บทที่ 2 ไปต่อกับผมไหม

ด้านอินนาที่จ้องมองชายหนุ่มชุดสูทที่เธอหมายตาไว้นานนับหลายนาที

“อินา มึงมองใคร” เสียงปูเป้ที่ดังข้างหูมานั้น ทำให้อินนาได้สติ

“ไม่รู้ดิ กูไม่รู้จักเขา” อินนาสลัดภาพใบหน้าอันหล่อเหลา ของผู้ชายคนนั้นออกจากหัวของเธอไม่ได้เลยสักวินาที

“กูก็คิดว่ามึง รู้จักเขา” แต่เปล่าเลยไม่ใช่

ทว่าขณะที่ทั้งสองสาวเดินผ่านฝูงคนมาถึงโต๊ะ รุ่นพี่ของพวกเธอนั้น

“ว้ายๆตายแล้ว อิเอมมี่ มึงดูค่ะ ลูกสาวมึงเล่นใหญ่มากหน้าผมชุดจัดเต็ม มางานแม่ซะขนาดนี้ หนูลูกอินนา หนูลงทุนกับชุดไปเท่าไหร่คะลูก” พี่เมรี่พี่รหัสอิปูเป้ เจ้าของงานแซวฉัน

“ 599 เท่าค่าแรงวันนึงหนูเลยนะคะแม่ เพื่องานแม่เมรี่ของหนูโดยเฉพาะ งานนี้ลูกสาวแม่จัดเต็มค่ะ” ฉันหันไปบอกพี่เมรี่

“สวยเริศมากลูก ถ้าไม่รู้จักแม่คิดว่าหนูเป็นเซเลป ไฮโซสาวแล้วนะคะเนี่ย” พี่เอมมี่ พี่รหัสฉันเอ่ยกับฉัน ลืมบอกไป เราสามคน ยัยปูเป้ ยัยนาเดียร์ ฉัน เราสนิทกับพวกพี่เมรี่พี่เอมมี่มาก เพราะพวกพี่เขาเป็น LGTBQ ยังไงละ

“เริศสุดในซอยนี้แล้วลูกสาว ดื้อมาก ใส่ชุดนี้แล้วเอาใหญ่เลยนะ” พี่เอมมี่ จิบปากจิบคอว่าให้ฉัน

ด้านเอมมี่ถึงฉันจะเป็นชายใจเป็นหญิง ปฏิเสธไม่ได้ ว่าคืนนี้รุ่นน้องแต่งตัวสวยสะกดตามีเสน่ห์โดดเด่นน่าเข้าหา จนเธอเองยังรู้สึกอิจฉา ใบหน้ากรอบเรียวสวยหวาน ดูมีมิติ ดูสิไม่ใช่แค่สาวๆที่อิจฉา หนุ่มๆที่ฉันชวนมาคืนนี้ ก็เอาแต่มองน้องหนูอินนา งานนี้นางแจ้งเกิดเห็นๆ น่าฟาดตูดสักที ยัยหนูอินนาสวยแย่งซีนเจ้าของงานอย่างไม่รู้ตัวไปแล้ว

“เอาอะไรคะ หนูก็ปกติของหนู ยังไงแฮปปี้เบิร์ดเดย์พี่เมรี่ด้วยนะคะ ขอให้พี่เมรี่ของน้องคนสวย สวยวันสวยคืน มีตังมาเปย์น้องๆเยอะๆ ได้แฟนหล่อรวยใหญ่ๆ นะคะ” ฉันอวยพรให้เจ้เมรี่ สุดที่รัก

“อะไรใหญ่ๆคะ ลูกสาว” พี่เอมมี่หันมาถามฉันพร้อมกางฝ่ามือ จะตีฉันแน่เลย

“อีเมรี่ ลูกสาวมึงดื้อมาก ดูทำหน้าทำตาเข้า” ผู้เห็นแบบนี้ มีหวังยัยลูกรักของฉัน โดนตกแน่ๆ เมรี่ได้แต่มองหน้ารุ่นน้อง

“หนู เปล่าดื้อ...น๊า”

“อะไรใหญ่ๆ ” พี่เมรี่ยังคาใจ อะไรใหญ่ๆ ไม่หาย อินนาถึงกับยิ้มกริ่มบางๆ

“กล้ามใหญ่ หน้าอกใหญ่ๆไงคะ พวกพี่คิดไรกันเนี่ย” คำบอกเล่าของอินนา ทำเอาสาวๆ ถึงกับขำลั่นโต๊ะ ใบหน้าสวยหวานยิ้มร้ายไปหนึ่งกรุบ

