บทที่ 7

อีธานมองเห็นทุกอย่าง ชายหนุ่มคิ้วขมวดก่อนจะเปิดประตูรถแล้วก้าวลงไปหามธุรดาอย่างไม่พอใจ เธอล้อเล่นกับความตายหรือไงกัน เมื่อครู่ถ้าคนขับรถเขาเหยียบเบรกไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้น เขาไม่อยากเห็นเจ็บต้องเจ็บตัวอีก

“ทำบ้าอะไรของเธอ อยู่ๆ เข้ามาขวางหน้ารถแบบนั้นได้ยังไง” น้ำเสียงดุดันเอ่ยขึ้น สีหน้าและแววตาของชายหนุ่มทำเอามธุรดาหน้าเสียเช่นกัน เพราะไม่คิดว่าจะทำให้อีธานโกรธขนาดนี้

“เอ่อ…ขะ…แขนนายเป็นยังไงบ้าง” ขณะพูดก็ชำเลืองมองแขนข้างที่เขาต้องมาเจ็บตัวเพราะช่วยเหลือเธอไว้

“ไม่เป็นอะไร ทีหน้าทีหลังอย่าทะเล่อทะล้าออกมายืนขวางหน้ารถแบบนี้อีก”

“คือฉัน…” มธุรดาไม่รู้จะหยิบเหตุผลอะไรมาแย้ง เพราะที่ทำไปเมื่อครู่เธอก็เหมือนจะไม่รู้ตัวเช่นกัน รู้เพียงแค่ทำยังไงก็ได้ให้รถของเขาหยุดก็เท่านั้นเอง

“ฉันอะไร จะพูดอะไรก็รีบๆ พูดมา เวลาผมมีไม่มากนักหรอกนะ หรือจะมาขอบอกขอบใจสำหรับเรื่องเมื่อตอนเย็น คงไม่จำเป็น”

“ถึงนายจะไม่อยากฟัง แต่ฉันก็ตั้งใจมาขอบคุณจริงๆ ขอบคุณที่เหมาผลไม้ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ นายจะรับคำขอบคุณจากฉันหรือไม่ก็แล้วแต่ หมดธุระแล้ว ฉันขอตัวก่อน” พูดจบมธุรดาก็หมุนตัวเพื่อจะเดินกลับออกไป เธออุตส่าห์มาเพื่อขอบคุณแต่ดูเขาพูดจาใส่ น่าฟังเหลือเกิน รู้ว่าจะเป็นแบบนี้เธอจะเมินใส่ ไม่ทำเรื่องบ้าๆ อย่างเมื่อครู่ลงไปเป็นอันขาด

“เดี๋ยวก่อน!” อีธานคว้าข้อมือบางของมธุรดาไว้ ก่อนจะรั้งให้เธอกลับมาเผชิญหน้า เพียงได้สัมผัส ได้สบตาความรู้สึกแปลกๆ ก็เกิดขึ้นกับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าไร้หัวใจ อีธานเป็นชายหนุ่มที่ทำแต่งานและงานจนไม่มีเวลาให้คิดเรื่องอื่น โดยเฉพาะเรื่องความรัก หัวใจเขาด้านชา ไม่มีผู้หญิงคนไหนทำให้หัวใจดวงนี้เต้นไม่เป็นส่ำ ตื่นเต้นราวกับหนุ่มน้อยที่พึ่งมีรักมานานหลายปี กระทั่งได้มาพบมธุรดา ผู้หญิงธรรมดาแต่กลับโดดเด่นที่แววตาชวนมอง

อยู่ๆ ความคิดเรื่องมีลูกก็ผุดขึ้นในสมองแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เด็กน้อยจะมีหน้าตาเหมือนพ่อหรือแม่กันนะ ยิ่งมีนัยน์ตาเหมือนแม่คงชวนมองไม่น้อย อีธานคิดไปไกลแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

“อะไร” เสียงห้วนๆ เอ่ยถาม พร้อมกับพยายามสะบัดข้อมือให้หลุดจากการจับกุมของชายหนุ่มปากร้ายที่เธอไม่อยากพบหน้าเขาอีก

“ฉันอยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง” มธุรดาได้แต่คิ้วขมวดเมื่อได้ยินแบบนี้ อีธานนั้นดูจริงจังมาก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขาวันนี้มากมายล้วนแต่มีเธอเกี่ยวข้องทั้งสิ้น นั่นทำให้ชายหนุ่มต้องการพิสูจน์อะไรบางอย่าง ว่าหัวใจเขากำลังเปลี่ยนไปจริงหรือไม่ เมื่อคิดที่จะพิสูจน์ก็ถึงเวลาที่ต้องลงมือปฏิบัติ

