แก้วกัลยา (6)

เมื่อถึงโรงพยาบาล คุณหญิงวิริยากับคุณสมใจช่วยกันประคองคุณย่าทิพย์ในวัยเจ็ดสิบลงมาจากรถ แก้วกัลยาก็จอดรถมอเตอร์ไซค์อยู่ด้านข้างรถของพสุ เธอยกมือไหว้ทุกคนก่อนที่จะขับมอเตอร์ไซค์ไปที่ลานจอดรถมอเตอร์ไซค์ของโรงพยาบาล

คุณหมอชัยวัตรผู้อำนวยการโรงพยาบาลพร้อมคณะผู้บริหารได้ลงมาต้อนรับคุณย่าทิพย์ คุณหญิงวิริยา คุณสมใจ และพสุ และได้เชิญไปยังห้องรับรองส่วนตัวของผู้อำนวยการโรงพยาบาล

“เรียนคุณหมอตามที่ดิฉันได้โทรมาคุยกับคุณหมอก่อนหน้านี้ว่าครอบครัวชัยวราวงษ์ และครอบครัวคมประชามีความต้องการที่จะจัดตั้งกองทุนให้กับผู้ป่วยที่ยากไร้ของโรงพยาบาลแห่งนี้ คุณหมอได้ข้อสรุปจากคณะบริหารของโรงพยาบาลหรือยังค่ะ” คุณหญิงวิริยาถามประเด็นที่ได้โทรมาปรึกษากับคุณหมอชัยวัตรไว้ล่วงหน้า

“เรื่องนี้ผมได้นำเข้าไปปรึกษากับทางคณะผู้บริหารโรงพยาบาลเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ ทางโรงพยาบาลไม่ขัดข้องและมอบหมายให้ทีมกฎหมายเข้าไปคุยกับทีมผู้ประสานของคุณหญิงภายในอาทิตย์หน้าครับ” คุณหมอชัยวัตรรายงานผลที่ไปหารือภายในโรงพยาบาลให้คุณหญิงรับทราบ

หลังงานเลี้ยงขอบคุณผู้บริจาคเงินสร้างโรงพยาบาลเสร็จสิ้นลง คุณหมอชัยวัตรก็ให้เลขานุการสาวตามแก้วกัลยามาพบกับแขก แก้วกัลยาเดินตามเลขานุการเข้ามาในห้องรับแขก และเธอก็ยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทุกคนในห้อง

“หนูแก้วมานั่งตรงนี้นะ วันนี้อาหมอมีเรื่องที่อยากจะคุยกับหนูแก้วเสียหน่อย” นายแพทย์ชัยวัตรเรียกแก้วกัลยามานั่งที่ลงตรงหน้าคุณย่าทิพย์ คุณหญิงวิริยา และคุณสมใจ

“แก้ว...คุณย่าทิพย์ คุณหญิงวิริยา และคุณสมใจ ทั้งสามท่านเป็นผู้บริจาคเงินรายใหญ่ของโรงพยาบาล ท่านต้องการขอรับอุปการะแก้วนะ อาหมอเลยต้องเชิญแก้วมาพบพูดคุยกับท่านทั้งสามดูก่อนนะ” คุณหมอชัยวัตรกล่าวถึงสาเหตุที่เชิญแก้วกัลยามาพบแขกในห้องรับรองวันนี้

“สวัสดีคุณท่านทั้งสามค่ะ” แก้วกัลยาสวัสดีอย่างเป็นทางการ ผู้ใหญ่ทั้งสามท่านรับไหว้เด็กสาวที่มีกิริยามรรยาทเรียบร้อยถูกใจผู้ใหญ่ คุณย่าทิพย์ก็เริ่มต้นการสนทนาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

“วันนี้เราสามคนพบกับหนูแก้วอีกแล้วนะ แม่แจ่มของหนูเป็นเพื่อนเก่าแก่ของสะใภ้ย่าและคุณสมใจนะ ย่าได้ยินเรื่องราวของแก้วมาสักระยะแล้ว ย่าเสียใจด้วยเรื่องแม่แจ่ม ย่าอยากจะขอรับอุปการะหนู หนูจะได้กลับมาเรียนหนังสือต่อนะลูก” คุณย่าบอกความต้องการและความปรารถนาดีด้วยน้ำเสียงเมตตา

แก้วกัลยาซาบซึ้งใจต่อความเมตตาของคุณย่าทิพย์ที่มีต่อตัวของเธอ ขณะที่เธอต้องต่อสู้ชีวิตตามลำพังก็ยังโชคดีที่มีคนมาเมตตาปรานี แต่เนื้อแท้ของแก้วกัลยานั้น เธอไม่ต้องการที่จะภาระให้กับคนอื่น ไม่ว่าจะเรื่องหนี้สินและเงินที่ใช้ในการศึกษาต่อของเธอ แก้วกัลยามีความเกรงใจผู้ใหญ่ทั้งสามคนที่จะต้องมีตัวของเธอไปเป็นภาระในชีวิต

