยิ้มค่ะเจ้าบ่าว เอาหน้าไปใกล้ๆกันค่ะ เจ้าบ่าวทำท่าเหมือนจะจูบเจ้าสาวนะคะ น้องพลอยทำท่าหลับตาพริ้มค่า "

หล่อนเกร็งจนตัวแข็งยืนหลับตาปี๋จนตากล้องขำหัวเราะออกมา เพชรที่ยืนอยู่จนแนบชิดยังอดที่จะกดยิ้มมุมปากไปด้วยไม่ได้ ยัยเด็กบ๊อง

" โธ่น้องพลอยค่ะ หลับตาพริ้มค่ะไม่ใช่หลับตาปี๋เหมือนกลัวผีแบบนี้ เอาใหม่ค่ะ " ด้วยความรำคาญที่หล่อนเกร็งจนถ่ายไม่เสร็จสักที เพชรเลยรั้งเอวกิ่วของพลอยเข้ามาแบบสวยๆ แล้วก้มลงไปจูบจริงเสียเลยให้มันรู้แล้วรู้รอดซะอย่างนั้น

หล่อนตกตะลึงตาโต รวมทั้งพนักงานในสตูดิโอ ต่างแอบจิกเล็บไปที่แขนเพื่อนฟินไปตาม ๆ กัน

เขาแนบปากลงไปจากประชด กลายเป็นอ่อนโยนจนหล่อนหลับตาพริ้มโดยอัตโนมัติ ตากล้องรีบกดชัตเตอร์รัว ๆ เมื่อเขาถอนจูบออกมา หล่อนถึงกับเข่าอ่อนต้องรีบเอามือเกาะไปรอบคอของเขาอย่างลืมตัว และตากล้องก็ได้ภาพสวยงามหวานปานน้ำผึ้งโดยไม่ต้องเสียเวลาบิ๊วอารมณ์ เป็นอันเสร็จภารกิจในวันนี้

หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จและเดินออกมาจากห้องแต่งตัว ก็พบว่าเนยมานั่งรออยู่โซฟาในสตูดิโอเรียบร้อยตามที่นัดกับเพชรเอาไว้

" เรียบร้อยแล้วเหรอคะ เนยรอตั้งนานหิวจะแย่แล้วค่ะเพชร "

" ครับ ไปกันเถอะ " เพชรเดินนำออกไปเนยรีบเดินไปเกาะแขนจนพนักงานในสตูมองตามด้วยความสงสัย หล่อนจึงรีบเดินออกไปทันที และกำลังจะเลี่ยงไปเรียกแท็กซี่อย่างหงอยๆ เพชรก็เดินมาคว้าแขนหล่อนดึงให้เดินมาที่รถด้วยกัน

" อ้าวไหนว่าเราจะไปทานกันสองคนค่ะที่รัก " เนยมองมือเพชรที่จับแขนของพลอยไว้อย่างไม่พอใจ

" ผมเปลี่ยนใจแล้ว พลอยก็คงจะหิวเหมือนกัน ไปทานข้าวแล้วค่อยกลับบ้านกัน " เนยทำตาเขียวขึ้นมาทันทีแต่ก็ขัดอะไรเขาไม่ได้ แต่พลอยกลับคิดในใจว่าให้หล่อนกลับบ้านไปคนเดียวยังจะดีกว่าต้องทนไปกินข้าวร่วมโต๊ะกับแฟนของเขาให้บาดตาบาดใจ

ณ ร้านอาหารกึ่งคาเฟ่ กัณฑ์และกัน ซึ่งเป็นร้านเพื่อนสนิทของพงษ์เพชร

" เนยจะทานอะไรสั่งเลยนะครับ เอ้านี่พลอยเมนูสั่งเลยนะ " เพชรกล่าวกับเนยและพลอยพร้อมส่งเมนูให้กับสาวสวยทั้งคู่ แต่เป็นสวยคนละแบบกัน เนยนั้นสวยเปรี้ยวเซ็กซี่ทรงโต แต่พลอยฟ้าสวยแบบหวานละมุนตาเรียบร้อย ซึ่งมันดูจืดชืด ไม่มีชีวิตชีวาเอาซะเลยในความคิดของเพชรเอาง่ายๆ ไม่ใช่ผู้หญิงในสเปคเขาว่างั้นเถอะ

" กระเพราหมูกรอบ ยำรวมมิตรทะเลขอแบบเผ็ดจัด แล้วก็ต้มยำทะเลน้ำข้น "

เนยรับเมนูมาและเลือกสั่งรายการอาหารที่รสจัดตามที่หล่อนชอบ พร้อมทั้งแกล้งนั่งเบียดเอียงคอไปซบไหล่เพชร ออดอ้อนเสียงเล็กเสียงน้อยต่อหน้าพลอย

" ทานเสร็จเพชรไปดูแมวที่คอนโดเค้ามั้ยคะ แมวมัน อดอาหารหลายวันแล้วน้าคิดถึงเจ้าของจะแย่อยู่แล้วง่ะ "

เพชรรู้ดีถึงความนัยที่เนยพูดมา เขาเห็นแววตาสลดวูบในดวงตาคู่สวยของพลอย ก่อนที่หล่อนจะหลุบสายตาลงมองเมนูอาหารในมือ ชายหนุ่มจึงดันตัวเนยออกห่างอย่างสุภาพ

" ได้สิเดี๋ยวเพชรไปให้อาหารแมวเอง เอ้า สั่งสิพลอย บริกรยืนรอนานแล้วนะ "

เขาหันมาบอกพลอยฟ้าเสียงเข้ม ผิดกับน้ำเสียงเวลาที่พูดกับเนยอย่างสิ้นเชิง เธอได้แต่แอบน้อยใจ แต่ก็ทำเป็นไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด หล่อนปั้นสีหน้าให้ดูเรียบเฉยก่อนจะเงยหน้าขึ้นยิ้มให้กับบริกร