อีธานคว้าตัวมธุรดามาจูบอย่างรวดเร็วจนทำให้มธุรดาเบิกตากว้างอย่างตกใจ เธอพยายามผลักชายหนุ่มให้ออกห่าง สมองงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ริมฝีปากหยักของอีธานกำลังคลอเคลียมอบจูบที่แสนวาบหวามให้คนในอ้อมกอด จูบที่เคยทำให้ผู้หญิงที่ได้รับต่างพากันลุ่มหลงมานักต่อนัก จูบที่ได้รับแบบไม่ทันตั้งตัวนี้ ทำให้สติของมธุรดาหลุดไปเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังพยายามที่จะต่อต้าน

“อื้อ” เธอพยายามผลัก ไหนจะทุบตีชายหนุ่มเพื่อให้เขาปล่อย แต่สุดท้ายกลับไม่เป็นผลอีกตามเคย สติและเรี่ยวแรงของมธุรดาค่อยๆ ลดลงทีละเล็กทีละน้อย จูบแรกในวัยสาวกำลังเกิดขึ้นกับผู้ชายที่เธอเกลียดชังเสียแล้ว แม้ใจจะอยากผลักไสแต่ทำไมร่างกายถึงไม่ยอมทำตามที่ใจสั่ง กลับเผลอไผลไปกับสัมผัสที่ไม่คุ้นชินจนตัวเบาหวิว ขนลุกไปหมดแบบนี้กัน

ความหอมหวาน นุ่มนวลของริมฝีปากอิ่ม เติมเต็มความรู้สึกของอีธานว่าคิดไม่ผิดแน่ๆ เขารู้สึกพิเศษกับผู้หญิงคนนี้เสียแล้ว ผู้หญิงที่เขาพึ่งพบเธอวันนี้เป็นวันแรก ผู้หญิงธรรมดาแต่กลับมีอะไรให้น่าค้นหา อีธานยังคงมอบจูบให้มธุรดาอย่างต่อเนื่อง ปากร้อนๆ ละเล็มชิมรสอยู่บนริมฝีปากอิ่มแสนหวาน ก่อนจะส่งลิ้นเข้าไปสำรวจในโพรงปาก หยอกเย้าอย่างมีชั้นเชิงจนทำให้คนอ่อนประสบการณ์อดที่จะเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสที่แสนวาบหวิวนี้ไม่ได้

แทนที่จะทำแค่จูบ อีธานกลับทำมากกว่านั้น เมื่อชายหนุ่มกำลังใช้มือร้อนๆ สำรวจเรือนร่างภายใต้ชุดที่แสนจะธรรมดาของมธุรดา เขาลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง บีบคลึงสะโพกงอนงามที่ถูกปิดซ่อนจากสายตา อกแกร่งเบียดเสียดสีอยู่กับหน้าอกอวบอิ่มอย่างจงใจ ยิ่งกระตุ้นความต้องการบางอย่างให้ลุกโชน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นขณะนี้ทำให้มธุรดาที่สติกำลังหลุดลอยถึงกับเบิกตากว้าง พยายามดึงสติกลับมาให้ได้มากที่สุด

“อื้อ...อ๋อยย ฉ้านน” เธอรวบรวมแรงที่มีต่อต้านอีธานอีกครั้ง สมองคิดหาทางออกเพื่อช่วยตัวเองให้หลุดพ้นจากเหตุการณ์บ้าๆ เช่นนี้ ทางเดียวคือการทำร้ายคู่ต่อสู้ให้จนมุม

“โอ๊ยย” เสียงร้องโอดโอยของอีธานดังขึ้น เมื่อมธุรดากัดลิ้นของชายหนุ่มที่กำลังสำรวจอยู่ในโพรงปากอิ่มของเธออย่างถือดีเข้า นั่นทำให้เขาต้องปล่อยเธอให้เป็นอิสระ ก่อนจะยกมือขึ้นกุมปาก กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง สงสัยได้อดทานอาหารรสเผ็ดไปอีกหลายวัน

“ไอ้คนสารเลว” นี่คือประโยคสุดท้ายที่มธุรดาเอ่ยขึ้นก่อนจะรีบวิ่งหนีหายไป อีธานได้แต่ยืนมองแล้วอมยิ้มออกมาเท่านั้น เขารู้ว่าเธออยู่ที่นี่ รวมทั้งยังรู้ว่าบ้านเธออยู่ที่ไหน จึงไม่ใช่เรื่องยากหากเขาจะมาพบเธออีกครั้ง เมื่อเจอผู้หญิงคนที่ใจบอกว่าใช่ เรื่องอะไรที่เขาจะต้องปล่อยเธอไป