“คุณย่าค่ะ แก้วต้องขอขอบคุณแทนคุณแม่แจ่มที่ยังมีเพื่อนที่ระลึกถึงคุณแม่อยู่ค่ะ ส่วนเรื่องการอุปการะแก้วนั้น แก้วคงต้องขอปฏิเสธค่ะ แก้วขอบคุณคุณย่าและคุณท่านทั้งสองที่เมตตาแก้วนะคะ” แก้วกัลยายกมือไหว้ในความเมตตาของทั้งสามคน แต่คุณหญิงวิริยาคิดอยู่แล้วว่าแก้วกัลยาคงไม่ยินยอมรับความช่วยเหลือโดยง่ายเป็นแน่

“หนูแก้วจ๊ะ น้าว่าหนูแก้วอย่าเพิ่งตัดสินใจอะไรในตอนนี้เลยดีกว่านะ น้าอยากให้แก้วลองเอาเรื่องนี้ไปคิดดูให้ดีเสียก่อน นี้เป็นนามบัตรของน้า ถ้าหนูเปลี่ยนใจหนูติดต่อมาที่น้าได้โดยตรงเลยนะ” คุณหญิงวิริยาส่งนามบัตรให้แก้วกัลยาเก็บไว้ สำหรับคำตอบในวันนี้อาจจะตอบว่าไม่ แต่อย่างน้อยหากหญิงสาวลำบากขึ้นมาก็ยังสามารถขอรับความช่วยเหลือได้ในอนาคต

“ขอบคุณมากค่ะ ที่คุณท่านทั้งสามกรุณาแก้ว หากไม่มีเรื่องอะไรแล้ว แก้วขออนุญาตลานะคะ” แก้วกัลยายกมือไหว้ขอบคุณอีกครั้งก่อนที่ลุกออกมาจากห้องรับรอง และปล่อยให้ผู้ใหญ่ทั้งสามได้พูดคุยกับคุณหมอชัยวัตรกันต่อไป

“ที่จริงแล้วฝ่ายของดิฉันยังมีอีกหนึ่งเรื่องที่อยากจะรบกวนให้คุณหมอช่วยดำเนินการด้วย” คุณย่าทิพย์เอ่ยสิ่งที่ต้องการออกมา

“คุณย่ากับคุณแม่ครับ ใหญ่ขออนุญาตออกไปคุยโทรศัพท์เรื่องงานข้างนอกสักครู่นะครับ” พสุเอ่ยขอแยกตัวออกจากวงสนทนา เขาต้องโทรศัพท์ให้ที่บ้านส่งรถมารับคุณย่า คุณหญิง และคุณสมใจแทนตัวของเขาที่จะขอแยกตัวออกไปเคลียร์สัญญาเงินกู้กับเถ้าแก่เฮงในช่วงบ่ายของวันนี้

“ฉันต้องการที่จะให้คุณหมอช่วยพูดกับเด็กสาวที่ชื่อ แก้วกัลยา ว่าฉันต้องการรับอุปการะส่งเสียเธอให้เรียนจนจบระดับปริญญาตรี และยินยอมเป็นคนรับผิดชอบหนี้สินที่ครอบครัวของเธอติดค้างอยู่ทั้งหมดให้อีกด้วย” คุณย่าทิพย์บอกถึงสิ่งที่ต้องการให้นายแพทย์ชัยวัตรช่วยดำเนินการต่ออีกหนึ่งเรื่อง

“ผมมีข้อสงสัยว่าทำไมถึงเจาะจงเป็นหนูแก้วด้วยครับ” คุณหมอชัยวัตรอดสงสัยไม่ได้

“แม่ของเด็กเป็นเพื่อนเก่าแก่ของครอบครัวพวกเราค่ะ พอเรารู้เรื่องก็เลยต้องการอุปการะลูกของเพื่อนกันนะคะ” คุณสมใจบอกเหตุผลที่แต่งขึ้นมาร่วมกันกับคุณหญิงวิริยา

“ถ้าเป็นเหตุผลดังกล่าวผมก็จะตามหนูแก้วมาให้พบกับทุกท่านหลังจากงานเลี้ยงเสร็จเรียบร้อยครับ วันนี้หนูแก้วก็มาเปิดบูทอาหารในงานด้วย คุณย่า คุณหญิง และคุณสมใจจะได้เจอกับเธอกันอยู่แล้วนะครับ ถ้าเช่นนั้นผมขอเชิญทุกท่านไปที่พื้นที่จัดงานเลยนะครับ” คุณหมอชัยวัตรเชิญแขกทั้งหมด และพสุก็เดินตามคณะไปยังห้องจัดเลี้ยง กิจกรรมขอบคุณผู้บริจาคสร้างศูนย์การแพทย์ของโรงพยาบาลก็เริ่มเปิดงานอย่างเป็นทางการ