ทว่าขณะที่พวกเรามากันครบแล้วนั้น อวยพรวันเกิดเจ้เมรี่สาวสองสวยสุดแซ่บ ประจำคณะบริการ เห้ย บริหารกันแล้วนั้น ใครสายดื่มก็นั่งดื่มกันที่โต๊ะต่อ ส่วนสายแดนซ์ชอบสนุกอย่างฉันและยัยปูเป้ เราก็ออกสเต็ปแดนซ์วาดลวดลายอย่างไม่มีใครยอมใคร

กับหนุ่มๆที่ได้พบเห็น ไม่เว้นแม้กระทั่งร่างสูงในชุดสูทผูกเนคไท ที่ยื่นโดดเด่นหล่อออร่าสะดุดตามาแต่ไกล ก็ไม่พลาด สายตาคมเข้มจับจ้องไปยังร่างบางในชุดมินิเดรสสีดำสีทอง พราวระยิบระยับผ่านแว่นสีดำ เพียงแค่เธอคนนั้น ขยับโยกตัวเบาๆ ทว่ากับเซ็กซี่บาดใจ ทำเขาตื่นเต้นชิบหาย

เห็นแล้วครับ เมื่อกี้เธอเดินชนผม ยิ่งดูใกล้ๆ ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนตัวเล็กร่างบางเอวคอดคนนั้น น่ารักชิบหาย มือหนายกแก้วบรั่นดีขึ้นมาจิบไปพลางๆ ทว่าสายตากับจับจ้องไปยังร่างบางหุ่นเซ็กซี่ยั่วยวนอย่างไม่ละสายตา เขามองเธอตั้งแต่มาถึงโต๊ะ รวมได้ก็น่าจะ 10 นาทีได้แล้ว

“หมอมึงกำลังสนใจเธอ” คีเรียวไม่ใช่คนโง่ ผมดูมันออก ผู้หญิงที่เข้าหาไอ้หมอก่อนหน้านี้ ที่เดินชนมัน

“ใคร...” เขาถาม ขณะที่สายตาจับจ้องเธออย่างไม่วางตา

“ใครละ ก็สาวสวยชุดเดรสสีดำ ที่มึงลงทุนจ้องเธอนานนับ 10 นาที อย่าบอกว่าไม่ใช่” เพราะผมดูไอ้หมอมันออก คีเรียวถึงกับส่ายหัวให้กับความขี้เก๊กของหมอณคุณ

“มึงเล่น จ้องหน้าเขาแบบนี้ น่าเสียดายแบบนี้ คุณหนูอิมก็ตกกระป๋องสิวะ”

“ใครสน” ณคุณเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ ทว่าในจังหวะนั้นเขากับยกแก้วบรั่นดีขึ้นมา สายตาจับจ้องไปยังเธอ

ด้านอินนาบรั่นดีเข้าปาก จากที่ไม่กล้า ตอนนี้ก็สนุกได้หมด ไม่ห่วงสวยแต่ใดๆ หลังจากที่ฉันออกสเต็ปแดนซ์ อย่างสนุกๆ กับพวกพี่ๆ ปี 3 และยัยปูเป้อย่างสนุกสนาน เสียเหงื่อไปหลายเม็ดแล้วนั้น

“อินา มึงดู ผู้ชายชุดสูทที่โซนชั้น 2 ฝั่งขวามือ มึงหล่อมากหล่อเหมือนเทพปั้นขยับได้” ยัยปูเป้พึ่งจะสังเกตสินะ ฉันสบตากับผู้ชายคนนั้น ไม่ไหวยิ้มทีโลกละลายไปเลย

“ใช่มึง เขาหล่อมากเหมือนไม่ใช่คน” ฉันเอ่ยขณะที่สายตาเรายังสบตากันในระยะไกล จากนั้นเขาก็ยกแก้วบรั่นดีขึ้นมา ส่งให้ฉันในระยะไกล

“ว้าย อินา เขายื่นแก้วมาทางเรา เขาชวนมึงเปล่าหล่อแบบนั้น กรี๊ดสิคะ มึงกูจะกรี๊ดแล้วนะ พระเจ้าปูเป้หัวใจจะวายตา ยแต่น่าเสียดาย เขาสนใจมึงค่ะ คนนี้ไม่ใช่ของกูแล้ว”

“สนใจกูเหรอ มึงมั่วเปล่า เขามองคนอื่นเปล่า” นาทีนี้ ที่ยัยปูเป้เอ่ยมาเช่นนั้น ใจฉันไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ใจมันเต้นตุบๆ ตับๆ สั่นอย่างไม่เคยเป็น มือเย็นเฉียดใจฟูแล้วหนึ่ง

ทว่าขณะที่ฉันสบตากับเขารอบนี้เขากับส่งยิ้มกระชากใจให้ฉัน

“มึง เขายิ้มให้กูด้วย” เสมือนว่าตายไปแล้วเกิดใหม่ เขายิ้มให้ฉัน นี้ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม

ยืนนิ่งๆว่าเท่หล่อมากแล้ว ทว่าเขากับเพื่อนเขากับโยกตัวเบาๆ ร่างสูงในชุดสูทสีเดียวกับแว่นตา ขนาดสวมแว่นปิดหน้ายังหล่อกระชากใจฉันแบบนี้ ไม่ไหวหล่อมากจะเป็นลม

“มึงกูเมาความหล่อ ผู้ชายชุดสูทแว่นดำชั้น 2 ไปห้องน้ำก่อนนะ”

“อืม ไปสิ” เอ่ยจบ ทั้งสองสาวก็เดินตามกันไปห้องน้ำ

10 นาที หลังจากที่ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ ทว่าจากที่คิดว่ายัยปูเป้ จะยืนรอฉันที่หน้าห้องน้ำ ทว่ากับไม่ใช่

Line ปูเป้ พี่เมรี่จะเป่าเค้กแล้ว เจอกันที่โต๊ะเลยนะมึง

ฉันที่เห็นเมสเสจไลน์เช่นนั้น จึงรีบสาวเท้ากับโต๊ะ ท่ามกลางเหล่านักท่องราตรีที่แย่งกันเข้าห้องน้ำนั้น ฉันเดินออกมาไม่ทันไร

!! ตึก !! กับถูกเบียดชนเข้ากับใครบางคน ฉันที่ดื่มบรั่นดีไปก่อนหน้านี้ เมาๆกรึบๆ มึนๆนิดๆ ถึงกับซวนเซตาลาย แต่โชคดีที่มีมือปริศนาของใครบางคนคว้าเข้าที่เอวรับฉันเอาไว้ ซุ่มซ่ามรอบที่สองของวัน ต้องขอบคุณเจ้าของมือปริศนานี้มาก ทว่าขณะที่ฉันหันมาสบตากับเจ้าของมือที่เกาะเอวฉันนั้น

“ขอโทษค่ะ” ทว่าขณะที่ฉันสบตาและขอโทษชายหนุ่มหน้าตาดี ดูดีมีชาติตระกูลสูงส่งนั้น กับมีใครบางคนชนฉันด้วยความแรง ทำให้ฉันเผลอตัวซบเข้าหน้าอกใหญ่โตของคนตรงหน้าอย่างลืมตัว

!! ตึก !! มือหนาเกาะเข้าที่เอวคอดเล็ก ขณะที่ใบหน้าของเธอซบอกเขาอย่างไม่ตั้งใจ

‘ผู้ชายบ้าอะไร ตัวหอมมาก’ จากที่มีคนเดินชน จนทำให้เราได้ใกล้ชิดกัน ก็ตีเนียนซบอกเขาต่อไปเลยสิฉัน

“เป็นอะไร หรือเปล่าครับ” เสียงทุ่มถาม

“อุบัติเหตุน่ะค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ” อินนาสบตาคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด วินาทีที่ฉันผละออกจากตัวเขา

!! พรึ่บ !! แต่แล้วกับมีคนผลักเราเข้าหากันอีกรอบ แต่รอบนี้ฉันเบรกไม่อยู่จริงๆ ทำให้ใบหน้าฉันแตะกับปลายจมูกโด่งคมสันไร้แว่นตาของเขา ถอดแว่นแล้ว พระเจ้าหล่อมาก สั่นหมดแล้วใจฉันเนี้ย ไม่ไหวฉันเมาความหล่อของคนตรงหน้า ขาชาไปหมด ก้าวขาแทบไม่ออกจะวูบ มือข้างขวาของฉันถูกจับกดบนผนัง นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานกันอย่างใกล้ชิด ภายในผับหรูมีนักท่องเที่ยวนับพันชีวิต ทว่าตอนนี้หูฉันไม่รับรู้อะไรเลย นอกเสียจากคำว่า

“น่ารักนะครับ ไปต่อกับผมไหม” ฉันเหมือนคนหูอื้อตาลายมึนไปหมด หัวใจเต้นตุบๆตับๆ ทว่าในจังหวะนั้นเขาทำกับฉันในสิ่งที่ไม่คาดคิด จมูกโด่งคมสันปัดป่ายพวงแก้มซอกคอและบริเวณใบหูของฉัน อืม ฉันจั๊กจี้ไม่ไหว สะท้านมาก