หลังพิธีการเปิดงานเสร็จเป็นที่เรียบร้อย คณะของคุณย่าทิพย์ก็เดินชมบูทสินค้าประจำจังหวัดและร้านอาหารที่มาเปิดในงาน ก่อนที่จะเดินมาหยุดที่บูทร้านอาหารของแก้วกัลยาที่กำลังให้บริการแขกตามคิวที่ยืนต่อรับอาหารกันอยู่ แก้วกัลยามีหน้าที่จัดอาหารเป็นชุดและรอตักน้ำยาในหม้อที่อุ่นร้อนไว้ตามที่ลูกค้าสั่ง

‘วันนี้เจอยายกะเปี๊ยกสองรอบเลย’ พสุยืนมองเด็กสาวตรงหน้า

“วันนี้เราเจอกันอีกแล้วนะหนูแก้ว” คุณย่าทิพย์ทักทายขึ้น

“สวัสดีค่ะคุณท่าน ร้านของแก้วเป็นร้านขนมจีนทานคู่กับน้ำยาปลาช่อน น้ำพริกใส่กุ้งสับ หรือแกงเขียวหวานไก่ก็ได้ค่ะ คุณท่านจะรับเป็นแกงไหนดีคะ เป็นสูตรน้ำยาแบบท้องถิ่นค่ะคุณท่าน” แก้วกัลยายกมือไหว้และอธิบายรายการอาหารของร้านแบบย่อ

“ถ้าอย่างนั้นขอเป็นน้ำยาปลาช่อนกับน้ำพริกกุ้งนะหนูแก้ว” คุณย่าทิพย์เลือกพร้อมกับให้พสุหย่อนเบอร์โต๊ะลงในโถแก้วที่วางอยู่หน้าร้าน คุณย่าทิพย์รู้ว่าพสุชอบทานอาหารไทยเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเมนูขนมจีนน้ำยา

“เชิญคุณท่านรอที่โต๊ะได้เลยนะคะ เดี๋ยวจะพนักงานจะยกอาหารไปให้ค่ะ” แก้วกัลยายกมือไหว้อีกครั้ง วันนี้เธอเจอคณะของคุณท่านคนนี้ตั้งแต่เช้า เธอหวังว่าคงไม่มีเหตุอะไรให้เจอกันอีกหรอกนะ

พสุก็ได้แอบลอบมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างเปิดเผยเป็นครั้งแรก ‘ชื่อแก้ว...หรือว่าจะเป็นแก้วกัลยา ลูกสาวแม่เพื่อนคนนั้นละ หน้าตาก็สวยดี มิน่าไอ้ตี๋อ้วนถึงอยากได้ไปขัดดอก’

พสุคิดในใจว่าตั้งแต่ที่ได้รู้จักกับชื่อของแก้วกัลยา เขาก็เจอแต่เรื่องวุ่นวายให้เข้ามาจัดการ ไม่ว่าจะต้องปะทะกับมาเฟียแก่ลูกทุ่งอย่างเถ้าแก่เฮง หรือจะต้องไปตบตีกับนายธนาคารจอมโหด พสุหวังไว้ในใจว่าหลังจากที่ครอบครัวของเขารับอุปการะหญิงสาวคนนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว ชีวิตของเขาคงจะคืนสู่สภาวะปกติ แต่พสุก็ลืมไปว่าตั้งแต่ที่เขาได้รับมอบหมายงานนี้มาจากคุณหญิงวิริยานั้น เขาแทบจะไม่คิดถึงศิริเพ็ญแฟนสาวที่จากไปเลย

เมื่ออาหารถูกนำมาส่งที่โต๊ะอาหาร คุณย่าทิพย์ก็เริ่มต้นชิมอาหารที่เลือกมาสามสี่อย่าง รวมถึงอาหารชุดขนมจีนของแก้วกัลยาด้วย

‘อร่อยดี! มีฝีมือเหมือนกันนะสาวน้อย’

พสุแอบชมหญิงสาวในใจ อาหารมื้อเที่ยงนี้ทำให้พสุเจริญอาหารไม่ใช่เล่นเหมือนกัน

คุณหญิงวิริยาแอบดีใจที่ลูกชายคนโตเจริญอาหารขึ้น ลูกชายของเธอก็กินอาหารเหมือนแมวดม นับตั้งแต่ที่

ศิริเพ็ญจากไป พสุมีแต่จะผอมลงเรื่อยไป คุณหญิงวิริยาตัดสินใจแล้วว่าเธอจะต้องทำทุกวิธีการให้แก้วกัลยายอมรับการอุปการะจากคุณย่าทิพย์ให้ได้ ด้านคุณย่าทิพย์ก็แอบอมยิ้มในใจที่เห็นหลานชายสนใจเรื่องอื่นๆ ในชีวิตเสียที นอกจากบ้างานกับเรื่องของศิริเพ็ญแฟนสาวที่จากไป